सतीने यज्ञस्थळी सर्व देवतांना, शक्रासह उपस्थित पाहिले. त्या धर्मात्मा सतीने आपल्या पित्याशी, प्रजापती दक्षाशी, गोड आणि सौम्य शब्दांत बोलू लागली. सती म्हणाली, “देवतांचा राजा शतकंटु, ऐरावतावर आरूढ होऊन, त्याची पत्नी शचीसह येथे निवास करून आला आहे. पाप्यांचा दंड करणारा, अधर्म्यांवर धर्माने राज्य करणारा प्रभू, आपली पत्नी धूमर्णेसह येथे आला आहे आणि सर्वांना दिसत आहे. जलचरांचा स्वामी, जगांचा सर्जक देवता वरुण, गौरीसह या मंडपात आला आहे. सर्व यक्षांचा स्वामी, महर्षी विश्रवाचा पुत्र, धनाचा अधिपती, आपली पत्नी देवीसह येथे आला आहे. ज्याच्या मुखातून सर्व देवता आणि ज्याच्या उदरात सर्व प्राणी आहेत, ज्यासाठी वेद निर्माण झाले, तोही या यज्ञासाठी येथे आला आहे. निरृति, राक्षसांचा राजा, दिशांचा रक्षक म्हणून नेमलेला, तोही आपल्या पत्नीसमवेत येथे आला आहे, हे वडील. या जगात प्राणदान करणारा, ज्याची ब्रह्मदेवाने प्राचीन काळी निर्मिती केली—प्राण, अपान, व्यान, उदान, आणि समान—हेही येथे आले आहेत. एकोणपन्नास जणांच्या समुदायासह प्रजापती आणि वायुदेवही या यज्ञस्थळी आले आहेत. बारा रूपांचा स्वामी, ग्रहांचा अधिपती, जगाचा डोळा, सर्व लोकांचे रक्षण करणारा आणि देवांचा आधार, तो येथे आहे. प्राणांचा, वनांचा, दिवसांचा स्वामी, नावांचा अधिपती, भास्कर, जगांचा पावन करणारा, तोही येथे आला आहे. अत्रिकुळात जन्मलेला, द्विजांचा तेजस्वी राजा, पृथ्वीवरील लोकांचा स्वामी, डोळ्यांना आनंद देणारा, तो येथे आहे. वनस्पतींचा, सर्व औषधींचा स्वामी, तारकांचा स्वामी चंद्र, आपल्या पत्नीसमवेत येथे आला आहे, हे पुण्यशाली. आठ वसु आले आहेत, तसेच दोन अश्विनी कुमारही आले आहेत; वृक्ष आणि वनाचा स्वामी, तसेच गंधर्व व अप्सरांचा समुदायही येथे आहे. विद्याधर, भूतगण, वेताळ, यक्ष, राक्षस, पिशाच, भयंकर कर्म करणारे आणि प्राण घेणारे इतरही येथे आले आहेत. नद्या, प्रवाह, समुद्र, द्वीप आणि पर्वत; पालतू व वन्य प्राणी, जे काही चालते व न चालते—सर्व येथे आहेत. कश्यप, पूज्य अत्रि, वसिष्ठ व इतर ऋषी; पुलस्त्य, पुलह, आणि सनकादि महान ऋषी येथे आले आहेत. धर्मात्मा राजर्षी, पृथ्वीवरील सर्व राजे; सर्व वर्ण, आश्रम, आणि कर्म करणारे—हे सर्व येथे एकत्र आले आहेत. काय सांगावे? ब्रह्माची संपूर्ण सृष्टी येथे आली आहे—बहिणी, पुतणे, आणि बहिणींचे पतीही येथे आहेत. सर्वजण, त्यांच्या पत्नी, मुले आणि नातेवाईकांसह, तुमच्याकडून दान, सन्मान आणि आदराने सन्मानित झाले आहेत. ज्यांना बोलावले, विचारले, त्यांना सन्मान मिळाला; परंतु एकट्या माझ्या स्वामीने येथे आगमन केले नाही. त्यांच्याशिवाय हे सर्व मला रिकामे वाटते; मला खरंच असं वाटतं की, वडील, तुम्ही माझ्या पतीला बोलावलं नाही. नक्कीच तुम्ही त्यांना विसरलात; कृपया मला सर्व काही सांगा.” सतीची ही वचने ऐकून, दक्ष प्रजापती—ज्यांना आपल्या जावयावर सतीपेक्षा अधिक प्रेम होते—त्यांनी त्या धर्मनिष्ठ, पतीपरायण कन्येला आपल्या मांडीवर बसवले. त्या पतिव्रता, अत्यंत भाग्यशाली, पतीच्या कल्याणासाठी समर्पित सतीला दक्ष गंभीर स्वरात म्हणाले, “मुली, सत्य सांगतो, ऐक. आज तुझ्या पतीला का बोलावले नाही, त्याचे कारण हे—तो कवटीपात्र धरतो, कातडी घालतो, अंगावर भस्म फासतो; त्रिशूळ धारण करतो, डोक्यावर केस नाहीत, नग्न असतो, सतत स्मशानात रमतो; अंगावर नेहमी पवित्र भस्म फासतो. तो वाघाच्या कातडीने आणि हत्तीच्या कातडीने वस्त्र परिधान करतो, कवटींच्या माळा मस्तकावर असतात, हातात गदा असते; कमरेला गायीच्या शिराचे दोर बांधतो, अंगावर अस्थींची अंगठी असते, नागराज वासुकी त्याचा यज्ञोपवीत आहे. अशी विचित्र रूप धारण करून तो पृथ्वीवर सतत फिरतो; त्याचे सेवक नग्न, पिशाच आणि असंख्य भूतगण आहेत. तो त्रिनेत्रधारी, त्रिशूळ धारण करणारा, नेहमी गीत-नृत्यात रमणारा; तुझा पती नेहमी अशी अद्भुत कृत्ये करतो. तो येथे आल्याने मला लाज वाटली असती; देवांच्या सभेत तो कसा शोभेल? त्याचे वस्त्र कसे आहे, तो कुटुंबात राहण्यास योग्य नाही. या दोषांमुळे, मुली, आणि जगापुढे लाज वाटून, मी त्याला बोलावले नाही. पण या यज्ञाच्या समाप्तीनंतर, तुझ्यासह पूजा करून, मी तुझ्या पतीला—त्या त्रिनेत्रधारीला—इथे आणीन. त्याला मी तीनही लोकांपेक्षा अधिक सन्मान देईन, योग्य आदराने; हेच माझ्या संकोचाचे मोठे कारण मी तुला सांगितले आहे. तू यावर रागावू नकोस; प्रत्येकाला आपापला हिस्सा मिळतो. मागील जन्मी जे चांगले वाईट कर्म केले, त्याचे फळ या जन्मी भोगावे लागते, मुली. दुःखी होऊ नकोस; पूर्वजन्मी केलेल्या कर्माचे फळ स्वीकार. समृद्धी दुसरीकडे गेली, सौंदर्य, आकर्षण, दागिने—हे सर्व, उत्तम कुल, उत्तम जन्म, आणि सुंदर रूप—हे सर्व चांगल्या आचाराने, पूर्वसंचित पुण्याने मिळते, हे धर्मात्मा. स्वतःला दोष देऊ नकोस; भाग्य जसे येते तसेच येते. नशीबाने ठरवलेले कोण देऊ शकतो?