एकदा, परमेश्वराच्या उपासनेसाठी योग्य अशा विधींचे वर्णन करण्यात आले. प्रथम, "सद्योजातं प्रपद्यामि" हा मंत्र म्हणत उपासकाने विभूती पायांवर लावावी; त्यानंतर "ॐ" उच्चारून संपूर्ण शरीरावर विभूती शिंपडावी. हे स्नान व त्यासंबंधित श्रेष्ठ विधी तीन उच्च वर्णांसाठी सांगितले आहेत. आता, गुरूंनी शिकविल्याप्रमाणे, शूद्र व इतरांसाठी योग्य असणारे कृत्य सांगतो. शूद्र व इतरांनी "शिव" हे नाम उच्चारून विभूती शुद्ध करावी; नंतर, सात वेळा घेऊन "शिवाय" असे म्हणत ती डोक्यावर लावावी. "शंकराय" म्हणत मुखावर, "सर्वज्ञाय" म्हणत हृदयावर, "स्थाणवे नमः" म्हणत गुप्तांगावर, तसेच स्वयंभूवर विभूती लावावी. मंत्र उच्चारून शुद्ध केलेली विभूती पायांवर लावावी, मग "नमः शिवाय" म्हणत संपूर्ण शरीरावर शिंपडावी. कधी विभूती नसेल, तर दुर्वा वापरावी; तीही नसेल, तर चांदी वापरावी. संध्याकाळी देवीची पूजा व जप करून मग मंदिरात जावे. देवाच्या वेदीवर, किंवा तयार केलेल्या मंडपात, किंवा स्वच्छ मातीवर कमळ व इतर रेखाचित्रांनी अलंकृत केलेल्या जागी पूजा करावी. चार वर्णांचे रंगीत गुलाल वापरून, किंवा फक्त पांढऱ्या रंगात, कमळ, स्वस्तिक व अन्य शुभ चिन्हांची रचना करावी. निळ्या कमळांचे, गदांचे, शंखांचे, त्रिशूल, डमरू, पाच शिखरांचे मंदिर, शिवलिंग, कल्पवृक्ष, फुलांचे गुच्छ, छोटे ढीग, सहा, तीन किंवा नऊ टोकांचे आकार, बाराकोनी झुला, पादुका, पंखे, चवरीची जोडी, छत्र, विष्णु, ब्रह्मा व इतर देवतांची चित्रे—ही सर्व रचना वेदीवर किंवा मंदिरात रंगीत गुलालाने करावी. जिथे देवपूजा होते, तिथे ही व्यवस्था करावी. स्वतःच्या हाताने बनवलेली वस्तू श्रेष्ठ, विकत घेतलेली मध्यम, मागितलेली कनिष्ठ, आणि जबरदस्तीने घेतलेली सर्वात नीच समजावी. जे योग्यांना अर्पण केले जाते त्याचा फल मिळतो, पण अयोग्यांकडून जबरदस्तीने घेतल्याचे फळ मिळत नाही. लाल तांदूळ, जास्वंद, स्थिर वस्तू, काळे उडीद, लाल रंगाच्या वस्तू, तांदूळ, बार्ली किंवा त्यांच्या बालांसह, उत्तम, मध्यम, किंवा कनिष्ठ वस्तू वापरून, कमळ व इतर वस्तूंनी स्थापना करावी. पूर्व किंवा उत्तर दिशेला तोंड करून, किंवा फक्त पूर्वेकडे तोंड करून, योग्य रीत्या स्थापना करावी. आसन कसे असावे ते सांगतो: कुशा गवत, कातडी, कापड, लाकूड, किंवा ताडपत्र यापासून आसन बनवावे. लोकर, सोनं, चांदी, तांबे, किंवा उन्हात वाळवलेल्या गोमयापासूनही आसन तयार करता येईल. प्राणीचर्म चार प्रकारचे—वाघ, हरिण, कृष्णमृग व रस्त्यावर सापडलेले, तसेच बंदुकाचे चर्म—यापैकी जे उपलब्ध असेल त्याचा वापर करावा. अशा आसनावर बसून, पद्मासन किंवा स्वस्तिकासन धारण करावे. कुशा किंवा विभूतीवर बसून, श्वास व वाणी संयमित करून, अंतर्मुख होऊन देवतेचे ध्यान करावे. केसांच्या टोकावर, बारा अंगुल जागेत, शिवाचे सूक्ष्म रूप सर्व प्राण्यांत फिरते, विश्वरूपात लपलेले असते—त्याचे ध्यान करावे. सर्व अलंकारांनी व रत्नगुणांनी युक्त अशा त्या शिवाचे ध्यान मनात ठेवावे, आणि त्याचे तेज शरीरभर भरून टाकावे. त्या तेजाने शरीरातील पाप नष्ट होते, जसे पारा लागल्यावर सोनं लाल किंवा पांढरं होतं. बारा, आठ, पाच किंवा तीन पाकळ्यांच्या आकाराचे शुद्ध आसन तयार करून, त्यावर लिंगाची स्थापना करावी. लिंगाच्या गुहेत वास करणाऱ्या महेश्वराचे ध्यान करावे; शुद्ध पात्रात सुगंधी पाणी ठेवावे. सुगंधित फुलं, "ॐ" ने अभिमंत्रित करून अर्पण करावीत; प्राणायाम करावा, पण शूद्रांसाठी "ॐ" उच्चारण सांगितलेले नाही. प्राणायाम करताना "शिव" मंत्र व "ॐ" यांचा उच्चार करावा; पूजेसाठी सुगंध, फुलं, अक्षता इत्यादी साहित्य जवळ ठेवावे. सर्व साहित्य जवळ ठेवून, "मी शिवाच्या प्रसन्नतेसाठी शिवपूजा करणार आहे," असा संकल्प करावा. संकल्प करून, आवाहनापासून स्नानापर्यंतची पूजा विधिपूर्वक करावी. "नमस्ते" मंत्राने आणि शतरुद्रीय विधीने अखंड जलधारा देणे, हेच मुक्तीप्रद स्नान म्हणतात. या जलधारेने, जो एक महिना रुद्रजप करत स्नान करतो—एकदा, तीन, पाच, सात, नऊ, किंवा अकरा वेळा, किंवा अकरा आवर्तन—त्याला मुक्तीप्रद स्नानाचे फळ मिळते. शैवज्ञानाने, किंवा फक्त "ॐ" उच्चाराने, मातीच्या भांड्यात, कमळाच्या दांड्याने, तुकड्यांनी किंवा लाटांनी स्नान करावे. शक्य तितक्या उत्तम रीतीने, कांस्याच्या भांड्यात मोती, नैवेद्य, फुलं इत्यादींनी देवांचा अधिपती स्नान घालावा. आता, शिंगाने स्नान कसे करावे ते सांगतो: प्रथम, शिंगाचे आतून शुद्धीकरण करावे, मग बाहेरून स्वच्छ करावे. ते तेलकट व हलके करून, नीट कापावे; योग्य जागी, योग्य आकाराच्या पात्रात किंवा कुंडात ठेवावे. कुशा गवताच्या पात्यांनी देवतेसाठी स्नानाची तयारी करावी; हे वन्य बैलाच्या शिंगातील जलरूप सांगितले. शिंगाच्या तोंडाशी, अर्धा निषिद्ध धातू टाळावा; सांधलेल्या तोंडाशी, नागदंडाच्या आकारात, नागासारखा नळीचा भाग तयार करावा. फळ ठेवायच्या जागी एक छोटी वाटी ठेवावी, काठीने भोक करावे; वरच्या भांड्यात पाणी ठेवून, यंत्राने ते तिथे ओतावे. अशा प्रकारे, भक्तिभावाने, श्रद्धेने व विधिपूर्वक सर्व पूजेची तयारी व स्नानाची क्रिया करावी.