सर्वांच्या आधी, एक प्राचीन आणि महान स्वरूप आहे—पद्म, जो परम आणि श्रेष्ठ आहे. या स्वरूपाचे शिर ब्राह्म नावाने ओळखले जाते, तर हृदय पद्म आहे, जे स्वतः हरि, विष्णूचे आहे. त्याचा उजवा हात वैष्णव आहे, डावा हात शैव, जो महादेवाचा आहे. दोन्ही मांड्या भागवत आहेत, आणि नाभी नारदाची आहे. उजवे पाय मार्कंडेय आहे, डावे पाय आग्नेय आहे; उजवे गुडघे भविष्या आहे, जो विष्णूच्या महान आत्म्याचा आहे. डावे गुडघे ब्रह्मवैवर्त आहे; उजवे टाच लिंग आहे, डावे टाच वाराह आहे. केस स्कंद पुराण आहेत, त्वचा वामन आहे; पाठ कूर्म आहे, आणि चरबी मत्स्य आहे. मज्जा गरुड आहे, हाडे ब्रह्मांड आहेत. अशा प्रकारे विष्णू, हरि, पुराणांचा मूर्त स्वरूप झाला. या स्वरूपात हृदय हे पद्म आहे; ते ऐकले की, अमरत्व प्राप्त होते. पद्म पुराण हेच हरि, देव आहे. जो कुणी याचा एक अध्याय जरी वाचतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो; हेच मूळ स्वर्ग आहे, आणि पद्माचे सर्व फळ याने मिळते. मोठे पापी जरी असले, तरी स्वर्गखंड ऐकले की, ते सर्व पाप झटकून टाकतात, जसे सर्प जुनी त्वचा टाकतो. खराब आचरणाचा, सर्व धर्मांपासून वंचित असलेला जरी असे, तरी आदिस्वर्ग ऐकले की, त्याचे फळ मिळते. आदिस्वर्ग ऐकून मनुष्याला ते फळ मिळते; आणि जर तो माग महिन्यात दररोज प्रयागमध्ये स्नान करतो—जसे स्नानाने पाप दूर होते, तसेच ऐकूनही होते; जणू तो आपल्यासारखे वजनाचे सोने, आणि संपूर्ण पृथ्वी दान दिली आहे. जितके दान दिले असेल, जितका गरीबांचा ऋण फेडले असेल, जणू त्याने हरिच्या हजार नावांची पुनःपुन्हा जप केली आहे. ही सर्व दाने, ही सर्व अध्ययन, आणि अशी सर्व कृत्ये जणू पूर्ण झाली आहेत; अनेक शिक्षकांना आधार दिला आहे. भयात राहणाऱ्यांना निर्भयता दिली, द्विजांनो; गुण, ज्ञान आणि धर्माने संपन्न लोकांना सन्मान दिला. मेष आणि कर्कच्या मध्ये, अतिशय शीतल जल दिले; ब्राह्मण आणि गायींसाठी, त्याने आपले जीवनही दिले. त्या ज्ञानी व्यक्तीने अनेक उत्तम कृत्ये केली; महान सभेत, प्राचीन विभागाचे पठण आणि श्रवण घडवले. स्वर्ग प्राप्त करून, तो विविध सुखांचा अनुभव घेतो; अंतःपुरातील स्त्रियांच्या मध्ये, तो आरामात जागा घेतो. घंटांचे नाद आणि मधुर वाणीच्या संगतीत, तो इंद्राच्या सिंहासनाचा अर्धा भाग भोगतो, आणि इंद्रलोकात दीर्घकाळ निवास करतो. मग तो सूर्याच्या लोकात जातो, तेथून चंद्रलोकात; सप्तर्षींच्या गृहात सुख उपभोगून, ध्रुवलोकात जातो. ब्रह्मलोकात पोहोचून, प्रकाशमय शरीर प्राप्त करतो; तेथे ज्ञान मिळवून, सर्वोच्च मुक्ती साधतो. ज्ञानी व्यक्तीने सद्गुणी लोकांसोबत राहावे, पवित्र स्थळी स्नान करावे, सतत उत्तम संवाद करावा, आणि सत्य शास्त्र ऐकावे. तेथे महान पद्म ग्रंथ, जो सर्व परंपरांचे फळ देतो, आणि त्यातील स्वर्गखंड, सर्वश्रेष्ठ पुण्याचे फळ देतो. गोविंदाची पूजा करा, हरिला नमस्कार करा, जो एकमेव सर्वोच्च देव आहे; तुम्हाला शुद्ध आनंदाचे लोक प्राप्त होतील. हे लोकांनो, ऐका आणि हरिचे अद्वितीय नाव जपा; जर तुम्ही दुःखाच्या समुद्रातून पार व्हायचे ठरवले, तर तुमच्या मनातील इच्छा पूर्ण होतील. या प्रकारे, पद्म महापुराणाच्या स्वर्गखंडातील बावसष्ठा अध्याय संपला. आता पुढे, मी गोविंदाच्या कमलपादांना प्रणाम करतो, जे लक्ष्मीने पूजिलेले आहेत, अत्यंत श्रेष्ठ आहेत, सर्व प्राण्यांच्या हृदयात वसलेले आहेत, आणि महानांचा सर्वोच्च आश्रय आहेत. एकदा, सर्व ऋषी, अग्निसारखे तेजस्वी, हिमालयात वसलेले, वेदांत पारंगत, त्रिकाळज्ञ, विविध पुण्यांनी संपन्न, महेंद्र पर्वतावर भक्ती करणारे, विंध्यात राहणारे, अर्बुदा वनात भक्ती करणारे, पुष्कर वनात राहणारे, श्रीशैलावर भक्ती करणारे, कुरुक्षेत्रात राहणारे, धर्मारण्यात भक्ती करणारे, दंडकारण्यात राहणारे, जांबू मार्गावर भक्ती करणारे, सत्यात राहणारे, आणि असे अनेक पवित्र ऋषी, त्यांच्या शिष्यांसह, उत्सुकतेने नैमिषारण्यात शौनक ऋषीला भेटायला आले. ते सर्वांनी शौनकाला योग्य विधीने पूजिले, आणि त्याने त्यांना सन्मानपूर्वक विविध सुंदर आसनांवर बसवले. शौनकाने दिलेल्या आसनांवर बसून, तपस्वी, कृष्णाच्या शरण गेलेले, एकमेकांशी पवित्र कथा बोलू लागले. त्यांची पवित्र मनातील चर्चा संपल्यावर, तेजस्वी आणि महान ऊर्जेने भरलेले सुत, म्हणजे रोमहरषण, तेथे आले. ते व्यासांचे शिष्य होते, पुराणांचा ज्ञाता, आणि रोमहरषण नावाने प्रसिद्ध होते; त्यांनी सर्वांना योग्य नमस्कार केला, आणि सर्वांनी त्यांना सन्मान दिला. शौनक आणि अन्य महान ऋषींनी रोमहरषणला योग्य स्थानावर, आरामात बसवले. त्या अत्यंत भाग्यवान तपस्वी, शौनकांच्या नेतृत्वाखाली, त्यांना प्रश्न विचारू लागले; ऋषींनी म्हणाले: "हे पुराणांचा ज्ञाता, हे रोमहरषण, आपल्या व्रतावर दृढ—" "आम्ही पूर्वी तुझ्याकडून अत्यंत पुण्यदायक प्राचीन पुराणकथा ऐकल्या आहेत; आता आम्ही हरिच्या कथांमध्ये मग्न आहोत." "तीच लोकांची सर्वोच्च कर्तव्य आहे, ज्यातून परमात्म्याची भक्ती उत्पन्न होते; म्हणून, पुन्हा एकदा हरिच्या कथांनी भरलेले पुराण सांग." "हे सुत, हरिच्या कथांव्यतिरिक्त इतर कथा श्मशानासारख्या आहेत; हरि स्वतः पवित्र स्थळांच्या रूपात वसतो—हे आम्ही ऐकले आहे." अशा प्रकारे, पद्म महापुराणातील स्वर्गखंड आणि पुढील अध्यायातील पवित्र कथा सुरु झाली.