विमुखाः कातरा भीता ये च मायाविनो रणे। ते यांति निरयं घोरं ये च देवद्विजद्विषः
जे युद्धात मागे वळले, घाबरले, किंवा मायाचारी केले, तसेच जे देव आणि ब्राह्मणद्वेषी आहेत, ते भयंकर नरकात जातात.
पतितं मूर्च्छितं भग्नमन्ययोद्धारमाहवे। हंतारो निरयं यांति ते च म्लेच्छाः कुवाचकाः
युद्धात जे पडलेल्यांना, बेशुद्धांना, जखमींना किंवा दुसऱ्याच्या सारथ्याला मारतात, तसेच म्लेच्छ आणि वाईट बोलणारे, हे सर्व नरकात जातात.
परन्यासापहर्तारो विमुखास्संति तत्त्वतः। रात्रौ वा विपिने नष्टे चोरास्साहसकारिणः
जे दुसऱ्याचं ठेवलेलं धन चोरतात, युद्धात मागे वळतात, किंवा रात्री, जंगलात चोरी किंवा हिंसा करतात, तेही अशाच प्रकारचे मानले जातात.
सर्वभक्षरता मूढा म्लेच्छा गोब्रह्मघातकाः। कुवाचकाः परे म्लेच्छा एते ये कूटयोनयः
सर्व काही खाणारे, अज्ञानी, म्लेच्छ, गायी आणि ब्राह्मणांचे हत्यारे, वाईट बोलणारे आणि इतर म्लेच्छ—हे सगळे खोट्या कुळातील आहेत.
तेषां पैशाचिकी भाषा लोकाचारो न विद्यते। नास्ति शौचं तपो ज्ञानं न देवपितृतर्पणम्
त्यांची भाषा पिशाचांसारखी असते, त्यांना नीट समाजातील वागणूक माहीतच नसते. त्यांच्यात स्वच्छता, तप, ज्ञान किंवा देव-पूर्वजांना नैवेद्य अर्पण करण्याची सवय नसते.
दानश्राद्धादिकं यज्ञे सुराणां च प्रपूजनम्। पितॄणां च न शुश्रूषा द्विजदेवतपस्विनाम्
त्यांच्यात दान, श्राद्ध, यज्ञ किंवा देवांची नीट पूजा करण्याची पद्धत नाही. ते पूर्वज, ब्राह्मण, देव किंवा तपस्वी यांची सेवा करत नाहीत.
ज्ञानलोपादतस्तेषां मलशौचं न विद्यते। मातरं भगिनीं चान्यां गृहिणीं कामयंति च
ज्ञानाचा अभाव असल्यामुळे त्यांना शरीराची स्वच्छता राखावी असे वाटत नाही. ते स्वतःच्या आईला, बहिणीला, इतर स्त्रियांना आणि स्वतःच्या पत्नीला सुद्धा वासनेने पाहतात.
सर्वो विपर्ययो लोकात्सदाचारो मलीमसः। तार्क्ष्यस्योद्ववनानां च अन्येषां गोत्रवासिनाम्
संपूर्ण जगात जे चांगले वागणे आहे, ते त्यांच्या समाजात उलटे आणि अशुद्ध असते. हे तार्क्ष्याच्या संततींसाठी आणि इतर कुळांमध्ये राहणाऱ्यांसाठीही लागू आहे.
कुलजातास्सदा दैत्या येषां पुण्यमकारणम्। दुर्गतिं च मृता यांति द्विजस्त्रीशिशुघातिनः
जे दैत्य चांगल्या घरात जन्मले तरी पुण्याचे काहीही काम करत नाहीत, ते मृत्यूनंतर वाईट अवस्थेला जातात, विशेषतः जे ब्राह्मण, स्त्री किंवा मुलांना मारतात.
गवाशिनो दुरात्मानो ह्यभक्ष्यभक्षणे रताः। कीटयोनिं व्रजंत्येते तरवश्च पिपीलिकाः
ते गायी खातात, वाईट वृत्तीचे असतात आणि निषिद्ध गोष्टी खाण्यात आनंद मानतात. असे लोक पुढे किडे, झाडे किंवा मुंग्या बनतात.
न मंत्रेषु न देवेषु कल्पंते ते सुरद्विषः। अग्रजः सहजस्तेषां सदृङ्नो ग्राम्यवृत्तयः
ते मंत्र किंवा देव यांच्याशी काहीही संबंध ठेवत नाहीत, कारण ते देवद्वेष्टी असतात. त्यांचे मोठे आणि त्यांचे स्वतःचे लोक एकसारखेच असतात, आणि त्यांचे वागणे गावकऱ्यांसारखे असते.
लोमकेशप्रणेतारः क्रव्यभक्षरता भुवि। साहसं च व्रतं दानं स्नानं यज्ञादिकं च यत्
त्यांच्या अंगावर केस आणि लोम भरपूर असतात, ते मांस खाण्यात आनंद मानतात. पृथ्वीवर ते व्रत, दान, स्नान, यज्ञ याकडे दुर्लक्ष करतात.
मत्स्यमांसादिषु प्रीता मृषावचनभाषिणः। सदाकामास्सदा लोभास्सदा क्रोधमदान्विताः
त्यांना मासे, मांस यामध्ये आवड असते, ते नेहमी खोटे बोलतात, नेहमी वासनेने, लोभाने, रागाने आणि अहंकाराने भरलेले असतात.
वधबंधरतोद्वेगा द्यूतसंगीतसंप्रियाः। कुभृत्याः कुजनप्रीताः पूतिगंधरता नराः
त्यांना मारणे, बांधणे आणि त्रास देणे यात आनंद मिळतो, जुगार आणि गाण्यातही त्यांना आवड असते. ते वाईट नोकर असतात, वाईट लोकांमध्ये रमतात आणि दुर्गंधीमध्ये आसक्त असतात.
न देवेषु न विज्ञेषु न धर्मश्रवणेषु च। स्तोत्रमंत्रादिके पुण्ये यथाकार्येष्वनिश्चयाः
त्यांना देवांवर श्रद्धा नाही, ज्ञानी लोकांचा आदर नाही, धर्म ऐकण्यात रस नाही. स्तोत्र, मंत्र किंवा पुण्य कर्म याबद्दल त्यांची खात्री नसते.
बहुरोगाधिरोषाश्च बहुरूपपरिच्छदाः। नरजातिषु दैत्यानां चिह्नान्येतानि भूतले
त्यांना अनेक रोग आणि खूप राग असतो, आणि ते वेगवेगळ्या रूपांनी सजलेले असतात. पृथ्वीवर मानवांमध्ये दैत्यांची हीच चिन्हे ओळखायला मिळतात.
न जानंति परं लोकं न गुरुं स्वं न चापरं। गर्भपूरणमिच्छंति नातिथिं न गुरून्द्विजान्
त्यांना परलोक माहीत नसतो, स्वतःचा गुरु किंवा इतर कोणताही माणूस माहीत नसतो. त्यांना संतती वाढवायची इच्छा नसते, पाहुणे, गुरु किंवा ब्राह्मण यांचा सन्मान करत नाहीत.
न देवं न सुतं गोत्रं न मित्रं न च बान्धवं। स्वप्ने दानं न जानंति भक्षणान्न परिच्छदं
त्यांना देव, मुलगा, कुळ, मित्र किंवा नातेवाईक यांची ओळख नसते. स्वप्नातसुद्धा त्यांना दान माहीत नसते, आणि खाण्यापिण्याची किंवा वस्तूंची पर्वा नसते.
गोपायंति धनं यस्मात्ते यक्षा नररूपिणः। प्राणांतेपि धनं किचिन्न दिशंति च राजनि
ते आपले धन जपतात, कारण ते मानवाच्या रूपातील यक्ष असतात. मृत्यूसमयीसुद्धा ते काहीच देत नाहीत, अगदी राजालाही नाही.
ते यक्षा दुर्गतिस्थाश्च परार्थे भारवाहकाः। प्रेतानां लक्षणं यद्वा सर्वलोकविगर्हितं
हे यक्ष नेहमी दुर्दशेत राहतात आणि इतरांसाठी ओझे वाहतात. प्रेतांची जी चिन्हे आहेत, ती सर्व लोकांना अप्रिय वाटतात.
स्त्रीणां च पुरुषाणां च शृणुष्वैकमना मम। मलपंकधरा नित्यं सत्यशौचविवर्जिताः
आता स्त्रिया आणि पुरुष यांच्याबद्दल मी सांगतो, जे नेहमी घाण आणि चिखलाने माखलेले असतात, आणि ज्यांच्यात सत्य किंवा स्वच्छता नसते.
दंतकुंतलवस्त्राणां वपुषो मलसंचयाः। गृहपीठादिपात्राणां सकृच्छौचं न रोचते
त्यांचे दात, केस आणि कपडे घाणाने भरलेले असतात. घर, आसन किंवा भांडी एकदाही स्वच्छ करावी असे त्यांना वाटत नाही.
न पश्यंति सुखं स्त्रीणां विशंति कानने द्रुतं। विघसोच्छिष्टपूतीनां भक्षणेभिरता भुवि
स्त्रियांना सुख दिसत नाही; त्या पटकन जंगलात जातात आणि जमिनीवर उरलेले, खराब, अशुद्ध अन्न खात राहतात.
अन्नपानं च शयनमन्धकारेषु रोचते। कदाचित्स्वस्थता नास्ति क्वचिद्वा शुचितातनौ
अन्न, पाणी आणि अंधारात झोपणे यांना आवडते; कधी शरीराला आरोग्य मिळत नाही, तर कधी शुद्ध शरीरालाही ते लाभत नाही.
लक्षणं नरलोकेषु प्रेतानामीदृशं किल। हिताहितं न जानंति मित्रामित्रं गुणागुणम्
माणसांत फिरणाऱ्या प्रेतांची अशीच खूण आहे: त्यांना काय हितकारक, काय अहितकारक, कोण मित्र, कोण शत्रू, काय गुण, काय दोष हे कळत नाही.
पापपुण्यादिकं स्थानं स्नानं देवद्विजार्चनं। अरिमित्रमुदासीनं न विंदंति स्वभावतः
त्यांच्या स्वभावामुळे त्यांना पुण्य किंवा पाप मिळवायची जागा, स्नान, देव किंवा ब्राह्मणांची पूजा, शत्रू, मित्र किंवा तटस्थ कोणीच सापडत नाही.
मर्त्यस्थाः पशवस्ते च ज्ञायंते बुद्धिसंमतैः। बुद्ध्या नानात्वभावाश्च भ्रमंति च मृषा भुवि
माणसांत आणि जनावरांत राहणाऱ्यांना समजूतदार लोक ओळखतात; बुद्धीमुळे वेगवेगळे भेद दिसतात, पण ते खोट्या समजुतींमध्ये भटकत राहतात.
यक्षरूपा नरास्ते च सर्वकर्मबहिष्कृताः। एषां भेदं प्रवक्ष्यामि लक्षणं धरणीतले
हे पुरुष यक्षांच्या रूपात असून सर्व कर्मांपासून वंचित आहेत; मी त्यांच्या वेगळेपणाची आणि खूणांची माहिती सांगतो.
विजाता मर्त्यलोकेषु पापस्यैवानुरूपतः। मलीमस भुविप्रस्थं नागरं छद्मरूपिणं
पापाच्या प्रमाणानुसार ते माणसांत जन्म घेतात, अपवित्र असतात, जमिनीवर वावरतात आणि शहरात खोट्या रूपात राहतात.
विघसादिप्रभोक्तारं काकमाहुर्मनीषिणः। अभक्ष्ये निरतः पापः कुकुरः पूतिसंप्रियः
शहाणे लोक उरलेले अन्न खाणाऱ्याला 'कावळा' म्हणतात; जे पापी आहेत, जे न खावयास योग्य असे खातात, त्यांना 'कुत्रा' म्हणतात, कारण त्यांना घाण आवडते.