भीष्म म्हणाले, “हे प्रभो, इंद्रलोकात लोकांना ज्ञान देणाऱ्या परमेश्वरा, मला दानाच्या सर्वोच्च महिमेबद्दल ऐकायला आवडेल.” त्यावर भगवान म्हणाले, “राजन, मी तुला त्या दानाचे वर्णन करतो, जे सर्वोच्च लोकात अक्षय आहे, देवता व ऋषी ज्याचा सन्मान करतात. हे मेरूच्या दहाप्रकारच्या दानाचे वर्णन मी करतो. या दानामुळे मनुष्य देवतांनी पूजिलेल्या लोकांना प्राप्त होतो; पुराणे, वेद, यज्ञ आणि देवालयांत याचे वर्णन सापडते. हे फळ केवळ अभ्यास किंवा विधीने मिळत नाही; म्हणून मी पर्वतदानाची कृती तुला नीट सांगतो. पहिला पर्वत धान्याचा असावा, दुसरा मीठाचा, तिसरा गुळाचा, चौथा सोन्याचा. पाचवा पर्वत तीळाचा, सहावा कापसाचा, सातवा तुपाचा, आठवा रत्नांचा. नववा पर्वत चांदीचा आणि दहावा साखरेचा असावा. या सर्वांची योग्य पद्धत मी तुला सांगतो. हे पर्वतदान उत्तरायण, विषुव, ग्रहांच्या संयोगावेळी, दिवसाच्या शेवटी, शुद्ध पक्षातील तिसऱ्या दिवशी, ग्रहणावेळी आणि ठराविक शुभ काळी द्यावे. विवाह, सण, यज्ञ, द्वादशी, किंवा पुन्हा पौर्णिमेला किंवा शुभ नक्षत्रावर नियमानुसार हे दान करावे. कार्तिकी, ज्येष्ठ पुष्कर, पवित्र स्थळी, देवालयात, गोशाळेत किंवा घराच्या अंगणात हे धान्याचे व इतर पर्वतांचे दान करावे. भक्तिभावाने पूर्व-उत्तर दिशेला तोंड करून चौकोनी मंडप उभारावा; पूर्व किंवा उत्तर दिशेकडे उतार असावा, शुभ आणि पूर्वाभिमुख असावा. गाईच्या शेणाने लिंपलेल्या भूमीवर कुशा गवत पसरावे. मध्यभागी आधार देऊन मुख्य पर्वत आणि त्याच्या भोवती इतर पर्वत तयार करावेत. हजार माप धान्याने सर्वोच्च पर्वत तयार होतो, पाचशेने मध्यम, आणि तीनशेने कनिष्ठ. मेरू पर्वत उत्तम तांदळाचा बनवावा. मध्यभागी तीन सोन्याच्या वृक्षांनी सजवावा. शिखरावर वस्त्र ठेवावे आणि विद्वान ब्राह्मणांनी विधिपूर्वक स्थापावे. चार चांदीच्या शिखरांनी आणि तळभागही चांदीचे असावेत. पूर्वेला मोती व हिरा, दक्षिणेला गार्नेट व माणिक, पश्चिमेला पिवळ्या पुष्पराज व निळ्या रत्ने, उत्तरेला लाजवर्त व चंद्रकांत, आणि सर्वत्र चंदन, मूंगा, वेल आणि भरपूर मोत्यांनी अलंकृत असावेत. यानंतर ब्रह्मा, विष्णु, मंगलमूर्ती शिव आणि सूर्यदेव यांची सुवर्णमूर्ती स्थापाव्यात. साखरकांड्यांनी गुहा बनवावी आणि दिशांना तुप व पाण्याचे प्रवाह सोडावेत. पूर्वेला पांढऱ्या मेघासारखी वस्त्रे, दक्षिणेला पिवळी, पश्चिमेला रंगीबेरंगी, आणि उत्तरेला गडद लाल वस्त्रे ठेवावीत. इंद्रादि आठ लोकपालांच्या चांदीच्या मूर्ती क्रमाने स्थापाव्यात. सर्वत्र विविध वनराई, सुंदर हार व उटण्यांनी सजवाव्यात. वरती पाच रंगांच्या छत्राखाली कधीही न कोमेजणाऱ्या फुलांनी आणि श्वेत अलंकारांनी अलंकृत छाया असावी. या प्रमाणे मेरू व त्याच्या सहाय्यक पर्वतांची सुंदर रचना करावी. चतुर्थांश भागात, चारही दिशांना पुष्कळ फुले आणि उटणे ठेवावे. पूर्वेला सुवर्ण तेजाने झळाळणारा, अनेक फळांनी युक्त मंदार पर्वत असावा. दक्षिणेला गव्हाचा आणि गुळगुळीत बांबूचा गंधमादन पर्वत, सुवर्ण यज्ञपात्र, तुपाचा कटोरा, वस्त्रे आणि चांदीच्या वनांनी सजवावा. पश्चिमेला तिळाचा पर्वत, सुवर्ण पिंपळ वृक्ष, सुवर्ण हंस, सुवर्ण फुलांची वनराई, वस्त्रे आणि समोर दही व थंड पाण्याचे सरोवर असावे. उत्तरेला मोठा पर्वत, डाळी व वस्त्राचा बनवावा; फुलांनी अलंकृत, सुवर्ण वडवृक्ष व सुवर्ण ध्वजाने शोभायमान असावा. मधातले जंगल, शुभ जलाशय, चांदीचे बनवलेले, तेजस्वी छत्र, सर्वांनी सजवावे. चार वेद-पुराण ज्ञानी, शुद्ध आणि सौम्य ब्राह्मणांनी यज्ञ करावा. पूर्वेला, हस्ताची व्यवस्था करून, तिळ, जौ, तूप, समिधा व कुशा गवत यांचे अग्निकुंड तयार करावे. रात्री गाणे, पठण यांची जागरण करावी. पर्वतशिखरांचे आवाहन कसे करावे ते मी सांगतो. ‘हे अमरांच्या पर्वता, सर्व देवांच्या आश्रयस्थाना, आमच्या घरातील विघ्न दूर करा; आम्हाला सुरक्षितता, सर्वोच्च शांती द्या, आणि मी तुम्हाला भक्तीने पूजतो. तुम्हीच ब्रह्मा, विष्णु, सूर्य, अविनाशी बीज, प्रकट व अप्रकट — म्हणून माझे रक्षण करा. तुम्हीच लोकपालांचे निवासस्थान, विश्वरूप, रुद्र, आदित्य, वसुंचे अधिष्ठान — म्हणून आम्हाला शांती द्या. तुमच्या शिखरावर अमर व स्त्रिया नेहमी असतात, म्हणून या संसारसागरातून मला तारावे. अशा प्रकारे मेरूची पूजा करून, मंदाराचीही पूजा करावी. मंदार, तुझ्यामुळे चित्ररथ व भद्राश्व उजळले आहेत. मंदार, तू तेजस्वी आहेस; लवकरच संतोषदायक हो. गंधमादन, तू जंबूद्वीपावर मुकुटमणी आहेस. गंधर्वांच्या समुदायाने युक्त असलेले तुझे तेज मला कीर्ती मिळवून देो. केतुमाल, तुझ्या वैभ्रज वनामुळे तू तेजस्वी आहेस, म्हणून माझी समृद्धी अचल राहो. सुपार्श्व, तू नेहमी उत्तर कुरु व सावित्र वनासह राज्य करतोस, म्हणून माझे भाग्य कधीच कमी होऊ नये. अशा प्रकारे सर्व पर्वतांना संबोधून, पुन्हा शुद्ध पहाटे, स्नान करून, मध्यम पर्वतांपैकी श्रेष्ठ गुरूंना द्यावा; आणि विश्कंभ पर्वत पुरोहितांना अनुक्रमे द्यावे, राजन. चौवीस गायी द्याव्यात, किंवा दहा; शक्यतेनुसार सात, आठ, किंवा पाचही चालतील. एक जरी गाई, ती पिवळी किंवा दुध देणारी असली तरी गुरूंना द्यावी. सर्व पर्वतांसाठी हाच नियम आहे. सर्व पर्वतांवर अग्निहोत्र स्वतःच्या मंत्रांनी करावे. नेहमी उपवास ठेवावा; शक्य नसेल तर रात्रीचे भोजन चालेल. आता, राजन, मी तुला सर्व पर्वतांची क्रमशः विधी, यज्ञातील मंत्र आणि पर्वतदानाने मिळणारे फळ सांगतो.” अशा प्रकारे भगवानाने भीष्माला दानाच्या मेरू-महिमेचे, त्याच्या विधीचे आणि त्यातून मिळणाऱ्या पुण्याचे मंगल वर्णन केले.