ततस्तयोर्गदायुद्धमवर्तत मुहुर्मुहुः। तयोः प्रहरतोः शब्दो गदापातोद्भवो ध्रुवं
मग त्या दोघांमध्ये पुन्हा पुन्हा गदायुद्ध झाले; त्यांच्या गदांच्या प्रहाराचा आवाज सतत घुमत राहिला.
आवर्तं परिवर्तं च चक्रतुस्तौ पुनः पुनः। अध ऊर्ध्वं प्रहारं च पार्श्वयोरतिभीषणं
ते दोघे पुन्हा पुन्हा एकमेकाभोवती फिरले, वर, खाली आणि बाजूंनी भयंकर प्रहार करत राहिले.
बभूवैवं तयोर्युद्धं लोकालोकभयंकरं। दृष्ट्वा देवगणाः सिद्धा दानवा विस्मयं गताः
त्यांचे युद्ध इतके भयंकर झाले की, जिवंत आणि मृत लोकांच्या जगालाही भीती वाटू लागली; हे पाहून देव, सिद्ध आणि दानव आश्चर्यचकित झाले.
युद्ध्यमानौ तु तौ वीरौ मृत्युसंशयमागतौ। देवदानववीराश्च द्रष्टुं नैव तदीशिरे
ते दोन्ही वीर लढता लढता मृत्यूच्या उंबरठ्यावर पोहोचले; देव किंवा दानव वीरांना हे पाहवतच नव्हते.
ईशब्रह्मादयः खे तु स्थिता द्रष्टुं तदद्भुतं। तयोर्हुंकारशब्देन गदापातस्वनेन च
पण ईश, ब्रह्मा आणि इतर आकाशात उभे राहून ते अद्भुत दृश्य पाहू लागले; त्या दोघांच्या हुंकाराचा आणि गदांच्या टकरीचा आवाज घुमू लागला.
ऊर्ध्वोर्ध्वमगमच्छब्दो ह्यशनेश्चोपजायते। भग्ने गदे द्वयोरेव करः संपुटितस्तयोः
तो आवाज वरवर वाढत गेला, जणू काही वीज चमकावी; दोघांच्या गदा तुटल्या तेव्हा त्यांचे हात एकमेकांसमोर तयार झाले.
एवं चैवार्धयामेन तयोरस्त्रे निपेततुः। एतस्मिंन्नन्तरे वीरौ खड्गचर्मधरौ तदा
अशा प्रकारे त्यांच्या युद्धाच्या मध्यभागी दोघांची शस्त्रे खाली पडली; त्या क्षणी ते दोन्ही वीर तलवार आणि ढाल उचलून उभे राहिले.
प्रतियोद्धुं महाघोरमाहवे संप्रचेरतुः। निस्त्रिंशौ विद्युदुल्काभौ तयोर्गात्रे च चर्मणी
भीषण युद्ध पुन्हा सुरू करण्यासाठी ते एकमेकांसमोर गेले; त्यांच्या तलवारी विजेसारख्या चमकत होत्या आणि ढाली अंगावर झाकल्या होत्या.
दृश्येते सर्वलोकैश्च लाघवं विस्मयं गतैः। चिच्छिदाते तयोरेव चर्मणी बहुवर्णके
सर्व लोक आश्चर्याने त्यांची कौशल्य पाहू लागले; दोघांनी एकमेकांच्या रंगीबेरंगी ढालींना छेदले.
भीष्मकं बलयुद्धं च तयोरेवं प्रवर्तते। मंडलं चक्रधन्वं च लाघवं च परिप्लुतं
अशा प्रकारे त्यांच्या मध्ये भीषण बळाचा सामना सुरू राहिला, गोल फिरणे, शस्त्रांचे आवर्तन आणि चपळतेचे प्रदर्शन होत राहिले.
वृत्रवासवयोर्युद्धं वृत्रवासवयोरिव। केशान्वृत्रस्य उत्प्लुत्य संप्रधृत्यासिना द्रुतं
वृत्र आणि वासव यांचे युद्ध पूर्वीप्रमाणेच घडले; त्याने झपाट्याने वृत्राच्या केसांवर उडी मारून तलवारीने पकड घेतली.
शिरश्चिच्छेद सहसा मघवा रणमूर्धनि। जयशब्दस्ततस्त्वासीद्देवानां च समंततः
मघवानने रणभूमीच्या मध्यभागी अचानक त्याचे डोके छाटले; मग सर्वत्र देवांनी विजयाचा जयघोष केला.
प्रोत्फुल्लहृदया देवा मघवंतमपूजयन्। देवदुंदुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः
देवतांच्या मनात आनंद फुलून आला आणि त्यांनी मगवानाचे पूजन केले. देवांचे नगारे वाजले आणि अप्सरांचा समूह आनंदाने नाचू लागला.
गीतं गायंति गंधर्वा मुनयः स्तुतिपाठकाः। भीताः पलायिताः सर्वे दैत्यास्त्यक्तायुधा दिशः
गंधर्वांनी गाणी गायली, ऋषींनी स्तुतीचे पाठ केले. सगळे दैत्य घाबरून आपली शस्त्रे टाकून सर्व दिशांना पळाले.
इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे वृत्रासुरवधोनाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीपद्मपुराणाच्या सृष्टीखंडातील 'वृत्रासुरवध' नावाचा त्र्याहत्तरावा अध्याय संपला.
व्यास उवाच- चतुर्भिस्तुरगैर्जुष्टं रथं सूर्यसमप्रभं। त्रैपुरिः संरुरोहाथाब्रवीद्वाक्यं गणाधिपं
व्यास म्हणाले— चार घोड्यांनी सजवलेला, सूर्यासारखा तेजस्वी रथ घेऊन त्रैपुरी पुढे आला आणि गणाधिपतीला म्हणाला—
पिता मे निहतः पित्रा तव यस्माद्गणाधिप। तस्मात्त्वामद्य विशिखैर्नयामि यमसादनं
गणाधिपती, तुझ्या वडिलांनी माझ्या वडिलांचा वध केला म्हणून आज मी तुला बाणांनी भेदून यमाच्या घरात पाठवणार आहे.
ततस्तमब्रवीद्देवो गणेशस्त्रिपुरात्मजं। तव तातेन दुष्टेन सुराणामहितं पुरा
तेव्हा गणेशाने त्रिपुराच्या पुत्राला सांगितले, 'तुझ्या वडिलांनी पूर्वी देवांचे मोठे अहित केले होते.'
कृतं कर्ममहत्पापं श्रुतं नो जनकेन हि। पापकर्मरतं दुष्टं ज्ञात्वा ज्ञानबलेन च
'आम्ही तुझ्या वडिलांनी केलेल्या मोठ्या पापाची कथा ऐकली आहे. तो नेहमी वाईट कृत्यांत गुंतलेला होता, हे आम्ही ज्ञानाच्या बळावर ओळखले.'
अवधीत्तं शरैकेन पितरं ते बलेन च। पंकात्प्रतारितो मोहात्प्रेषितो यममंदिरं
'त्याला एका बाणाने, बळाचा वापर करून, चुकवून, मोहात पाडून, चिखलातून ओढून, यमाच्या घरात पाठवले.'
त्वां चाहं तत्पथं दैत्य प्रेषयामि क्षणादिह। उक्तवंतं महाप्राज्ञं सुराणां च गणाधिपं
'आता, दैत्य, मी तुलाही त्याच मार्गाने लगेच पाठवतो,' असे महाप्रज्ञ गणाधिपतीने त्याला सांगितले.
विव्याध दशभिस्तीक्ष्णैः कालानलसमप्रभैः। ततः शरसहस्रैस्तु दैत्यं विव्याध साहसात्
त्याने काळाग्नीप्रमाणे तेजस्वी, दहा तीक्ष्ण बाणांनी त्याला भेदले. मग हजारो बाणांनी त्या दैत्यावर जोरदार हल्ला केला.
यमदंडसमैर्बाणैः क्षुरप्रैश्च शिलीमुखैः। कंकपत्रैर्महातीक्ष्णैर्वज्रानलसमप्रभैः
यमाच्या दंडासारखे भयंकर बाण, कापणारे, लोखंडी टोकांचे, काटेरी, वज्रासारखे धारदार आणि अग्निसारखे प्रखर बाण त्याने सोडले.
विचकर्त शरांश्चास्य लंबोदरः सुरार्चितः। पुनर्विव्याध विशिखैः सहसाभि दुरोपमैः
देवतांनी पूजिलेल्या लंबोदराने त्याचे बाण छाटले आणि पुन्हा अचानक रोखता न येणाऱ्या बाणांनी त्याच्यावर हल्ला केला.
शरैरर्दितसर्वांगो मूर्च्छितस्त्वपतद्भुवि। ततो भद्रश्च सौभद्रो भीषणो निर्जरांतकः
संपूर्ण शरीर बाणांनी भेदले गेले म्हणून तो बेशुद्ध होऊन जमिनीवर पडला. मग भद्र, सौभद्र, भीषण आणि निर्जरांतक हे—
स्वां स्वां गदां समादाय दुद्रुवुस्तं विनायकम्। युगपत्ते गदापातैर्निजघ्नुर्गणनायकम्
प्रत्येकाने आपापली गदा उचलली आणि विनायकावर धावले. सर्वांनी एकत्र गदांच्या प्रहारांनी गणनायकावर हल्ला केला.
लाघवात्तु वृथा कृत्वा गदास्तेषां महाबलः। भद्रकस्य तु शीर्षे चाहनत्परशुना तदा
पण त्याच्या चपळाईमुळे त्या सर्वांच्या गदा व्यर्थ ठरल्या. मग त्याने भद्राच्या डोक्यावर कुऱ्हाडीने प्रहार केला.
सौभद्रस्योत्तमांगं च असिनाग्रे निपातितम्। भीषणस्य कुठारेण खड्गेन निर्जरांतकम्
त्याने सौभद्राचे डोके तलवारीच्या एका फटक्याने उडवले; भीषणाला कुऱ्हाडीने आणि निर्जरांतकाला तलवारीने ठार केले.
पातयित्वा च हेरम्बो महागिरिसमांस्तदा। चतुरो गणमुख्यांश्च अन्यांश्चापातयद्द्विषः
मग मोठ्या पर्वतासारखा हिरंबाने त्यांना खाली पाडले; त्याने चार प्रमुख गण आणि इतर शत्रूंनाही जमिनीवर पाडले.
ततः संज्ञां समालभ्य त्रैपुरिश्चासुरोत्तमः। समारुह्य रथं स्वं च जघान सुरसत्तमम्
नंतर शुद्धीवर येऊन, त्रैपुरी या श्रेष्ठ दैत्याने आपला रथ चढला आणि देवांपैकी श्रेष्ठावर प्रहार केला.