या अध्यायात, भक्त अत्यंत श्रद्धेने प्रणवाला नमस्कार करतो. तो प्रणव अनंत सौंदर्याचा, अपार उत्साहाचा, मोठ्या मोहाचा नाश करणारा आहे; तो सर्व जगात व्यापलेला असून, गुणांच्या पलीकडे आहे. तो सर्वत्र प्रकाशमान आहे, प्राण्यांचे वाढवणारा आहे; भयमुक्ती आणि संन्याशांशी संबंधित शुभ प्रणवाला नमस्कार करतो. प्रणव गायत्री आणि साम गातो, गीताचा प्रिय, शुभ, आणि गंधर्वांच्या गाण्यांचा आस्वाद घेणारा आहे. तो विवेक आणि वेदाचा स्वरूप, यज्ञात उपस्थित, भक्तांचा प्रिय, आणि सर्व जगाचा गर्भ आहे. सर्व प्राण्यांना तारणारा, होडीच्या स्वरूपात प्रकट झालेला, संसाराच्या समुद्रात बुडणाऱ्यांसाठी हरि आहे. शुभ प्रणव सर्व जगात एकाच स्वरूपात, पण अनेक रूपांनी वास करतो; त्याचा स्वभाव मुक्तीचा आधार आहे. तो अतिशय सूक्ष्म, अत्यंत शुद्ध, गुणरहित असूनही गुणांचा स्रोत, नैसर्गिक गुणांपासून मुक्त, वेदांचा पाया आहे. तो 'ओम्' देव आणि दानवांच्या सुख-दुःखांपासून नेहमीच मुक्त, योगी आणि दिव्य प्राण्यांनी ध्यान करण्यास योग्य आहे. प्रणवाचा प्रभु, सर्वत्र व्यापलेला, विश्वाचा ज्ञाता, सर्वोच्च आणि शुभ ज्ञान, शांत, शिवाचे गुण असलेला आहे. तो शुद्ध, सर्वोच्च मुक्तीचा प्रवेशद्वार, ज्यात ब्रह्मा आणि इतर देव-दानवही प्रवेश करतात, पण शोधू शकत नाहीत. तो गुणांचा सर्वोच्च नेता, श्री वासुदेव, आनंदाचा स्रोत, शुद्ध बुद्धीचा, हंसासारखा शुद्ध, सर्वाचा अतिक्रमण करणारा, महान तेजाचा आहे. मी त्या प्रभूचा आश्रय घेतो, जो पाञ्चजन्याच्या महिमा, सुधर्शनाचा तेज, गदा आणि कमळाच्या प्रकाशाने शोभतो. वासुदेव, वेदांचा रहस्य, गुणांनी युक्त, सर्व गुणांचा आधार, सर्व चल-अचलाचा आधार, सूर्य आणि अग्नीच्या तेजासारखा आहे. वासुदेव, पोषणाचा साठा, शुद्ध, सुंदर, आनंद आणि गर्वाने चमकणारा, ज्याला प्राप्त करून देव आणि इतर जग जगतात. वासुदेव, स्वतःच्या किरणांनी अंधाराचा नाश करणारा, सर्व कर्मांचा कारण, सूर्याच्या तेजाने चमकणारा आहे. सूर्याच्या तेजाने सर्वत्र चमकणारा, कोरडे आणि ओलावा देणारा, वायूप्रमाणे सर्व जीवांमध्ये वास करणारा आहे. देवांचा देव, वासुदेव, सर्व जग आणि त्यांचे अधिपती इच्छेनुसार पोसणारा, पार जाण्यासाठी होडीच्या स्वरूपात असणारा आहे. वासुदेव, जगात प्रवेश करून सर्वत्र व्यापणारा, सर्व चल-अचल पदार्थ शिजवणारा, स्वाहा मुखाने देवांचा समूह निर्माण करणारा आहे. वासुदेव, सौम्य, जगात गुणांचा दाता, सर्व शुद्ध सार आणि अन्नाने पोषण करणारा, ज्याचे उत्पत्ती शुद्ध तेज आहे. वासुदेव, सर्वत्र विनाशाचा कारण, सर्वाचा आधार आणि सार, इंद्रियांशिवाय विषयांचा आस्वाद घेणारा आहे. वासुदेव, जीवाचा स्वरूप म्हणून जग टिकवणारा, स्वतःच्या चल-अचल रूपांचा धारण करणारा, अद्वैत, ज्ञानरूप, अत्यंत शुद्ध आहे. वासुदेव, दानवांचा नाश करणारा, दुःखाचा शेवट, शांत, सर्वोच्च, शक्तिशाली, विशाल, ज्याला देव प्राप्त करून नम्र होतात. वासुदेव, देवांचा अधिपती, आनंद, आनंदाचा शेवट, आनंदाचा दाता, ज्ञानाचा महासागर, ऋषी आणि देवांचा प्रमुख, सत्याचा आधार, सत्य गुणांत स्थित आहे. वासुदेव, यज्ञाच्या अंगांचा स्वरूप, सर्वोच्च तत्त्वाचा स्वरूप, मायायुक्त, मायाचा अधिपती, कठोर पुण्याचा, एकमेव ज्ञान, जगांचा आधार आहे. महासागराच्या मध्यभागी, प्रियाचा शय्येवर नागाच्या विशाल वेट्यांवर, मी त्या वासुदेवाच्या दोन कमळपादांना सतत नमस्कार करतो. शिवाच्या शुभ पादांना, जे अनेक तीर्थस्थळांनी नेहमीच पवित्र केले आणि सेवा केली जातात, मी त्या वासुदेवाच्या दोन कमळपादांना नमस्कार करतो, जे पाप नष्ट करतात. कमळपाद, लाल कमळासारखे, विजयी कमळाच्या चिन्हांनी सजलेले, पैंजण आणि अंगठ्यांनी शोभलेले; मी श्री वासुदेवाच्या पादांना सतत नमस्कार करतो. देव, सिद्ध, ऋषी, नागांचे अधिपती भक्तीने नेहमीच स्तुती करतात; मी श्री वासुदेवाच्या पवित्र कमळपादांना सतत नमस्कार करतो. जे त्याच्या पादांचे जल अंगीकार करतात, ते शुद्ध होतात, स्वर्गात जातात, दोषमुक्त होतात; संतुष्ट ऋषी मुक्ती प्राप्त करतात—मी त्या वासुदेवाचा आश्रय घेतो. जिथे विष्णूच्या पादांचे जल राहते, तिथे गंगा सारखी पवित्र स्थळे नेहमीच असतात; पापी शरीर असलेलेही ते पाणी पिऊन शुद्ध होतात आणि मुरारीच्या शुभ धामात पोहोचतात. ज्या लोकांचे शरीर गंभीर पापांनी आच्छादित आहे, ते पादांचे जल लावल्याने परमेश्वराकडून मुक्ती प्राप्त करतात; मी त्या पादांना नेहमीच नमस्कार करतो. त्या महान आत्म्याच्या प्रसादित अन्नाचे अर्पण आणि सेवन केल्याने, जे योग्य आचरण करतात, त्यांना श्री वाजपेय यज्ञाचा फल मिळतो आणि सर्व इच्छा पूर्ण होतात. मी त्या नरायणाचा आश्रय घेतो, जो नरकाचा नाश करणारा, मोहमुक्त, सर्व गुणांचा ज्ञाता; त्याचे ध्यान करणारे सर्वोच्च मार्ग प्राप्त करतात. सर्व ऋषी, सिद्ध, गंधर्व, देवांनी नेहमीच पूजित, संसाराच्या महासागरात बुडणाऱ्यांना तारणारा, करुणामय—त्याच्या दोन उत्तम, पवित्र पादांना मी भक्तीने नमस्कार करतो. यज्ञ मंडपात, देवांच्या समूहाने श्री वामन म्हणून पाहिलेला, साम गाणारा, देवांनी आनंदाने स्तुत्य, तीन जगांचा एकमेव अधिपती, शुभ दृष्टिकोनाने पापरहितता देणारा—मी त्याच्या कमळपादांना, अत्यंत शुद्ध, पूजित करतो. यज्ञातील पुरोहितांच्या सभेत ब्रह्माच्या तेजाने चमकणारा, निळ्या रत्नासारखा, देवांच्या कल्याणासाठी, विरोचनाचा पुत्र, ज्याने माझ्याकडून तीन पावले मागितली—मी प्रभु वामनाची पूजा करतो. सूर्यमंडळात ऋषींच्या समूहाने त्याला पाहण्यासाठी आले, ज्याचे पुण्यवान देव आता विलय प्राप्त करतात; मी त्या प्रभुच्या अद्वितीय पावलांची स्तुती करतो, जो विश्वाचा ध्वज आहे. या प्रकारे श्री पद्मपुराणाच्या भूमिखंडात, वेनाच्या कथेत, गुरुतीर्थाच्या महिमेत, च्यवनाच्या कथेत, हा अठ्ठ्याणवावा अध्याय आहे. श्री विष्णू म्हणतो: हे स्तोत्र शुद्ध, सर्वोच्च, प्राचीन, पाप नष्ट करणारे, पुण्य व शुभतेने भरलेले, मंगल, उत्तम, सर्वोच्च आणि पूजनीय आहे—हे ऐकून राजा आनंदित झाला. त्याची तहान आणि भूक गेली; राजा देवासारखा झाला. त्याची पत्नीही सौंदर्याने उजळली; दोघेही पापाच्या बंधनातून मुक्त झाले.