निपातिता रणे दैत्याः शतशो बलशालिनः। कुबेरस्य गदापातैर्निपतंति सहस्रशः
शेकडो बलाढ्य दैत्य युद्धात खाली पडले. कुबेराच्या गदाप्रहारांनी हजारो दैत्यांचा नाश झाला.
शक्रस्य भिदुरेणैव भेदिता दैत्यपुंगवाः। असंख्याताः पतंत्युर्व्यां स्कंदशक्त्या तथा हताः
इंद्राच्या वज्रप्रहाराने दैत्यांचे श्रेष्ठ योद्धे तुटून गेले. स्कंदाच्या शूलाने अनगिनत दैत्य पृथ्वीवर पडले.
गणेशपर्शुपातेन पतंति मुख्यमुख्यकाः। वैकुंठकरमुक्तेन चक्रेण तीव्रकर्मणा
गणेशाच्या परशुप्रहाराने मुख्य सेनापती खाली पडले. वैकुंठाच्या हातून सुटलेल्या चक्राने, प्रचंड वेगाने —
दैत्यानां प्रवराणां च शिरांसि निपतंति कौ। शमनो यमदंडेन कोटिकोटिसहस्रशः
दैत्यांच्या श्रेष्ठ योद्ध्यांची मुळे पृथ्वीवर पडली. यमाच्या दंडाने कोटीकोटी दैत्यांचा संहार झाला.
अपातयत्तदा भूम्यां कालः खड्गेन दानवान्। मृत्युश्शक्त्या तथा दैत्यान्पाशी पाशेन चापरान्
त्या वेळी काळाने आपल्या तलवारीने दानवांना पृथ्वीवर पाडले; मृत्यूने आपली भाला उगारून दैत्यांचा नाश केला, आणि पाशधारी देवतेने आपल्या दोरीने इतरांना जखडले.
पातेन तक्षकादीनां सुधांशोः शिशिरेण च। अश्वारोही खरोमन्योहनिपाशस्तथा गजान्
त्यांच्या पडण्याने तक्षक वगैरे सर्पांचा नाश झाला, जसा चंद्र शिशिराच्या थंडीत गारठतो; घोडेस्वार, रागी गाढव आणि फासाने मारणारा यांनी हत्तींचाही नाश केला.
परिघेण गजं कुंभे दैत्यानां नाशयत्ततः। एवमश्वान्गजांश्चैव लाघवात्स न्यपातयत्
लोखंडी गजाने त्याने हत्तीच्या कपाळावर प्रहार केला आणि दैत्यांचा संहार केला; अशा प्रकारे त्याने वेगाने घोडे आणि हत्ती दोघांनाही पाडले.
एवं सिद्धैश्च गंधर्वैरप्सरोभिर्महाबलैः। अन्याभिर्देवताभिश्च समातृगणनायकैः
अशा रीतीने सिद्ध, गंधर्व, बलवान अप्सरा आणि इतर देवता, तसेच मातृगणांच्या प्रमुखांनीही,
निपातिता महोघोरा ये ते प्रलयदानवाः। शरैश्च खड्गपातैश्च शूलशक्तिपरश्वधैः
त्या भयंकर आणि बलाढ्य प्रलय-दानवांना बाण, तलवारीचे घाव, भाले, शूल आणि कुऱ्हाडी यांच्या प्रहारांनी पाडले.
यष्टिपरिघकुंतैश्च पातयंत्यसुरान्सुराः। एवं संक्षीयमाणेषु दैत्यराट्समपद्यत
काठी, गदा आणि मूसळांनी देवांनी असुरांना पाडले; अशा प्रकारे दैत्यांचा नाश होत असताना दैत्यांचा राजा उभा राहिला.
आदित्यरथसंकाशं रथरत्नविभूषितम्। शातकुंभमयं दिव्यं घंटाचामरभूषितम्
तो दिव्य रथावर चढला, जो सूर्याच्या रथासारखा तेजस्वी होता, रत्नांनी सजलेला, शुद्ध सोन्याचा बनवलेला आणि घंटा व चामरांनी सुशोभित होता.
पताकाध्वजसंपूर्णं रम्यं शक्ररथोपमम्। समारुह्य महावीरो हिरण्याक्षोऽसुराधिपः
पताका आणि ध्वजांनी भरलेला, सुंदर आणि इंद्राच्या रथासारखा तो रथ, त्या महावीर हिरण्याक्ष असुराधिपतीने आरूढ केला.
जघान शरजालैश्च दुर्निवार्यः सुरासुरैः। ससैन्यानि गजान्वीरो रथांश्च सह सैंधवान्
देवांना आणि असुरांना जिंकता न येणारा तो, बाणांच्या वर्षावाने सैन्ये, हत्ती, रथ आणि सिंधू योद्ध्यांनाही पाडू लागला.
पातयामास भूमौ च शतशोथ सहस्रशः। एवं चरन्स वृंदेषु निखिलेषु दिवौकसाम्
त्याने शेकडो-हजारो सैनिक आणि रथ पृथ्वीवर पाडले; अशा प्रकारे तो सर्व देवांच्या सैन्यात संचार करीत होता.
पातयामास दैत्येंद्रः शरौघान्मृत्युसन्निभान्। क्रमेण समरे चाथ देवसैन्यान्यमंथत
दैत्यराजाने मृत्यूसमान बाणांच्या वर्षावाने शत्रूंना पाडले आणि नंतर युद्धात देवांच्या सैन्याचा एकामागून एक संहार केला.
यथा पुष्करिणीवृंदे गजः कंजवनं शितैः। शरपातैरथो वेगात्सिंहनादैः पुनः पुनः
जसा एखादा हत्ती कमळाच्या तलावात आपल्या सुळ्यांनी कमळवन उद्ध्वस्त करतो, तसा तो बाणांच्या वर्षावाने, वेगवान हल्ल्यांनी आणि सिंहगर्जनेसारख्या आरोळ्यांनी वारंवार आक्रमण करू लागला.
धरण्यां पतिता वेगात्तदा दैत्येश्वरस्य च। दशभिश्च सुतीक्ष्णाग्रैर्जयंतं स जघान ह
त्या जोरात अनेक जण पृथ्वीवर कोसळले, आणि दैत्यराजाने जयंताला दहा तीक्ष्ण बाणांनी घायाळ केले.
रेमंतं पंचभिर्बाणैः शक्रं पंचदशेन तु। चित्ररथं विंशतिभिःपंचविंशतिभिर्गुहम्
त्याने रेमंताला पाच बाणांनी, शक्राला पंधरा बाणांनी, चित्ररथाला वीस बाणांनी आणि गुहाला पंचवीस बाणांनी जखमी केले.
हेरंबं त्रिशरेणैव चत्वारिंशच्छरैर्यमम्। तथैव कालं मृत्युं च पाणिना द्विगुणेन च
त्याने हेरंबाला तीन बाणांनी, यमाला चाळीस बाणांनी, आणि काळ व मृत्यू यांना हाताने त्याच्या दुप्पट बाणांनी घायाळ केले.
गुह्यकेशं जगत्प्राणं दशभिर्दशभिः शरैः। षडिभश्च सप्तभिश्चैव रुद्रान्सर्वान्पृथक्पृथक्
त्याने गुह्यकेश, जो जगाचा प्राण आहे, त्याला दहा बाणांनी, आणि सर्व रुद्रांना प्रत्येकी सहा आणि सात बाणांनी वेगवेगळे घायाळ केले.
वसून्सर्वांश्च सशरैः सिद्धगंधर्वपन्नगान्। दशाष्टदशभिः षडिभर्युद्धे देवान्भिनत्त्यसौ
त्याने सर्व वसु, सिद्ध, गंधर्व आणि नाग यांना बाणांनी जखमी केले; युद्धात त्याने देवांना दहा, अठरा आणि सहा बाणांनी घायाळ केले.
ओजौघादतिवीर्यात्तु शीघ्रलाघवर्दशनान्। आपत्प्राप्ताः सुरा भीत्या प्रतिकर्तुं न चेश्वराः
त्याच्या प्रचंड सामर्थ्यामुळे आणि वेगवान हल्ल्यांमुळे, देवता जरी बलवान आणि चपळ असले तरी, भीतीने गारद झाले आणि प्रतिकार करू शकले नाहीत.
महेशशूलसंकाशैः शरैर्मर्मविभेदिभिः। ताडिता निर्जरा युद्धे मूर्च्छिता धरणीं ययुः
महेशाच्या त्रिशूळासारख्या बाणांनी, जे अमरांच्या शरीरातील नाजूक जागा भेदत होते, त्या युद्धात अमर देवता जबर मार लागून बेशुद्ध होऊन जमिनीवर कोसळले.
तस्यैव संमुखे स्थातुं न शेकुः प्रवरास्सुराः। ततो देवा विनिर्धूतास्त्रिदिवेशेन संयुताः
त्याच्या समोर उभे राहण्याची ताकद श्रेष्ठ देवतांमध्येही राहिली नाही; मग त्रैलोक्याधिपतीने त्यांना पराभूत केले आणि देवता तिथून पळाले.
शरण्यं ते हरिं तत्र शरणं ताडिता ययुः। एतस्मिन्नंतरे विष्णुः प्राह जिष्णुं खगेश्वरम्
ते जखमी देवता तिथेच रक्षण करणाऱ्या हरिकडे धावले; त्याच वेळी विष्णूंनी खगाधिपती जिष्णूला बोलावले.
अधुना गच्छ दैत्यस्य संमुखं रणमूर्धनि। नाशाय सततस्तूर्णं गतस्तस्यांतिकं जवात्
आता तू लगेच त्या दैत्याच्या समोर युद्धाच्या मध्यभागी जा; त्याचा नाश करण्यासाठी नेहमीच त्याच्या जवळ पोहोच.
सरथं मार्गणैर्भित्वा विष्णुमारोधयज्जवम्। रथस्य संमुखे दैत्य उवाच विष्णुमव्ययम्
विष्णूंनी बाणांनी त्याचा रथ फोडून त्याचा वेग थांबवला; मग रथाच्या समोर उभा राहून दैत्याने अविनाशी विष्णूंना उद्देशून बोलले.
अन्य सृष्टिं करोम्यद्य हत्वा त्वां च सनिर्ज्जरम्। ततो विष्णुरुवाचेदं गर्जंतं दैत्यपुंगवम्
आज मी तुला आणि अमर देवतांना मारून नवीन सृष्टी निर्माण करीन; त्यावर विष्णूंनी त्या गर्जणाऱ्या दैत्यराजाला उत्तर दिले.
शक्तस्त्वं स्पर्द्धने पाप यदि युद्धे स्थिरो भव। ततः शरशतैरेव जघान विष्णुमव्ययम्
अरे दुष्ट, जर तुला खरोखरच स्पर्धा करायची असेल तर युद्धात ठाम उभा रहा; मग त्याने विष्णूंवर बाणांचा मारा केला.
असंभ्रांतः स चिच्छेद यमदंडनिभान्शरान्। पुनः शरसहस्राणि प्रेरयामास तं रणे
तो अजिबात घाबरला नाही; यमाच्या दंडासारखे बाण त्याने छाटले आणि पुन्हा हजारो बाण युद्धात सोडले.