शक्त्या स्वर्णप्रदानेन स्वर्गे पूज्यो भवेन्नरः। दशयोजनविस्तीर्णे मंडपे रूपभाग्भवेत्
आपल्या शक्तीनुसार सोनं दान केल्याने, मनुष्य स्वर्गात पूज्य होतो; आणि दहा योजन रुंद मंडपात तो तेजस्वी रूपाचा होतो.
सुवर्णं रत्नसंयुक्तं दत्त्वा दशगुणं लभेत्। वज्रवैडूर्यगारुत्म माणिक्यादीननर्घतः
रत्नांनी सुशोभित सोनं दान केल्याने, दहा पट अधिक फळ मिळते; विशेषतः वज्र, वैडूर्य, गारुत्मण, माणिक आणि इतर अनमोल रत्नांसह दिल्यास.
दत्वा लिंगे विधानाच्च ब्राह्मणे वा यशस्विनि। शतयोजनविस्तीर्णमंडलेधिपतिर्भवेत्
नियमाने शिवलिंगाला किंवा प्रसिद्ध ब्राह्मणाला दान केल्याने, तो शंभर योजन रुंद मंडपाचा स्वामी होतो.
तथैव भुवि जातोपि सर्वलोकप्ररंजनः। सुरभिद्रव्यदानेन वावदूकश्च सुंदरः
त्याचप्रमाणे, पृथ्वीवर जन्म घेतला तरी, तो सर्व लोकांना आनंद देतो; सुवासिक वस्तू दान केल्याने, तो वाक्चतुर आणि देखणा होतो.
रक्तामृतसुकंठश्च पूगदानान्नरो भवेत्। वरदासीप्रदानेन नरः कल्पं वसेद्दिवि
पान दान केल्याने, मनुष्याचा आवाज अमृतासारखा गोड होतो; आणि योग्य दासी दान केल्याने, तो एक कल्पकाल स्वर्गात राहतो.
वरदासी प्रदानेन उर्व्यां जातो धनेश्वरः। तथैव भृत्यदानेन बहुभृत्यो भवेद्दिवि
योग्य दासी दान केल्याने, पृथ्वीवर जन्म घेतला तरी तो धनाचा स्वामी होतो; आणि नोकर दान केल्याने, स्वर्गात त्याचे अनेक सेवक होतात.
धरायामक्षयाऋद्धिर्जन्मजन्मसु जायते। सर्वतूर्यप्रदानेन गुणवान्लोकसंमतः
सर्व प्रकारच्या वाद्यांची दान केल्याने पृथ्वीवर जन्मोन्मुख संपत्ती मिळते आणि प्रत्येक जन्मात माणूस गुणी व सर्वांच्या मान्यतेस पात्र होतो.
नृत्यगीतादिशास्त्रेण गंधर्वाणां पतिर्भवेत्। दासीदासयुतः स्वर्गे धनैः स्त्रीभिर्वरैर्युतः
नृत्य, गाणे यांसारख्या कलांचा अभ्यास केल्याने माणूस गंधर्वांचा स्वामी होतो आणि स्वर्गात दासी-दासांसह धन, स्त्रिया व सर्व इच्छित सुखांचा उपभोग घेतो.
तथैव गोप्रदानेन तावत्कालं वसेद्दिवि। लिंगे दुग्धप्रदानाच्च नरः कल्पं वसेद्दिवि
त्याचप्रमाणे, गायींचे दान केल्याने तितक्या वर्षे स्वर्गात वास मिळतो; आणि लिंगावर दूध अर्पण केल्याने मनुष्य कल्पभर स्वर्गात राहतो.
दध्ना स्नानेन द्विगुणं घृतेन तु शताधिकम्। अन्नं षड्रससंयुक्तं दत्वा क्षितिपतिर्भवेत्
दहीने स्नान केल्याने पुण्य दुप्पट होते; तुपाने स्नान केल्याने ते शंभरपट वाढते. सहा रसांनी युक्त अन्न दान केल्याने माणूस पृथ्वीचा स्वामी होतो.
तथैव पायसं दत्वा मुनीनां प्रवरो भुवि। हविष्यान्नं मुदा दत्वा वेदशास्त्रार्थपारगः
त्याचप्रमाणे, पायस दान केल्याने माणूस पृथ्वीवर श्रेष्ठ ऋषी होतो; आणि आनंदाने हविष्य अन्न दान केल्याने वेद व शास्त्रांचा अर्थ समजून घेतो.
निरामिषप्रदानाच्च ब्रह्मचारी व्रती भवेत्। मधुदानाच्च सौभाग्यं गुडेन लवणेन च
मांसाशिवाय अन्न दान केल्याने माणूस ब्रह्मचारी व व्रती होतो; मध दान केल्याने सौभाग्य मिळते, तसेच गूळ व मीठ दान केल्यानेही.
शर्करादिभिर्लावण्यं सर्वलोकेषु गीयते। देवानां शंभुलिंगानामर्चां कृत्वा विधानतः
साखर व इतर गोड पदार्थ दान केल्याने सर्व लोकांत सौंदर्याची कीर्ती होते. देवांच्या लिंगांची विधिपूर्वक पूजा केल्यावर—
अनुक्रमेण स्वर्गादौ लोकानां स पतिर्भवेत्। लोकानां च हितार्थाय देवास्तिष्ठंति संमुखाः
क्रमाने स्वर्गादि लोकांचा स्वामी होतो; आणि लोकांच्या हितासाठी देव समोर उभे राहतात.
सकृत्प्रदक्षिणां कृत्वा शंभुलिंगेषु पंडितः। दिव्यं वर्षशतं पूर्णं स्वर्गमेति नरोत्तमः
शंभूच्या लिंगांची एकदाच प्रदक्षिणा केली तरी, ज्ञानी श्रेष्ठ पुरुष शंभर दिव्य वर्षे स्वर्गात जातो.
एवमेव क्रमेणैव नमस्कारैः स्वयंभुवः। लोकवंद्यो व्रजेत्स्वर्गं तस्मान्नित्यं समाचरेत्
अशाच प्रकारे, वारंवार नमस्कार केल्याने जगात मान मिळतो आणि स्वर्गप्राप्ती होते; म्हणून नेहमी नमस्कार करावेत.
लिंगरूपस्य देवस्य यो धनं हरते नरः। स च रौरवमासाद्य हरणात्कीटतां व्रजेत्
लिंगरूप देवतेचे धन जो चोरतो, तो रौरव नरकात जातो आणि त्या चोरीमुळे कीटक होतो.
दातुः पूजां च लिंगार्थे हरेश्चाप्याददाति यः। कुलकोटिसहस्रेण नरकान्न निवर्तते
जो लिंग किंवा हरिच्या पूजेसाठीचे दान किंवा पूजा स्वतःसाठी घेतो, तो हजारो कोटी कुलांसह नरकातून परत येत नाही.
जलपुष्पादिदीपार्थे वसु चान्यद्गृहीतवान्। पश्चान्न दीयते लोभादक्षयं नरकं व्रजेत्
पाणी, फुले, दिवा किंवा इतर अर्पणासाठीचे धन जर कोणी घेतले आणि नंतर लोभाने ते दिले नाही, तर तो माणूस अनंत नरकात जातो.
दासीं हृत्वा तु लिंगस्य नरकान्न निवर्तते। कामार्तो मातरं गच्छेन्न गच्छेच्छिवचेटिकाम्
लिंगाची दासी चोरल्याने नरकातून परत येता येत नाही; वासनेने कोणी स्वतःच्या आईजवळ गेला तरी, शिवाच्या सेविकेकडे जाऊ नये.
शिवदासीं ततो गत्वा शिवस्व हरणे तथा। भक्षणादन्नपानानान्नरो दुर्गतिमाप्नुयात्
शिवदासीकडे गेल्यावर, शिवाचे धन चोरल्यावर किंवा शिवाचे अन्नपान खाल्ल्यावर, माणसाला दुर्गती येते.
अतो देवलविप्रो यो नरकान्न निवर्तते। तस्माद्वेश्याजनानां च दौष्ट्यमेव हितं भवेत्
म्हणून, जो देवळाचा ब्राह्मण नरकातून परत येत नाही, त्याच्यासाठी वेश्यांचे दुष्टपणही चांगले ठरते.
अतस्तु गणिकां स्पृष्ट्वा नरः स्नानाद्विशुध्यति। मलिनां दुर्गतिं याति बहुपूरुषसंश्रयात्
माणूस वेश्या स्पर्श केला तर स्नानाने शुद्ध होतो; पण ती अनेक पुरुषांच्या संगामुळे अशुद्ध होऊन दुर्गतीला जाते.
वेश्या तपस्विनी या च देवार्चनरता सदा। पतिव्रतपरा शुद्धा स्वर्गं चाक्षयमश्नुते
पण जी वेश्या तपस्विनी आहे, देवपूजेत नेहमी रत आहे, पतीपरायण आणि शुद्ध आहे, ती अक्षय स्वर्ग प्राप्त करते.
गणिकां मातृवद्यस्तु सदासन्नां प्रपश्यति। देववत्सुरलोकेषु निखिलं भोगमश्नुते
जो कोणी गणिकेला आईसारखं मानतो आणि तिला नेहमी जवळची समजतो, तो देव आणि असुर यांच्या लोकांत सर्व सुखांचा उपभोग घेतो.
सुरासुरनराणां च वंदनीयो यथा हरिः। तथार्होयं सर्वलोके सर्वभूतैकपावनः
जसा हरि देव, असुर आणि माणसांमध्ये पूजनीय आहे, तसाच हा सर्व लोकांत आणि सर्व जीवांना पावन करणारा पूजेला योग्य आहे.
देवदासः सदा यस्तु देवकृत्येषु लोलुपः। स च गच्छति लोकेशो देवलोके महीयते
जो नेहमी देवांची सेवा करतो आणि देवकार्यांत उत्साही असतो, तो या जगाचा स्वामी होतो आणि देवांच्या लोकांत सन्मान मिळवतो.
एतेषामेव लिंगानि कारयित्वा च मंडपम्। शक्त्या यं लभते नाकं कालस्य निश्चयं शृणु
हीच चिन्हं तयार करून आणि मंडप बांधून, आपल्या सामर्थ्यानुसार तो स्वर्ग किती काळ मिळवतो हे मी सांगतो, नीट ऐक.
हायनैकं तृणेनैव शरकांडेन तच्छतम्। अयुतं त्वन्यकाष्ठेन लक्षं खादिरदारुणा१०० 1.59.
फक्त गवताने एक वर्ष, शरकांडाने शंभर वर्ष, दुसऱ्या लाकडाने दहा हजार वर्ष आणि खदिराच्या लाकडाने एक लाख वर्ष स्वर्ग मिळतो.
कोटिकोटि च पाषाणैः सुदृढैर्यत्नसंयुतैः। तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मंडपं कारयेद्बुधः
कोट्यवधी मजबूत दगडांनी, काळजीपूर्वक आणि मेहनतीने, म्हणून बुद्धिमान माणसाने सर्व प्रयत्न करून मंडप बांधावा.