कं वा कामं प्रयच्छामि शीघ्रं प्रब्रूहि मानिनि। वरांग्युवाच। त्रासितास्म्यपविद्धास्मि ताडिता पीडितास्मि च
"काय इच्छा आहे तुझी? लवकर सांग, अभिमानी स्त्री!" वरांगी म्हणाली, "मी घाबरले आहे, टाकून दिली आहे, मारली आहे आणि त्रास दिला आहे."
रौद्रेण देवराजेन नष्टनाथेव भूरिशः। दुःखस्यांतमपश्यंती प्राणांस्त्यक्तुं व्यवस्थिता
"त्या रौद्र देवराजामुळे मी वारंवार पतीपासून वंचित झाले; माझ्या दुःखाचा शेवट दिसत नाही, म्हणून मी प्राण सोडायचं ठरवलं आहे."
पुत्रं मे तारकं देहि तस्माद्दुःखमहार्णवात्। एवमुक्तस्तु दैत्येंद्रः कोपव्याकुललोचनः
"माझा पुत्र तारक मला दे, म्हणजे या दुःखाच्या मोठ्या समुद्रातून मी बाहेर पडेन." असं ती म्हणताच, दैत्यांचा राजा संतापाने डोळे भरून पाहू लागला.
शक्तोपि देवराजस्य प्रतिकर्तुं महासुरः। तप एव पुनश्चर्तुं व्यवस्यत महाबलः
देवराजाशी लढण्याची ताकद असूनही, तो बलाढ्य दैत्य पुन्हा तपश्चर्या करायचं ठरवतो.
ज्ञात्वा तस्य तु संकल्पं ब्रह्मा क्रूरतरं पुनः। आजगाम त्वरायुक्तो यत्रासौ दितिनंदनः
त्याचा निर्धार ओळखून, ब्रह्मा पूर्वीपेक्षा अधिक कठोरपणे, त्वरित त्या दितीपुत्राजवळ आला.
ब्रह्मोवाच। किमर्थं पुत्र भूयस्त्वं कर्तुं नियममुद्यतः। तदहं ते पुनर्दद्मि कांक्षितं पुत्रमोजसा
ब्रह्मा म्हणाले, "माझ्या मुला, पुन्हा तपश्चर्या का करतोस? मी तुला पुन्हा माझ्या सामर्थ्याने इच्छित पुत्र देतो."
वज्रांग उवाच। उत्थितेन मया दृष्टा समाधानात्त्वदाज्ञया। त्रासितेंद्रेण मामाह सा वरांगी सुतार्थिनी
वज्रांग म्हणाला, "तुझ्या आज्ञेने ध्यानातून उठल्यावर, मी तिला पाहिलं; ती इंद्रामुळे घाबरली होती आणि तिने मला पुत्र मागितला."
पुत्रं मे तारकं देहि तुष्टो मे त्वं पितामह। ब्रह्मोवाच। अलं ते तपसा वीर मा क्लेशे दुस्तरे विश
"माझा पुत्र तारक मला दे, पितामह, तू माझ्यावर प्रसन्न हो." ब्रह्मा म्हणाले, "पुरे झाली तुझी तपश्चर्या, वीर; या कठीण कष्टात पडू नकोस."
पुत्रस्तु तारको नाम भविष्यति महाबलः। देवसीमंतिनीनां तु धम्मिल्लक विमोक्षकः
"तुझ्या पुत्राचं नाव तारक असेल, तो फार बलाढ्य असेल; तो देवांगनांना मुक्त करणारा होईल."
इत्युक्तो दैत्यनाथस्तु प्रणम्य प्रपितामहम्। गत्वा तां नंदयामास महिषीं कर्शितांतराम्
असं ब्रह्म्यांनी सांगितल्यावर, दैत्यांचा स्वामी पितामहांना वंदन करून, आपल्या कृश झालेल्या राणीला आनंदी करण्यासाठी गेला.
तौ दंपती कृतार्थौ तु जग्मतुः स्वाश्रमं तदा। आहितं तु तदा गर्भं वरांगी वरवर्णिनी1.42.
दोघं पती-पत्नी आपली इच्छा पूर्ण झाल्यावर, पुन्हा आपल्या आश्रमात गेले; त्या वेळी सुंदर वर्णाची वरांगी गर्भवती झाली.
पूर्णं वर्षसहस्रं तु दधारोदर एव हि। ततो वर्षसहस्रांते वरांगी सा प्रसूयत
तिने पूर्ण हजार वर्षं पोटात गर्भ धरला; मग त्या हजार वर्षांच्या शेवटी वरांगीने प्रसूती केली.
जायमाने तु दैत्ये तु तस्मिन्लोकभयंकरे। चचाल सर्वा पृथिवी प्रोद्भूताश्च महार्णवाः
त्या भयंकर दैत्याचा जन्म होत असताना, सारी पृथ्वी थरथरली आणि मोठे समुद्र उसळले.
चेलुर्धराधराश्चापि ववुर्वाताश्च भीषणाः। जेपुर्जप्यं मुनिवरा नेदुर्व्यालमृगा अपि
पर्वत हलले, भयंकर वारे वाहू लागले, मोठ्या ऋषींनी जप सुरू केला आणि वनातील हिंस्र प्राणी डरकाळ्या फोडू लागले.
जहौ कांतिश्चंद्रसूर्यौ नीहारच्छादिता दिशः। जाते महासुरे तस्मिन्सर्वे चापि महासुराः
चंद्र-सूर्याची कांति मावळली, दिशांना धुके पसरलं; त्या महादैत्याचा जन्म होताच, सगळे बलाढ्य दैत्य
आजग्मुर्हर्षितास्तत्र तथा चासुरयोषितः। जगुर्हर्षसमाविष्टा ननृतुश्चाप्सरोगणाः
आनंदी होऊन तिथे आले, तसेच दैत्य स्त्रियाही; आनंदाने त्यांनी गाणी गायली आणि अप्सरांचा समूह नाचू लागला.
ततो महोत्सवे जाते दानवानां महाद्युते। विषण्णमनसो देवाः सहेंद्रा अभवंस्तदा
त्या दानवांच्या मोठ्या स्पर्धेच्या वेळी जेव्हा मोठा उत्सव झाला, तेव्हा सर्व देव, इंद्रासह, खूपच निराश झाले.
वरांगी तु सुतं दृष्ट्वा हर्षेणापूरिता तदा। बहुमेने च दैत्येंद्रो विजातं तं तदा तया
वराङ्गीने आपला मुलगा पाहिला आणि ती आनंदाने भरून गेली; आणि त्या वेळी दैत्यांचा राजा तिने त्या नवजात मुलाला फारच महत्त्वाचे मानले.
जातमात्रस्तु दैत्येंद्रस्तारकश्चोग्रविक्रमः। अभिषिक्तो सुरैर्मुख्यैः कुजंभमहिषादिभिः
जन्मताच ताऱक नावाचा, अत्यंत पराक्रमी दैत्यराज, कुजंब, महिष आणि इतर प्रमुख दैत्यांनी त्याचा अभिषेक केला.
सर्वासुरमहाराज्ये पृथिवीतुलनक्षमे। स तु प्राप्तमहाराज्यस्तारको नृपसत्तम
संपूर्ण पृथ्वीइतक्या मोठ्या असुरांच्या राज्यावर ताऱकाने, राजांमध्ये श्रेष्ठ, सर्वोच्च सत्ता मिळवली.
उवाच दानवश्रेष्ठो युक्तियुक्तमिदं वचः। तारक उवाच। शृणुध्वमसुराः सर्वे वाक्यं मम महाबलाः
त्या वेळी दानवांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या ताऱकाने विचारपूर्वक असे शब्द सांगितले: "सर्व बलाढ्य असुरा, माझे बोलणे ऐका."
वंशक्षयकरा देवाः सर्वेषामेव दानवाः। अस्माकं जातिधर्मेण विरूढं वैरमक्षयम्
देव हे आपल्या वंशाचे नाश करणारे आहेत, हे असुरा; आपल्या जातीच्या धर्मामुळे आपले वैर वाढले आहे आणि ते कधीच संपणार नाही.
वयं तपश्चरिष्यामः सुराणां निग्रहाय तु। स्वबाहुबलमाश्रित्य सर्व एव न संशयः
आपण सर्वजण देवांचा पराभव करण्यासाठी तप करणार आहोत, आपल्या स्वतःच्या बळावर पूर्ण विश्वास ठेवून, यात काहीच शंका नाही.
तच्छ्रुत्वा संमतं कृत्वा पारियात्रं ययौ गिरिं। निराहारः पंचतपाः पत्रभुग्वारिभोजनः
हे ऐकून आणि मान्य करून, तो पाऱ्यात्र नावाच्या डोंगरावर गेला, उपवास करत, पंचतपाचे कठोर तप करत, फक्त पानं आणि पाणी यावर जगू लागला.
शतंशतं समानां तु तपांस्येतान्यथाकरोत्। एवं तु कर्शिते देहे तपोराशित्वमागते
शेकडो वर्षे त्याने अशीच तपश्चर्या केली; त्यामुळे त्याचे शरीर खूपच कृश झाले आणि त्याच्या तपाचा मोठा साठा झाला.
ब्रह्मागत्याह दैत्येंद्रं वरं वरय सुव्रत। स वव्रे सर्वभूतेभ्यो न मे मृत्युर्भवेदिति
तेव्हा ब्रह्मा आला आणि त्या दैत्यराजाला म्हणाला, "सुव्रत, वर माग"; त्यावर त्याने मागितले, "माझा मृत्यू कोणत्याही जीवापासून होऊ नये."
तमुवाच ततो ब्रह्मा देहिनां मरणं ध्रुवम्। यतस्ततोपि वरय मृत्युं यस्मान्न शंकसे
त्यावर ब्रह्मा म्हणाले, "सर्व देहधारींचा मृत्यू निश्चित आहे; म्हणून, ज्याच्यापासून तुला भीती नाही, त्याच्याकडून मृत्यू माग."
ततः संचिंत्य दैत्येंद्रः शिशोर्वै सप्तवासरात्। वव्रे महासुरो मृत्युं मोहितो ह्यवलेपतः
तेव्हा त्या दैत्यराजाने विचार करून, गर्वाने मोहून, असा वर मागितला की, "माझा मृत्यू फक्त सात दिवसांच्या बालकाकडूनच होवो."
जगामोमित्युदाहृत्य ब्रह्मा दैत्यो निजं गृहम्। अथाह मंत्रिणस्तूर्णं बलं मे संप्रयुज्यताम्
ब्रह्मा म्हणाले, "तसेच होवो," आणि निघून गेले; दैत्यराज आपल्या घरी परतला आणि लगेच मंत्र्यांना म्हणाला, "माझी सेना तयार करा."
यदि वो मत्प्रियं कार्यं निग्राह्याः सुरसत्तमाः। निगृहीतेषु मे प्रीतिर्जायते चातुलाऽसुराः
"जर तुम्हाला माझे प्रिय करायचे असेल, तर श्रेष्ठ देवांना जिंकले पाहिजे; ते बांधले गेले की, मला अतिशय आनंद होईल, हे असुरा."