तद्वच्चित्रासु संगृह्य सोमवारं विचक्षणः। रात्रिभक्षः क्षिपेदष्टौ सोमवारान्प्रयत्नतः
त्याचप्रमाणे, सोमवारी सजवलेल्या भांड्यात वस्तू गोळा कराव्यात आणि रात्री अन्न न खाता, आठ सोमवारी भक्तीपूर्वक अर्पण करावं.
प्रत्येकं ब्राह्मणा भोज्या यथाशक्ति विचक्षणाः। नवमे तु ततः पूर्णे कुर्याद्ब्राह्मणभोजनम्
प्रत्येक वेळी, आपल्या सामर्थ्यानुसार ब्राह्मणांना जेवू घालावं; नववे पूर्ण झाल्यावर ब्राह्मणभोजन करावं.
वस्त्रयुग्मं च दातव्यं ततः सोमं प्रदापयेत्। कांस्यभाजनसंस्थं तु क्षीरसंपूरितं ततः
नंतर वस्त्रांची जोडी द्यावी आणि कांस्याच्या भांड्यात दूध भरून सोम द्यावा.
तद्वच्छत्रं पादुके च तथोपानत्समन्वितम्। संपूर्णांगाय दातव्यं ब्राह्मणाय विशेषतः
त्याचप्रमाणे, छत्री, पादत्राणे आणि बूट सर्व अंगांनी पूर्ण असलेली, विशेषतः ब्राह्मणाला द्यावीत.
स्वात्यामंगारकं पूज्य क्षपयेन्नक्तभोजनैः। अष्टावेवं च यावच्च कुर्याद्ब्राह्मणभोजनम्
स्वाती नक्षत्राच्या दिवशी मंगळाची पूजा करून, रात्री उपवास करावा. असे आठ दिवस करावे आणि नंतर ब्राह्मणांना जेवू घालावे.
अंगारकं च सौवर्णं स्थापितं ताम्रभाजने। दापयेद्ब्राह्मणायाथ संपूर्णांगाय चैव हि
मंगळाची सोन्याची मूर्ती तांब्याच्या पातेल्यात ठेवावी आणि ती पूर्णपणे निरोगी असलेल्या ब्राह्मणाला द्यावी.
नक्षत्रानुक्रमेणैव क्षिपेन्नक्तानि सप्त वै। अष्टमे तु क्रमात्खेटान्सौवर्णान्दापयेद्बुधः
नक्षत्रांच्या क्रमाने सात दिवस उपवास करावा. आठव्या दिवशी, नियमानुसार, ग्रहांच्या सोन्याच्या मूर्ती द्याव्यात.
अग्निकार्यं च कुर्वीत यथादृष्टं विधानतः। एवं कृते भवेद्यद्वै तन्निबोध नराधिप
शास्त्रानुसार अग्निहोत्र करावे. हे सर्व केल्यावर, राजन, त्याचा जो फल मिळतो ते ऐक.
असौम्याश्च ग्रहास्सर्वे सौम्यरूपा भवंति च॥ सर्वे रोगा विनश्यन्ति तुष्टिमायान्ति देवताः
सर्व अशुभ ग्रह शुभ होतात, सर्व रोग नाहीसे होतात आणि देवता प्रसन्न होतात.
न विरुन्धन्ति तं नागाः पितरस्तर्पितास्तथा। दुस्स्वप्ननाशो भवति शृण्वतां पठतां तथा
सर्प त्याला त्रास देत नाहीत, पितरही तृप्त होतात. ऐकणाऱ्यांना आणि पठण करणाऱ्यांना वाईट स्वप्ने येत नाहीत.
यदि भौमो रविसुतो भास्करो राहुणा सह। केतुश्च मूर्ध्नि तिष्ठंति रौद्राः पीडाकरा ग्रहाः
जर मंगळ, सूर्याचा पुत्र, सूर्य, राहू आणि केतू यांच्या डोक्यावर स्थान असेल, तर हे क्रूर ग्रह दुःख देतात.
अनेन कृतमात्रेण ससौभाग्या भवंति हि। य एवं कुरुते राजन्सदाभक्तिसमन्वितः
हे एकटं केल्यानेही सौभाग्य मिळतं. जो नेहमी भक्तीने हे करतो, राजन,
तस्य सानुग्रहाः सर्वे शांतिं यच्छंति नान्यथा। शनैश्चरं राहुकेतू लोहपात्रेषु विन्यसेत्
सर्व ग्रह त्याच्यावर कृपा करतात आणि शांतता देतात, अन्यथा नाही. शनैश्चर, राहू आणि केतू यांना लोखंडाच्या पात्रात ठेवावे.
लोहेन कारयेच्चैनान्ब्राह्मणेभ्यश्च दापयेत्। कृष्णं वस्त्रयुगं देयमेतेषां प्रीणनाय वै
त्या मूर्ती लोखंडाच्या कराव्यात आणि ब्राह्मणांना द्याव्यात. त्यांना प्रसन्न करण्यासाठी काळ्या रंगाचे दोन वस्त्र द्यावेत.
सौवर्णां गाश्च दातव्याः शांतिश्रीविजयेप्सुभिः। व्रतांते सर्व एते हि ग्रहास्सौवर्णका नृप
शांती, श्रीमंती आणि विजय हवे असणाऱ्यांनी सोन्याच्या गायी द्याव्यात. व्रताच्या शेवटी सर्व ग्रह सोन्यात द्यावेत, राजन.
दातव्याः शांतिमिच्छद्भिर्व्रतांते द्विजभोजनम्। यथाशक्ति दक्षिणा च ग्रहाणां प्रीतये तथा
शांती हवी असणाऱ्यांनी व्रताच्या शेवटी ब्राह्मणांना जेवू घालावे आणि आपल्या शक्तीनुसार दक्षिणा द्यावी, ग्रहांना प्रसन्न करण्यासाठी.
अल्पायासेन राजेंद्र सर्वान्कामानवाप्नुयात्। शंकराज्ज्ञानमन्विच्छेदारोग्यं भास्करात्तथा३२७ (ज्ञान)॥ हुताशनाद्धनमिच्छेद्गतिमिच्छेज्जनार्दनात् । (गति)॥ ब्राह्म्यं पितामहाच्चैव सर्वजन्तुप्रशांतिदम्
राजेंद्र, थोड्या प्रयत्नाने सर्व इच्छा पूर्ण होतात. शंकराकडून ज्ञान, भास्कराकडून आरोग्य, अग्नीकडून धन, जनार्दनाकडून मुक्ती, आणि ब्रह्मा व पितामहाकडून सर्व जीवांची शांती मिळते.
भीष्म उवाच॥ यस्त्वया कथितो यज्ञो यज्वनां तु फलं महत्। तथायुषस्स्वल्पतया अन्यैः प्राप्तुं न शक्यते
भीष्म म्हणाले: तू सांगितलेल्या यज्ञाने यजमानांना मोठं फळ मिळतं; इतकं फळ अल्पायुषी लोकांना इतर मार्गाने मिळत नाही.
स्वल्यायासेन यत्पुण्यं संवत्सरमुपोषजम्। भवेत्तन्मे मुनिश्रेष्ठ कथयस्व महाफलम्
मुनिश्रेष्ठा, एका वर्षाचा उपवास करून थोड्या प्रयत्नाने जे मोठं पुण्य मिळतं, ते मला सांग.
पुलस्त्य उवाच॥ इदमर्थं महाराज श्वेतो राजा महायशाः। वसिष्ठं पृष्टवान्प्रश्नं क्षुधया पीडितो भृशम्
पुलस्त्य म्हणाले: राजन, एकदा मोठ्या भूकेने त्रस्त झालेला, कीर्तीमान श्वेत राजा, वसिष्ठांना हाच प्रश्न विचारला.
आसीदिलावृते वर्षे श्वेतो राजा महाबलः। स महीं सकलां जिग्ये सप्तद्वीपां सपत्तनाम्
इलावृत देशात श्वेत नावाचा बलवान राजा होता. त्याने संपूर्ण पृथ्वी, सातही द्वीप आणि सर्व नगरे जिंकली.
ब्रह्मपुत्रो वसिष्ठश्च आसीत्तस्य पुरोहितः। स कदाचिन्नृपश्रेष्ठो जित्वा परमधार्मिकः
ब्रह्मपुत्र वसिष्ठ त्याचा पुरोहित होता. हा उत्तम राजा, अत्यंत धर्मात्मा, एकदा विजय मिळवून,
पुरोहितमुवाचेदं वसिष्ठं जपतां वरम्। श्वेत उवाच॥ भगवन्नश्वमेधानां सहस्रं कर्तुमुत्सहे
श्वेत राजाने आपल्या पुरोहित वसिष्ठ यांना म्हणाले, "भगवन्, मला हजार अश्वमेध यज्ञ करण्याची क्षमता आहे."
सुवर्णरूप्यरत्नानां दानं कर्तुं द्विजातिषु। पृथिव्यामन्नदानं तु दातुन्नेच्छामि वै गुरो
माझ्या कडून सोनं, चांदी आणि रत्नं द्विजांना दान देता येईल; पण गुरुवर्य, पृथ्वीवरचं अन्न मी द्यावं असं मला वाटत नाही.
नान्नेन किंचिद्दत्तेन दत्ते होम्नि द्विजे प्रभो। न किंचिद्वस्त्विति ज्ञात्वा न दत्तं तत्कदाचन
अन्नाचं दान असो किंवा यज्ञात द्विजांना दिलेलं काही असो, प्रभो, जर काहीच आपलं नाही असं समजलं, तर ते कधीच खरं दान होत नाही.
रक्तवस्त्रमलंकारं ग्रामांश्च नगराणि च। अददाद्ब्राह्मणेभ्योऽसौ श्वेतो राजा महायशाः
त्या महायशस्वी श्वेत राजाने ब्राह्मणांना लाल वस्त्रं, दागिने, गावं आणि शहरं दान केली.
नान्नं जलं तेन राज्ञा दत्तमासीत्कदाचन। ततोऽश्वमेधैर्बहुभिर्यज्वासौ नृपसत्तम
पण त्या राजाने कधीच अन्न किंवा पाणी दान केलं नाही; तरीही तो अनेक अश्वमेध यज्ञ करीत असे.
स्वर्गं गतः पुण्यजितं तपस्तप्त्वार्बुदत्रयम्। ब्राह्मीं सलोकतां प्राप्तः सर्वालंकारभूषितः
त्याने तीनशे कोटी वर्षे कठोर तप केल्यानंतर, तो पुण्यवानांचं स्वर्ग आणि ब्रह्मलोक, सर्व अलंकारांनी सुशोभित, प्राप्त झाला.
नृत्यंत्यप्सरसस्तत्र गायंते सिद्धयोषितः। तुंबुरुर्नारदस्तत्र द्वावप्यनुगतौ सदा
तेथे अप्सरा नाचतात, सिद्ध स्त्रिया गातात; तुंबरू आणि नारद नेहमीच तिथे असतात.
अगायेतां महाप्राज्ञौ मुनयश्च तपोन्विताः। वेदोक्तमंत्रैः स्तुवन्ति अनेकक्रतुयाजिनम्
ते दोन्ही महान ऋषी गातात आणि तपस्वी मुनी वेदातील मंत्रांनी त्या अनेक यज्ञ करणाऱ्याचं स्तवन करतात.