रामकथेला ऐकून सर्व लोकांनी रामाची खरी ओळख पटली आणि त्यांच्या मनात आश्चर्य व आनंद भरून आला. सगळे एकमेकांमध्ये आनंदाने रमले. त्याच वेळी, एक ज्ञानी ब्राह्मण म्हणाला, "हे ज्ञानी ब्राह्मणा, जर कोणीतरी कपटानेसुद्धा हरिचे स्मरण केले, तरी तो त्याला मोक्ष देतो—मग कपट टाकून भक्ती केली तर किती अधिक फळ मिळेल!" कोणत्याही प्रकारे रामाचे स्मरण केले गेले, तरी तेच सर्वश्रेष्ठ कर्तव्य आहे; त्यानेच तो परमपद प्राप्त होते, जे देवांनाही सहज मिळत नाही. ही अद्भुत घटना पाहून सर्व ऋषी समाधानाने भारावले; कारण त्यांच्या हातांना रामाच्या चरणस्पर्शाने पावित्र्य लाभले होते. जेव्हा घोड्याचा रूप धारण केलेला तो देव स्वर्गात गेला, तेव्हा रामाने वेदज्ञ श्रेष्ठ तपस्वी ब्राह्मणांना विचारले, "हे ब्राह्मणा, आता मी काय करू? आमचा अश्व हरवला आणि तो आनंदाने निघून गेला. आता हा यज्ञ, जो सर्व देवांना तृप्त करतो, कसा पूर्ण होणार?" रामाने पुढे विनंती केली, "माझा यज्ञ वेदविधीनुसार उत्तम व्हावा, आणि देव तृप्त व्हावेत, यासाठी ऋषींनी काही उपाय करावा." हे ऐकून, सर्व देवांच्या अंतःकरणातील विचार जाणणारे श्रेष्ठ ऋषी वसिष्ठ म्हणाले, "लवकर कापूर आणा; पूर्वी देवांनी त्याच्यानेच होम स्वीकारला होता. आता माझ्या शब्दामुळे देव ते स्वीकारतील." वसिष्ठांचे शब्द ऐकून, रामाने लगेचच सुंदर, देवांना प्रिय असा पुष्कळ कापूर आणला. मग ऋषींनी हर्षाने देवांना आमंत्रित केले, आणि सर्व देव आपल्या गणांसह त्या क्षणी तेथे आले. इतक्यात, पार्वतीने महादेवाला विचारले, "हे प्रभो, हे ऐकणाऱ्यांचे आणि प्रभूच्या सेवकांचे वर्णन मला ऐकायचे आहे—कृपया मला सांगावे." ईश्वर म्हणाले, "राधेसह गोविंदा सुवर्ण सिंहासनावर विराजमान आहे. त्याचा पूर्वी वर्णन केलेला दिव्य रूप, अलंकार, वस्त्रे आणि हारांनी शोभून दिसतो. तो त्रिभंग मुद्रा धारण करून उभा आहे, मोहक आणि कोमल, गोपींच्या नजरेतील तारा. योगासनावर, सुवर्ण सिंहासनाभोवती, तो आपल्या प्रियांसह आहे. राधिका ही आद्य प्रकृती असून, ललिता व इतर मुख्य प्रियिका कृष्णाच्या सान्निध्यात मिठीत तल्लीन आहेत. ललिता समोर आहे, श्यामला उत्तरपश्चिमेस, उत्तरेला तेजस्वी धान्या, आणि ईशान्येला श्री हरिप्रिया. पूर्वेस विशालाखा, आग्नेयेस शैब्या, दक्षिणेस पद्मा, आणि नैऋत्येस इतर प्रियका आहेत. सिंहाच्या टोकावर सुंदर चंद्रावती आहे; या आठ मुख्य, सद्गुणी प्रकृती कृष्णाच्या प्रियका आहेत. राधा ही सर्वोच्च प्रकृती असून, तिच्यासारखी चंद्रावली, चित्ररेखा, चंद्रा, मदनसुंदरी, प्रिया, श्री मधुमती, चंद्ररेखा, हरिप्रिया—या सोळा मुख्य प्रकृती कृष्णाच्या प्रियका आहेत. वृंदावनाची अधीश्वरी राधा व प्रिय चंद्रावली दोघीही गुण, सौंदर्य, मोहकता आणि सुंदर नेत्रांनी समृद्ध आहेत. त्यांच्या समोर असंख्य गोपी, मोहक वेशात, यौवनाने उजळलेल्या, आकर्षक आणि तेजस्वी उभ्या आहेत. त्या शुद्ध सोन्यासारख्या तेजाने झळाळतात, प्रसन्न आणि तेजस्वी नेत्रांनी, मन आणि शरीर कृष्णात तल्लीन, त्याच्या मिठीची आतुरतेने वाट पाहतात. कृष्णाच्या श्याम सौंदर्यात त्या रममाण आहेत, त्याच्या सान्निध्यात मन प्रसन्न, कमळासारख्या नेत्रांनी त्याच्या चरणांची पूजा करतात, मन पूर्णपणे त्याच्यात गुंतलेले आहे. उजवीकडे, हजारो वेदकन्या, ज्यांचे रूप सृष्टीला मोहवते, कृष्णाच्या भेटीस आतुर आहेत. त्यांच्या विविध, मधुर स्वरांनी त्या त्रिलोकांना मोहवतात; प्रेमाने भारावून, त्या गुप्त आणि रहस्यपूर्ण गीत गातात. डावीकडे, दिव्य वेशातील देवकन्या, कलावंती आणि दिव्य भावनांनी परिपूर्ण, विविध कलांमध्ये कुशल आहेत. त्यांचे सौंदर्य अनुपम, त्यांच्या नजरा अत्यंत मोहक, निर्लज्जपणे त्या गोविंदाजवळ येतात, त्याच्या अंगस्पर्शाची इच्छा करतात. त्यांचे मन कृष्णात तल्लीन, हास्यपूर्ण कटाक्षांनी त्याच्याकडे पाहतात; मंडपाच्या बाहेर, प्रियिकांच्या गराड्यात कृष्ण आहे. त्यांचा वेश, वय, सामर्थ्य, गुण, कृत्ये आणि अलंकार सर्व समान आहेत. त्यांचा स्वर आणि गायनही समान, ते सर्व बासरी वाजविण्यात कुशल; पश्चिम दरवाज्यावर श्रीदामा, उत्तरेस वसुदामा उभा आहे. पूर्व दरवाज्यावर सुधामा, दक्षिणेस किम्किणी; त्यांच्या बाहेर, सुवर्ण सिंहासन आणि सुवर्ण महाल आहे. आत, सुवर्ण वेदीवर, सुवर्ण अलंकारांनी सजलेले, स्तोक-कृष्ण, सुभद्रा आणि असंख्य गोपमुले आहेत. त्यांच्या हातात शिंगे, वीणा, बासरी, काठ्या, तरुण रूप, वेश, स्वर, कृष्णाच्या गुणांचे ध्यान करीत, भावपूर्ण गाणे गातात. अद्भुत अर्पण, विलक्षण रूपे, नेहमी आनंदाश्रु ढाळणारे, रोमांचित शरीर, महान योग्यांसारखे आश्चर्यचकित. कृष्णाच्या असंख्य रूपांनी वेढलेले, जे वितळलेल्या सोन्यासारखे तेजस्वी, त्यांच्या बाहेर दहा कोटी सूर्यांसारखी सोन्याची भिंत आहे. चारही दिशांना, गंधाने मोहित करणारी सुंदर बगिचे; पश्चिमेस, समोर, तेजस्वी पारिजात वृक्ष आहे. त्याच्या खाली, सुवर्णाने अलंकृत सिंहासनावर, मध्यभागी रत्नांनी आणि माणिक्यांनी उजळलेली दिव्य सिंहासन आहे. त्यावर, सर्वोच्च आनंदी वासुदेव, त्रिगुणातीत, सर्व कारणांचा कारण, संपूर्ण ब्रह्मांडाचा स्वामी आहे. तो पावसाळी मेघासारखा श्यामवर्णाचा, निळसर वळकटी केस, कमळाच्या पाकळ्यांसारखी मोठी डोळे, मकराकृती कुंडले घातलेला—असा तो भगवान त्या सिंहासनावर विराजमान आहे.