बाढमेतद्वचस्तात यथाभीष्टं तथा कुरु। ततो भार्यां जगादाथ अस्य वाक्याच्छिवाशिवम्
"ठीक आहे, बाबा; तुला जे हवे ते कर." मग त्याने आपल्या पत्नीला शुभ आणि अशुभ दोन्ही शब्दांनी संबोधले.
कर्तव्यं च न ते दोष आज्ञया मम सुंदरि। एतदुक्त्वा गतः सोपि भूपतेः शासनात्पितुः
"हे करणे गरजेचे आहे; सुंदरिये, यात तुझी काही चूक नाही, कारण हे मीच सांगितले आहे." असे म्हणून तोही वडिल, म्हणजे राजाच्या आज्ञेने निघून गेला.
अनंतरं क्षपायां च यदुक्तं च तथाकृतम्। योषितोर्मध्यगः सोपि नित्यं स्वपिति धार्मिकः
त्या रात्री लगेचच जे ठरले होते ते तसेच केले गेले. तो धर्मात्मा नेहमी त्या दोन स्त्रियांच्या मध्ये झोपू लागला.
धर्मान्न चलते सोपि स्वभार्यापरभार्ययोः। संस्पर्शात्स्वस्त्रियश्चास्य कामाभिलषितं मनः
स्वतःच्या आणि दुसऱ्याच्या पत्नीच्या सहवासात असूनही तो धर्मापासून कधीच ढळला नाही. जरी मनात इच्छा निर्माण झाली तरी त्याने दुसऱ्या स्त्रीला स्पर्श केला नाही.
तस्याः संसर्गतश्चैव दुहितैव प्रमन्यते। स्तनौ तस्यास्तु पृष्ठे च लगन्तौ च पुनःपुनः
त्याच्या सहवासामुळे तिने त्याला केवळ मुलीसारखेच मानले. तिचे स्तन वारंवार त्याच्या पाठीवर टेकत.
बालकस्येव पुत्रस्य स्तनौ मातुः समन्यते। तस्या अंगानि चांगेषु लगंति च पुनःपुनः
जसे एखादे मूल आईच्या स्तनांकडे पाहते, तसेच त्याला वाटे. तिचे हातपाय वारंवार त्याच्या अंगाला लागायचे.
ततो मातुस्सुतस्येव सोमन्यत दिने दिने। तस्य योषासुसंसर्गो निवृत्तस्त्वभवत्ततः
मग दिवसागणिक त्याने तिला आई मुलाकडे पाहते तसेच पाहू लागला. त्यामुळे त्या स्त्रीशी असलेला संबंध संपला.
एवं संवत्सरस्यार्द्धे तत्पतिश्चागतः पुरं। अपृच्छत्तं च लोकेषु तस्या वृत्तमथोदितम्
अशा प्रकारे, अर्धा वर्ष उलटल्यानंतर तिचा पती पुन्हा नगरात परत आला. त्याने लोकांकडून विचारले आणि सगळे घडलेले समजले.
केचिद्भद्रं बोधयन्तो युवानोपि सुविस्मिताः। केचिदाहुस्त्वया दत्ता तया सार्द्धं स्वपित्यसौ
काही जण, त्याला शुभेच्छा देत, तरुण असूनही फारच आश्चर्यचकित झाले. काही म्हणाले, "ज्याच्याकडे तू तिला सोपवले होतेस, तो तिच्यासोबत झोपला."
स्त्रीपुंसोरेकसंसर्गात्शांतता तु कथं भवेत्। तस्यां यस्याभिलाषोस्ति न पृष्टस्स वदेद्युवा
एक पुरुष आणि स्त्री एकटे असताना संयम कसा राहील? जर तिच्या मनात इच्छा असेल तर त्या तरुणाला विचारावे.
लोकानां कुश्रुतिर्वार्ता तेन पुण्यबलाच्छ्रुता। जनापवादमोक्षार्थं बुद्धिस्तस्याभवच्छुभा
लोकांची वाईट किंवा चांगली वदंता त्याच्या पुण्यामुळे त्याला ऐकू आली. जनतेच्या निंदेतून तिला मुक्त करण्यासाठी त्याच्या मनात चांगला विचार आला.
दारूणि स्वयमाहृत्याजिज्वलत्स महानलम्। एतस्मिन्नंतरे तात राजपुत्रः प्रतापवान्
त्याने स्वतः लाकडे आणून मोठी आग पेटवली. एवढ्यात, प्रिय, तो पराक्रमी राजपुत्र—
आगमत्तद्गृहं सद्यः सोपश्यत्तं च योषितम्। प्रोत्फुल्लवदनां नारीं प्रविषादगतं नरं
तो लगेच त्या घरात आला आणि त्या स्त्रीला पाहिले. ती स्त्री, आनंदाने फुललेल्या चेहऱ्याने, घरात आलेल्या त्या पुरुषाकडे पाहू लागली.
अनयोर्मानसं ज्ञात्वा राजपुत्रोवदद्वचः। किं न संभाषसे मां च मित्रकं चिरमागतम्
त्यांच्या मनात काय आहे हे जाणून राजपुत्र म्हणाला, "मित्रा, मी इतक्या दिवसांनी आलोय, तरी तू माझ्याशी का बोलत नाहीस?"
अब्रवीत्सोपि धर्मात्मा राजपुत्रमनष्टधीः। यत्कृतं दुष्करं कर्म मया त्वद्धितकारणात्
त्या धर्मनिष्ठ पुरुषाने, मन शांत ठेवून, राजपुत्राला सांगितले — 'मी केलेले कठीण कार्य तुझ्या भल्यासाठीच होते.'
सर्वं व्यर्थमहं मन्ये जनानां च प्रवादतः। अद्य वह्निमहं यास्ये प्रपश्यंतु नरास्सुराः
लोक काय बोलतात, याला मी काहीच किंमत देत नाही; आज मी अग्नीत प्रवेश करतो — हे सर्व माणसे आणि देव पाहू देत.
इत्युक्त्वा स महाभागः प्रविवेश हुताशनम्। विशतस्तस्य वह्नौ न कुसुमं चिकुरालये
असे म्हणून, तो पुण्यशाली पुरुष अग्नीत शिरला; पण ज्या क्षणी तो ज्वाळांमध्ये गेला, त्याच्या डोक्यावरचे एकही केस जळले नाहीत.
नांगमस्यानलोधाक्षीन्न च वस्त्रं न कुंतलम्। खे च देवा मुदा सर्वेसाधुसाध्विति चाब्रुवन्
त्याच्या अंगाला, कपड्यांना किंवा केसांना अग्नीने काहीही इजा केली नाही; आकाशात सर्व देव आनंदाने म्हणाले, 'छान केले! छान केले!'
अपतन्पुष्पवर्षाणि तस्य मूर्ध्नि समंततः। यैर्यैश्च दुष्कृतं वाक्यं गदितं तावुभौ प्रति
त्याच्या डोक्यावर सर्वत्र फुलांचा वर्षाव झाला; आणि ज्यांनी त्या दोघांविषयी वाईट बोलले होते,
तेषां मुखे प्रजायंते कुष्ठानि विविधानि च। तत्रागत्य च देवाश्च वह्नेराकृष्यतं मुदा
त्यांच्या तोंडावर विविध प्रकारचे कोढ उमटले; आणि देव सुद्धा तिथे येऊन आनंदाने अग्नीजवळ आले.
अपूजयन्सुपुष्पैश्च मुनयो विस्मयं गताः। सर्वैर्मुनिवरैरेवं मनुष्यैर्विविधैस्तदा
त्या अद्भुत घटनेने ऋषी आश्चर्यचकित झाले आणि सुंदर फुलांनी त्याची पूजा केली; तसेच त्या वेळी सर्व श्रेष्ठ ऋषी आणि अनेक लोकांनीही त्याला पूजले.
अर्च्यते तु महातेजाः स च सर्वानपूजयत्। सज्जनाद्रोहकं नाम कृतं देवासुरैर्नृभिः
तो तेजस्वी पुरुष सर्वांच्या पूजेचा मानकरी झाला आणि त्यानेही सर्वांना सन्मान दिला; सज्जनांचा अपमान हा देव, असुर आणि माणसांनी केला.
तस्य पादरजः पूता सस्यपूर्णा धराभवत्। सुराश्चाहुश्च तं तत्र भार्या ते संप्रगृह्यताम्
त्याच्या पायांच्या धुळीने पृथ्वी पवित्र झाली आणि धान्याने समृद्ध झाली; आणि देवांनी तेथे सांगितले, 'तुझी पत्नी तुला परत मिळू दे.'
एतस्य सदृशो लोके न भूतो न भविष्यति। नास्तीति सांप्रतं पृथ्व्यां कामलोभाजितः पुमान्
अशा प्रकारचा पुरुष या जगात कधीच झाला नाही, आणि होणारही नाही; सध्या पृथ्वीवर अशी वासना व लोभाने पछाडलेली व्यक्ती नाही.
देवासुरमनुष्याणां रक्षसां मृगपक्षिणाम्। कीटादीनां च सर्वेषां काम एष सुदुर्जयः
देव, असुर, माणसे, राक्षस, पशू, पक्षी आणि सर्व किटक यांच्यामध्येही ही वासना जिंकणे फारच कठीण आहे.
कामाल्लोभात्तथाक्रोधान्नित्यं सत्त्वेषु जायते। संसारबंधकः कामो ह्यकामो न क्वचिद्भवेत्
वासनेमुळे लोभ आणि राग सतत सृष्टीतील प्राण्यांमध्ये निर्माण होतात; वासना ही संसाराची बेडी आहे — वासना नसली तर संसार कुठेच राहणार नाही.
अनेनैव जितं सर्वं भुवनानि चतुर्दश। अमुष्य हृदये नित्यं वासुदेवो मुदास्थितः
याच्यामुळेच चौदा ही जग जिंकली गेली; त्याच्या हृदयात वासुदेव नेहमी आनंदाने वास करतो.
एवं स्पृष्ट्वाथ दृष्ट्वा तं मनुष्याः सर्वकल्मषात्। पूयंते ह्यनघाश्चैव लभंते चाक्षयां दिवम्
जो कोणी त्याला स्पर्श करतो किंवा पाहतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो; तो निष्कलंक होतो आणि शाश्वत स्वर्ग प्राप्त करतो.
एवमुक्त्वा गता देवा विमानैश्च दिवं मुदा। मनुष्याः प्रययुस्तुष्टा दंपती स्वगृहं तथा
असे म्हणून, देव आपापल्या विमानांतून आनंदाने स्वर्गात परतले; आणि लोकही समाधानी होऊन त्या दांपत्यासह घरी गेले.
दिव्यं चक्षुस्तदा तस्य चासीद्देवान्स पश्यति। त्रैलोक्यस्य च वार्त्तां च जानाति लीलया भृशम्
त्या वेळी त्याला दिव्यदृष्टी मिळाली आणि त्याने देवांना पाहिले; तसेच त्याने सहजपणे त्रैलोक्याची सर्व घडामोडी जाणून घेतल्या.