हरवद्वरवेश्मस्थो गणेशो नात्र संशयः। पन्नगाश्च विनश्यंति दशवक्त्रस्य धारणात्
गणेश हा हरासारखा उत्तम घरात वास करतो, यात शंका नाही; दहा तोंडांचे रूप धारण केल्याने सर्पांचा नाश होतो.
वक्त्रे चैकादशे वत्स रुद्राश्चैकादश स्मृताः। शिखायां धारयेन्नित्यं तस्य पुण्यफलं शृणु
अकराव्या तोंडात, बाळा, अकरा रुद्रांची आठवण होते; ते नेहमी शिखेवर धारण करावे — त्याचे पुण्यफळ ऐक.
अश्वमेधसहस्राणि यज्ञकोटिशतानि च। गवां शतसहस्रस्य सम्यग्दत्तस्य यत्फलम्
हजार अश्वमेध यज्ञांचे, कोटी शत यज्ञांचे आणि शंभर हजार गायींचे योग्य दान यांचे जे फळ—
तत्फलं शीघ्रमाप्नोति वक्त्रैकादश धारणात्। हरस्य सदृशो लोके पुनर्जन्म न विद्यते
ते फळ अकरा तोंडांचे रूप धारण केल्याने पटकन मिळते; तो जगात हरासारखा होतो आणि त्याला पुन्हा जन्म मिळत नाही.
रुद्राक्षं द्वादशास्यं यः कंठदेशे तु धारयेत्। आदित्यस्तुष्यते नित्यं द्वादशास्ये व्यवस्थितः
जो कोणी बारा मुख असलेला रुद्राक्ष गळ्याभोवती घालतो, त्याच्यावर नेहमी सूर्यदेव प्रसन्न राहतो, कारण सूर्यदेव हे बारा मुखांत वास करतात.
गोमेधं नरमेधं च कृत्वा यत्फलमश्नुते। तत्फलं शीघ्रमाप्नोति वज्रादेश्च निवारणम्
गाय किंवा माणसाची यज्ञ करून जे फळ मिळतं, ते फळ हा रुद्राक्ष लवकर मिळवून देतो आणि वीजेपासूनही रक्षण करतो.
नैव वह्नेर्भयं चैव न च व्याधिः प्रवर्तते। अर्थलाभं सुखं भुंक्त ईश्वरो न दरिद्रता
त्याला आगीचं भय राहत नाही, आजारपण जमत नाही; धनलाभ, सुख मिळतं आणि तो श्रीमंत राहतो, कधीही दारिद्र्य येत नाही.
हस्त्यश्वनरमार्जार मूषकाञ्छशकांस्तथा। व्यालदंष्ट्रि सृगालादीन्हत्वा व्याघातयत्यपि
हत्ती, घोडा, माणूस, मांजर, उंदीर, ससा, तसेच दात असलेले हिंस्र प्राणी आणि कोल्हे यांना मारल्यानंतरही—
मुच्यते नात्र संदेहो वक्त्रद्वादश धारणात्। वक्त्र त्रयोदशो रुद्रो रुद्राक्षः प्राप्यते यदि
—जर तोंडावर बारा मुख असलेला रुद्राक्ष घातला, तर तो सर्व पापांतून मुक्त होतो, यात शंका नाही. तेरा मुख असलेला रुद्राक्ष मिळाला तर—
शंतमः स तु विज्ञेयः सर्वकामफलप्रदः। सुधारसायनं चैव धातुवादश्च पादुका
तो फारच शुभ मानावा, सर्व इच्छित फळ देणारा आहे; तो अमृतासारखा आहे आणि पारसासारखा आहे.
सिध्यंति तस्य वै सर्वे भाग्ययुक्तस्य षण्मुख। मातृपितृ स्वसृ भ्रातृ गुरून्वाथ निहत्य च
भाग्यवान माणसाला सर्व सिद्धी मिळतात, हे षण्मुखा, जरी त्याने आई, वडील, बहीण, भाऊ किंवा गुरु यांना मारलं तरीही.
मुच्यते सर्वपापेभ्यो त्रयोदशास्य धारणात्। अक्षयं लभते स्वर्गं यथा देवो महेश्वरः
तेरा मुख असलेला रुद्राक्ष घातल्याने सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते; तो अक्षय स्वर्ग मिळवतो, जसा महेश्वर देवाने मिळवला.
चतुर्दशमुखं वत्स रुद्राक्षं यदि धारयेत्। सततं मूर्ध्नि बाहौ वा शक्तिपिंडं शिवस्य च
बाळा, जर कोणी नेहमी डोक्यावर किंवा हातावर चौदा मुख असलेला रुद्राक्ष घालतो, तर तो शंकराच्या शक्तीचं मूर्त रूप आहे.
किं पुनर्बहुनोक्तेन वर्णितेन पुनः पुनः। पूज्यते सततं देवैः प्राप्यते पुण्यगौरवात्
पुन्हा पुन्हा सांगण्याची किंवा जास्त वर्णन करण्याची गरज नाही; तो नेहमी देवांकडून पूजला जातो आणि मोठं पुण्य मिळवतो.
कार्तिकेय उवाच-। भगवन्श्रोतुमिच्छामि वक्त्रे वक्त्रे यथाविधि। न्यसनं केन मंत्रेण धारणं वा कथं वद
कार्तिकेय म्हणाले— भगवंत, मला प्रत्येक मुखासाठी योग्य पद्धतीने कसा ठेवावा, कोणत्या मंत्राने आणि कशाप्रकारे घालावा हे ऐकायचं आहे, कृपया सांगा.
ईश्वर उवाच-। शृणु षण्मुख तत्त्वेन वक्त्रे वक्त्रे यथाविधि। अमंत्रोच्चारणादेव गुणा ह्येते प्रकीर्तिताः
ईश्वर म्हणाले— षण्मुखा, प्रत्येक मुखासाठी योग्य पद्धतीचं सत्य ऐक. मंत्र न उच्चारता देखील हे गुण सांगितले आहेत.
यः पुनर्मंत्रसंयुक्तं धारयेद्भुवि मानवः। गुणास्तस्य महत्त्वं च कथितुं नैव शक्यते
पण जर कोणी मंत्रासह रुद्राक्ष घालतो, तर त्याचे गुण आणि महत्त्व सांगता येणार नाही इतके मोठे असतात.
सर्वेषामपि वक्त्राणां धारणे मत्समो भवेत्। तस्मात्सर्वप्रयत्नेन रुद्राक्षं पुत्र धारय
सर्व मुखांचे रुद्राक्ष घातल्याने माणूस माझ्यासारखा होतो; म्हणून, बाळा, सर्व प्रयत्नांनी रुद्राक्ष घालावं.
धारयित्वा तु रुद्राक्षं म्रियते यः क्षितौ नरः। स याति मत्पुरं रम्यं सर्वदेवैः प्रपूजितः
जो कोणी रुद्राक्ष घालून या पृथ्वीवर मरण पावतो, तो माझ्या रम्य नगरीत जातो आणि सर्व देव त्याची पूजा करतात.
मरुदेशे पुरा वत्स वाणिज्याय किल स्थले। गच्छन्वणिक्सुतस्तात तरौ प्रेता प्रपीडितः
पूर्वी एकदा, बाळा, वाळवंटात व्यापारासाठी जात असताना एका व्यापाऱ्याच्या मुलाला झाडाजवळ प्रेतांनी त्रास दिला.
नरीनर्तिततः प्रेता द्विजेन परमैक्षि च। का त्वं नृत्यसि दीनासि संवृता जीर्णवाससा
तेव्हा त्या स्त्रीला प्रेतांनी झपाटून नाचवलं, आणि एका ब्राह्मणाने तिला बारकाईने पाहिलं— 'तू कोण आहेस, अशी दुःखी, फाटकी वस्त्र घालून नाचतेस?'
अथ सा च द्विजं प्राह देवदूतान्मया श्रुतम्। अस्य चारु नरस्यैव वज्रपातेन सांप्रतम्
मग तिने त्या ब्राह्मणाला सांगितले, "देवतांच्या दूतांकडून मला ऐकायला मिळाले आहे की, या सुंदर पुरुषावर वज्राचा प्रहार होणार आहे."
निश्चितं निधनं विप्र मद्भर्त्ता तु भविष्यति। एतस्मिन्नंतरे नाकाद्वज्रं तस्यशिरोपरि
हे ब्राह्मण, माझ्या पतीचे मरण निश्चित आहे. एवढ्यात, आकाशातून वज्र त्याच्या डोक्यावर पडले.
अपतत्स पपातोर्व्यां रुद्राक्षस्यार्धखंडके। ततो मम पुरात्पुत्र विमानं चापतद्द्रुतम्
ते वज्र खाली पडून जमिनीवर असलेल्या रुद्राक्षाच्या अर्ध्या तुकड्यावर आदळले. त्यानंतर, माझ्या शहरातून एक विमान, माझ्या मुला, झपाट्याने खाली आले.
समारुह्य ततः श्रीमांस्तत्र तिष्ठति संचिरम्। ममांशकं समासाद्य ईश्वरः कौ धनी भवेत्
त्या विमानावर बसून तो तेजस्वी पुरुष तिथे दीर्घकाळ राहतो. माझ्या अंशाचा लाभ मिळाल्यामुळे तो धनवान होतो, प्रिय मुला.
एवं रुद्राक्षखंडे च मृतस्य सुगतिः सुत। ज्ञानेन धारिणः पुंसः फलं वक्तुं न शक्नुमः
म्हणून, रुद्राक्षाचा तुकडा जवळ असताना मरण पावलेल्या माणसाला उत्तम गति मिळते, मुला. ज्याने रुद्राक्ष ज्ञानपूर्वक धारण केले, त्याला मिळणारे फळ सांगणे आमच्याच्याही आवाक्याबाहेर आहे.
स शैवो वा भवेच्छाक्तो गाणपत्योथ सौरकः। यो दधाति मृतो मालामेकं रुद्राक्षकं तु वा
तो पुरुष शंकराचा, शक्तीचा, गणपतीचा किंवा सूर्याचा भक्त असो, जो कोणी एक जरी रुद्राक्षाची माळ किंवा दाणा घालून मरण पावतो—
यः पठेत्पाठयेद्वापि श्रावयेच्छृणुतेपि वा। सर्वपापात्प्रमुक्तात्मा सुखं स्वर्गं लभेत्क्रमात्
जो कोणी हे पठण करतो, इतरांना वाचून दाखवतो, ऐकवतो किंवा स्वतः ऐकतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो आणि क्रमाक्रमाने स्वर्गातील सुख प्राप्त करतो.
षष्ठितमोऽध्यायः। स्कंदउवाच- अपरस्यापि पृच्छामि फलस्य पूततां तरोः। सर्वलोकहितार्थाय वद नो जगदीश्वर
षष्टितम अध्याय स्कंद म्हणाला— मी अजून एका झाडाच्या फळाच्या पावित्र्याबद्दल विचारतो. सर्व लोकांच्या हितासाठी, हे जगाच्या अधिपती, आम्हाला सांग.
इदानीं मंत्रा दिश्यंते ॐ रुद्र एकवक्त्रस्य। ॐ खं द्विवक्त्रस्य ॐ वुं त्रिवक्त्रस्य। ॐ ह्रीं चतुर्वक्त्रस्य ॐ ह्रां पंचवक्त्रस्य। ॐ ह्रूँ षड्वक्त्रस्य ॐ ह्रः सप्तवक्त्रस्य। ॐ कं अष्टवक्त्रस्य ॐ जूं नववक्त्रस्य। ॐ क्षं दशवक्त्रस्य ॐ श्रीं एकादशवक्त्रस्य। ॐ ह्रीं द्वादशवक्त्रस्य ॐ क्षौं त्रयोदशवक्त्रस्य। ॐ न्रां चतुर्दशवक्त्रस्य। एवं मंत्रा यथाक्रमं न्यस्तव्याः। शिरस्युरसि मालां च गृहीत्वा यो व्रजेन्नरः। पदेपदेश्वमेधस्य फलमाप्नोति नान्यथा२०० 1.59.
आता मंत्र सांगतो— एकमुखासाठी 'ॐ रुद्र', दोनमुखासाठी 'ॐ खं', तिमुखासाठी 'ॐ वुं', चौमुखासाठी 'ॐ ह्रीं', पाचमुखासाठी 'ॐ ह्रां', सहामुखासाठी 'ॐ ह्रूं', सातमुखासाठी 'ॐ ह्रः', आठमुखासाठी 'ॐ कं', नऊमुखासाठी 'ॐ जूं', दहा मुखासाठी 'ॐ क्षं', अकरा मुखासाठी 'ॐ श्रीं', बारा मुखासाठी 'ॐ ह्रीं', तेरा मुखासाठी 'ॐ क्षौं', चौदा मुखासाठी 'ॐ न्रां'. हे मंत्र योग्य क्रमाने ठेवावेत. जो माणूस ही माळ डोक्यावर किंवा छातीवर घालून चालतो, त्याला प्रत्येक पावलावर अश्वमेध यज्ञाचं फळ मिळतं, अन्यथा नाही.