लताश्च सफलाः सर्वा या आहुर्दैत्यनाशिकाः। फले फलान्यजायंत पुष्पे पुष्पं तथैव च
सर्व वेलींना, ज्या दैत्यांचा नाश करतात असे म्हणतात, फळ आले; फळात फळे आणि फुलात फुले उमटली.
उन्मीलंति निमीलंति हसंति प्ररुदंति च। विक्रोशंति च गंभीरं धूमायंते ज्वलंति च
त्या उघडतात, मिटतात, हसतात आणि रडतात; खोल आवाजात ओरडतात, धूर करतात आणि जळतातही.
प्रतिमास्सर्वदेवानां कथयंत्यो महद्भयम्। आरण्यैः सह संसृष्टा ग्राम्याश्च मृगपक्षिणः
सर्व देवांच्या मूर्ती मोठ्या भयाची वाणी बोलू लागल्या; त्या वनातील प्राण्यांसोबत मिसळल्या, आणि घरातील जनावरे व पक्षीदेखील.
चुक्रुशुर्भैरवं तत्र मृगयुद्ध उपस्थिते। नद्यश्च प्रतिकूलानि वहंति कलुषोदकाः
शिकारयुद्ध जवळ येताच तिथे वन्य प्राणी भीषण आवाजात ओरडले; आणि नद्या उलट दिशेने गढूळ पाणी वाहू लागल्या.
न प्राकाशंत च दिशो रक्तरेणुसमाकुलाः। वानस्पत्या न पूज्यंते पूजनार्हाः कथंचन
दिशा लाल धुळीने भरून अस्पष्ट झाल्या; आणि जरी वनातील झाडे पूजेसाठी योग्य असली, तरी त्यांची पूजा झाली नाही.
वायुवेगेन हन्यंते भज्यंते प्रणमंति च। तथा च सर्वभूतानां छाया न परिवर्त्तते
वाऱ्याच्या जोराने ती झाडे आपटली, तुटली आणि वाकली; तसेच सर्व जीवांची सावली बदलली नाही.
अपरेण गते सूर्ये सलोकानां युगक्षये। तदा हिरण्यकशिपोर्दैत्यस्योपरिवेश्मनः
सूर्य अस्ताला गेल्यावर, सर्व लोकांच्या युगाच्या शेवटी, त्या वेळी हिरण्यकशिपू या दैत्याच्या महालावर—
भांडागारायुधागारे निविष्टमभवन्मधु। असुराणां विनाशाय सुराणां विजयाय च
भांडार आणि शस्त्रागारात मध प्रकट झाले, दैत्यांच्या विनाशासाठी आणि देवांच्या विजयासाठी.
दृश्यंते विविधोत्पाता घोराघोरनिदर्शनाः। एते चान्ये च बहवो घोररूपाः समुत्थिताः
विविध प्रकारचे भयंकर आणि विचित्र अपशकुन दिसू लागले; आणि असे अनेक भयानक रूपे उगवली.
दैत्येंद्रस्य विनाशाय दृश्यंते रणशंसिनः। मेदिन्यां कंपमानायां दैत्येंद्रेण महात्मनः
दैत्यराजाच्या विनाशासाठी युद्धाची चिन्हे दिसू लागली; आणि पृथ्वी त्या महान दैत्यराजाच्या भाराने थरथरू लागली.
महीधरा नागगणा निपेतुरमितौजसः। विषज्वालाकुलैर्वक्त्रैर्विमुंचंतो हुताशनम्
महान पर्वत आणि प्रचंड शक्तीचे नाग गट खाली पडले, त्यांच्या तोंडातून विषाची ज्वाळा आणि अग्नी बाहेर पडत होता.
चतुःशीर्षाः पंचशीर्षाः सप्तशीर्षाश्च पन्नगाः। वासुकिस्तक्षकश्चैव कर्कोटकधनंजयौ
चार, पाच आणि सात डोकी असलेले सर्प—वासुकी, तक्षक, तसेच कर्कोटक आणि धनंजय—
एलामुखः कालियश्च महापद्मश्च वीर्यवान्। सहस्रशीर्षश्शुद्धांगो हेमतालध्वजः प्रभुः
एलामुख, कालिय आणि बलवान महापद्म, सहस्रशिरा, शुद्धांग, सोन्याच्या झेंड्याचा स्वामी — हे सर्व प्रभू.
शेषोनंतो महानागो ह्यप्रकंप्यश्च कंपिताः। दीप्यंतेंतर्जलस्थानि पृथिवीविवराणि वै
शेष, अनंत, हा महान नाग, ज्याला हलवता येत नाही, पण तरीही तो हादरला; पाण्याखालील पृथ्वीच्या कपारी चमकू लागल्या.
सप्तदैत्येंद्रकोपेन कंपितानि समंततः। नानातेजोधराश्चापि पातालतलचारिणः
सात दैत्यराजांच्या रागामुळे सर्वत्र हादरे आले; पाताळात वावरणारे विविध तेजस्वी जीव सुद्धा त्यात होते.
पाताले सहसा क्षुब्धे दुष्प्रकंप्याः प्रकंपिताः। हिरण्यकशिपुर्दैत्यस्तदा संस्पृष्टवान्महीम्1.45.
पाताळ अचानक अस्वस्थ झाल्यावर, ज्यांना हलवता येत नाही तेही हादरले; तेव्हा दैत्य हिरण्यकशिपूने पृथ्वीला स्पर्श केला.
संदष्टौष्ठपुटः क्रुद्धो वराह इव पूर्वजः। गंगा भागीरथी चैव कौशिकी सरयूरपि
रागाने ओठ दातांनी चावलेले, जणू प्राचीन वराहासारखा; गंगा, भागीरथी, कौशिकी आणि सरयू या नद्याही तिथे होत्या.
यमुना चाथ कावेरी कृष्णवेणी च निम्नगा। तुंगभद्रा महावेगा नदी गोदावरी तथा
यमुना, मग कावेरी, कृष्णवेणी ही वेगवान नदी; तुंगभद्रा, प्रचंड प्रवाहाची, आणि गोदावरी सुद्धा.
चर्मण्वती च सिंधुश्च तथा नदनदीपतिः। मेलकप्रभवश्चैव शोणो मणिनिभोदकः
चर्मण्वती आणि सिंधू, तसेच सर्व नद्यांचा स्वामी; मेलकातून उत्पन्न झालेली शोण, जिचे पाणी रत्नांसारखे चमकते.
नर्मदा च शुभस्रोतास्तथा वेत्रवती नदी। गोमती गोकुलाकीर्णा तथा पूर्वा सरस्वती
नर्मदा तिच्या सुंदर प्रवाहासह, तसेच वेत्रवती नदी; गोमाती, गायींनी भरलेली, आणि पूर्वेकडील सरस्वती.
महाकालमहीचैव तमसा पुष्पवाहिनी। जंबूद्वीपं रत्नवच्च सर्वरत्नोपशोभितम्
महाकाळाची भूमी आणि तमसा, फुलांनी वाहणारी; जांबूद्वीप, रत्नांनी उजळलेला, सर्व रत्नांनी सुशोभित.
सुवर्णपुटकं चैव सुवर्णाकरमंडितम्। महानदश्च लौहित्यश्शैलः कांचनशोभितः
सुवर्णपुटक, सोन्याच्या खाणींनी सजलेला; महानदी लोहित्य, आणि सोनेरी तेजाने उजळलेला डोंगर.
पत्तनं कोशकाराणां कशं च रजताकरम्। मगधाश्च महाग्रामाः पुण्ड्रा उग्रास्तथैव च
विणकरांचे नगर, काशा आणि त्याच्या चांदीच्या खाणी; मगधातील मोठी गावे आणि भयंकर पुंड्र लोक सुद्धा.
स्रुघ्ना मल्ला विदेहाश्च मालवाः काशि कोसलाः। भवनं वैनतेयस्य दैत्येंद्रेणाभिकंपितम्
स्रुघ्न, मल्ल, विदेह, मालव, काशी, कोसल; आणि गरुडाचे भवन, जे दैत्यराजाने हादरवले.
कैलासशिखराकारं यत्कृतं विश्वकर्मणा। रत्नतोयो महाभीमो लौहित्यो नाम सागरः
विश्वकर्म्याने केलेले, कैलास शिखरासारखे; रत्नांनी भरलेला, भयंकर असा लोहित्य नावाचा समुद्र.
उदयश्च महाशैल उच्छ्रितः शतयोजनम्। सवर्णवेदिकः श्रीमान्मेघपंक्तिनिषेवितः
उदय हा महान डोंगर, शंभर योजन उंच; सोन्याच्या गॅलऱ्या असलेला, तेजस्वी, आणि मेघांच्या रांगांनी वेढलेला.
भ्राजमानोर्कसदृशैर्जातरूपमयैर्द्रुमैः। सालैस्तालैस्तमालैश्च कर्णिकारैश्च पुष्पितैः
सूर्यासारख्या तेजस्वी, सोन्याने बनवलेल्या झाडांनी उजळलेला; साल, ताड, तमाळ आणि फुलांनी बहरलेले कर्णिकार वृक्ष.
अयोमुखश्च विख्यातः सर्वतो धातुमंडितः। तमालवनगंधश्च पर्वतो मलयः शुभः
अयमुख, सर्वत्र धातूंनी सजलेला, प्रसिद्ध; तमाळ वनांच्या सुवासाने दरवळणारा शुभ मलय पर्वत.
सुराष्ट्राश्च सबाह्लीकाश्शूद्राभीरास्तथैव च। भोजाः पांड्याश्च वंगाश्च कलिंगास्ताम्रलिप्तकाः
सुराष्ट्र, बाहीक, शूद्र, आभीर; भोज, पांड्य, वंग, कलिंग आणि ताम्रलिप्तक हे सर्व लोक.
तथैव पौंड्राः शुभ्राश्च वामचूडास्सकेरलाः। क्षोभितास्तेन दैत्येन देवाश्चाप्सरसां गणाः
तसेच पौंड्र, शुभ्र, वामचूड आणि साकेरल; त्या दैत्याने हादरवलेले, जसे देव आणि अप्सरांचा समुदायही हादरला.