विंध्य पर्वताच्या पवित्र शिखरावर, झाडांच्या सावलीत आणि पक्ष्यांच्या सहवासात, काही अत्यंत भयावह स्त्रिया सर्वत्र भटकत होत्या. त्या सर्व स्त्रिया तीव्र आणि भयानक दुःखांनी जळत, एका जागी बसल्या होत्या. त्या वेळी, त्यांच्या समोर एक भिल्ल आला. तो भिल्ल हातात धनुष्य आणि बाण घेऊन, प्राण्यांना त्रास देत होता. एका दगडावर बसून, तो आरामात विसावला. काही वेळाने, एक भिल्ली अन्न आणि पाणी घेऊन आली. तिने आपल्या प्रियकराकडे कटाक्षाने पाहिले; त्याच्या अंगावर आनंदाचे चिन्ह होते. पण तिने पाहिले की तिचा प्रियकर आधीपेक्षा बदलला आहे—त्याच्या शरीरावर तेज झळकत होते, तो दिव्य कांतीने उजळून निघाला होता, जणू आकाशात उभ्या असलेल्या सूर्याप्रमाणे. त्याला वेगळा ओळखून, भिल्ली त्याला सोडून निघून गेली. तेव्हा भिल्ल म्हणाला, "ए प्रिय, ये इथे! तू मला का बघत नाहीस?" ती म्हणाली, "भुकेने व्याकुळ होऊन मी तुला पाहत आहे." त्याचे शब्द ऐकून, ती जलदपणे त्याच्या जवळ गेली. आपल्या पतीजवळ गेल्यावर, ती आश्चर्यचकित झाली आणि विचार करू लागली, "हे तेज, हे वर्तन कसे? हा देव मला बोलावतोय का?" तेव्हा भिल्लीने आपल्या तेजस्वी पतीला विचारले, "तू येथे काय केलेस, हे वीर? तू कोण आहेस, दिव्य चिन्ह असलेला?" रथचालक म्हणतो: भिल्लीच्या या प्रश्नावर, भिल्ल आपल्या प्रियेच्या उत्तर देतो, "मीच तुझा प्रिय आहे, सुंदरि, आणि तू मला प्रिय आहेस." "तू मला ओळखत का नाहीस? तुझ्या मनात शंका का आली? मी भुकेने व्याकुळ होऊन अन्न-पाण्याची वाट बघतो आहे." भिल्ली म्हणाली, "माझा पती रांगडा, काळा, लाल डोळ्यांचा, काळ्या वस्त्रात—तो सर्व प्राण्यांना भयभीत करतो." "पण तू दिव्य शरीरधारी आहेस, मला 'प्रिय' म्हणतोस; त्यामुळे मी साशंक आहे. मला खरे सांग, माझ्यासमोर." "तुझी जात, गाव, खेळ, चिन्ह, मुलगा, मुलगी—हे सर्व तुझ्या प्रियेपुढे स्पष्ट कर, मला खात्री दे." तेव्हा भिल्ली, आनंदित मनाने, आपल्या पतीला विचारते, "तुझे शरीर असे कसे, पांढऱ्या वस्त्रात आहेस?" "हे कसे झाले? मला सांग, मी आश्चर्यचकित आहे." अशा प्रकारे पत्नीने विचारले; हरणांचा संहार करणाऱ्या पतीने उत्तर दिले: रथचालक म्हणतो: आपल्या प्रियेच्या विनम्र प्रश्नावर, भिल्ल म्हणाला, "नर्मदा नदीच्या उत्तरेकडील तीरावर एक संगम आहे, हे पुण्यवती." "सूर्याच्या तापाने त्रस्त होऊन, माझे प्राण जवळजवळ संपले होते. त्या संगमावर, थकून आणि दमून, मी लवकर पोहोचलो." "तेथे स्नान करून आणि पाणी पिऊन, मी परत आलो. त्या क्षणापासून, माझे शरीर असे तेजस्वी झाले." "एक वस्त्र प्रकट झाले, माझे वस्त्र पांढरे झाले, पण माझे पूर्वीचे चिन्ह, जात, गाव तसंच राहिले." आपल्या प्रियकराला ओळखून आणि मिळालेल्या पुण्याचा अर्थ समजून, भिल्ली म्हणाली, "मला तो संगम दाखव." "नंतर मी तुला अन्न-पाणी देईन." अशा प्रकारे प्रियेने सांगितल्यावर, भिल्ल ताबडतोब गेला. त्याने ती जागा दाखवली, आणि त्यानंतर ती जागा पापांचा नाश करणारी ठरली; पक्षी, श्रेष्ठ आणि जलद, एकत्र उडाले. भिल्ली आणि भिल्ल, त्या पक्ष्यांसह, रेवाच्या उत्तम संगमावर गेले; पक्ष्यांनी पाहिले, मीही पाहिले. भिल्लीने आपल्या पतीला स्नान घालून दिले, आणि स्वतःही पुन्हा स्नान केले; दोघेही दिव्य शरीरधारी, तेजस्वी झाले. ते, हे श्रेष्ठ पक्षी, दिव्य वस्त्रे आणि उटणे लावलेले, दिव्य हार-आभूषणे घातलेले, दिव्य सुगंधाने अनointed झाले. वैष्णव वाहन मिळवून, ऋषी आणि गंधर्वांनी सन्मानित, त्या दोघांनी वैष्णव लोकात प्रवेश केला, वैष्णवांनी पूजले. मी त्या श्रेष्ठ जोडप्याला स्तुती करण्यात, स्वर्गाच्या मार्गावर जाताना पाहिले; पक्षीही गाऊ लागले. सर्वोच्च तीर्थराज पाहून, आनंदाने शब्द बोलले; त्या संगमावर चार काळे हंस, पाप नष्ट करणारे, स्नान करून, मन शुद्ध झाले; पुन्हा उजळले. स्नान आणि पाणी पिऊन, ते पुन्हा बाहेर आले. इतक्या काळ्या स्त्रिया त्या स्नानामुळेच मृत झाल्या; त्या विलाप करत, व्याकुळ होऊन, दुःखाचे आवाज करत फिरू लागल्या. त्या स्त्रिया यमराजाच्या लोकात गेल्या; मी त्यांना पाहिले. हंस उडून, आपल्या जागी परतले. हे पिता, मी जे प्रत्यक्ष पाहिले ते तुला सांगितले; त्या काळ्या आणि मोठ्या शरीराच्या स्त्रिया म्हणजे धृतराष्ट्र. मला सांग, तुझ्या कृपेने, पुढे कोण होईल, हे पिता; त्या धृतराष्ट्र स्त्रिया माणसाच्या मध्यातून निघून गेल्या, त्याची माहिती दे. कोण होईल, हे पिता, आता सांग; हंस पुन्हा शुद्ध आणि उजळले कसे? त्या वेळी ते का उठले, हे पिता, आणि त्या स्त्रिया का मृत झाल्या? अशा प्रकारे, हे पिता, माझ्या मनात कठोर शंका आली आहे. तू आज ती शंका दूर कर, तू ज्ञानात पारंगत आहेस; तू माझ्यावर नेहमीच कृपावंत आणि सदैव दयाळू आहेस, मी तुझा भक्त आहे. असा संवाद आपल्या वडिलांना सांगून, तो तेजस्वी मुलगा शांत झाला; तेव्हा 'कुंजला' नावाचा पोपट बोलू लागला. अशा प्रकारे, च्यवनाच्या कथेत, गुरु तीर्थाचे वर्णन करणारा, वेंच्या उपाख्यानातील, भूमिखंडातील, पद्म पुराणाचा नव्याणवावा अध्याय संपला. सूत म्हणतो: हे सर्व ऐकून, तेजस्वी पुत्राचे शब्द ऐकून, धर्मनिष्ठ कुंजला आपल्या पुत्राला उत्तर देतो.