सुरद्रुमैः सुसंपूर्णैः प्रासादैर्द्रुमकल्पकैः। प्रमदाभिर्महाभाग नृत्यगीतादिभिः परैः
स्वर्गीय वृक्षांनी परिपूर्ण, कल्पवृक्षांनी बांधलेल्या राजवाड्यांनी आणि उत्तम नृत्य-गायन करणाऱ्या सुंदर स्त्रियांनी — हे पुण्यात्मा — तुझे नगर सजलेले असेल.
पंचकल्पांतरे राजा मन्वादौ त्वं भविष्यसि। अमी ते मनुजा भूप पुरस्थाश्च पुरोधसः
पाच कल्पांनंतर, मन्वंतराच्या सुरुवातीला, तू राजा होशील; तुझे हे लोक आणि तुझ्या समोरचे ब्राह्मण —
तथा जनपदस्थाश्च विद्वांसो धनिनो नराः। तत्र मत्तो वरं लब्ध्वा सुखं स्वर्गमवाप्स्यथ
तसेच तुझ्या राज्यातील विद्वान आणि धनवान पुरुष, हे सर्व माझ्याकडून वर मिळवून, तेथे स्वर्गातील सुखाचा अनुभव घेतील.
एवमुक्त्वा जगच्चक्षुस्तत्रैवांतरधीयत। ततो भद्रेश्वरो राजा सपुरो दिवि मोदते
असे म्हणून, जगाचा नेत्र असलेला सूर्य तिथेच अदृश्य झाला; मग भद्रेश्वर राजा आणि त्याचे नगर स्वर्गात आनंदाने नांदू लागले.
तत्र कीटादयो ये च ते पीताः ससुतादयः। स्वर्गे देवद्रुमे भोग्यं कुर्वंति महदद्भुतम्
तेथे, ज्या कीटकांना आणि इतरांना खाल्ले गेले होते, तेही त्यांच्या संततींसह स्वर्गातील देववृक्षांवर अद्भुत सुखाचा उपभोग घेतात.
एवमेव नृपा विप्रा मुनयश्शंसितव्रताः। ये च क्षत्रादयो वर्णास्सूर स्वर्गं ययुर्द्रुतम्
अशा प्रकारे, हे ब्राह्मण, राजे, व्रतस्थ ऋषी, क्षत्रिय आणि इतर वर्णातील लोक, सूर्याच्या कृपेने लवकरच स्वर्गास गेले.
कैश्चिदभ्यर्थितं वित्तं पुत्रदारास्तथापरैः। सुखं स्वर्गं तथारोग्यं भास्करस्य प्रसादतः
काहींना मागणीप्रमाणे धन मिळाले, काहींना पुत्र व पत्नी मिळाले; सुख, स्वर्ग आणि आरोग्य हे सर्व सूर्याच्या कृपेने लाभले.
पुण्यकूटमिदं भद्रं यः पठेन्मानवः शुचिः। सर्वपापक्षयस्तस्य रुद्रवत्पूजितो भुवि
हे पुण्याचे मोठे साठे आहे; जो शुद्ध मनुष्य हे वाचतो, त्याचे सर्व पाप नष्ट होते आणि तो पृथ्वीवर रुद्रासारखा पूजिला जातो.
सर्वसाक्षी भवेत्स्वर्गे वरदो भास्करप्रियः। शृणोति संयतो मर्त्यः सोभीष्टं फलमाप्नुयात्
तो स्वर्गात सर्वांचा साक्षीदार होतो, वर देणारा आणि सूर्याला प्रिय होतो; जो संयमी मनुष्य हे ऐकतो, त्याला इच्छित फळ मिळते.
पारगः सर्वपापानां भास्करस्यैव संसदि। वावदूको भवेन्नित्यं श्रवणात्पुण्यवान्धनी
तो सूर्याच्या सभेत सर्व पापांवर मात करतो; ऐकण्यामुळे तो नेहमी वाक्चातुर्यवान, पुण्यवान आणि धनवान होतो.
इदं गुह्यातिगुह्यं च भास्करेण प्रचारितं। इदं यमाय कथितं क्षितौ व्यासेन कीर्तितम्
हे सर्वांत गुप्त रहस्य सूर्याने सांगितले; हे यमाला कथन केले गेले आणि पृथ्वीवर व्यासांनी प्रसिद्ध केले.
इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे भद्रेश्वराख्यानं नामैकोनाशीतितमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या प्रथम सृष्टीखंडातील भद्रेश्वराख्यान नावाच्या एक्याऐंशीव्या अध्यायाचा येथे समारोप झाला.
वैशंपायन उवाच- श्रुतो ग्रहेश्वरस्यैष प्रभावस्त्वत्प्रसादतः। रव्यादीनां ग्रहाणां च साधनं नो वद द्विज
वैशंपायन म्हणाले — ग्रहाधिपतींच्या तेजाबद्दल आम्ही तुझ्या कृपेने ऐकले; आता सूर्यादि ग्रहांचे उपाय काय ते सांग, हे द्विज.
के ते रव्यादयस्तेषां कथं तोषः कथं प्रियम्। काले देशे तु संप्राप्ते दर्शनं तच्छिवाशिवम्
सूर्यापासून सुरू होणारे ते कोण आहेत? त्यांना कसे संतुष्ट करता येईल, कसे प्रिय करता येईल? योग्य काळ व ठिकाणी त्यांचे दर्शन शुभ की अशुभ असते?
व्यास उवाच-। ग्रहादयो ये लोके तु भुंजंति पुण्यपातकम्। शिवाशिवं च कुर्वंति विश्वकर्मक्षयाय वै
व्यास म्हणाले — या जगात ग्रह व इतर पुण्य आणि पाप दोन्ही भोगतात; ते शुभ व अशुभ फळे देतात, आणि विश्वाच्या कर्माचा क्षय करतात.
सूरः कालोंतको ज्ञेयो जनेषु च ग्रहेषु च। तिग्मसौम्याच्च योगात्स निग्रहानुग्रहे प्रभुः
सूर्य हा लोकांत आणि ग्रहांत काळ व मृत्यू म्हणून ओळखावा; त्याच्या उग्र व सौम्य संयोगामुळे तो दंड व कृपा देणारा प्रभू आहे.
ग्रहभावाच्च तस्यैव संतोषं निगदाम्यहम्। उदुम्बरपलाशाभ्यां पल्लवाभ्यां जुहोति यः
ग्रहांच्या प्रभावामुळे समाधान मिळवण्यासाठी मी सांगतो — जो कोणी उडुंबर आणि पळस यांच्या कोवळ्या पानांनी होम करतो,
आकृष्णेनेति मंत्रेण मूलकेनाथ शांतये। जुहुयादाज्ययुक्ताभ्यामभीष्टफलहेतवे
‘आकृष्णेन’ या मंत्राने, शांततेसाठी मूळासह आणि तुपासोबत, इच्छित फळ मिळवण्यासाठी होम करावा.
शांतये सर्वरोगाणां वधबंधविमोचने। एकैकेन तु मंत्रेण होतव्यं च शतंशतम्
सर्व रोग शांत करण्यासाठी आणि कैद्यांची सुटका व्हावी म्हणून, प्रत्येक मंत्राने शंभर वेळा होम करावा.
शितं चच्छागलं दद्यात्सूरायादित्यवासरे। भोजयेद्ब्राह्मणान्शक्त्या हव्यकव्यैर्मनोहरैः
रविवारी धारदार बकरीचे गळ द्यावे आणि आपल्या शक्तीनुसार ब्राह्मणांना स्वादिष्ट पक्कं आणि कच्चं अन्न वाढावे.
सप्तम्यां च सिते पक्षे पंचदश्यां तथैव च। रोगाद्विमुच्यते रोगी न रोगात्कृच्छ्रमेष्यति
शुक्ल पक्षातील सप्तमी आणि पंधराव्या दिवशी, रोगी माणूस आजारातून मुक्त होतो आणि पुन्हा आजारी पडत नाही.
परमं चामरं सत्वमाब्रह्मस्तंबमात्रके। ब्रह्मांडे चाणुमात्रे च सूरः संभावयिष्यते
सर्वात शुद्ध तत्त्व, अगदी लहान कणापासून ब्रह्मस्तंभापर्यंत आणि ब्रह्मांडातही, सूर्य म्हणून ओळखावा.
संहारांतं क्रमात्सर्वमुत्पत्तिस्थितिकारणात्। प्राणसर्गे जनानां स पाता विश्वचरस्तनौ
सृष्टी, स्थिती आणि संहार या सर्व क्रमाने, आणि जीवांच्या निर्मितीत, तो आपल्या रूपाने सर्वत्र फिरून सर्वांचे रक्षण करतो.
मृत्युकाले तनोर्मध्यात्प्राणेन सह गच्छति। शीर्षान्तस्थः सदा चंद्रो द्विरष्टकलया युतः
मृत्यूच्या वेळी, शरीराच्या मध्यातून प्राणासह बाहेर पडतो; शिराच्या टोकाला नेहमी सोळा कलांनी युक्त चंद्र असतो.
अहर्निशं सुधावृष्टिं देहे वर्षत्यधोमुखः। जंतवस्तेन जीवंति महासत्वानुमात्रकाः
रात्रंदिवस, तो शरीरात खाली वळून अमृताचा वर्षाव करतो; त्यामुळे सर्व जीव, अगदी सूक्ष्म कणाएवढेही, जगतात.
उर्व्यां सस्यानि पुष्णाति तथा स्थावरजंगमान्। एताभ्यां पुष्पवद्भ्यां च धारितं जनितं जगत्
तो पृथ्वीवरील पिकांना, तसेच स्थावर आणि जंगम जीवांना पोसतो; या दोन्ही तेजस्वींच्या कृपेने जग निर्माण आणि पोसले जाते.
तयोराराधनात्पुष्टिः सदा पुण्यापरार्धिका। साधयेत्सर्वकार्याणि साधकः सर्वदा शुचिः
या दोघांची भक्ती केल्याने नेहमी भरपूर आणि पुण्यदायी पोषण मिळते; शुद्ध साधक सर्व कार्ये साध्य करतो.
न पूजयति यो मोहात्सुधांशुं मानवाधमः। आयुस्तस्य क्षयं याति नरकं चाधिगच्छति
जो माणूस मोहामुळे अमृतकिरणांनी युक्त चंद्राची पूजा करत नाही, त्याचे आयुष्य कमी होते आणि तो नरकात जातो.
निष्कलंक कलाधार गंगाधर शिरोमणे। द्वितीयायां जगन्नाथ तुभ्यं चंद्र नमोस्तु ते
कलांकहीन, किरणांचा आधार, गंगाधराच्या शिरोमणी, द्वितीयेला, हे जगन्नाथ चंद्र, तुला नमस्कार असो.
तिथिमन्यामनुप्राप्य नमस्कारं विधोरपि। प्रकरोति नरो यस्तु सोभीष्टं फलमाप्नुयात्
जो कोणी दुसऱ्या तिथीला चंद्राला नमस्कार करतो, त्याला इच्छित फळ मिळते.