तस्य देहात्ततश्चैव बहु सुस्राव शोणितं। यथा च माधवे मासि पुरुपुष्पश्शमी तरुः
त्याच्या शरीरातून मग पुष्कळ रक्त वाहू लागले, जसे माधव महिन्यात शमीच्या झाडातून भरपूर रस गळतो.
स्यंदनाधश्चराश्वाश्च शिश्यिरे भूमिलग्नकाः। अथ क्रुद्धो महादैत्यः शूलं भीमं च दारुणं
रथाखाली पडलेले घोडे जमिनीवर निश्चल पडले होते; तेव्हा मोठा दैत्य रागाने भयंकर आणि भयानक शूल उचलून उभा राहिला.
धृत्वा तं प्रतिचिक्षेप कालमृत्युसमप्रभं। पार्वतीनंदनेनापि शूलं पाशुपतेन ह
ते शूल हातात घेऊन त्याने ते काळमृत्यूसारखे तेजस्वी फेकले; पण पार्वतीपुत्राने पाशुपत शूलाने त्याचा प्रतिकार केला.
क्षिप्तं तेन कृतं दग्धं मुहूर्तेन रणाजिरे। पुनः शक्तिं मुमोचाथ ब्रह्मदत्तान्तु दानवः
त्याने फेकलेले शूल रणभूमीत क्षणात जळून गेले; मग दानवाने ब्रह्मदेवाने दिलेली शक्ती सोडली.
शूलं प्रतिजघानाथ शतकूटसमप्रभम्। ततोऽस्त्रे वज्रसंकाशे जघटाते वियत्यपि
त्याने शतकूट पर्वतासारखे तेजस्वी शूल खाली पाडले; मग आकाशात वज्रासारखी दोन्ही अस्त्रे एकमेकांवर आदळली.
तयोस्सवीर्ययोरस्त्रे धरण्यां प्रणिपेततुः। ततो दैत्यपतिः स्कंदं शरैरग्निशिखोपमैः
ती दोन सामर्थ्यशाली अस्त्रे पृथ्वीवर पडली आणि आपली ताकद दाखवली; मग दैत्यराजाने स्कंदावर अग्नीच्या ज्वाळेसारखे बाण सोडले.
अर्दयामास सहसा घनधारेव पर्वतं। तांस्तु च्छित्वा महाबाहुः सेनानीश्चापमस्य वै
त्याने अचानक त्याच्यावर आघात केला, जसा पावसाचा जोरदार धक्का पर्वतावर बसतो; पण बलवान सेनापतीने आपल्या धनुष्याने ते बाण छेदले.
विचकर्तार्धचंद्रेण तथा यंतुः शिरोमहत्। तथाश्वान्बहुभिर्बाणैः पातयामास भूतले
मग त्याने अर्धचंद्राकार बाणाने सारथ्याचे मोठे डोके छाटले आणि अनेक बाणांनी घोड्यांना जमिनीवर पाडले.
गृहीत्वा मुसलं वेगात्स दुद्राव स्थले गुहं। जघान तेन दैत्येन्द्रः शिखिनं शिखिवाहनं
मुसळ वेगाने उचलून त्या दैत्याने रणभूमीत गुहाकडे धाव घेतली; त्या मुसळाने दैत्यराजाने शिखिवाहनाच्या मोरावर प्रहार केला.
ततो मोहं गतो बर्ही प्रचकंपे मुहुर्मुहुः। ततः स्कंदः पुनस्तं च जघानासुरपुंगवं
मग तो मोर गोंधळून वारंवार थरथरू लागला; पण स्कंदाने पुन्हा त्या असुरश्रेष्ठावर प्रहार केला.
प्रचिच्छेदासिना वेगान्मुसलं चातिदारुणं। तारेयः शक्तिमादाय जघान क्रौंचदारणम्
त्याने वेगाने तलवारीने ते भयंकर मुसळ तुकडे केले; तारकपुत्राने शक्ती उचलून क्रौंच पर्वत फोडणाऱ्यावर प्रहार केला.
सोपि शक्तिं मुमोचाथ अमोघां दुष्टघातिनीम्। ततः संदह्य सा शक्तिर्विश्वप्रलयकारिणी
त्यानेही अमोघ, दुष्टांचा संहार करणारी शक्ती सोडली; ती शक्ती प्रचंड ज्वाळांनी जळत, संहार घडवणारी होती.
यमदंडसमानं च भित्वा पुनर्गुहं गता। स गतासुः पपातोर्व्यां चालयंश्च वसुंधरां
ती यमदंडासारखी शक्ती त्याला भेदून पुन्हा गुहाकडे परतली; तो प्राण सोडून पृथ्वीवर पडला आणि भूमी हलवू लागला.
पुष्पधूपादिभिः स्कंदः सर्वदेवैः प्रपूजितः
मग सर्व देवांनी स्कंदाची फुलं, धूप आणि इतर वस्तूंनी पूजा केली.
इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे तारेयवधोनामैकोनसप्ततितमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीपद्मपुराणाच्या प्रथम सृष्टीखंडातील तारकवध नावाचा एकोणसत्तरावा अध्याय समाप्त झाला.
व्यास उवाच- ततो देवांतको दैत्यो व्यनदत्समरं प्रति। रणं चकार धर्मेण संदष्टौष्ठपुटो बली
व्यास म्हणाले— त्यानंतर देवांतक नावाचा दैत्य रणाकडे मोठ्याने गर्जना करू लागला; तो रागाने ओठ चावून, धर्माने युद्ध करू लागला.
स गत्वा चाब्रवीद्वाक्यं सर्वलोकविगर्हितं। न जानासि महद्धर्मं दुष्ट मोहाद्यथाक्रमम्
तो जाऊन सर्व लोकांनी निंदलेले असे कठोर शब्द बोलला, "तुला मोठा धर्म कळत नाही, तू वाईट मोहामुळे बिघडला आहेस, हे योग्यच आहे."
पापपुण्यप्रयोगेण निग्रहानुग्रहे प्रभुः। अहं च निर्मितो धात्रा करोमि तव शासनम्
पाप आणि पुण्य यांच्या फळामुळे प्रभूच शिक्षा करतो आणि कृपा करतो; आणि मी, सृष्टीकर्त्याने निर्माण केलेला, तुझे आदेश पाळतो.
न जानासि यतो धर्मं कालमृत्यु पुरःसरः। न रोगो न जरा कालो न मृत्युर्न च किंकरः
तुला धर्म कळत नाही, म्हणूनच काळ आणि मृत्यू तुझ्या पुढे आहेत; इथे ना आजार आहे, ना म्हातारपण, ना काळ, ना मृत्यू, ना कुठलाही दूत.
धर्मात्प्रचलितः कर्मी कष्टं याति दिवानिशम्। उक्तं वसुं महावीर्यं यमं धर्मैकसाक्षिकम्
जो धर्मापासून दूर जातो, तो दिवसभर आणि रात्रभर दुःख भोगतो; असे म्हटले आहे की, बलवान वसु आणि यम हेच धर्माचे एकमेव साक्षीदार आहेत.
स जघान त्रिभिर्बाणैः कालमृत्युसमप्रभैः। प्रचिच्छेद स धर्मात्मा ते त्वन्यैर्विशिखैस्त्रिभिः
त्याने काळ आणि मृत्यूसारखी सामर्थ्यवान तीन बाणांनी वार केला; त्या धर्मात्म्याने तीन इतर बाणांनी ते छेदून टाकले.
ततस्तूच्चैः शरैः प्राज्यैर्युगांतानलसप्रभैः। निजघान यमं संख्ये स चिच्छेद शरैः शरान्
मग मोठ्या आवाजात, प्रचंड तेजस्वी आणि युगाच्या शेवटी जळणाऱ्या अग्नीसारख्या बाणांनी त्याने युद्धात यमावर वार केला, आणि यमाने त्याचे बाण बाणांनी छेदले.
एतस्मिन्नंतरे क्रुद्धौ परस्परजयैषिणौ। जघ्नतुः समरेन्योन्यं महाबलपराक्रमौ
दरम्यान, दोघेही रागावलेले आणि एकमेकांवर विजय मिळवण्याची इच्छा असलेले, मोठ्या बळाने आणि शौर्याने युद्धात एकमेकांवर प्रहार करू लागले.
अहोरात्रं तयोर्युद्धमवर्त्तत सुदारुणम्। एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धः शक्त्या प्रशमनं रुषा
त्यांचे भयंकर युद्ध दिवस-रात्र चालू राहिले; तेव्हाच, रागाने भरून, त्याने शांतीसाठी भालेने प्रहार करण्याचा प्रयत्न केला.
बिभेद दैत्यशार्दूलो ह्यहंकारयुतो बली। तामेवाथ रुषा धर्मो गृहीत्वा शक्तिकां द्रुतं
अहंकाराने भरलेला, बलवान दैत्यांचा वाघ त्या भाल्याने भेदून गेला; मग धर्मानेही रागाने तेच भाले पटकन उचलले.
निजघान तयैवामुंस्तनयोरंतरे भृशम्। स विह्वलित सर्वांगो मुखादागतशोणितः
त्याच भाल्याने त्याने दोन्ही पुत्रांच्या मध्ये जोरात प्रहार केला; त्याचे संपूर्ण शरीर थरथरले आणि तोंडातून रक्त वाहू लागले.
ततः क्रुद्धो महातेजा धृत्वा दंडं सुदारुणम्। अमोघं पातयामास तस्य दैत्यस्य विग्रहे
मग प्रचंड तेजस्वी आणि रागाने भरलेला तो, भयंकर दंड उचलून, तो दैत्याच्या अंगावर अचूकपणे फेकला.
साश्वं रथं तथा सूतं योद्धारं शस्त्रसंचयम्। चकार भस्मसात्तं च शमनः क्रोधमूर्च्छितः
घोडा, रथ, सारथी, योद्धा आणि शस्त्रांचा साठा — हे सर्व शांतीदूताने, रागाने भरून, राखेत बदलून टाकले.
पतिते च तथा दैत्ये दुर्धर्षो नाम दानवः। शमनं शूलहस्तस्तु प्रदुद्राव जिघांसया
दैत्य पडल्यावर, दुर्धर्ष नावाचा दानव शूल हातात घेऊन, शांतीदूताला मारण्याच्या उद्देशाने धावत गेला.
शूलहस्तं समायांतं बडवानलसन्निभम्। आससाद रणे मृत्युः शक्तिहस्तोतिनिर्भयः
तो शूल घेऊन, समुद्रातील अग्नीसारखा जळत येत असताना, मृत्यू शूल हातात घेऊन, निर्भयपणे युद्धात त्याला सामोरा गेला.