तेथे, ढोल वाजत नव्हते; पण गंधर्व मधुर गाणी गात होते, आणि प्रमुख अप्सरा नृत्य करत फुलांची उधळण करत होत्या. सर्व देव आणि ऋषी वेदांचे स्तोत्र गात त्या राजाचे स्तुती करत होते. मग, आपल्या प्रिय पत्नीसमवेत, राजा हरिपर्यंत गेला. त्याने तेजस्वी परमात्म्याला पाहिले, ज्या देव आणि सिद्धांचे समूह त्याची स्तुती करत होते, त्याचे मन आनंदाने भरले. तिथे त्याचे शक्तिशाली आई-वडील लगेच जमले आणि उभे राहिले. या प्रकारे, पद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेणाच्या कथेत, पवित्र गुरुतीर्थावर च्यवनाची कथा सांगणारा नव्याण्णववा अध्याय संपतो. विश्नू म्हणाला: नर्मदेच्या सुंदर काठी, वडाच्या झाडाखाली, वडील उभे होते; विज्वला देखील तेथे आला आणि वडिलांना नमस्कार केला. धर्मनिष्ठ, महान मनाचा विज्वला, वडिलांच्या समोर वासुदेव स्तोत्राची महिमा सांगू लागला. जसा विश्नू स्वतः आला आणि शुभ वर दिला, तसाच विज्वला हर्षाने सर्व कथन सांगितले. विज्वलाची कथा ऐकून राजा कुंजला प्रचंड आनंदाने आपल्या मुलाला मिठी मारली. तो म्हणाला, “बाळा, तू महान आत्म्याच्या राजासाठी पुण्यकर्म केले आहेस; वासुदेवाची स्तुती करून श्रेष्ठ आणि धर्मयुक्त कार्य केले आहेस.” असे मुलाला सांगून, शुभ आशीर्वाद दिले आणि देवांसह असलेल्या मुलाची पुन्हा पुन्हा स्तुती केली. त्या सुंदर नदीकाठी च्यवन हे सर्व पाहत होता. या महान आत्म्यांची सर्व कर्मे सांगितली गेली आहेत. हे महराज, वैष्णवांची आणखी कोणती गोष्ट सांगू? वेण म्हणतो: शंखात ठेवलेले अमृत मला पिण्यास मिळाले आहे. म्हणून, पृथ्वीवरील कोणाला ते पिण्याची श्रद्धा नसावी? श्रेष्ठ वैष्णव ज्ञान नेहमीच येथे ग्रहण करावे. तू असे बोलतोस म्हणून, माझी प्यास शमली नाही; उलट, हे देवाधिदेव, ऐकण्याची श्रद्धा वाढते आहे. कृपा करून, कुंजलाचे कर्म आणि त्याने आपल्या चौथ्या पुत्राला काय सांगितले, हेही मला सविस्तर सांग. भगवंत म्हणाला: ऐक, मी कुंजलाची कथा सांगतो. च्यवनाची ही कथा, अनेक गुणांनी आणि उत्तम आचाराने युक्त, पुण्यदायक आणि पाप नष्ट करणारी आहे. जो भक्तीपूर्वक ऐकतो, तो हजार गायींचे दान केल्याचे पुण्य मिळवतो. पद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेणाच्या कथेत, गुरुतीर्थाच्या महात्म्याच्या विभागात, “च्यवनाची कथा” नावाचा शंवावा अध्याय संपतो. सूता म्हणतो: देवांचा देव, हृषीकेश, तवंगाचा श्रेष्ठ पुत्र, राजामध्ये, पाप नष्ट करणारी शुभ कथा सांगू लागला. आता मी सर्वोच्च कल्याण देणारी, महान आत्म्याचा, द्विज कुंजलाची कथा सांगतो. विश्नू म्हणतो: कुंजला, धर्मात्मा, आपल्या चौथ्या पुत्राला – कपिंजला – बोलावतो आणि आनंदाने विचारतो, “माझ्या पुत्रा, तू काय नवीन पाहिले आहेस? अन्नासाठी तू कुठे जातोस, हे सांग. जर काही अत्यंत शुभ पाहिले असेल, सांग.” कपिंजला म्हणतो, “वडील, तुम्ही विचारलेले नवीन मी सांगतो. जे मी पाहिले नाही किंवा ऐकले नाही, किंवा का ऐकले नाही, तेही इथे सांगतो – ऐका, वडील. माझे सर्व भाऊ आणि आईही ऐका: कैलास, पर्वतांमध्ये श्रेष्ठ, चंद्रासारखा शुभ्र चमकतो. विविध खनिजांनी भरलेला, अनेक प्रकारच्या वृक्षांनी शोभलेला; गंगेचे पवित्र जल सर्वत्र धूत आहे. तिथून हजारो दिव्य आणि विविध नद्या, तसेच विविध जलप्रवाह निघतात. त्या महान पर्वतावर हजारो जलाने भरलेली सरोवरे आहेत; रुंद नद्या, ज्या हंस आणि बगळ्यांनी भरलेल्या आहेत. त्या उत्तम शिखरावर विविध वन आहेत, फुलांनी आणि फळांनी भरलेली, पुण्य देणारी आणि पाप नष्ट करणारी. ते अनेक प्रकारच्या शुभ्र आणि हिरव्या वृक्षांनी आच्छादित आहेत, किन्नरांचे समूह आणि अप्सरांचा मेळा तिथे आहे. गंधर्व, चारण, सिद्ध, देवांचे समूह तिथे दिव्य उपवनांनी शोभलेले आहेत. दिव्य सुगंधांनी, सौंदर्याने, विविध रत्नांनी, शुभ्र क्रिस्टल दगडांनी ते चमकत आहे. राजा, सूर्याच्या तेजाने ते उजळले आहे, ऐश्वर्याने भरलेले, सुगंधी चंदन, बकुल वृक्ष, आणि निळ्या फुलांनी शोभलेले आहे. सर्वत्र विविध फुलांच्या वृक्षांनी सजलेले, दिव्य पक्ष्यांच्या मधुर आवाजांनी गोड झाले आहे. मधमाशांचा गुंजारव आणि वृक्षांच्या समूहांनी आनंददायक झाले आहे; पर्वताचे वन कोकिळांच्या गाण्याने चमकत आहे. तेथे शिवाचे मंदिर आहे, असंख्य समूहांनी भरलेले, शुभ्र किरणांनी उजळलेले, पवित्र, आणि पुण्यशिखरांनी सजलेले. सर्व बाजूंनी सिंहांचा गर्जन, हत्तींचा आवाज, रानडुक्करांचे किंकाळी, आणि दिशांचे रक्षक हत्तींच्या गर्जना ऐकू येतात. ते विविध प्राण्यांनी भरलेले आहे, माकडांच्या झुंडांनी गजबजलेले, आणि गुंफांमध्ये मोरांच्या मोठ्या आवाजाने प्रतिध्वनी येतो. ते दऱ्या, उतार, शिखरे, आणि कड्यांनी शोभलेले आहे, विविध झरे आणि औषधी वनस्पतींनी सजलेले आहे. अशा प्रकारे, कपिंजला आपल्या वडिलांना कैलास पर्वताची दिव्य, सुंदर आणि पुण्यदायक महिमा सांगतो, आणि सर्व उपस्थितांना ऐकायला मिळते.