आनीय चार्पयद्रामे वाक्यं चेदमुवाच ह। यदा वै निर्जितः शक्रो मेघनादेन राघव
ती मूर्ती आणून, त्याने रामाला दिली आणि म्हणाला, "राघवा, जेव्हा मेघनादाने इंद्राला हरवले होते—"
तदा वै वामनस्त्वेष आनीतो जलजेक्षण। नयस्व तमिमं देव देवदेवं प्रतिष्ठय
"तेव्हा ही कमळासारखी डोळ्यांची वामनमूर्ती आणली गेली होती; हे देव, तू ती घे आणि देवांचा देव म्हणून प्रतिष्ठित कर."
तथेति राघवः कृत्वा पुष्पकं च समारुहत्। धनं रत्नमसंख्येयं वामनं च सुरोत्तमम्
राघवाने 'तसेच' म्हणत पुष्पकात बसले; अमाप धन, रत्ने आणि उत्तम वामनमूर्ती त्याने घेतली.
गृह्य सुग्रीवभरतावारूढौ वामनादनु। व्रजन्नेवांबरे रामस्तिष्ठेत्याह विभीषणम्
वामनानंतर सुग्रीव आणि भरताला घेऊन, राम आकाशातून जात असताना, त्याने विभीषणाला सांगितले, "इथेच रहा."
राघवस्य वचः श्रुत्वा भूयोप्याह स राघवम्। करिष्ये सर्वमेतद्धि यदाज्ञप्तं विभो त्वया
राघवाचं बोलणं ऐकून, तो पुन्हा राघवाला म्हणाला, "हे प्रभो, तू जसं सांगितलंयस, तसंच मी सगळं करीन."
सेतुनानेन राजेंद्र पृथिव्यां सर्वमानवाः। आगत्य प्रतिबाधेरन्नाज्ञाभंगो भवेत्तव
राजेंद्र, या सेतूने पृथ्वीवरचे सगळे लोक येऊन सहजपणे पार करू शकतील; तुझ्या आज्ञेचं उल्लंघन होऊ नये.
कोत्र मे नियमो देव किन्नु कार्यं मया विभो। श्रुत्वैतद्राघवो वाक्यं राक्षसोत्तमभाषितम्
देवा, इथे माझं कर्तव्य काय? मला काय करावं, हे सांग. राक्षसांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या त्याच्या या बोलण्यावर राघवाने उत्तर दिलं.
कार्मुकं गृह्य हस्तेन रामः सेतुं द्विधाच्छिनत्। त्रिर्विभज्य च वेगेन मध्ये वै दशयोजनम्
रामाने हातात धनुष्य घेऊन सेतू दोन भागांत फाडला; आणि वेगाने तीन तुकडे करून मधोमध दहा योजनांचं अंतर केलं.
छित्वा तु योजनं चैकमेकं खंडत्रयं कृतम्। वेलावनं समासाद्य रामः पूजां रमापतेः
एक योजनेचा भाग फाडून, तीन तुकडे केले; मग समुद्रकिनाऱ्याजवळील पवित्र वनात जाऊन रामाने लक्ष्मीपतीची पूजा केली.
कृत्वा रामेश्वरं नाम्ना देवदेवं जनार्दनं। अभिषिच्याथ संगृह्य वामनं रघुनंदनः
रामेश्वर नावाचं देवदेवेश्वर जनार्दनाचं स्थान स्थापून, त्याचं अभिषेक आणि पूजा केली; मग रघुनंदनाने कमंडलू उचलला.
दक्षिणादुदधेश्चैव निर्जगाम त्वरान्वितः। अंतरिक्षादभूद्वाणी मेघगंभीरनिःस्वना
दक्षिण समुद्रातून तो जलद बाहेर पडला; आणि आकाशातून मेघगंभीर आवाज उमटला.
रुद्र उवाच। भो भो रामास्तु भद्रं ते स्थितोऽहमिह सांप्रतम्। यावज्जगदिदं राम यावदेषा धरा स्थिता
रुद्र म्हणाले, "राम, तुझं कल्याण होवो! मी इथेच आहे. जोपर्यंत हे जग आहे, जोवर ही पृथ्वी आहे—"
तावदेव च ते सेतु तीर्थं स्थास्यति राघव। श्रुत्वैवं देवदेवस्य गिरं ताममृतोपमाम्
"तोपर्यंत तुझा सेतू आणि तीर्थ कायम राहील, राघवा." देवदेवेश्वराच्या अमृतासारख्या त्या वाणीचं रामाने ऐकलं—
राम उवाच। नमस्ते देवदेवेश भक्तानामभयंकर। गौरीकांत नमस्तुभ्यं दक्षयज्ञविनाशन
राम म्हणाला, "देवदेवेश्वरा, भक्तांना अभय देणाऱ्या, गौरीचे प्रिय, आणि दक्षयज्ञाचा नाश करणाऱ्या, तुला नमस्कार!"
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च। पशूनांपतये नित्यं चोग्राय च कपर्दिने
भव, शर्व, रुद्र, वर देणारा, पशुपती, नेहमी उग्र, जटाधारी— या सर्वांना माझा नमस्कार!
महादेवाय भीमाय त्र्यंबकाय दिशांपते। ईशानाय भगघ्नाय नमोस्त्वंधकघातिने
महादेव, भीषण, त्र्यंबक, दिशांचा स्वामी, ईशान, भगाचा नाश करणारा, अंधकाचा वध करणारा— तुम्हा सर्वांना नमस्कार!
नीलग्रीवाय घोराय वेधसे वेधसा स्तुत। कुमारशत्रुनिघ्नाय कुमारजननाय च
नीलग्रीव, भयंकर, सृष्टीकर्ता ज्याचं स्तवन करतो, कुमाराच्या शत्रूंचा नाश करणारा, कुमाराचा जनक— अशा तुझ्या चरणी नमस्कार!
विलोहिताय धूम्राय शिवाय क्रथनाय च। नमो नीलशिखंडाय शूलिने दैत्यनाशिने
रक्तवर्णी, धुरकट, शिव, संहारक, निळ्या मुकुटधारी, त्रिशूलधारी, दैत्यांचा नाश करणारा— तुला नमस्कार!
उग्राय च त्रिनेत्राय हिरण्यवसुरेतसे। अनिंद्यायांबिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च
उग्र, त्रिनेत्री, सुवर्णवीर्य असलेला, निंदनीय नसलेला, अंबिकेचा पती, सर्व देवांनी स्तुत्य— अशा तुझ्या चरणी नमस्कार!
अभिगम्याय काम्याय सद्योजाताय वै नमः। वृषध्वजाय मुंडाय जटिने ब्रह्मचारिणे
सुलभ, सर्वांना प्रिय, सद्योजात, वृषध्वज, मुंडधारी, जटाधारी, ब्रह्मचारी— या सर्व रूपांना नमस्कार!
तप्यमानाय तप्याय ब्रह्मण्याय जयाय च। विश्वात्मने विश्वसृजे विश्वमावृत्य तिष्ठते
तपस्वी, तपासाठी योग्य, ब्राह्मणांचा समर्थक, विजयी, विश्वाचा आत्मा, विश्वाचा सर्जक, सर्वत्र व्यापून राहणारा— तुला नमस्कार!
नमो नमोस्तु दिव्याय प्रपन्नार्तिहराय च। भक्तानुकंपिने देव विश्वतेजो मनोगते
दिव्य, शरण आलेल्यांच्या दुःखाचा हरणारा, भक्तांवर दया करणारा, विश्वात तेज पसरवणारा, मनाने जाणता— अशा तुझ्या चरणी पुन्हा पुन्हा नमस्कार!
पुलस्त्य उवाच। एवं संस्तूयमानस्तु देवदेवो हरो नृप। उवाच राघवं वाक्यं भक्तिनम्रं पुरास्थितम्
पुलस्त्य म्हणाले, राजन, देवांचा देव असलेल्या हराचा स्तुती होत असताना, समोर भक्तिभावाने नम्रपणे उभ्या असलेल्या राघवाला त्यांनी असे सांगितले.
रुद्र उवाच। भो भो राघव भद्रं ते ब्रूहि यत्ते मनोगतम्। भवान्नारायणो नूनं गूढो मानुषयोनिषु
रुद्र म्हणाले, 'राघवा, तुझ्या कल्याणासाठी शुभेच्छा! तुझ्या मनात जे आहे ते सांग. नक्कीच, तूच नारायण आहेस, मानवी रूपात लपलेला.'
अवतीर्णो देवकार्यं कृतं तच्चानघ त्वया। इदानीं स्वं व्रजस्थानं कृतकार्योसि शत्रुहन्
देवतांच्या कार्यासाठी तू पृथ्वीवर अवतरलास आणि, पापरहित राघवा, ते कार्य तू पूर्ण केलेस. आता, शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, आपले स्थान गाठ, कारण तुझे कार्य संपले आहे.
त्वया कृतं परं तीर्थं सेत्वाख्यं रघुनंदन। आगत्य मानवा राजन्पश्येयुरिह सागरे
रघुकुळातील आनंदा, तुझ्यामुळे 'सेतू' नावाचे श्रेष्ठ तीर्थ निर्माण झाले आहे. राजन, येथे समुद्रावर येणारे माणसे ते पाहू शकतात.
महापातकयुक्ता ये तेषां पापं विलीयते। ब्रह्मवध्यादिपापानि यानि कष्टानि कानिचित्1.38.
ज्यांच्यावर मोठमोठी पापे आहेत, त्यांची पापे इथे नष्ट होतात, अगदी ब्रह्महत्येसारखी कठीण पापेही.
दर्शनादेव नश्यंति नात्र कार्या विचारणा। गच्छ त्वं वामनं स्थाप्य गंगातीरे रघूत्तम
फक्त दर्शनानेच त्यांच्या पापांचा नाश होतो—यात शंका नाही. आता, रघुकुळातील श्रेष्ठ, गंगेच्या काठी वामनाची स्थापना कर.
पृथिव्यां सर्वशः कृत्वा भागानष्टौ परंतप। श्वेतद्वीपं स्वकं स्थानं व्रज देव नमोस्तु ते
शत्रूंना जिंकणाऱ्या, पृथ्वीवर सर्वत्र आठ भाग स्थापन करून, आता आपल्या श्वेतद्वीप या स्थानावर जा. देव, तुला माझा नमस्कार.
प्रणिपत्य ततो रामस्तीर्थं प्राप्तश्च पुष्करम्। विमानं तु न यात्यूर्ध्वं वेष्टितं तत्तु राघवः
रामाने मग वाकून नमस्कार केला आणि पुष्कर या तीर्थस्थळी पोहोचला. पण, राघव, त्याचे विमान वर जाऊ शकले नाही, कारण ते वेढलेले होते.