ब्रह्मक्रियाया लोपेन बहुवर्षकृतेन च। यात्रां चेमां सकृत्कृत्वा वेदसंस्कारमाप्नुयात्
ब्रह्मकर्मेची दीर्घकाळ उपेक्षा जरी केली असेल, तरी या यात्रेला एकदाच गेल्यावर वेदशुद्धी मिळते.
किमत्र बहुनोक्तेन इदमस्तीह शंकर। अप्राप्यं प्राप्यते तेन पापं चापि विनश्यति
हे शंकरा, या विषयी जास्त बोलण्याची गरज नाही. इथे जे अप्राप्य आहे ते मिळते आणि पापही नष्ट होते.
सर्वयज्ञफलैस्तुल्यं सर्वतीर्थफलप्रदम्। सर्वेषां चैव वेदानां समाप्तिस्तेन वै कृता
ही यात्रा सर्व यज्ञांच्या फळासारखी आणि सर्व तीर्थांच्या फळासारखी फळ देते; यामुळे सर्व वेदांचे फलप्राप्ती होते.
यैः कृत्वा पुष्करे संध्यां सावित्री समुपासिता। स्वपत्नीहस्तदत्तेन पौष्करेण जलेन तु
जे लोक पुष्कर येथे संध्यावंदन करून, स्वतःच्या पत्नीच्या हातून दिलेल्या पुष्कर पात्रातील पाण्याने सावित्रीची पूजा करतात—
भृंगारेण वरेणैव मृण्मयेनापि शंकर। आनीय तज्जलं पुण्यं संध्योपास्तिर्दिनक्षये
लोखंड, तांबे किंवा मातीच्या भांड्यातून जरी ते पवित्र पाणी आणले, तरी त्या पाण्याने संध्याकाळी संध्योपासना केली—
समाधिना समाधेया सप्राणायामपूर्विका। तस्यां कृतायां यत्पुण्यं तच्छृणुष्व हराद्य मे
ती संध्योपासना एकाग्रतेने, प्राणायामपूर्वक करावी; अशा प्रकारे केल्याने जे पुण्य मिळते ते मी तुला सांगतो, हे हर.
तेन द्वादशवर्षाणि भवेत्संध्या सुवंदिता। अश्वमेधफलं स्नाने दाने दशगुणं तथा
त्यामुळे बारा वर्षांची संध्योपासना केल्याचे पुण्य मिळते; स्नान व दान यांना अश्वमेध यज्ञाच्या दहापट पुण्य मिळते.
उपवासेप्यनंतं च स्वयं प्रोक्तं मयानघ। सावित्र्याः पुरतो यस्तु दंपत्योर्भोजनं ददेत्
उपवासातही अमाप पुण्य मिळते, हे मी स्वतः सांगितले आहे, हे निष्पापा; आणि जो सावित्रीसमोर दांपत्याला जेवण देतो—
तेनाहं भोजितस्तत्र भवामीह न संशयः। द्वितीयं भोजयेद्यस्तु भोजितस्तेन केशवः
त्यामुळे मी तिथे तृप्त होतो—यात शंका नाही; आणि जो दुसऱ्या दांपत्याला जेवण देतो, त्याच्यामुळे केशव तृप्त होतो.
लक्ष्मीसहायो वरदो वरांस्तस्य प्रयच्छति। उमासहायस्तार्तीये भोजितोसि न संशयः
लक्ष्मीसमवेत वर देणारा त्याला इच्छित वर देतो; आणि तिसऱ्या दांपत्याला जेवण दिल्यास, उमेसह तू तृप्त होतोस—यात शंका नाही.
अथवा या कुमारीणां भक्त्या दद्याच्च भोजनम्। तस्याः कुले भवेद्वंध्या न कदाचिच्च दुर्भगा
किंवा, जर कुणी भक्तीने कुमारिकांना जेवण दिले, तर तिच्या कुळात कधीही वंध्या किंवा दुर्दैवी स्त्री होत नाही.
न कन्या जननी क्वापि न भर्तुर्या न वल्लभा। तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सावित्र्यग्रे तु भोजनम्
कुठेही मुलगी मायलेकी नसते, किंवा नवऱ्याच्या अप्रिय नसते; म्हणून सर्व प्रयत्नांनी सावित्रीसमोर जेवण द्यावे.
पारत्रमैहिकं वापि कामयद्भिर्नरैः सदा। दातव्यं सर्वदा भीष्म कटुतैलविवर्जितम्
या जगात किंवा परलोकात काहीही इच्छिणाऱ्यांनी नेहमी, हे भीष्मा, तिखट तेल टाळून, जेवण द्यावे.
न चाम्लं न च वै क्षारं स्त्रीणां भोज्यं कदाचन। भक्ष्यं पंचप्रकारं च रसैः सर्वैस्सुसंस्कृतम्
स्त्रियांना कधीही आंबट किंवा क्षारयुक्त अन्न देऊ नये; पाच प्रकारचे, सर्व रसांनी युक्त, नीट शिजवलेले अन्न द्यावे.
घृतपूर्यः सुपक्वाश्च बहुक्षीरसमन्विताः। शिखरिणी तथा पेया दधिक्षीरसमन्विता
ते तुपात भरपूर, नीट शिजवलेले आणि दूधाने समृद्ध असावे; तसेच शिखरिणी व दही-दूध मिसळून केलेले पेये द्यावीत.
आह्लादकारिणी पुंसां स्त्रीणां चातीव वल्लभा। धनधान्यां जनोपेतं नारीणां च शताकुलम्
ते अन्न पुरुषांना आनंद देणारे आणि स्त्रियांना विशेष प्रिय असावे; घरात धनधान्याची भरपूर संपत्ती येते आणि स्त्रिया शंभरांनी वेढल्या जातात.
पूपकं शष्कुलं तस्यां जायते नात्र संशयः। न ज्वरो न च संतापो न दुःखं न वियोगिता
पूप आणि शष्कुला तिथे निर्माण होतात—यात शंका नाही; ताप, दुःख, वेदना किंवा वियोग होत नाही.
असौ तारयते स्वानां कुलानामेकविंशतिं। बंधुभिश्च सुतैश्चैव दासीदासैरनंतकैः
ती एकवीस पिढ्या, नातेवाईक, मुले आणि असंख्य दासी-दास यांना तारते.
पूरितं च कुलं तस्याः पूरिकां या प्रदास्यति। एधते च चिरं कालं पुत्रपौत्रसमन्वितम्
जी स्त्री पूरिके अर्पण करते, तिचं घराणं भरभराटीने वाढतं, आणि तिच्या घरात दीर्घकाळ मुलं आणि नातवंडं सुखाने नांदतात.
कुलं च सकलं तस्य शष्कुलं यः प्रयच्छति। पुत्रिण्यो वै दुहितरो बंधुभिः सहितं कुलम्
जो कुणी संपूर्ण घराण्याला शशकुले देतो, त्याच्या घरात मुली आणि इतर स्त्री नातेवाईकांसह सर्वांना सौख्य लाभतं.
शिखरिणीप्रदात्रीणां युवतीनां न संशयः। मोदते तु कुलं तस्याः सर्वसिद्धिप्रपूरितम्
शिखरिणी अर्पण करणाऱ्या युवतींच्या घराण्यात सर्व सिद्धी प्राप्त होतात आणि तिथे नेहमी आनंद नांदतो, यात शंका नाही.
मोदकानां प्रदानेन एवमाह प्रजापतिः। एतदेव तु गौरीणां भोजनं हर शस्यते
प्रजापती म्हणतात, मोदक अर्पण केल्याने गौराईला प्रिय असं हेच भोजन मानलं जातं.
सुभगा पुत्रिणी साध्वी धनऋद्धिसमन्विता। सहस्रभोजिनी शंभो जन्मजन्म भविष्यति
ती स्त्री भाग्यवती, पुत्रवती, सध्वी, धन-समृद्धीने युक्त होते आणि प्रत्येक जन्मात शंभूसह हजारो लोकांना जेवण घालते.
पूपानि चैव पुण्यानि कृतानि मधुराणि च। द्राक्षारसप्रधानं च गुडखंडसमन्वितम्
पुण्यकारी, गोड आणि नीट बनवलेले पुप, द्राक्षरस मुख्य असलेले आणि गुळाच्या तुकड्यांनी युक्त असे असतात.
शारदेन तु धान्येन कृत्वा खंडं विमिश्रितत्। स्त्रीणां चैव तु पेयानि भक्ष्याणि च द्विजन्मनाम्
शरद ऋतूतील धान्य वापरून, तुकडे मिसळून तयार केलेली ही पेये आणि खाण्याच्या वस्तू स्त्रिया आणि द्विजांना उपयुक्त आहेत.
इह चाविकवासांसि वर्षायोग्यानि सर्वशः। यानियानि च पेयानि तानि योग्यानि दापयेत्
पावसाळ्यासाठी योग्य अशी सर्व लोकर वस्त्रे आणि योग्य अशी पेये येथे द्यावीत.
प्रतिपूज्य विधानेन वसुदानैः सकंचुकैः। कुंकुमेनानुलिप्तांग्यः स्रग्दामभिरलंकृताः
संपत्ती आणि वस्त्र देऊन, केशर लावून, फुलांच्या माळांनी सजवून त्यांचा सन्मान करावा.
दत्वा तूपानहावङ्घ्र्योर्नारिकेलं करे तथा। अक्ष्णोश्चैवांजनं दत्वा सिंदूरं चैव मस्तके
पायांसाठी उपानह, हातात नारळ, डोळ्यांसाठी काजळ आणि कपाळावर सिन्दूर देऊन त्यांना सन्मानित करावं.
गुडं फलानि हृद्यानि वांछितानि मृदूनि च। हस्ते दत्वा सपात्राणि प्रणिपत्य विसर्जयेत्
गूळ, मनाप्रमाणे हवी असलेली मऊ आणि रुचकर फळं, पात्रात ठेवून त्यांच्या हातात देऊन, नम्रपणे वाकून त्यांना निरोप द्यावा.
स्वयं भुंजीत वै पश्चात्सबंधुर्बालकैः सह। अथवा नैव संपत्तिस्तीर्थे दानं च भाजनम्1.34.
नंतर स्वतः, नातेवाईक आणि मुलांसह जेवावं; किंवा संपत्ती नसेल तर तीर्थक्षेत्री दान करणंही योग्य आहे.