स्पर्शने च स्फुलिंगानामुभयोः सेनयोर्भटाः। न शक्ताः संमुखे स्थातुं शलभा ज्वलने यथा
त्या ठिणग्यांच्या स्पर्शानं दोन्ही सैन्यांतील वीर जणू जळत्या आगीसमोर पतंगांसारखे उभे राहू शकले नाहीत.
दग्धाः पेतुः पृथिव्यां च दिशस्सर्वाः प्रदुद्रुवुः। देवदानवयोर्वीराः शून्यस्तत्राभवद्रणः
जळून गेलेले सैनिक जमिनीवर कोसळले आणि सर्व दिशांना पळून गेले; देव आणि दानवांच्या युद्धभूमीवर शून्यता पसरली.
अस्त्रं निरस्तकं दृष्ट्वा स दैत्यः क्रोधमूर्च्छितः। मायया शैलसंदोहमस्त्रं शक्रे मुमोच ह
आपलं अस्त्र निष्प्रभ झालेलं पाहून तो दैत्य रागानं भरून, मायेनं पर्वतांचा समूह असलेलं अस्त्र शक्रावर सोडलं.
बाणौघैः शैलसंघातं प्रचिच्छेद रणे हरिः। अघोरं प्रासृजद्दैत्यः पुरुहूते महाबले
हरिनं बाणांच्या वर्षावानं त्या पर्वतांच्या समूहाचा नाश केला; मग त्या भयंकर दैत्याने पुन्हा एक भीषण अस्त्र पुरुहूतावर सोडलं.
कोटिकोटिसहस्राणि जंतूनां प्रवराणि च। सिंहशार्दूलभल्लूक वृक व्याघ्र महागजाः
कोट्यवधी प्राणी, त्यातले श्रेष्ठ म्हणजे सिंह, वाघ, अस्वल, लांडगा, बिबट्या आणि मोठे हत्ती —
दंदशूकादयः सत्वाः प्रधावंति सुरेश्वरं। क्षुरप्रैरर्धचंद्रैश्च भल्लैः शिलीमुखैस्तथा
साप आणि इतर जीव देवाधिपतीवर धावले, धारदार वस्त्रे, अर्धचंद्राकृती बाण आणि काटेरी, लोखंडी टोकांचे बाण घेऊन.
असंप्राप्तान्प्रचिच्छेद मघवा परवीरहा। ततो वृत्रो महाबाहुर्धनुरुद्यम्य वीर्यवान्
मघवान, शत्रूंचा संहार करणारा, अजून पोहोचले नसल्यानां तो कापून टाकतो; मग वीर आणि बलवान वृत्र धनुष्य उचलतो.
बिभेद शरसाहस्रैर्वज्रकल्पैः शतक्रतुं। छित्वा क्षुरप्रैश्शक्रश्च धनुस्तस्य चकर्त च
त्याने शतकृतूला वज्रासारख्या हजारो बाणांनी भेदले; पण शक्राने धारदार बाणांनी त्याचे धनुष्य तोडले.
सूतं चाश्वान्पृथिव्यां च पातयामास तत्क्षणात्। सकंटकांगदां भीमां संपूज्यासुरसत्तमः
त्या क्षणी त्याने सारथी आणि घोडे जमिनीवर पाडले; काटेरी कडे घातलेला, भीषण असा असुरश्रेष्ठ सन्मानित झाला.
जघान पद्मिनः शीर्षे मोहाद्दंती क्षितिं ययौ। सगदः सर्वदेवेशो धरणीं समुपस्थितः
मोहामुळे त्याने पद्मिनच्या डोक्यावर सोंडेने प्रहार केला आणि हत्ती खाली पडला; सर्व देवांचा स्वामी गदा हातात घेऊन जमिनीवर उभा राहिला.
ततस्तयोर्गदायुद्धमवर्तत मुहुर्मुहुः। तयोः प्रहरतोः शब्दो गदापातोद्भवो ध्रुवं
मग त्या दोघांमध्ये पुन्हा पुन्हा गदायुद्ध झाले; त्यांच्या गदांच्या प्रहाराचा आवाज सतत घुमत राहिला.
आवर्तं परिवर्तं च चक्रतुस्तौ पुनः पुनः। अध ऊर्ध्वं प्रहारं च पार्श्वयोरतिभीषणं
ते दोघे पुन्हा पुन्हा एकमेकाभोवती फिरले, वर, खाली आणि बाजूंनी भयंकर प्रहार करत राहिले.
बभूवैवं तयोर्युद्धं लोकालोकभयंकरं। दृष्ट्वा देवगणाः सिद्धा दानवा विस्मयं गताः
त्यांचे युद्ध इतके भयंकर झाले की, जिवंत आणि मृत लोकांच्या जगालाही भीती वाटू लागली; हे पाहून देव, सिद्ध आणि दानव आश्चर्यचकित झाले.
युद्ध्यमानौ तु तौ वीरौ मृत्युसंशयमागतौ। देवदानववीराश्च द्रष्टुं नैव तदीशिरे
ते दोन्ही वीर लढता लढता मृत्यूच्या उंबरठ्यावर पोहोचले; देव किंवा दानव वीरांना हे पाहवतच नव्हते.
ईशब्रह्मादयः खे तु स्थिता द्रष्टुं तदद्भुतं। तयोर्हुंकारशब्देन गदापातस्वनेन च
पण ईश, ब्रह्मा आणि इतर आकाशात उभे राहून ते अद्भुत दृश्य पाहू लागले; त्या दोघांच्या हुंकाराचा आणि गदांच्या टकरीचा आवाज घुमू लागला.
ऊर्ध्वोर्ध्वमगमच्छब्दो ह्यशनेश्चोपजायते। भग्ने गदे द्वयोरेव करः संपुटितस्तयोः
तो आवाज वरवर वाढत गेला, जणू काही वीज चमकावी; दोघांच्या गदा तुटल्या तेव्हा त्यांचे हात एकमेकांसमोर तयार झाले.
एवं चैवार्धयामेन तयोरस्त्रे निपेततुः। एतस्मिंन्नन्तरे वीरौ खड्गचर्मधरौ तदा
अशा प्रकारे त्यांच्या युद्धाच्या मध्यभागी दोघांची शस्त्रे खाली पडली; त्या क्षणी ते दोन्ही वीर तलवार आणि ढाल उचलून उभे राहिले.
प्रतियोद्धुं महाघोरमाहवे संप्रचेरतुः। निस्त्रिंशौ विद्युदुल्काभौ तयोर्गात्रे च चर्मणी
भीषण युद्ध पुन्हा सुरू करण्यासाठी ते एकमेकांसमोर गेले; त्यांच्या तलवारी विजेसारख्या चमकत होत्या आणि ढाली अंगावर झाकल्या होत्या.
दृश्येते सर्वलोकैश्च लाघवं विस्मयं गतैः। चिच्छिदाते तयोरेव चर्मणी बहुवर्णके
सर्व लोक आश्चर्याने त्यांची कौशल्य पाहू लागले; दोघांनी एकमेकांच्या रंगीबेरंगी ढालींना छेदले.
भीष्मकं बलयुद्धं च तयोरेवं प्रवर्तते। मंडलं चक्रधन्वं च लाघवं च परिप्लुतं
अशा प्रकारे त्यांच्या मध्ये भीषण बळाचा सामना सुरू राहिला, गोल फिरणे, शस्त्रांचे आवर्तन आणि चपळतेचे प्रदर्शन होत राहिले.
वृत्रवासवयोर्युद्धं वृत्रवासवयोरिव। केशान्वृत्रस्य उत्प्लुत्य संप्रधृत्यासिना द्रुतं
वृत्र आणि वासव यांचे युद्ध पूर्वीप्रमाणेच घडले; त्याने झपाट्याने वृत्राच्या केसांवर उडी मारून तलवारीने पकड घेतली.
शिरश्चिच्छेद सहसा मघवा रणमूर्धनि। जयशब्दस्ततस्त्वासीद्देवानां च समंततः
मघवानने रणभूमीच्या मध्यभागी अचानक त्याचे डोके छाटले; मग सर्वत्र देवांनी विजयाचा जयघोष केला.
प्रोत्फुल्लहृदया देवा मघवंतमपूजयन्। देवदुंदुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः
देवतांच्या मनात आनंद फुलून आला आणि त्यांनी मगवानाचे पूजन केले. देवांचे नगारे वाजले आणि अप्सरांचा समूह आनंदाने नाचू लागला.
गीतं गायंति गंधर्वा मुनयः स्तुतिपाठकाः। भीताः पलायिताः सर्वे दैत्यास्त्यक्तायुधा दिशः
गंधर्वांनी गाणी गायली, ऋषींनी स्तुतीचे पाठ केले. सगळे दैत्य घाबरून आपली शस्त्रे टाकून सर्व दिशांना पळाले.
इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे वृत्रासुरवधोनाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीपद्मपुराणाच्या सृष्टीखंडातील 'वृत्रासुरवध' नावाचा त्र्याहत्तरावा अध्याय संपला.
व्यास उवाच- चतुर्भिस्तुरगैर्जुष्टं रथं सूर्यसमप्रभं। त्रैपुरिः संरुरोहाथाब्रवीद्वाक्यं गणाधिपं
व्यास म्हणाले— चार घोड्यांनी सजवलेला, सूर्यासारखा तेजस्वी रथ घेऊन त्रैपुरी पुढे आला आणि गणाधिपतीला म्हणाला—
पिता मे निहतः पित्रा तव यस्माद्गणाधिप। तस्मात्त्वामद्य विशिखैर्नयामि यमसादनं
गणाधिपती, तुझ्या वडिलांनी माझ्या वडिलांचा वध केला म्हणून आज मी तुला बाणांनी भेदून यमाच्या घरात पाठवणार आहे.
ततस्तमब्रवीद्देवो गणेशस्त्रिपुरात्मजं। तव तातेन दुष्टेन सुराणामहितं पुरा
तेव्हा गणेशाने त्रिपुराच्या पुत्राला सांगितले, 'तुझ्या वडिलांनी पूर्वी देवांचे मोठे अहित केले होते.'
कृतं कर्ममहत्पापं श्रुतं नो जनकेन हि। पापकर्मरतं दुष्टं ज्ञात्वा ज्ञानबलेन च
'आम्ही तुझ्या वडिलांनी केलेल्या मोठ्या पापाची कथा ऐकली आहे. तो नेहमी वाईट कृत्यांत गुंतलेला होता, हे आम्ही ज्ञानाच्या बळावर ओळखले.'
अवधीत्तं शरैकेन पितरं ते बलेन च। पंकात्प्रतारितो मोहात्प्रेषितो यममंदिरं
'त्याला एका बाणाने, बळाचा वापर करून, चुकवून, मोहात पाडून, चिखलातून ओढून, यमाच्या घरात पाठवले.'