पद्मपुराणम्

हत्वा च पातयामास स भस्मीकृतविग्रहः। कालश्च खड्गपातेन पातयामास बाभ्रवम्

त्यांना ठार मारून, त्यांच्या देहाचा राख केला आणि खाली पाडले. काळाने तलवारीच्या एका घावाने बभ्रवाला जमिनीवर पाडले.

शक्त्या मृत्युर्बिभेदाश्वं तथा निर्घृणकं रणे। अग्निना दह्यमानाश्च सप्तैते च महाबलाः

मृत्यूने शूलाने घोड्याला आणि युद्धात निर्घृणकाला भेदले. आणि अग्नीने जळून हे सातही बलाढ्य योद्धे नष्ट झाले.

भद्रबाहुर्महाबाहुः सुगंधो गंध एव च। भौरिको वल्लिको भीम एते सेनाग्रगामिनः

भद्रबाहू, महाबाहू, सुगंध, गंध, भौरिक, वल्लिक आणि भीम — हे सर्व सैन्याचे प्रमुख होते.

रणे संदग्धदेहाश्च पेतुरुर्व्यां गतासवः। पाशबद्धा महावीर्या वरुणस्य महात्मनः

युद्धात त्यांची शरीरे जळून गेली आणि ते प्राण सोडून जमिनीवर कोसळले. वरुणाच्या पाशाने बांधलेले हे बलवान वीर शेवटी संपले.

पेतुरुर्व्यां महासत्वाः शूराः शूरभयानकाः। शूरस्य रश्मिजालेन निहताः पञ्चदानवाः

महान आणि भयंकर शूरवीर पृथ्वीवर पडले. सूर्याच्या किरणांनी पाच दानवांचा नाश झाला.

तुरुतुंबुरुदुर्मेधस्साधका साधकाभिधाः। क्रूर क्रौंच रणेशान मोदसंमोद षण्मुखाः

तुरुतु, तुम्बुरु, दुर्मेध, साधक, साधक नावाचा, क्रूर, क्रौंच, रणेश, मोद, सम्मोद आणि षण्मुख —

शरैर्निपातिता दैत्याः संयुगे मातरिश्वना। नैर्ऋतो गदया भीमं पातयामास भूतले

मातरिश्वानाच्या बाणांनी हे दैत्य युद्धात खाली पडले. नैऋतिने गदेद्वारे भीमाला जमिनीवर पाडले.

शूलपातैश्च रुद्राणां शतशो दैत्यदानवाः। निपेतुः संयुगे भीताः संमुखा रणपंडिताः

रुद्रांच्या शूलप्रहारांनी शेकडो दैत्य आणि दानव युद्धात घाबरून, समोरासमोर लढणारे, खाली पडले.

वसूनां शरपातैश्च शूराणां रश्मिमालिनाम्। मेघानां करकाभिश्च वज्रपातैस्सुदारुणैः

वसूंनी सोडलेल्या बाणांच्या वर्षावाने, शूरांच्या तेजस्वी किरणांनी, मेघांच्या गारांनी आणि प्रचंड वज्रप्रहारांनी —

निपातिता रणे दैत्याः शतशो बलशालिनः। कुबेरस्य गदापातैर्निपतंति सहस्रशः

शेकडो बलाढ्य दैत्य युद्धात खाली पडले. कुबेराच्या गदाप्रहारांनी हजारो दैत्यांचा नाश झाला.

शक्रस्य भिदुरेणैव भेदिता दैत्यपुंगवाः। असंख्याताः पतंत्युर्व्यां स्कंदशक्त्या तथा हताः

इंद्राच्या वज्रप्रहाराने दैत्यांचे श्रेष्ठ योद्धे तुटून गेले. स्कंदाच्या शूलाने अनगिनत दैत्य पृथ्वीवर पडले.

गणेशपर्शुपातेन पतंति मुख्यमुख्यकाः। वैकुंठकरमुक्तेन चक्रेण तीव्रकर्मणा

गणेशाच्या परशुप्रहाराने मुख्य सेनापती खाली पडले. वैकुंठाच्या हातून सुटलेल्या चक्राने, प्रचंड वेगाने —

दैत्यानां प्रवराणां च शिरांसि निपतंति कौ। शमनो यमदंडेन कोटिकोटिसहस्रशः

दैत्यांच्या श्रेष्ठ योद्ध्यांची मुळे पृथ्वीवर पडली. यमाच्या दंडाने कोटीकोटी दैत्यांचा संहार झाला.

अपातयत्तदा भूम्यां कालः खड्गेन दानवान्। मृत्युश्शक्त्या तथा दैत्यान्पाशी पाशेन चापरान्

त्या वेळी काळाने आपल्या तलवारीने दानवांना पृथ्वीवर पाडले; मृत्यूने आपली भाला उगारून दैत्यांचा नाश केला, आणि पाशधारी देवतेने आपल्या दोरीने इतरांना जखडले.

पातेन तक्षकादीनां सुधांशोः शिशिरेण च। अश्वारोही खरोमन्योहनिपाशस्तथा गजान्

त्यांच्या पडण्याने तक्षक वगैरे सर्पांचा नाश झाला, जसा चंद्र शिशिराच्या थंडीत गारठतो; घोडेस्वार, रागी गाढव आणि फासाने मारणारा यांनी हत्तींचाही नाश केला.

परिघेण गजं कुंभे दैत्यानां नाशयत्ततः। एवमश्वान्गजांश्चैव लाघवात्स न्यपातयत्

लोखंडी गजाने त्याने हत्तीच्या कपाळावर प्रहार केला आणि दैत्यांचा संहार केला; अशा प्रकारे त्याने वेगाने घोडे आणि हत्ती दोघांनाही पाडले.

एवं सिद्धैश्च गंधर्वैरप्सरोभिर्महाबलैः। अन्याभिर्देवताभिश्च समातृगणनायकैः

अशा रीतीने सिद्ध, गंधर्व, बलवान अप्सरा आणि इतर देवता, तसेच मातृगणांच्या प्रमुखांनीही,

निपातिता महोघोरा ये ते प्रलयदानवाः। शरैश्च खड्गपातैश्च शूलशक्तिपरश्वधैः

त्या भयंकर आणि बलाढ्य प्रलय-दानवांना बाण, तलवारीचे घाव, भाले, शूल आणि कुऱ्हाडी यांच्या प्रहारांनी पाडले.

यष्टिपरिघकुंतैश्च पातयंत्यसुरान्सुराः। एवं संक्षीयमाणेषु दैत्यराट्समपद्यत

काठी, गदा आणि मूसळांनी देवांनी असुरांना पाडले; अशा प्रकारे दैत्यांचा नाश होत असताना दैत्यांचा राजा उभा राहिला.

आदित्यरथसंकाशं रथरत्नविभूषितम्। शातकुंभमयं दिव्यं घंटाचामरभूषितम्

तो दिव्य रथावर चढला, जो सूर्याच्या रथासारखा तेजस्वी होता, रत्नांनी सजलेला, शुद्ध सोन्याचा बनवलेला आणि घंटा व चामरांनी सुशोभित होता.

पताकाध्वजसंपूर्णं रम्यं शक्ररथोपमम्। समारुह्य महावीरो हिरण्याक्षोऽसुराधिपः

पताका आणि ध्वजांनी भरलेला, सुंदर आणि इंद्राच्या रथासारखा तो रथ, त्या महावीर हिरण्याक्ष असुराधिपतीने आरूढ केला.

जघान शरजालैश्च दुर्निवार्यः सुरासुरैः। ससैन्यानि गजान्वीरो रथांश्च सह सैंधवान्

देवांना आणि असुरांना जिंकता न येणारा तो, बाणांच्या वर्षावाने सैन्ये, हत्ती, रथ आणि सिंधू योद्ध्यांनाही पाडू लागला.

पातयामास भूमौ च शतशोथ सहस्रशः। एवं चरन्स वृंदेषु निखिलेषु दिवौकसाम्

त्याने शेकडो-हजारो सैनिक आणि रथ पृथ्वीवर पाडले; अशा प्रकारे तो सर्व देवांच्या सैन्यात संचार करीत होता.

पातयामास दैत्येंद्रः शरौघान्मृत्युसन्निभान्। क्रमेण समरे चाथ देवसैन्यान्यमंथत

दैत्यराजाने मृत्यूसमान बाणांच्या वर्षावाने शत्रूंना पाडले आणि नंतर युद्धात देवांच्या सैन्याचा एकामागून एक संहार केला.

यथा पुष्करिणीवृंदे गजः कंजवनं शितैः। शरपातैरथो वेगात्सिंहनादैः पुनः पुनः

जसा एखादा हत्ती कमळाच्या तलावात आपल्या सुळ्यांनी कमळवन उद्ध्वस्त करतो, तसा तो बाणांच्या वर्षावाने, वेगवान हल्ल्यांनी आणि सिंहगर्जनेसारख्या आरोळ्यांनी वारंवार आक्रमण करू लागला.

धरण्यां पतिता वेगात्तदा दैत्येश्वरस्य च। दशभिश्च सुतीक्ष्णाग्रैर्जयंतं स जघान ह

त्या जोरात अनेक जण पृथ्वीवर कोसळले, आणि दैत्यराजाने जयंताला दहा तीक्ष्ण बाणांनी घायाळ केले.

रेमंतं पंचभिर्बाणैः शक्रं पंचदशेन तु। चित्ररथं विंशतिभिःपंचविंशतिभिर्गुहम्

त्याने रेमंताला पाच बाणांनी, शक्राला पंधरा बाणांनी, चित्ररथाला वीस बाणांनी आणि गुहाला पंचवीस बाणांनी जखमी केले.

हेरंबं त्रिशरेणैव चत्वारिंशच्छरैर्यमम्। तथैव कालं मृत्युं च पाणिना द्विगुणेन च

त्याने हेरंबाला तीन बाणांनी, यमाला चाळीस बाणांनी, आणि काळ व मृत्यू यांना हाताने त्याच्या दुप्पट बाणांनी घायाळ केले.

गुह्यकेशं जगत्प्राणं दशभिर्दशभिः शरैः। षडिभश्च सप्तभिश्चैव रुद्रान्सर्वान्पृथक्पृथक्

त्याने गुह्यकेश, जो जगाचा प्राण आहे, त्याला दहा बाणांनी, आणि सर्व रुद्रांना प्रत्येकी सहा आणि सात बाणांनी वेगवेगळे घायाळ केले.