ददुर्मुदितचेतस्काः स्कंदायादित्यवर्चसे। जानुभ्यामवनौ स्थित्वा सुरसंघास्तमस्तुवन्
आनंदी मनाने, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी असलेल्या देवांनी या सर्व गोष्टी स्कंदाला दिल्या; मग पृथ्वीवर गुडघे टेकून देवसमूहांनी त्याची स्तुती केली.
स्तोत्रेणानेन वरदं षण्मुखं मुख्यशः सुराः। देवा ऊचुः-। नमः कुमाराय महाप्रभाय स्कंदाय चास्कंदितदानवाय
या स्तोत्राने प्रमुख देवांनी वर देणाऱ्या षण्मुखाची स्तुती केली: देव म्हणाले— 'महाप्रभा कुमाराला, स्कंदाला, जे अदम्य दैत्यांचा नाश करणारे आहेत, त्यांना नमस्कार.'
नवार्कबिंबप्रतिमप्रभाव नमोस्तु गुह्याय गुहाय तुभ्यम्। नमोस्तु ते लोकभयापहाय नमोस्तु ते लोककृपापराय
ज्यांचे तेज नव्या सूर्याच्या प्रभेसारखे आहे, अशा गूढ आणि गुहा या नावाने ओळखल्या जाणाऱ्या तुला नमस्कार; जगातील भीती दूर करणाऱ्या तुला नमस्कार; जगावर अपार कृपा करणाऱ्या तुला नमस्कार.
नमो विशालामललोचनाय नमो विशाखाय महाव्रताय। नमो नमस्तेस्तु रणोत्कटाय नमो मयूरोज्ज्वलवाहनाय
विशाल, निर्मळ डोळे असणाऱ्या तुला नमस्कार; विशाखा, महान व्रत पाळणाऱ्या तुला नमस्कार; रणात अत्यंत पराक्रमी असणाऱ्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार; आणि तेजस्वी मोरावर आरूढ असणाऱ्या तुला नमस्कार.
नमोस्तु केयूरधराय तुभ्यं नमो धृतोदग्रपताकिने ते। नमः प्रभावप्रणताय तेस्तु नमोऽस्तु घंटाधरधैर्यशालिने
कंकण घालणाऱ्या तुला नमस्कार; उंच ध्वज धारण करणाऱ्या तुला नमस्कार; ज्यांच्या सामर्थ्याला सर्वजण वंदन करतात अशा तुला नमस्कार; घंटा घालून धैर्य दाखवणाऱ्या तुला नमस्कार.
कुमार उवाच-। कं वः कामं प्रयच्छामि भवंतो ब्रूतनिर्वृताः। यद्यप्य साध्यं कृत्यं नो हृदये चिंतितं चिरम्
कुमार म्हणाले— 'तुम्हाला कोणता वर द्यावा? समाधानाने बोला. जरी ते कार्य कठीण असले, तरी ते माझ्या मनात खूप दिवसांपासून आहे.'
इत्युक्तास्तु सुरास्तेन प्रोचुः प्रणतमौलयः। सर्व एव महात्मानं गुहं मुदितमानसाः
त्यांनी असे म्हटल्यावर, सर्व देवांनी नम्रपणे मस्तक झुकवून, आनंदी मनाने, महान आत्मा असलेल्या गुहाला असे सांगितले.
दैत्येंद्रस्तारको नाम सर्वामरकुलांतकृत्। बलवान्दुर्जयस्तीक्ष्णो दुराचारोतिकोपनः
तारक नावाचा एक दैत्यराजा आहे, जो सर्व देवकुळांचा संहार करणारा आहे; तो बलवान, अजिंक्य, अत्यंत तिखट, वाईट वर्तनाचा आणि फारच क्रोधी आहे.
तमेव जहि दुर्धर्षं दैत्यं सर्वविनाशनम्। उपस्थितः कृत्यशेषो ह्यस्माकं च भयावहः
तो सर्वांचा नाश करणारा, दुर्धर्ष असा दैत्य आहे, त्याचा वध कर; कारण तोच आमच्या उरलेल्या कार्याचा आणि भीतीचा कारण आहे.
हिरण्यकशिपुश्चोग्रो ह्यवध्यो देवतागणैः। यज्ञघ्नः पापकर्मा वै येन ब्रह्मापि तापितः
आणि हिरण्यकशिपू नावाचा उग्र दैत्य आहे, जो देवांना अजिंक्य आहे, यज्ञांचा संहार करणारा, पापी कृत्य करणारा आणि ज्याने ब्रह्मालाही त्रास दिला.
एतौ हरस्व भद्रं ते तावकं च महाबलम्। एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सर्वामरपदानुगः
हे दोघे नष्ट कर, तुझ्या कल्याणासाठी आणि मोठ्या बळासाठी शुभेच्छा असोत. असे सांगितल्यावर, तो 'तसेच होईल' असे म्हणाला आणि सर्व देवांसह पुढे गेला.
जगाम जगतांनाथस्तूयमानोमरेश्वरैः। तारकस्य वधार्थाय जगतां कंटकस्य च
सर्व जगाचा स्वामी, देवेंद्रांनी स्तुती केली असता, तारक आणि जगाचा कंटक यांचा वध करण्यासाठी निघाला.
ततश्च प्रेषयामास शक्रो गूढसमाश्रयः। दूतं दानवसिंहस्य परुषाक्षरवादिनम्
मग इंद्राने, लपून राहून, दैत्यसिंहाकडे कठोर बोलणारा एक दूत पाठवला.
स तु गत्वाब्रवीद्दैत्यमभयो भीमदर्शनम्। दूत उवाच। शक्रस्त्वामाह देवेशो दैत्यकेतुं दिवस्पतिः
तो दूत त्या भीतीदायक, भयंकर दिसणाऱ्या दैत्याकडे गेला आणि म्हणाला— 'देवांचा स्वामी इंद्र, दैत्यांचा ध्वज, स्वर्गाचा स्वामी, तुला सांगतो आहे.'
तारकासुर तच्छक्त्या घटयस्व यथेच्छया। यज्जगज्ज्वलनोद्दीप्तं किल्बिषं च त्वया कृतम्
तारकासुर, तुझ्या त्या शक्तीने तू हवे तसे कर. या जगात ज्या पापांनी ज्वाळा पेटल्या आहेत, ती सर्व तुझ्यामुळेच घडली आहेत.
तस्याहं सादकस्तेद्य राजास्मि भुवनत्रये। श्रुत्वैतदद्भुतं वाक्यं कोपसंरक्तलोचनः
त्यामुळेच मी माझं उद्दिष्ट साध्य केलं आहे आणि आज मी तिन्ही लोकांचा राजा आहे. ही अद्भुत वचने ऐकून त्याच्या डोळ्यांत रागाने लालसरपणा आला.
उवाच दूतं दुष्टात्मा नष्टप्रायविभूतिकः। तारक उवाच-। दृष्टं ते पौरुषं शक्र शतशोथ महारणे
दुष्ट अंतःकरणाचा, जवळजवळ संपलेली कीर्ती असलेला तो दूताला म्हणाला— तारक म्हणाला— 'हे इंद्र, तुझं शौर्य मी शेकडो वेळा मोठ्या युद्धांत पाहिलं आहे.'
निस्त्रपत्वान्न ते शांतिर्विद्यते शक्र दुर्मते। एवमुक्ते गते दूते चिंतयामास दानवः
'हे इंद्र, तुझ्या चंचलतेमुळे तुला कधीच शांती मिळणार नाही.' असं म्हणून दूत निघून गेला, तेव्हा त्या दैत्याने विचार करायला सुरुवात केली.
नालब्धसंश्रयः शक्रो वक्तुमेवमिहार्हति। जातः स्कंदोधुना शक्राज्ज्ञायते समुपाश्रयात्
'इंद्राला जर कुठेही आधार मिळाला नसता, तर तो असं बोलण्याचं धाडसच केलं नसतं; आता स्कंदामुळेच इंद्राला आधार मिळाला आहे, हे त्याच्या आत्मविश्वासावरून स्पष्ट होतं.'
निमित्तौघांस्तदा दुष्टान्सोपश्यन्नाशवेदिनः। पांसुवर्षमसृक्पातं गगनादवनीतले
त्या वेळी त्याने अनेक वाईट अपशकुन पाहिले, जे विनाशाची चिन्हं होती: आकाशातून पृथ्वीवर धूळ आणि रक्ताचा वर्षाव होत होता.
वामनेत्रप्रकंपं च वक्त्रशोषं मनोमयम्। स्वकानां वक्त्रपद्मानां म्लानतां च व्यलोकयत्
त्याने पाहिलं की डोळ्यांत कंप, तोंडाला काळजीमुळे कोरडेपणा, आणि आपल्या लोकांच्या कमळासारख्या चेहऱ्यांवर मरगळ पसरली आहे.
दुष्टांश्च प्राणिनो रौद्रान्सोपश्यद्दुष्टवादिनः। तदचिंत्यैव दितिजो न्यस्तचित्तोभवत्क्षणात्
त्याने रागीट आणि वाईट बोलणारे दुष्ट जीवही पाहिले; आणि त्या क्षणीच दितीपुत्राचा मन निराशेने भरून गेलं.
यावद्गजघटाघंटा घनत्काररवोत्कटाम्। तद्वत्तुरंगसंघातहेषोत्साहविभूषिताम्
इतक्यात, हत्तींच्या फौजांचा गजर, मोठ्या घंटांचा गडगडाट, आणि उत्साही घोड्यांच्या हिणकसाने सारा परिसर दुमदुमून गेला.
सैन्यैस्सेनान्तरोदग्र ध्वजराजैर्विराजिताम्। विमानैश्चाद्भुताकारैश्चलितामलचामरैः
ती सेना उंच ध्वजांनी, अद्भुत आकाराच्या रथांनी आणि शुद्ध चामरांनी सजलेली होती, जे वारंवार हलत होते.
विभूषणपिनद्धां च किन्नरोद्गीतनादिताम्। नाना नाकतरूत्फुल्ल कुसुमापीडधारिणीम्
ती सेना अलंकारांनी सजलेली, किन्नरांच्या गाण्यांनी निनादलेली, आणि विविध स्वर्गीय फुलांच्या माळांनी शोभलेली होती.
विशोकास्त्रपरिस्फार चर्मनिर्मलदर्शिनीं। विद्युत्पुष्टद्युतिधरां नानावाद्यविनादिताम्
त्याने पाहिलं की ती सेना, शस्त्रांच्या तेजाने झळाळणारी, दु:खरहित, वीजेसारखी चमकणारी आणि अनेक वाद्यांच्या गजराने भरलेली आहे.
सेनां नाकसदां दैत्यः प्रासादस्थो व्यलोकयत्। सचिंतयामास तदा किंचिद्विभ्रांतमानसः
आपल्या राजवाड्यातून त्या दैत्याने देवांची सेना पाहिली; आणि त्याचं मन थोडं अस्वस्थ झालं, तो विचार करू लागला.
अपूर्वः को भवेद्योद्धा यो मया न विनिर्जितः। ततश्चिंताकुलो दैत्यः शुश्राव कटुकाक्षरम्। सिद्धवंदिभिरुद्घुष्टमिदं हृदयदारुणम्
'हा नवा योद्धा कोण असावा, जो आजवर माझ्यापासून जिंकला गेला नाही?' अशा विचारांनी गोंधळलेला दैत्य, सिद्ध गायकांनी उच्चारलेली ती कठोर, काळजाला भिडणारी वचने ऐकू लागला.
जयातुलशक्तिदीधितिपंजरभुजदंडप्रचंडतर। रभससुरवदनकुमुदविकासनविलासनेत्र कुमारवर
जय हो त्या अद्वितीय शक्तिमानाला, ज्याचा तेज जणू प्रखरतेच्या पिंजऱ्यासारखा आहे, ज्याचे भुजदंड प्रचंड आहेत, आणि ज्याच्या डोळ्यांना उत्साही देवांच्या उमलत्या कमळासारख्या चेहऱ्यांचा आनंद मिळतो— त्या कुमाराला विजय असो!
जय दितिजकुलमहोदधि बडवानल मधुरमयूररथ सुरमकुट कोटि कुंचित चरण नखांकुर महासेन
जय हो महासेन, जो दैत्यांच्या महासागराला जाळणाऱ्या अग्नीप्रमाणे प्रखर आहे, मधुर मोररथावर आरूढ आहे, आणि ज्याच्या पायाच्या नखांवर असंख्य देवांच्या मुकुटांचे चिन्ह उमटले आहे!