ब्रह्माची प्रिय सावित्री, शुभ्र मुख असलेल्या देवीला, आम्ही आणि त्या दोन देवांनी सांगितले, “हे शुभ्रमुखी, तुझ्या प्रति कोणतीही अवमानना आमच्याकडून होत नाही, हे ब्रह्माची प्रिय!” आम्ही तिला विनंती केली, “हे देवी, आनंदाने तिथे जा.” गौरी म्हणाली, “तुम्ही म्हणता तसे मी नेहमीच तुमची प्रिय आहे, हे देवी.” लक्ष्मी तुझ्या हातात ठेवली आहे, आणि मी तिला तुझ्या उजव्या बाजूला ठेवली आहे. “हे अतिशय भाग्यवान देवी, तुझा पती जिथे वाट पाहत आहे तिथे चल.” त्यानंतर त्या दोन देवांनी देवीला मध्यभागी ठेवून, विष्णू आणि रुद्र पुढे, इंद्र आणि इतर देवांसह तिला पुढे नेले. गंधर्व, अप्सरा, आणि तीन लोकातील सर्व जीव—चल आणि अचल—तेथे आले; आणि ब्रह्माची प्रिय सावित्री देवीही आली. सावित्रीचे सुंदर मुख पाहून, सर्व जगाचा पितामह ब्रह्मा, गायत्रीसह, असे बोलला, “ही देवी कर्म करणारी आहे; आता मी तुझ्या अधीन आहे. हे सुंदर मुखी, तुला येथे जे काही काम करायचे आहे ते मला सांग.” ब्रह्माने स्वतः असे सांगितल्यावर, देवी लाजून, मुख खाली करून, काहीच बोलली नाही. ब्रह्माच्या प्रेरणेने गायत्री देवीच्या पायांवर पडली आणि म्हणाली, “मी तुझ्यावर अपराध केला आहे; क्षमा कर, हे देवी, मी तुला नमस्कार करते.” सावित्रीने प्रेमाने गायत्रीला गळ्यात घट्ट धरले आणि सांत्वन दिले, “तो माझा सन्मानित पती आहे.” “पतीचे वचन पाळावेच लागते; तो स्त्रीच्या आयुष्याचा स्वामी आहे. हे सृष्टीच्या आरंभी पुण्यवान विरिंचीने सांगितले आहे. स्त्रियांना वेगळे यज्ञ, व्रत किंवा उपवास नाही; पती जे सांगतो, ते तिने तिरस्कार न करता करावे. जी स्त्री पतीचा, किंवा बहिणीचा, किंवा निंदानिंद किंवा निरर्थक बोलण्याचा अपराध करते, ती नरकात जाते. पती जिवंत असताना स्त्री उपवास किंवा व्रत घेतल्यास, त्याचा आयुष्य कमी करते; तो मृत झाल्यास, ती नरकाची इच्छा करते.” “हे जाणून, तू तुझ्या पतीला अप्रिय असे काही करू नकोस, हे पुण्यवान देवी; आणि त्याच्या उजव्या बाजूला कधीच सेवा करू नकोस. मी नेहमीच स्वतः उजव्या बाजूला घेतले आहे; तू, हे पुण्यवान देवी, नारद आणि पुष्करासह डाव्या बाजूला ये. इतर ब्रह्माचे आसन आणि तीर्थस्थळे स्थापित आहेत; सृष्टी चालू असेपर्यंत तुला येथे सौंदर्य मिळेल.” “तू आणि मी, पुष्करात ब्रह्माच्या बाजूला निःसंशय राहू; तू डाव्या बाजूला राहा. या आज्ञेने, तू आनंदाने माझ्यासोबत राहा.” गायत्री म्हणाली, “मी तुझ्या निर्देशानुसारच वागेन. तुझ्या आज्ञेचे पालन करणे माझे कर्तव्य आहे; तू माझी जीवासारखी मैत्रीण आहेस. मी तुझी धाकटी आहे, हे देवी; तू नेहमी माझे रक्षण कर.” त्यानंतर ब्रह्मा, देवांचा देव, विष्णूसह पुष्करात स्नानानंतर, सर्व देवांना वर दिले. त्याने इंद्राला देवांचा स्वामी, सूर्याला तेजस्वींचा स्वामी, सोमाला तारकांचा स्वामी, आणि वरुणाला जलांचा स्वामी केले. दक्षाला प्रजापतींचा स्वामी, समुद्राला नद्यांचा स्वामी, कुबेराला धनाचा स्वामी, आणि चक्राला राक्षसांचा स्वामी केले. पिनाकिनला सर्व जीवांचा आणि गणांचा स्वामी, मनुला मानवांचा स्वामी, आणि गरुडाला पक्ष्यांचा स्वामी केले. वसिष्ठाला ऋषीमध्ये श्रेष्ठ, सूर्याला ग्रहांमध्ये प्रमुख केले; अशा प्रकारे, सर्व पदे दिल्यावर, ब्रह्मा, पितामह, पुढे सांगू लागला. ब्रह्मा विष्णू आणि शंकराला आदराने म्हणाला, “पृथ्वीवरील सर्व तीर्थांमध्ये, तुम्ही दोघे सर्वात पूजनीय आहात. तुमच्याशिवाय कोणतेही तीर्थ पवित्र होत नाही; जिथे लिंग किंवा मूर्ती दिसते, तिथे ती जागा पवित्र होते. ती जागा पावित्र्य प्राप्त करते आणि सर्व फल मिळवते; जे पुरुष अर्पणाने पूजा करतात, त्यांना आशीर्वाद मिळतो.” “तुम्हा दोघांना माझ्यापूर्वी सन्मान दिल्यावर, त्यांना रोग किंवा संकटाची भीती का असावी? ज्या भूमीत तुमच्या उत्सव आणि पूजाआराधना होते, सर्व विधी तेथे स्थापित होतील; त्या ठिकाणचे फल ऐक: तिथे दुःख, रोग, आपत्ती, उपासाची भीती नाही. प्रियजनांपासून विभाजन नाही, अप्रियांचा संग नाही; डोळ्याचा रोग, डोकेदुखी, पित्तदुखी, गुददुखी नाही.” “मंत्र-तंत्राची भीती नाही, अपस्मार नाही, कॉलराही नाही; तिथे इच्छित समृद्धी मिळेल, मन अत्यंत स्वच्छ राहील. सर्व प्रकारे आरोग्य, दीर्घायुष्य, संतती, धन मिळेल; अकाली मृत्यू येणार नाही, आणि गायी कमी दूध देणार नाहीत. झाडे अकाली फळ देणार नाहीत, आणि आपत्तीची किंचित भीतीही नाही.” हे ऐकून विष्णूने ब्रह्माची स्तुती करण्याची तयारी केली. विष्णू म्हणाला, “अनंताला नमस्कार, शुद्ध मनाच्या, ज्याचा स्वरूप स्वतःचीच प्रकृती आहे, हजार हातांचा, सृष्टीकर्ता, हजार किरणांचा, विशाल देहाचा, शुद्ध कर्माचा.” “शंभूला नमस्कार, जगाच्या सर्व दुःखाचा नाश करणारा, ज्याचे तेज सर्व सूर्य आणि अग्निपेक्षा श्रेष्ठ आहे; चक्रधारी, ज्ञानरूप, सर्व बुद्धीचा आधार.” “हे अनादी देव, अविनाशी, सर्वोच्च स्वामी, भविष्य, वर्तमान, आणि भूतकाळाचा स्वामी, महान स्वामी, सर्वांचा स्वामी, जगाचा स्वामी, पृथ्वीचा स्वामी, जीवांचा स्वामी—मी नेहमीच तुला नमस्कार करतो.” “यज्ञाचा स्वामी, नारायण, विजयी, शंकर, पृथ्वीचा स्वामी, ब्रह्मांडाचा स्वामी, सर्वदर्शी, ज्याचे स्वरूप चंद्र, सूर्य, अच्युत, आणि वीररूप आहे, प्रकट आणि अप्रकट, अविनाशी.” “हे नारायण, तुझ्या तेजस्वी, शुद्ध अग्नीने सर्व दिशांना वेढले आहे, तुझे मुख सर्वत्र आहे, तू अमर, अविनाशी, सर्व देवांचे दुःख दूर करणारा—हे प्रभु, मी तुझ्या आश्रयाला आलो आहे, मला रक्षण कर.” “हे प्रभु, मी तुझे अनेक मुख आणि प्राचीन यज्ञाचा मार्ग पाहतो; तू ब्रह्मा आहेस, स्वामी, जगाचा स्रोत. हे महान पितामह, मी तुला नमस्कार करतो.