प्रासादं कुरुते यस्तु विष्णुलिंगस्य मानवः। त्रिकांडं पंचकाडं च सुशोभं सुघटान्वितम्
जो मनुष्य विष्णुलिंगासाठी तीन किंवा पाच मजल्यांचा, सुंदर आणि मजबूत असा मंदिर बांधतो,
इतोऽधिकं तु यो दद्यान्मृन्मयं वा दृषन्मयम्। वसुवृत्तिसुपूर्णं च सुरम्यं दिव्यभूतलम्
किंवा त्याहून अधिक, मातीचे वा दगडाचे, भरपूर संपत्तीने परिपूर्ण, अत्यंत रम्य आणि दिव्य पाया असलेले मंदिर देतो,
प्रतिष्ठाकर्मसंपन्नं किङ्करादिभिरावृतम्। सुलिंगमिष्टदेवस्य विष्णोरेव विशेषतः
प्रतिष्ठेचे सर्व विधी पूर्ण करून, सेवकांसह, आवडत्या देवतेच्या लिंगासाठी, विशेषतः विष्णूसाठी असे मंदिर बांधतो,
कृत्वा च विष्णुसायुज्यं समाप्नोति नरोत्तमः। तथैव प्रतिमां कृत्वा हरेरन्यतरस्य च
असे केल्यावर तो श्रेष्ठ पुरुष विष्णूसाम्य प्राप्त करतो; हरी किंवा इतर कोणत्याही रूपाची मूर्ती बनवली तरीही हेच फळ मिळते.
कृत्वा देवकुलं रम्यं यत्फलं लभते नरः। न तन्मखसहस्रैस्तु दानैर्भुवि व्रतादिभिः
जो मनुष्य देवतेसाठी सुंदर मंदिर बांधतो, त्याला जे फळ मिळते, ते हजार यज्ञ, दान किंवा व्रतांनीही पृथ्वीवर मिळू शकत नाही.
कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च। प्रासादे रत्नसंयुक्ते संपूर्णद्रव्यसंकुले
रत्नांनी सजवलेल्या आणि सर्व प्रकारच्या संपत्तीने भरलेल्या मंदिरात, हजारो कोटी कल्पांच्या काळासाठी,
स वसेत्कामगे याने सर्वलोकमनोहरे। स्वर्गाच्च्युतो भवेद्राजा सार्वभौमो गुणैर्वशी
तो आपल्या इच्छेप्रमाणे वाहनात राहतो, सर्व लोकांना मोहून टाकणारा; स्वर्गातून खाली पडल्यानंतर तो सर्वगुणसंपन्न सार्वभौम राजा होतो.
शिवलिंगे तु प्रासादं कारयित्वा स्वशक्तितः। यदुक्तं विष्णुलिंगे तु तज्ज्ञेयं शिववेश्मनि
स्वशक्तीनुसार शिवलिंगासाठी मंदिर बांधल्यास, विष्णुलिंगासाठी सांगितलेलेच फळ शिवाच्या घरासाठीही समजावे.
भुंक्ते भोगं महाभागो मनःशर्मकरं परम्। रामाभिरामसंपूर्णं सर्वतः सुखदं दिवि५० 1.59.
तो महाभाग स्वर्गात अत्युच्च आनंद उपभोगतो, मनाला परम शांती देणारा, रामाच्या आनंदाने परिपूर्ण आणि सर्वत्र सुखदायक.
उर्व्यामक्षयभोग्यानि नृपो वाथ महाधनी। हरस्य प्रतिमां यश्च कृत्वा देवगृहे नरः
पृथ्वीवर, जो मनुष्य देवालयात हराची प्रतिमा बनवतो, तो राजा किंवा अतिशय धनवान होऊन, अक्षय सुखांचा उपभोग घेतो.
सुलिंगां वा सुरूपां वा कल्पकोटिं वसेद्दिवि। स्वर्गाद्भ्रष्टो भवेद्राजा धनी पूज्यतमोपि वा
सुंदर लिंग किंवा उत्तम मूर्ती बनवून, तो कोटी कल्पांपर्यंत स्वर्गात राहतो; स्वर्गातून खाली पडल्यानंतर तो धनवान आणि अत्यंत पूज्य राजा होतो.
देवीलिंगेषु सर्वेषु कृत्वा देवगृहं नरः। सुरत्वं प्राप्नुयाल्लोके देव्यास्सर्वसुखोद्भवे
जो मनुष्य देवीच्या सर्व लिंगांसाठी देवालय बांधतो, तो या जगात देवपद प्राप्त करतो, देवीपासून सर्व सुखांचा स्रोत मिळतो.
भृशमच्युततामेति सुखमेति निरामयम्। रत्नसंसृष्टप्रासादे मणिकर्बुरभूतले
रत्नांनी सजवलेल्या, मणीच्या जमिनीवर असलेल्या मंदिरात, तो पूर्णपणे अचलत्व प्राप्त करतो आणि रोगरहित सुख मिळवतो.
रामायुतप्रसंभोग्ये देवीसंसृष्टनिर्भये। नृत्यगीतपरे रम्ये सर्वेंद्रियमनोरमे
हजारो रामांसोबत आनंद उपभोगतो, देवीच्या संगतीत निर्भय असतो, नृत्य-गाण्यात मग्न राहतो, सर्व इंद्रियांना आणि मनाला आनंद देतो.
रत्नमर्द्दलतालाढ्ये सर्वदा स्त्रीजनेरिते। निर्मले सुखदे रम्ये रत्नानां सुशुभे गृहे
सदैव स्त्रियांनी वेढलेला, रत्न, मृदंग आणि तालांच्या गजरात, निर्मळ, सुखद आणि रत्नांनी झळाळणाऱ्या सुंदर घरात राहतो.
तथैव प्रतिमायाश्च देव्याः प्रासादमुत्तमम्। नियुतं कल्पकोटीनां स्वर्लोकमेति मानवः
त्याचप्रमाणे, जो मनुष्य देवीच्या प्रतिमेसाठी उत्तम मंदिर बांधतो, तो कोटी कल्पांपर्यंत स्वर्गलोकात वास करतो.
स्वर्गाद्भ्रष्टो भवेद्भूपो देवीभक्तिपरायणः। एवं च जन्मसाहस्रं स्मर एव भवेद्भुवि
स्वर्गातून खाली पडल्यानंतर तो देवीभक्त राजा होतो; आणि हजार जन्मांपर्यंत पृथ्वीवर त्याची कीर्ती राहते.
प्रासादं गाणपत्यं च देव्या वा प्रीतिमान्नरः। कृत्वा सुरगणानां च पूजितो दिवि जायते
जो मनुष्य भक्तीने गणपती, देवी किंवा देवगणांसाठी मंदिर बांधतो, तो स्वर्गात देवांकडून पूजिला जातो.
तथैव राजतामेति भोग्यान्देवीपुरे तथा। अविघ्नं सर्वकार्येषु सदैव गणपो यथा
त्याच प्रमाणे, ती देवी देवांच्या नगरीत राज्य आणि सुख उपभोगते, आणि तिची सर्व कामे नेहमी विघ्नरहितपणे पूर्ण होतात, जसे गणपतीचे सर्व कार्य सहज पार पडते.
आज्ञानस्खलिता तस्य सुरासुरनरेषु च। तथैव सौरप्रासादे फलमेति नरोत्तमः
जर तिच्या आज्ञेत देव, दानव किंवा माणसांमध्ये चुकूनही काही अडथळा आला, तरीही सूर्याच्या राजवाड्यात तो श्रेष्ठ पुरुष आपले फळ नक्कीच मिळवतो.
अरोगी सुप्रसन्नात्मा कामदेवसमप्रभः। वरदः सर्वलोकेषु यथा ब्रध्नस्तथा हि सः
तो मनुष्य निरोगी, प्रसन्नचित्त, कामदेवासारखा तेजस्वी होतो आणि सर्व लोकांत वर देणारा, ब्रध्नासारखा, होतो.
सुरस्य प्रतिमायां च गृहं कृत्वा शिलामयम्। कल्पकोटिशतं भुक्त्वा स्वर्गमुर्वीश्वरो भवेत्
देवतेच्या प्रतिमेसाठी दगडी घर बांधल्यावर, तो कल्पकोटी शतकं सुख उपभोगून, नंतर स्वर्ग आणि पृथ्वीचा स्वामी होतो.
विष्ण्वादि सर्वदेवानामर्चनं यत्पृथक्पृथक्। प्रत्येकं संप्रवक्ष्यामि नराणां हित हेतवे
मी आता पुरुषांच्या हितासाठी, विष्णूसह सर्व देवतांची वेगवेगळी पूजा कशी करावी हे एकेक करून सांगतो.
घृतप्रदीपं यो दद्यात्मासमेकमहर्निशम्। दिव्यं वर्षायुतं स्वर्गे पूजितो देवसत्तमैः
जो मनुष्य स्वतःसारखा एक तूपाचा दिवा रात्रंदिवस देतो, तो स्वर्गात दहा हजार दिव्य वर्षे श्रेष्ठ देवांकडून पूजिला जातो.
घृतस्नानं तथा लिंगे यः कुर्याद्भुवि मानवः। कल्पकोटिसहस्राणि मासैके लभते नरः
पृथ्वीवर जो मनुष्य शिवलिंगावर तुपाने अभिषेक करतो, तो फक्त एका महिन्यात कल्पकोटी सहस्र फळ मिळवतो.
तिलतैलप्रदीपस्य तथान्यस्यार्द्धकं फलम्। मासैकं जलदानस्य फलेनेश्वरतां व्रजेत्
तिळाच्या तेलाचा किंवा इतर कुठल्याही दिव्याचा अर्धा फळ मिळतो; आणि एक महिना पाणी दान केल्याने मनुष्य स्वामीपद मिळवतो.
धूपदानेन गंधर्वं चंदने द्विगुणं भवेत्। मृगमदागरुसत्वस्य दाने बहुफलं भवेत्
धूप दान केल्याने गंधर्वपद मिळते; चंदन दिल्यास त्याचे फळ दुप्पट होते; आणि कस्तुरी किंवा अगरू दिल्यास अनेकपटीने फळ मिळते.
मालापुष्पप्रदानेन नरः स्यात्त्रिदशेश्वरः। शीते तूलपटीं दत्वा सर्वदुःखात्प्रमुच्यते
माळा किंवा फुले अर्पण केल्याने मनुष्य देवांचा स्वामी होतो; आणि थंडीमध्ये तुळशीची चादर दिल्यास सर्व दुःखातून मुक्त होतो.
जन्मजन्मसु लभ्येत उष्णे च शीतलां पटीम्। दत्वा च नैवसीदेत शक्त्या वस्त्रं ददाति यः
प्रत्येक जन्मात, उष्णतेत त्याला गार कपडा मिळतो; आणि जो आपल्या शक्तीनुसार वस्त्र दान करतो, त्याला कधीच दुःख भोगावे लागत नाही.
चतुर्हस्तप्रमाणं च वर्ष्मवेष्टं सुशोभनम्। पिधानं चरणानां च दत्वा स्वर्गान्न हीयते
चार हात लांब, सुंदर वस्त्र देऊन, शरीर आणि पाय झाकण्यासाठी, तो स्वर्गातून कधीच खाली पडत नाही.