सुकला म्हणाली, “मी पापमग्न होते, म्हणून मी त्याच्याशी कधीही प्रेमाने बोलू शकले नाही. रात्री मी दुःखाच्या अथांग समुद्रात बुडाले होते. अशा प्रकारे विचार करत असताना, माझे हृदय तुटले, आणि सुंदरमुखी, माझे प्राण देह सोडून निघून गेले. तेव्हा, धर्मराज यमाचे भीषण, क्रूर दूत हातात गदा, चक्र आणि तलवारी घेऊन आले. त्यांनी मला बलपूर्वक जड साखळ्यांनी बांधले आणि रडत, व्याकुळ अवस्थेत मला यमाच्या नगरीकडे घेऊन गेले. मार्गात मला गदांनी मारले, कठीण वाटेवर सतावले, आणि यमाच्या समोर नेऊन अपमान केला. महान आत्मा असलेल्या यमाने, रागाने भरून, मला निखाऱ्यांच्या राशीत फेकले, नरकांच्या गर्दीत टाकले. तेथे लोखंडाचा एक माणूस बनवला, तो अग्नीत तापवला, आणि मी माझ्या पतीला फसवल्याबद्दल त्याच्या छातीवर फेकली गेले. विविध तीव्र यातनांनी मी छळले गेले, नरकाच्या ज्वाळांनी भाजले गेले, उकळत्या तेलाच्या कढईत, पेज मिसळलेल्या वाळूत फेकले गेले. पानांच्या तलवारींनी मला कापले, पाण्याच्या प्रवाहात वाहून नेले, आणि ती महान आत्मा मला काटेरी शाल्मलीच्या झाडावर फेकत असे. मी पू, रक्त आणि मलाने भरलेल्या, कृमींनी गजबजलेल्या ठिकाणी पडले, राजांचा आनंद असलेल्या, अशा प्रकारे मी सर्व नरकांत फेकली गेले. त्या तीव्र वेदनांनी भरलेल्या नरकांत, त्या महान आत्म्याने मला करवतीने कापले, भाल्यांनी वारंवार छेदले. इतर नरकांतही, राजांचा आनंद असलेल्या, मला गर्भातील खड्ड्यांत फेकले, भयंकर दुःखाच्या मध्यभागी टाकले. धर्मराजाने मला नरकांत टाकले, नीच जन्म प्राप्त करून मी अत्यंत दुःख भोगले. मी बगळ्याच्या गर्भात प्रवेश केला, पुन्हा कुत्रीचे रूप घेतले; मी कोंबडी, मांजर झाले आणि उंदराच्या गर्भातही गेले. अशा प्रकारे, या विविध पापमय जन्मात, धर्मराजाने मला टाकले आणि सर्व प्रकारच्या जन्मांत छळले. त्याने मला पृथ्वीवर डुक्कर बनवले, राजांचा आनंद असलेल्या; तुझ्या हातात, कुलीन स्त्री, अनेक तीर्थस्थाने आहेत. त्या पवित्र पाण्याने, सुंदर वर्ण असलेल्या, तू माझ्यावर अभिषेक केला; तुझ्या कृपेने माझे पाप नाहीसे झाले, सुंदरमुखी. तुझ्या स्वतःच्या पुण्याने आणि सामर्थ्याने, मनोहर मुखवाली, माझ्यात ज्ञान प्रकट झाले; आता, नरकाच्या यातनेत पडलेल्या मला तू उचल. जर तू मला वाचवले नाहीस, देवी, तर मी पुन्हा भयंकर नरकांत जाईन; कुलीन स्त्री, दुःखाने व्याकुळ झालेल्या मला वाचव. पापाच्या जोराने मी पडले आहे, दीन आणि निराधार आहे. सुदेवा म्हणाली: मी असे कोणते पुण्यकर्म केले, मृदुवदने, ज्यामुळे पुण्य मिळते? ज्यामुळे मी तुला वाचवू शकेन—ते मला सांग. डुक्कराने उत्तर दिले: हा राजा, कुलीन आहे, तो इक्ष्वाकू वंशाचा आहे. तो विष्णू आहे, अत्यंत बुद्धिमान; तू खरी लक्ष्मी आहेस, अन्य काही नाही. कुलीन स्त्री, पतीनिष्ठ, पतिव्रते. तू सदा पतिव्रता आहेस, प्रिय, सर्व पवित्र जलांचा मूर्तिमंत स्वरूप आहेस; देवी, तू सदा सर्वाची सार आहेस, सर्व देवतांची मूर्ती आहेस. तूच जगातील महान पतिव्रता आहेस, राजाची प्रिय, जी पतीची सेवा रात्रंदिवस करीत असेस. मनोहर मुखवाली, जर तू मला कृपा करायची असेल, तर पतीसेवेच्या एक दिवसाच्या पुण्याचा भाग तरी मला दे. तू माझी आई आणि वडील आहेस, तू माझी सनातन गुरू आहेस; मी पापी, दुष्ट, असत्यवादी आणि अज्ञान आहे. मला वाचव, कुलीन स्त्री, मी यमाच्या यातनांना घाबरले आहे. सुकला म्हणते: असे तिचे बोलणे ऐकून, तिने राजाकडे पाहिले. 'मी काय करू, राजन? हे प्राणी काय सांगते?' इक्ष्वाकू म्हणाले: 'ही दीन, दुर्दैवी, पापमय जन्म घेतलेली आहे, शुभे—तू तुझ्या पुण्याने हिला वाचव; मोठे पुण्य होईल.' असे ऐकून, पुण्यवती, शुभ्र आणि सुंदर सुदेवाने सांगितले, 'मनोहर मुखवाली, मी तुला एका वर्षाच्या पतीसेवेचे पुण्य देते.' देवीचे हे वचन उच्चारताच त्या क्षणी— ती सौंदर्य आणि तारुण्याने युक्त झाली, दिव्य हार-आभूषणे परिधान केली, आणि तिच्या शरीराला तेजाचा प्रकाश वेढू लागला. सर्व अलंकारांच्या तेजाने, विविध रत्नांनी झळाळणारी, ती दिव्य स्वरूपात प्रकट झाली, स्वर्गीय सुगंधांनी अभिषिक्त झाली. स्वर्गीय रथावर आरूढ होऊन, ती आकाशात गेली; मग, नम्रतेने डोके झुकवून तिने राणीला वंदन केले. 'मनोहर आणि पुण्यवती, तुला आशीर्वाद असो! तुझ्या कृपेने मी पापमुक्त झाले आणि आता अत्यंत पवित्र स्वर्गात जाते.' वंदन करून सुदेवा स्वर्गात गेली. हे सर्व, कुलीन पुरुषा, मी तुला सांगितले, जसे सुकलाने कथन केले. अशा प्रकारे बावन्नावे अध्याय—'सुदेवेचे स्वर्गारोहण'—सुकलाच्या कथेत, वेनकथेत, पद्मपुराणाच्या भूमिखंडात सांगितला जातो. सुकला म्हणाली, 'मी एकदा पुराणांत हा धर्म ऐकला; पण पतीविना, आणि स्वतःच्या पापाची खात्री असताना, मला कसा आनंद मिळेल?' 'प्रिय पतीशिवाय, मी या देहात प्राण धरणे शक्य नाही.' विष्णू म्हणाले: 'असे म्हणून तिने पतीनिष्ठेचा सर्वोच्च धर्म आचरला.' मग तिच्या सखी स्त्रिया, हा परम पुण्यदायक धर्म ऐकून, ज्यामुळे स्त्रियांना परम पुरुषार्थ मिळतो, मोठ्या आनंदाने भरल्या.