यावत्कालं वसेत्स्वर्गे नरो मंडपकारकः। तावत्कालं च हरणे नरो दुर्गतिमाप्नुयात्
मंडप बांधणारा ज्या काळात स्वर्गात राहतो, तेवढ्याच काळासाठी जर त्याने चोरी केली, तर तो दुर्गतीला पोहोचतो.
जनानां निचये रम्ये वस्तूनां क्रयविक्रये। आश्रये चाध्वगानां च नदीनद समागमे
लोकांच्या रम्य संमेलनांत, वस्तूंच्या खरेदी-विक्रीत, प्रवाशांना आसरा देताना आणि नद्या-नद्यांच्या संगमावर,
देवानां मंडपं कृत्वा यत्फलं लभते नरः। तत्फलं समवाप्नोति द्विगुणं विप्रमंदिरे
देवतांसाठी मंडप बांधून जो फल मिळतं, तेच फळ ब्राह्मणाच्या निवासासाठी बांधल्यास दुप्पट मिळतं.
अनाथस्य च दीनस्य श्रोत्रियस्य विशेषतः। कारयित्वा गृहं रम्यं नरः स्वर्गान्न हीयते
अनाथ, दीन किंवा विशेषतः श्रोत्रिय ब्राह्मणासाठी सुंदर घर बांधल्याने माणूस स्वर्गातून कधीही खाली पडत नाही.
य इदं शृणुयान्नित्यं पुण्याख्यानमनुत्तमम्। अक्षयं लभते स्वर्गं प्रासादादेः फलं लभेत्
जो हा उत्तम पुण्यकथा रोज ऐकतो, तो अक्षय स्वर्ग मिळवतो आणि मंदिर बांधण्याचं फळ मिळवतो.
धनिनां चेश्वराणां च तथा पुण्यवतां पुनः। पाठयित्वा पठित्वा तु नरः स्वर्गान्न हीयते
श्रीमंत, राजे आणि पुण्यवान यांच्या मध्ये हे वाचून किंवा वाचायला लावून माणूस स्वर्गातून खाली पडत नाही.
देवानां दासदासीनां सदा देवालयेषु च। पठेद्यस्तु सदा विप्रो मोक्षमार्गं स गच्छति
जो ब्राह्मण नेहमी देवळात, देवांच्या सेवक-सेविका यांच्या मध्ये हे वाचतो, तो मुक्तीचा मार्ग मिळवतो.
नृपाणामीश्वराणां च धनिनां गुणिनां पुरः। पठित्वा मोक्षमाप्नोति श्रवणात्तत्फलं लभेत्
राजे, धनिक, गुणी यांच्या समोर हे वाचून मुक्ती मिळते; ऐकल्याने तेच फळ मिळतं.
द्विजा ऊचुः- सामान्येकः परः पुण्यो मर्त्यलोके द्विजोत्तम। सुलभो मर्त्यपूज्यस्तु मुनीनां च तपस्विनाम्
द्विज म्हणाले: हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, मर्त्यलोकात एक सर्वसामान्य आणि श्रेष्ठ पुण्य आहे, जे सर्वांना सहज मिळतं आणि माणसांनी व तपस्व्यांनीही पूजलं जातं.
चातुर्वर्ण्याश्रमाणां च पापपुण्यवतां नृणाम्। गुणागुणवतां चैव वर्णावर्णवतां तथा
चातुर्वर्ण्य, आश्रम, पापी-पुण्यवान, गुणी-अगुणी, वर्ण असो वा नसो, सर्व माणसांसाठी हे लागू आहे.
व्यास उवाच- सर्वेषामेव भूतानां रुद्राक्षेण युतो वरः। दर्शनाद्यस्य लोकानां पापराशिः प्रलीयते
व्यास म्हणाले: सर्व जीवांसाठी रुद्राक्ष घालणारा श्रेष्ठ आहे; त्याच्या केवळ दर्शनाने लोकांचे पापांचे ढग नाहीसे होतात.
स्पर्शनाद्दिवमश्नाति धाराणाद्रौद्रतां व्रजेत्। शिरस्युरसि बाहौ च रुद्राक्षं धारयेत्तु यः
त्याच्या स्पर्शाने स्वर्ग मिळतो, धारण केल्याने रुद्रत्व मिळतं; जो डोक्यावर, छातीवर किंवा हातावर रुद्राक्ष घालतो.
स चेशानसमो लोके मखे सर्वत्र गोचरः। यत्र तिष्ठत्यसौ विप्रस्स देशः पुण्यवान्भवेत्
जो ब्राह्मण ईशानासारखा सर्वत्र आहे आणि सर्व यज्ञांत दिसतो, जिथे तो राहतो, तो प्रदेश पवित्र होतो.
तं दृष्ट्वाप्यथवा स्पृष्ट्वा नरः पूयेत कल्मषात्। यज्जप्यं तर्पणं दानं स्नानमर्चा प्रदक्षिणम्
त्याला फक्त पाहिलं किंवा स्पर्श केलं तरी माणूस पापातून शुद्ध होतो; त्याच्यासमोर जप, तर्पण, दान, स्नान, पूजा किंवा प्रदक्षिणा केल्यास—
यत्किंचित्कुरुते पुण्यं निखिलं तदनंतकम्। तीर्थानां च महत्तीर्थं रुद्राक्षस्य फलं द्विजाः
तो जरी थोडं पुण्यकर्म केलं तरी त्याचं फळ अनंत होतं; आणि द्विजांनो, रुद्राक्षाचं फळ सर्व तीर्थांपेक्षा मोठं आहे.
अस्यैव धारणाद्देही पापात्पूतोऽति पुण्यभाक्। गृहीत्वा चाक्षमालां च ब्रह्मग्रंथियुतां शिवाम्
हे रुद्राक्ष धारण केल्यावर माणूस पापातून शुद्ध होतो आणि मोठं पुण्य मिळवतो; ब्रह्मगंठी असलेली शुभ अक्षमाळा हातात घेतल्यावर—
यज्जप्तं च कृतं दानं स्तोत्रं मंत्रं सुरार्चनम्। सर्वं चाक्षयतामेति पापं च क्षयमाव्रजेत्
कोणतंही जप, दान, स्तोत्र, मंत्र किंवा देवांची पूजा केल्यास ते सर्व अक्षय होतं आणि पाप नष्ट होतं.
मालाया लक्षणं ब्रूमः श्रूयतां द्विजसत्तमाः। तस्यास्तु लक्षणं ज्ञात्वा शैवमार्गं प्रलप्स्यथ११९ तु. वराहपुराणम् [https://sa.wikisource.org/s/18ga १२८.५४](गणान्तिका)। निर्योनिकीटविद्धं च भग्नलिगं यथाक्रमम्। अन्योन्यं बीजलग्नं च मालायां परिवर्जयेत्
आता मी या माळेची ओळख सांगतो, ऐका श्रेष्ठ द्विजांनो; तिची लक्षणं समजून घेतल्यावर तुम्ही शैव मार्ग सांगू शकता.
स्वयं च ग्रथिता या च श्लथान्योन्य प्रसज्जिता। शूद्रादिग्रथिताऽशुद्धा दूरात्तां परिवर्जयेत्
माळेत ज्या दाण्यांना किडं लागलंय, चुकीच्या जागी छिद्र आहे, तुटलेलं आहे किंवा एकमेकांना चिकटलेलं आहे, ती टाळावीत.
मध्यमालग्नकं बीजं जप्तव्यं च यथाक्रमम्। हस्तसंभ्रमणेनैव मेर्वामर्शं पुनः पुनः
स्वतः ओवलेली, सैल जोडलेली किंवा शूद्रांनी ओवलेली माळ शुद्ध नसते; अशी माळ दूर ठेवावी.
संख्यातं यज्जपेन्मंत्रमसंख्यातं च निष्फलम्। सर्वेषामेव देवानां जपेन्मंत्रं स्वमालया
माळेतील मधल्या दाण्यावर योग्य क्रमाने जप करावा; हाताने माळ फिरवत मेरू दाणा वारंवार स्पर्श करावा.
प्रयतः सकले तीर्थे कोटिकोटिगुणं भवेत्। शुद्धायामेव भूम्यां तु मेध्यके वृक्षमूलके
मंत्र मोजून जपल्यास त्याचं फळ मिळतं; मोजल्याशिवाय केल्यास फळ मिळत नाही. सर्व देवतांसाठी आपापल्या माळेने मंत्र जपावा.
गोष्ठे चतुष्पथागारे विष्णोर्मंत्रं शिवस्य च। गणपतेश्च सूरस्य लिंगेनंतफलं लभेत्
शुद्ध भूमीवर, पवित्र झाडाच्या मुळाशी, किंवा गोठ्यात, चौकात, मंदिरात भक्तीने जप केल्यास पुण्य कोटीने वाढतं.
शून्यागारे शवस्याग्रे श्मशाने च चतुष्पथे। देवीमंत्रं जपेद्यस्तु सद्यस्सिध्यति साधकः
रिकाम्या घरात, प्रेताजवळ, स्मशानात किंवा चौकात देवीचा मंत्र जपल्यास साधकाला त्वरित सिद्धी मिळते.
यावच्चावैदिकं मंत्रं पौराणं चागमोद्भवम्। सर्वं रुद्राक्षमालायामीप्सितेष्टार्थदायकम्
कोणताही अवैदिक, पुराणातील किंवा आगमातील मंत्र रुद्राक्षमाळेवर जपल्यास इच्छित फल मिळतं.
रुद्राक्षस्रवजं शुद्धं जलं शिरसि धारयेत्। सर्वस्मात्कल्मषात्पूतः पुण्यं भवति चाक्षयम्
रुद्राक्ष धुतलेलं शुद्ध पाणी डोक्यावर घेतल्यावर सर्व पापांपासून शुद्धी मिळते आणि पुण्य कधीच कमी होत नाही.
रुद्राक्षस्य च प्रत्येकं बीजं प्रत्येक निर्जरं। धारयेद्यस्तनौ मर्त्यः सुराणां सत्तमो भवेत्
रुद्राक्षाचे प्रत्येक शुद्ध दाणे शरीरावर धारण करणारा माणूस देवांमध्ये श्रेष्ठ ठरतो.
द्विजा ऊचुः- रुद्राक्षस्तु कुतो जातः कुतो वा मेध्यतां गतः। किमर्थं स्थावरो भूमौ केनैव च प्रचारितः
द्विज म्हणाले— रुद्राक्ष कुठून उत्पन्न झाला? तो पवित्र कसा झाला? तो पृथ्वीवर वनस्पती म्हणून कशासाठी आहे आणि कोणी तो पसरवला?
व्यास उवाच- पुरा कृतयुगे विप्रास्त्रिपुरो नाम दानवः। सुराणां च वधं कृत्वा अंतरिक्षपुरे हि सः
व्यास म्हणाले— पूर्वी कृतयुगात त्रिपुर नावाचा एक दैत्य होता. त्याने देवांचा वध करून आकाशातील नगरीत राहायला लागला.
प्रणाशे सर्वलोकानां स्थिरो ब्रह्मवरेण च। शुश्राव शंकरो भीमं देवैरीशो निवेदितम्
सर्व लोकांचा नाश झाल्यावर ब्रह्मदेवाच्या इच्छेने स्थिर राहिला; तेव्हा देवांनी सांगितलेलं भयंकर घडतंय हे शंकरांनी ऐकलं.