शस्त्रास्त्रैर्बहुधामुक्तैर्दिशः सर्वा निरंतरम्। विगृहेषु धरण्यां च पर्वतेषु जलेषु च
अनेक शस्त्रे आणि अस्त्रे सतत सर्व दिशांना सोडली गेली; पृथ्वीवर, पर्वतांवर आणि पाण्यात सर्वत्र लढाई पसरली.
देवस्थाने तथाकाशे पर्वताग्रेषु सानुषु। गह्वरेषु महारण्ये तयोर्युद्धमवर्तत
देवतांच्या निवासस्थानी, आकाशात, पर्वतांच्या शिखरांवर आणि उतारांवर, गुहांत आणि घनदाट जंगलांत त्यांचे युद्ध सुरूच होते.
पुष्कलादि घनानां च वर्षधारा जलं यथा। पतंत्यस्त्राणि सैन्येषु शतशोथ सहस्रशः
घनदाट ढगांमधून जसा पाऊस ओघळतो, तशी शेकडो-हजारो शस्त्रे सैन्यावर कोसळत होती.
केचित्पेतुः पृथिव्यां तु शरैः संभिन्नविग्रहाः। शक्तिभिर्मुसलैश्चान्ये छत्रशूलपरश्वधैः
काहींची शरीरे बाणांनी छिन्नभिन्न होऊन ते पृथ्वीवर पडले; काहींना भाले आणि गदा लागली, तर काहींना छत्र, भाले आणि कुऱ्हाडीने घाव बसला.
पतिताः संमुखे शूरा युद्धेषु न्यायवर्तिनः। गच्छंति सुरसद्मानि स्वाम्यर्थे ये त्वभीरवः
जे शूरवीर युद्धात समोरासमोर पडले, युद्धाचे नियम पाळले आणि स्वामीसाठी निर्भय राहिले, ते देवांच्या निवासस्थानी जातात.
ये चान्ये कातराः पापा हंतारो विमुखान्रणे। अन्यायैर्ये च योद्धारस्ते यान्ति यममंदिरं
पण जे भ्याड आणि पापी होते, जे युद्धात पाठी फिरवणाऱ्यांना मारतात किंवा अन्यायाने लढतात, ते यमाच्या घरात जातात.
त्रिदिवस्था गजारोहाः सैन्धवस्थास्तथापरान्। रथस्थांश्च रथारोहाः पदगांश्च पदातयः
स्वर्गात हत्तीवर बसलेले, सिंधूच्या काठी असलेले, रथावर असलेले आणि पायदळातील सैनिक—
परस्परं विनिघ्नंति शूरा युद्धाभिकांक्षिणः। मुदिताः सत्वसंपन्ना धर्मिष्ठा बलसंवृताः
हे सर्व शूरवीर, युद्धाची इच्छा बाळगून, आनंदित, धैर्यवान, धर्मनिष्ठ आणि बळकट, एकमेकांवर प्रहार करत होते.
केषांचिद्वाहवश्छिन्ना मुसलैर्भिन्नमस्तकाः। केशाश्शिरांसि वस्त्राणि निपेतुर्धरणीतले
काहींचे हात छाटले गेले, काहींची डोकी गदांनी फोडली गेली; त्यांचे केस, डोकी आणि वस्त्रे पृथ्वीवर पडली.
मध्यच्छिन्नास्तथा भिन्नाः पेतुरुर्व्यां महाबलाः। खड्गपातैस्तथा चोग्रैश्छ्रिन्नभिन्नाः परश्वधैः
काही बलवान योद्धे मध्येच छाटले गेले किंवा तलवारीच्या आणि उग्र कुऱ्हाडीच्या घावांनी तुकडे होऊन जमिनीवर पडले.
गामेव पतिता धीरा दिव्यालंकारभूषिताः। प्रदीप्तोभूद्धरादेशो वीरैर्नागैर्हयै रथैः
धैर्यवान, दिव्य अलंकारांनी सजलेले, पृथ्वीवर पडले; वीर, हत्ती, घोडे आणि रथांनी पृथ्वीचा प्रदेश उजळून निघाला.
विविधाभरणैर्नष्टैः पताकाभिश्च केतुभिः। ततो वसुंधरा सर्वा सशैलवनकानना
विविध दागिने हरवलेले, पताका आणि निशाणे पडलेली; मग सर्व वसुंधरा, पर्वत, वन आणि उपवनांसह—
रुधिरौघप्लुता तत्र विबुधासुरयोर्युधि। क्रव्यादैर्बहुभिस्तत्र खादितो द्रव्यसंचयः
त्या युद्धभूमीत, देव आणि दैत्य यांच्या लढाईत, रक्ताच्या प्रवाहांनी सगळं मैदान भरून गेलं होतं. तिथे पडलेलं मांस अनेक मांसाहारी प्राण्यांनी खाऊन टाकलं.
लोहितं प्रचुरं पीतं रक्षोभिश्च वृकादिभिः। अन्यैर्महागणैरेव क्षतजं पवनान्वितम्
राक्षस, लांडगे आणि इतर अनेक मोठ्या टोळ्यांनी भरपूर रक्त प्यायलं; वाऱ्याने उडणारे जखमांतून वाहणारे रक्तही त्यांनी प्यायलं.
खादितं प्रीतिमद्भिश्च फेरुगृध्रगणैर्मुदा। एतस्मिन्नंतरे सूरिः सुरपूज्यो बृहस्पतिः
मांजर आणि गिधाडांच्या आनंदी झुंडीने ते मांस हर्षाने खाल्लं; आणि या वेळी, देवांना पूज्य असलेले सूर्य आणि बृहस्पती तिथे प्रकट झाले.
मृतसंजीवनीविद्यां सुराणां संजजाप ह। विशल्यकरणीं दिव्यां ब्रह्मविद्यां महाबलां
त्यांनी देवांसाठी मृतांना पुन्हा जिवंत करणारी, जखमा भरून काढणारी, दिव्य आणि बलशाली ब्रह्मविद्या जपली.
ततो धन्वंतरिर्विद्वान्सुरवैद्यो मनोजवः। औषधैस्तत्प्रयोगैश्च रणे पर्यटते मुदा
नंतर, विद्वान आणि वेगवान देवांचा वैद्य धन्वंतरी, औषधं आणि त्यांचा उपयोग घेऊन आनंदाने रणभूमीत फिरू लागला.
तत्र देवाश्च जीवंति ये मृताश्च महाहवे। अव्रणा बलसंपन्नाः प्रयुध्यंति भृशं पुनः
त्या रणभूमीत, जे देव मोठ्या युद्धात मरण पावले होते ते पुन्हा जिवंत झाले; ते कुठलीही जखम नसलेले आणि बळाने भरलेले पुन्हा जोरात लढू लागले.
एवं शतसहस्रं तु गणं दैत्यस्य चोद्धतम्। पतितं पुण्ययोगाच्च शरैर्निर्भिन्नकंधरम्
पुण्याच्या बळावर, त्या दैत्याच्या गर्विष्ठ सैन्याचा शंभर हजारांचा समूह, त्यांच्या गळ्यात बाण घुसून, रणात पडला.
ततस्तु जयशब्देन नंदंति सिद्धचारणाः। ऋषयः खेचराश्चान्ये ये चैवाप्सरसां गणाः
मग विजयाच्या घोषात सिद्ध, चारण, ऋषी, आकाशात राहणारे आणि अप्सरांचा समूह आनंदाने नाचू लागले.
गीतिं गायंति गंधर्वाः शशंसुः परमर्षयः। अथ क्रुद्धो महातेजा दैत्यमुख्यो महाबलः
गंधर्वांनी गाणी गायली, महर्षींनी स्तुती केली; तेव्हा, रागाने पेटलेला, तेजस्वी आणि बलाढ्य दैत्यांचा सेनापती पुढे आला.
कालकेय इति ख्यातः सेनानीर्दैत्यपस्य च। स्यन्दनस्थो महावीर्यो धनुरादाय तत्र च
कालकेय नावाने प्रसिद्ध असलेला, दैत्यांचा सेनापती, आपल्या रथावर उभा राहिला आणि मोठ्या ताकदीने धनुष्य उचलले.
जघान सुरसंघांस्तान्नर्तयामास भूतले। निरंतरशरौघेण च्छादितं गगनं तदा१०० 1.65.
त्याने देवांच्या सैन्यांवर हल्ला केला, त्यांना जमिनीवर नाचवले; त्याच्या अखंड बाणांच्या वर्षावाने आकाश झाकून गेले.
निपतंति शराः सैन्ये कोटिकोटि सहस्रशः। निपतंति ततो देवाः संयुगेष्वनिवर्तिनः
कोट्यवधी बाण सैन्यावर कोसळले; मग युद्धात मागे न हटणारे देवही खाली पडले.
रुधिरोद्गारिणस्सर्वे सिद्धगंधर्वकिन्नराः। विशिखैः पीडिता देवा निपेतुर्धरणीतले
सर्व सिद्ध, गंधर्व, किन्नर रक्ताचे थेंब तोंडातून टाकू लागले; बाणांनी जखमी झालेले देव पृथ्वीवर कोसळले.
केचिच्छरशतैर्भिन्नास्सहस्रैरयुतैस्तथा। पेतुरुर्व्यां महावीर्या ये रणे सुरपुंगवाः
काही रणातले श्रेष्ठ देव, शेकडो, हजारो, दहा हजारो बाणांनी छिन्नविछिन्न होऊन जमिनीवर पडले.
व्यथिताश्चाभवन्सर्वे स्यंदनस्था दिवौकसः। शरैः प्रव्यथितास्ते तु स्थातुं शक्ता न संमुखे
रथावर उभे असलेले सर्व देव घाबरले; बाणांच्या वेदनेने ते त्याच्या समोर ठाम उभे राहू शकले नाहीत.
तेनावगाहितं सैन्यं गजेनेव सरोवनम्। शरैस्तस्यार्दिता देवा वज्रानलसमप्रभैः
त्याने सैन्यात अशी घुसखोरी केली जशी हत्ती कमळाच्या तलावात शिरतो; त्याच्या वज्र आणि अग्निसारख्या तेजस्वी बाणांनी देव फार त्रस्त झाले.
न शेकुः समरे स्थातुं मघवंतं ययुस्तदा। चित्ररथ इति ख्यातो देवश्शस्त्रभृतां वरः
ते युद्धात उभे राहू शकले नाहीत आणि मग त्यांनी मघवानकडे धाव घेतली; त्यावेळी, देवांमध्ये प्रसिद्ध आणि शस्त्रधारींचा श्रेष्ठ चित्ररथ तिथे आला.
ययौ स्यंदनमारुह्य युद्धं प्रति धनुर्धरः। अब्रवीद्वचनं सोपि सेनान्यं तु महासुरम्
चित्ररथ धनुष्य घेऊन रथावर बसला आणि युद्धासाठी पुढे गेला; मग त्याने त्या दैत्य सेनापतीला असे शब्द सांगितले.