ब्रम्हदेव म्हणाले की, आपल्यासारख्या इतरांनी आणि तुम्ही द्विज, क्षत्रिय बंधू आणि नातेवाईक यांची सेवा करावी, आणि त्यांनी स्वतःही तसेच आचरण केले. त्यांनी द्वारपाल म्हणून इंद्राची नेमणूक केली; जलांचे दाता म्हणून वरुण; संपत्तीचे दाता म्हणून कुबेर; आणि सुवासिक वायू आणणारा म्हणून वायू यांची नेमणूक केली. सूर्याला प्रकाश देणारा म्हणून नेमले, माधवाला अधिकार दिला; सोमदेव, जो सोमरस देतो, त्याला त्यांच्या मार्गाच्या डाव्या बाजूस ठेवले. त्या सन्मानित सावित्रीला, श्रेष्ठ पतिव्रता, यजमानाने बोलावले, "ये goddess, त्वरेने ये." दीक्षा होत असताना सर्व अग्नि प्रज्वलित करण्यात आले; पण ती स्त्रीसुलभ स्वभावामुळे आपल्या कर्तव्यात थोडी उशीराने पोहोचली. "येथे मी दारावर कोणतीही सजावट केलेली नाही, भिंतीवर देखील कुठलीही रेखाटन किंवा शुभचिन्हे काढलेली नाहीत. येथे मी कोणतेही भांडे धुतलेले नाही; नारायणाची पत्नी लक्ष्मी देखील अद्याप आलेली नाही," असे त्यांनी सांगितले. "स्वाहा ही अग्नीची पत्नी आहे, धूमर्णा यमाची, वारुणी वरुणाची, गौरी वायूची, आणि सुप्रभा देखील. ऋद्धी ही कुबेराची पत्नी, गौरी ही शिवाची प्रिय आहे; मेधा, श्रद्धा, विभूती, अनुसूया, धृति आणि क्षमा या सर्व येथे उपस्थित आहेत. गंगा आणि सरस्वती अजून आलेल्या नाहीत, तसेच कुमारी मुलीही नाहीत; इंद्राणी, चंद्राची पत्नी, आणि रोहिणी, चंद्राची प्रिय, या देखील अनुपस्थित आहेत. अरुंधती, वसिष्ठाची पत्नी, आणि सप्तर्षींच्या पत्नी; अत्रीची पत्नी अनुसूया आणि इतर स्त्रियाही येथे आहेत. वधू, कन्या, मैत्रिणी आणि बहिणी — या सर्व अजून आलेल्या नाहीत; मी येथे खूप वेळ वाट पाहत आहे." "त्या सर्व स्त्रिया येईपर्यंत मी एकटी जाणार नाही; ब्रह्मदेवाला सांगा आणि थोडा वेळ थांबा. मी लवकरच सर्वांसह येईन, देवांच्या तेजाने वेढलेली. तू आणि मी, दोघेही, नक्कीच उच्चतम स्थितीला पोहोचू; असे सांगून यजमान ब्रह्मदेवाकडून निघून गेला." सावित्री, घरगुती कामात गुंतलेली आणि मनाने थोडी व्याकुळ, म्हणाली, "माझ्या मैत्रिणी आल्याशिवाय मी येऊ शकत नाही. मला तसेच सांगण्यात आले आहे, हे देव, आणि वेळ निघून चालली आहे; आज तुम्ही जे योग्य वाटेल ते करा, हे पितामह." असे ऐकून ब्रह्मदेव थोड्या रागाने म्हणाले, "इंद्रा, पटकन दुसरी पत्नी येथे आण." "जसे यज्ञ योग्य काळाशिवाय होत नाही, तसे तू पटकन ठरव आणि एखादी स्त्री घेऊन ये. यज्ञ पूर्ण होईपर्यंत तिच्याविषयी मनात विचार करू नकोस; विधी पूर्ण झाल्यावर मी तिला पुन्हा मोकळे करीन." असे ऐकून इंद्राने संपूर्ण पृथ्वीवर शोध घेतला; पण सर्व स्त्रिया आधीच इतरांनी वश झालेल्या होत्या. तेव्हा त्याने एका अभिरा कन्येला पाहिले, अत्यंत सुंदर, सुडौल नाक आणि मोहक डोळ्यांनी युक्त; ती ना देवी होती, ना गंधर्वी, ना असुरी, ना नागकन्या. तिच्यासारखी दुसरी कन्या नव्हती; ती सौंदर्याने आणि सुलक्षणतेने जणू दुसरी लक्ष्मीच वाटत होती. तिच्या मनाचा आणि सौंदर्याचा सारा प्रभाव एकवटलेला होता; जगात जे जे अद्वितीय आकर्षण आहे, ते सारे तिच्यात एकत्र झाले होते. ती सडपातळ कटी असलेली, सर्वोत्कृष्ट स्त्री; तिला पाहून इंद्राच्या मनात आले, "जर ही कन्या असेल तर किती बरे होईल!" "माझ्याशिवाय दुसऱ्या कोणत्याही देवाने असा पुण्याचा लाभ मिळवला नसता; ही स्त्रियांसारखी रत्न पितामहासाठीच आहे. जर ती अनुरागी असेल, तर माझा प्रयत्न फळाला येईल." त्याने तिला पाहिले — तिचे वर्ण निळ्या मेघासारखे, सुवर्ण कमळासारखे, आणि प्रवाळासारखे होते. तिच्या अंगात तेज, केस, गाल आणि ओठ विलक्षण; जणू प्रेमवृक्षावर उमलणारे कळे. तिच्या हृदयात उत्कट इच्छा, डोळ्यातून ज्वलंत कटाक्ष; स्रष्ट्याने तिला कशी घडवली, तिच्यासारखी दुसरी कोणीच नाही. जर ती त्याच्या कौशल्याने निर्माण झाली, तर कलापथ सर्वोच्च आहे; तिच्या उभारलेल्या उरोजांकडे पाहून इंद्र प्रसन्न झाला. "तिचे उरोज विशेष नाहीत, तरी कोणाचे हृदय हलणार नाही? तिचे ओठ मात्र प्रेमाने रंगलेले. तरी जिची सेवा करतो, तिला ती शांती देते; तिच्या किंचित वाकड्या केसांनीही आनंद मिळतो. सौंदर्याच्या शिखरावर दोषही गुण वाटतो; तिचे डोळे लांब, कानांपर्यंत पोहोचणारे. जाणकार म्हणतात, कारणानेच चेतना उत्पन्न होते; कानांसाठी डोळे अलंकार आहेत, आणि डोळ्यांसाठी कान. येथे कुठेही कुंडले किंवा काजळाची आवश्यकता नाही; आणि डोळ्यांचे कटाक्ष मनात विभागणे योग्य नाही. तिच्याशी संबंधित लोक दुःखाचे वहन करणारे कसे? प्रत्येक रूपांतर नैसर्गिक गुणवत्तेने सुंदर होते. माझ्या वृद्धपणात, शेकडो क्षणांनंतर, मी हे सौंदर्य पाहिले; हे कौशल्याची सीमा आहे, स्रष्ट्याने सौंदर्याच्या रूपाने स्पष्ट दाखवलेली. ती स्त्री पुरुषांच्या मनाला प्रेमाने आणि लीलागतीने हलवते; मी विचार करतो, तिच्या सौंदर्याने स्रष्ट्याचे तेजही हरवते. तिचे तेज पाहून आणि कमळसारखे डोळे पाहून, इंद्राच्या अंगावर रोमांच उठले. देव, यक्ष, गंधर्व, नाग आणि दैत्य यांच्यात मी अनेक स्त्रिया पाहिल्या, पण अशा पूर्ण सौंदर्याची स्त्री मी कधीच पाहिली नाही.