सनत्कुमारश्च महानुभावो विश्वे च देवा ॠषयश्च सर्वे। क्रोधश्च कामश्च तथैव हर्षो दर्पश्च मोहः पितरश्च सर्वे
महान सामर्थ्य असलेले सनत्कुमार, सर्व विश्वदेव, सर्व ऋषी, क्रोध, काम, हर्ष, गर्व, मोह आणि सर्व पितरही इथे उपस्थित आहेत.
प्रह्लादस्य वचः श्रुत्वा हिरण्यकशिपुः प्रभुः। उवाच दानवान्सर्वान्गणांश्च सगणाधिपः
प्रह्लादाचे शब्द ऐकून, हिरण्यकशिपू प्रभूने सर्व दानव आणि त्यांच्या प्रमुखांशी बोलायला सुरुवात केली.
मृगेंद्रो गृह्यतामेष अपूर्वां तनुमास्थितः। यदि वा संशयः कश्चिद्वध्यतां वनगोचरः
हा पशूंचा राजा, ज्याने अद्भुत रूप धारण केले आहे, त्याला पकडा; किंवा काही शंका असेल, तर या वनवासीला ठार मारा.
ते दानवगणास्सर्वे मृगेंद्रं भीमविक्रमम्। परिक्षिपंतो मुदितास्त्रासयामासुरोजसा
ते सर्व दानवगण आनंदाने त्या भयंकर शक्ती असलेल्या मृगेन्द्राला वेढून उभे राहिले आणि आपल्या सामर्थ्याने त्याला घाबरवू लागले.
सिंहनादं विमुच्याथ नरसिंहो महाबलः। बभंज तां सभां सर्वां व्यादितास्य इवांतकः
मग नरसिंहाने प्रचंड सिंहगर्जना केली आणि मोठ्या तोंडाने, जणू मृत्यूच उघडला आहे, तशी संपूर्ण सभा उद्ध्वस्त केली.
सभायां भज्यमानायां हिरण्यकशिपुः स्वयम्। चिक्षेपास्त्राणि सिंहस्य रोषव्याकुललोचनः1.45.
सभेचा नाश होत असताना, हिरण्यकशिपू स्वतःच रागाने डोळे लाल करून सिंहावर शस्त्र फेकू लागला.
सर्वास्त्राणामथ श्रेष्ठं दंडमस्त्रं सुदारुणम्। कालचक्रं तथा घोरं विष्णुचक्रं तथापरं
मग त्याने सर्व शस्त्रांपैकी सर्वात भयंकर — दंडास्त्र, भीषण काळचक्र आणि विष्णुचक्र — अशी शस्त्रे वापरली.
पैतामहं महात्युग्रं त्रैलोक्यनिर्मितं महत्। विचित्रामशनिं चैव शुष्काद्रं चाशनिद्वयम्
त्याने अत्यंत उग्र, त्रैलोक्यासाठी बनवलेले पितामहास्त्र, अद्भुत वज्र, तसेच कोरडे आणि ओले असे दोन्ही वज्रही वापरले.
रौद्रं तथोग्रशूलं च कंकालं मुसलं तथा। अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव ब्राह्ममस्त्रं तथैव च
त्याने रौद्र, भयंकर शूल, कंकाळ, गदा, ब्रह्मशिर, आणि ब्राह्म असे शस्त्रही वापरले.
नारायणास्त्रमैंद्रं च आग्नेयं शैशिरं तथा। वायव्यं मथनं चैव कपालमथ किंकरम्
त्याने नारायणास्त्र, ऐंद्र, अग्नी, शैशिर, वायव्य, मंथन, कपाळ आणि किंकर अशी शस्त्रेही सोडली.
तथा प्रतिहतां शक्तिं क्रौंचमस्त्रं तथैव च। मोहनं शोषणं चैव संतापनविलापने
त्याने प्रतिघात करणारे शस्त्र, क्रौंच, मोह, शोषण, संताप आणि विलाप घडवणारी शस्त्रेही वापरली.
कंपनं शातनं चैव महास्त्रं चैव रोधनम्। कालमुद्गरमक्षोभ्यं तापनं च महाबलम्
त्याने कंपवणारे, संहार करणारे, महान रोखणारे, अचल काळमुद्गर आणि प्रचंड ताप देणारे शस्त्रही वापरले.
संवर्तनं मोहनं च तथा मायाधरं वरम्। गान्धर्वमस्त्रं दयितमसिरत्नं च नंदकम्
त्याने संहारक, मोहक, मायिक, गंधर्व, प्रिय असिरत्न आणि नंदक अशी शस्त्रेही वापरली.
प्रस्वापनं प्रमथनं वारुणं चास्त्रमुत्तमम्। अस्त्रं पाशुपतं चैव यस्या प्रतिहता गतिः
त्याने निद्रादायक, वेड लावणारे, श्रेष्ठ वारुण आणि ज्याची गती कुणीही थांबवू शकत नाही असे पाशुपत शस्त्रही वापरले.
एतान्यस्त्राणि दिव्यानि हिरण्यकशिपुस्तदा। असृजन्नरसिंहस्य दीप्तस्याग्नेरिवाहुतिम्
हिरण्यकशिपूने ही सर्व दिव्य शस्त्रे नरसिंहावर जणू अग्नीमध्ये आहुती टाकावी तशी सोडली.
अस्त्रैः प्रज्वलितैः सिंहमावृणोदसुरोत्तमः। विवस्वान्घर्मसमये हिमवंतमिवांशुभिः
ते प्रज्वलित शस्त्र घेऊन, श्रेष्ठ असुराने सिंहाला वेढले, जसे उन्हाळ्यात सूर्य आपल्या किरणांनी हिमालयाला वेढतो.
स ह्यमर्षानिलोद्भूतो दैत्यानां सैन्यसागरः। क्षणेनाप्लावयत्सर्वं मैनाकमिव सागरः
दैत्यांच्या सैन्याचा महासागर त्यांच्या संतापाच्या वाऱ्याने उसळला आणि क्षणातच सर्वत्र पसरला, जसा सागर मेनाक पर्वताला वेढतो.
प्रासैः पाशैश्च खड्गैश्च गदाभिर्मुसलैस्तथा। वज्रैरशनिभिश्चैव बहुशाखैर्महाद्रुमैः
ते भाले, दोर, तलवारी, गदा, मुसळ, वज्र, विजा आणि अनेक फांद्यांचे मोठे वृक्ष यांच्याने सज्ज होते.
मुद्गरैः कूटपाशैश्च शिलोलूखलपर्वतैः। शतघ्नीभिश्च दीप्ताभिर्दंडैरपि सुदारुणैः
ते मल्ल, लोखंडी गज, दगडी उखळ, पर्वत, जळती शतघ्नी आणि अत्यंत भयंकर काठ्या घेऊन उभे होते.
ते दानवाः पाशगृहीतहस्ता महेंद्रतुल्याशनितुल्य वेगाः। समंततोभ्युद्यतबाहुकायाः स्थिताः सशीर्षा इव नागपोताः
त्या दानवांच्या हातात दोर होते, त्यांचा वेग महेंद्र व वज्रासारखा होता, ते सर्वत्र हात व शरीर उंचावून, डोकं वर केलेल्या हत्तीच्या पिल्लांसारखे उभे होते.
सुवर्णमालाकुलभूषितांगाः सुतीक्ष्णदंष्ट्राकुलवक्त्रगर्ताः। स्फुरत्प्रभास्ते च सशृंगदेहाश्चीनांशुका भांति यथैव हंसाः
त्यांच्या अंगावर सोन्याच्या माळा होत्या, तोंडात तीक्ष्ण दात होते, देह तेजस्वी, शिंगांसह आणि चिनी वस्त्रांनी मढलेले होते, ते अगदी हंसांसारखे चमकत होते.
सोसृजद्दानवो मायामग्निं वायुं समीरितम्। तमिंद्रस्तोयदैः सार्धं सहस्राक्षो महाद्युतिः
त्या दानवाने मायावी अग्नी सोडला, तो वाऱ्याने फुलवला गेला; हजार डोळ्यांचा, तेजस्वी इंद्र पर्जन्य देवांसह त्याला सामोरा गेला.
महता तोयवर्षेण शमयमास पावकम्। तस्यां प्रतिहतायां तु मायायां युधि दानवः
इंद्राने मोठ्या पावसाने तो अग्नी शांत केला; आणि युद्धात ती माया नष्ट झाल्यावर, दानवाने
असृजद्घोरसंकाशं तमस्तीव्रं समंततः। तमसा संवृते लोके दैत्येष्वात्तायुधेषु च
भीषण, प्रखर आणि सर्वत्र पसरलेले अंधार सोडले; त्या अंधाराने जग झाकले असता, दैत्यांनी आपली शस्त्रे उचलली.
स्वतेजसा परिवृतो दिवाकर इवोद्गतः। त्रिशिखां भ्रुकुटीमस्य ददृशुर्दानवा रणे
तो स्वतःच्या तेजाने वेढलेला, जणू सूर्य उगवला आहे असा भास होत होता; युद्धात दानवांनी त्याच्या कपाळावरील तीन घडी असलेली भुवई पाहिली.
ललाटस्थां त्रिकूटस्थां गंगां त्रिपथगामिव। ततः सर्वासु मायासु हतासु दितिनंदनाः
त्याच्या कपाळावर, जणू तीन शिखर असलेल्या पर्वतावर, त्रिपथगामी गंगा होती; मग सर्व माया नष्ट झाल्यावर, दितीचे पुत्र—
हिरण्यकशिपुं दैत्या विषण्णाश्शरणं ययुः। ततः प्रज्वलितः क्रोधात्प्रदहन्निव तेजसा
दैत्य निराश होऊन हिरण्यकशिपूच्या आश्रयाला गेले; तेव्हा तो क्रोधाने प्रज्वलित झाला आणि आपल्या तेजाने जणू सर्वांना जाळू लागला.
तस्मिन्क्रुद्धे तु दैत्येंद्रे तमोभूतमभूज्जगत्। आवहः प्रवहश्चैव विवहोथ समीरणः
त्या दैत्यराजाला राग आल्यावर, सारा जग अंधाराने व्यापला; आवह, प्रवह, विवह आणि समीरण हे वारे
परावहस्संवहश्च उद्वहश्च महाबलः। तथा परिवहः श्रीमानुत्पातभयशंसिनः
परावह, संवह, उद्वह हे बलवान वारे आणि श्रीमंत, अपशकुन दर्शवणारा परिवह हे सर्व
इत्येवं क्षुभिताः सप्त मरुतो गगनेचराः। ये ग्रहास्सर्वलोकस्य क्षये प्रादुर्भवंति हि
अशा प्रकारे, आकाशात संचार करणारे सातही मरुत अस्वस्थ झाले; हेच ते ग्रह आहेत जे सर्व लोकांचा विनाश होताना प्रकट होतात.