म्लेच्छ, पार्वतीचे अनुयायी, नीच, मूर्ख, अपवित्र, शापित आणि दुष्ट अशा लोकांमध्ये लक्ष्मी शापामुळे वास करते. हा शाप दिल्यावर तिने इंद्राणीला देखील शाप दिला. ब्रह्महत्येचा पाप लागून इंद्र संकटात सापडेल आणि त्याची पत्नी दुःख भोगेल, तेव्हा नहुषाने राज्य मिळवले असता, इंद्राणी तुझ्या समोर येईल आणि तुझी विनंती करील. इंद्र म्हणाला, "ही मूर्ख स्त्री माझ्या जवळ कशी येणार नाही? जर मला शची मिळाली नाही, तर मी सर्व देवतांचा नाश करीन." त्यावेळी, शापामुळे तू घाबरून आणि गोंधळून, वाणीच्या स्वामीच्या घरात दुःखी राहशील, गर्विष्ठे. त्या वेळी सर्व देवपत्नींना शाप मिळाला आणि त्यांना संततीचा आनंद मिळू शकला नाही. रोज रात्रंदिवस जळत, 'वंध्या' म्हणून निंदा केली गेली, अगदी गौरिला देखील सावित्रीने, उज्वल वर्ण असलेल्या देवीने, शाप दिला. पण ती देवी रडताना दिसली, तेव्हा विष्णूंनी तिला शांत केले आणि म्हणाले, "रडू नकोस, विशाल नेत्रे असलेल्या शुभेच्छा असलेल्या देवी, इथे ये." "सभेत प्रवेश कर, मेखला आणि वस्त्र दान कर, व्रत स्वीकार, आणि मी ब्रह्माच्या पायांना वंदन करतो तुझ्यासाठी," असे विष्णूंनी सांगितले. त्यावर ती म्हणाली, "मी तुझी आज्ञा पाळणार नाही. मी तिथे जाईन जिथे मला कोणताही आवाज ऐकू येणार नाही." असं म्हणून ती त्या ठिकाणी पर्वतावर उभी राहिली. विष्णू तिच्या समोर हात जोडून उभे राहिले. त्यांनी अत्यंत भक्तीभावाने तिची स्तुती केली: "जी सर्वत्र आहे, सर्व प्राण्यांत आहे, सर्व दिशांना व्यापून आहे—" "जे काही अस्तित्वात आहे, प्रकट किंवा अप्रकट, ते तुझ्याशिवाय कुणालाही दिसत नाही. मात्र, सिद्धी इच्छिणारे तिथे तिला पाहू शकतात." "ज्यांना पृथ्वीची इच्छा आहे त्यांनी तिचे स्मरण करावे. मी तुला सांगतो, सावित्री, पुष्कर नावाने ती पवित्र स्थळांमध्ये श्रेष्ठ आहे." "वाराणसीत ती विशालाक्षी आहे; नैमिषारण्यात ती लिंगस्वरूप आहे; प्रयागात ती ललिता देवी आहे; गंधमादनात ती कामुका आहे." "मानसात ती कुमुदा आहे; आकाशात ती विश्वकाया; गोमंतात ती गोमती; मंदार पर्वतावर ती स्वेच्छेने विहार करते." "चित्ररथात ती मदोत्कटा; जयंती आणि हस्तिनापुरात; कन्यकुब्जात ती गौरी; अंबा म्हणून मलय पर्वतावर." "एकाम्रात ती कीर्तिमती; विश्वात ती विश्वेश्वरी; कर्णिकेत ती पुरुहस्ती; केदारात ती मार्गदायिनी." "हिमालयाच्या उतारावर ती नंदा; गोकार्ण्यात ती भद्रकाळी; स्थाणु ईश्वरात ती भवानी; बिल्वकात ती बिल्वपत्रिका." "श्रीशैलावर ती माधवी देवी; भद्रभद्र ईश्वरात ती भद्रा; वराहशैलावर ती जया; कमलालयात ती कमला." "रुद्रकोटीवर ती तुरुद्राणी; कालंजरात ती काली; महालिंगात ती कपिला; कर्कोटावर ती मंगलेश्वरी." "शालिग्रामात ती महादेवी; शिवलिंगावर ती जलप्रिया; मायापुरीत ती कुमारी; संतानात ती ललिता." "उत्पलाक्षीत ती सहस्राक्षी; हिरण्याक्षात ती महोत्पला; गया येथे ती मंगला; पुरुषोत्तमात ती विमला." "विपाशा येथे ती अमोघाक्षी; पाटलात ती पुण्यवर्धिनी; सुपार्श्वात ती नारायणी; त्रिकूटावर ती भद्रसुंदरी." "विपुलावर ती विपुला; मलयाचलावर ती कल्याणी; कोटितीर्थात ती कोटवी; माधवीवनात ती सुगंधा." "कुब्जाम्रकात ती त्रिसंध्या; गंगाद्वारावर ती हरिप्रिया; शिवकुंडावर ती शिवानंदा; देविकातटावर ती नंदिनी." "द्वारावतीत ती रुक्मिणी; वृंदावनात ती राधा; मथुरेत ती देवकी; पाताळात ती परमेश्वरी." "चित्रकूटात ती सीता; विंध्यात ती विंध्यनिवासिनी; सह्याद्रीवर ती एकवीरा; हरिश्चंद्रावर ती चंद्रिका." "रमणात ती रामतीर्था; यमुनात ती मृगावती; करवीरात ती महालक्ष्मी; विनायकात ती रुमादेवी." "वैद्यनाथात ती आरोगा; महाकाळात ती महेश्वरी; पुष्पतीर्थात ती अभया; विंध्यकंदरात ती अमृता." "मांडव्य येथे ती मांडवी देवी; माहेश्वर नगरीत ती स्वाहा; वेगळ्यात ती प्रचंडा; अमरकंटकात ती चंडिका." "सोमेश्वरात ती वरारोहा; प्रभासात ती पुष्करावती; सरस्वतीवर ती देवमाता, पारापाराच्या तीरावर उभी." "महालयात ती महापद्मा; पयोष्णीत ती पिंगलेश्वरी; कृतशौचात ती सिंहीका; कार्तिकेयाजवळ ती शंकरी." "उत्पलावर्तकात ती लोला; सिंधुसंगमावर ती सुभद्रा; सिद्धवनात ती उमा; भरताश्रमात ती लक्ष्मी व अनंगा." "जालंधरात ती विश्वमुखी; किष्किंधा पर्वतावर ती तारा; देवदारुवनात ती पुष्टी व मेधा; काश्मीर प्रदेशात." "हिमाद्रावर ती भीमा देवी; वस्त्रेश्वरात ती तुष्टी; कपालमोचनात ती श्रद्धा; कयावरोहणात ती माता." "शंखोद्धारात ती ध्वनी; पिंडारकात ती धृती; चंद्रभागेत ती काला; अच्छोदात ती सिद्धिदायिनी." "वेणावर ती अमृता देवी; बदरी येथे ती उर्वशी; उत्तरकुरुत ती औषधी; कुशद्वीपात ती कुशोदका." "हेमकूटावर ती मनमथा; कुमुदात ती सत्यवादिनी; अश्वत्थाखाली पूज्य; श्रवणालयात ती धनरूप." "गायत्री वेदाच्या मुखाशी; पार्वती शिवाच्या सान्निध्यात; देवांच्या लोकात ती इंद्राणी; ब्रह्माच्या मुखाशी ती सरस्वती." अशा प्रकारे, विष्णूंनी देवीच्या विविध रूपांची, तिच्या विविध स्थळांवरील उपस्थितीची आणि तिच्या अनंत महिमेची स्तुती केली.