हृषीकेश, सर्व दुःखांचा नाश करणारा आणि सर्व शुभांचा दाता, याचा ध्यान करून आणि नमस्कार करून, हरिचा स्तोत्र उच्चारण्यात आले. हे वासुदेव नावाचे स्तोत्र सर्व शुभ फल देणारे, मोक्षाचे द्वार उघडणारे, आनंद आणि शांती देणारे, आणि संपत्ती वाढवणारे आहे. हे सर्व इच्छा पूर्ण करणारे, ज्ञान देणारे आणि बुद्धी वाढवणारे स्तोत्र वासुदेवाचे आहे, आणि ते विज्वलाला प्रकट झाले. वासुदेव नावाचे हे स्तोत्र अपरिमित असून पुण्य वाढवते; पक्ष्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या विज्वलाने हे सर्व आपल्या वडिलांकडून शिकले. मग विज्वलाने आपल्या वडिलांना विचारले आणि राजा तिथे जाण्याची तयारी करू लागला; विज्वला, ज्ञानी आणि बुद्धिमान, तिथे जाण्याचा निर्धार केला. धर्मात्मा कुंजलाने, सद्गुणाचा हेतू ठेवून, आपल्या मुलाशी बोलला. कुंजला म्हणाला, "माझ्या पुत्रा, त्या राजाचा मोठा पाप ऐक; तिथे जा आणि स्वतः हे स्तोत्र पाठ कर, आणि सुबाहुलाही ते ऐकू दे." हे उत्कृष्ट स्तोत्र जितके ऐकले जाते, तितके ज्ञान वाढते; श्री वासुदेवाच्या कृपेने, शंका न ठेवता, सर्वोच्च शुभता प्राप्त होते, हे मी सांगितले आहे. गुरूला आदराने निरोप घेऊन, विज्वला, अत्यंत वेगाने, आनंदमय पवित्र वनात पोहोचला. एका झाडाच्या सावलीत आश्रय घेत, आनंदाने बसला, आणि त्याने पुन्हा आकाशी रथात आलेल्या राजाला पाहिले. "राजा सुबाहु आपल्या प्रियतमे सोबत इथे कधी येईल? मी त्याला या स्तोत्राच्या माध्यमातून पापमुक्त कधी करीन?" असा विचार विज्वला करत होता. तेव्हाच एक आकाशी रथ, घंटांच्या जाळ्यांनी सजलेला, गोंगाट आणि वीणा-फ्लूटच्या ध्वनींनी भरलेला, गंधर्वांच्या सुरांनी गुंजणारा आणि अप्सरांच्या सहवासात, सर्व भोगांनी युक्त, पण अन्न-पाण्याशिवाय, तेथे आला. राजा सुबाहु आणि त्याची प्रियतमा त्या रथात बसले होते; रथातून उतरून ते दोघे उभे राहिले. राजा धारदार शस्त्र घेऊन त्या मृतदेहाला कापू लागला, तेव्हाच एक तेजस्वी आकृती बोलू लागली, "हे नरश्रेष्ठ, देवतुल्य, तू हे क्रूर कृत्य करतोस; असे दुष्टपण दुष्टही करत नाहीत." "हे नरश्रेष्ठ, हे आचारांचे उलट आहे; हे बेपर्वा, पापयुक्त कृत्य नेहमी लोकांमध्ये निंदनीय आहे." "वेदाच्या आचरणाशिवाय, तू हे का करतोस? सर्व कारण सांग, जसे आहे तसे." या शब्दांनी, विज्वला या महात्म्याने विचारल्यावर, राजा ऐकून आपल्या प्रियतमेशी बोलला, "प्रिय, शंभर वर्षे मी पापामुळे हे दुःख सहन केले; आजवर कोणी असे बोलले नव्हते, जसे हा बोलतो आहे." "माझे मन, उपासामुळे व्याकुळ आणि अस्वस्थ झाले होते, पण आता शांती येत आहे." "हे सर्व दुःख शांत करणारे शब्द ऐकले, आणि माझ्या हृदयात आनंद निर्माण झाला, हे सुंदर स्मित असणाऱ्या." "हा कोण आहे? देव आहे का, गंधर्व आहे का, की इंद्र होईल? कदाचित त्या ऋषीने पूर्वी सांगितलेले शब्द खरे आहेत." राजाच्या बोलण्यावर, त्याची पत्नी उत्तर देत म्हणाली, "हे स्वामी, तू सत्य बोलला; हे अद्भुत आहे. जसे तुझे मन आहे, तसेच माझ्या मनातही आहे." "हा कोण आहे, पक्ष्याचा रूप घेऊन, आपला हितचिंतक म्हणून आम्हाला विचारतो?" असे तिने विचारल्यावर, राजा, हात जोडून, त्या पक्ष्याला म्हणाला, "सुविद्य, पक्षीरूप धारण केलेल्या प्रभू, तुझे स्वागत आहे." "पत्नीसमेत मी तुझे कमलपादांवर मस्तक टेकतो; तुझ्या कृपेने आम्हाला पुण्य प्राप्त होऊ दे." "हे भवांक, पक्षीरूपात तू पुण्याचे सांगतोस; पूर्वजन्मी केलेल्या कृत्यांचे, हे श्रेष्ठ, चांगले वा वाईट, याचे फळ इथेच मिळते; त्या आत्म्याचे आचरण त्याच्यासमोर सांगितले जाते." "जसे कुंजलाने वडिलांकडून ऐकले, तसे तू तुझेच सांग, हे भवांक, तू मला सांग." त्यावर पक्ष्यांमध्ये श्रेष्ठ विज्वला सुबाहुला म्हणाला, "माझे वडील कुंजला, पोपटांच्या वंशात जन्मले; मी विज्वला, त्यांचा तिसरा पुत्र; मी देव नाही, गंधर्व नाही, सिद्ध नाही, हे महाबाहू." "मी नेहमी कर्मांचे निरीक्षण करतो, खरं तर भयंकर; काही काळ, मोठी कृत्ये, धाडसासह, तू करशील, हे महाकिंग; ते सांग." सुबाहु म्हणाला, "पूर्वी ब्राह्मणांनी सांगितलेले वासुदेव नावाचे, मी ऐकेन, हे भाग्यवान, जेव्हा माझा मार्ग मिळेल; सद्गुणी ऋषीने, संयमित मनाने सांगितले." "तेव्हा मी पापमुक्त होईन, याची शंका नाही." विज्वला म्हणाला, "तुझ्यासाठी मी वडिलांना विचारले, त्यांनी मला सांगितले, तेच मी तुला सांगतो, शाश्वत; ऐक, हे श्रेष्ठ." "ॐ: या श्री वासुदेव स्तोत्राचा ऋषी नारद आहे, छंद अनुष्टुभ; ॐ हे देवता आहे. हे पठण सर्व पाप नष्ट करण्यासाठी आणि चार पुरुषार्थ प्राप्तीसाठी आहे. मंत्र: 'ॐ नमो भगवते वासुदेवाय.' मी त्या पवित्र, श्रेष्ठ, पुण्यदायी, वेदज्ञ मंदिराला नमस्कार करतो; ज्ञानधारी, अस्तित्वाचा आधार, प्रणवाला नमस्कार करतो." "प्रणवाला नमस्कार, जो निराकार, निराधार, तेजस्वी, महान कीर्तीचा; गुणरहित असूनही गुणबंधित, सर्वोच्च आहे.