श्रीशालग्राम, गल्लिका, सुरेश्वरी, नर्मदा नदीवरील शिवतीर्थ आणि मायामधील विश्वरूपक—या पवित्र स्थळांचा जन्म झाला. रैवत पर्वती उत्पलाक्ष व सहस्राक्ष प्रकट झाले; गंगेवर पितृतिर्थ आणि विष्णुपदातून जन्मलेले तीर्थही आहे. विपाशा नदीवर विपापा, पाटलात पुंड्रवर्धन, सुपार्श्व येथे नारायण, त्रिकूटावर विष्णुमंदिर आहे. विपुल पर्वती विपुल नावाचे तीर्थ, मलयाचलावर कल्याण, कोटितीर्थावर कौरव, गंधमादनावर सुगंध अशी विविध पवित्र स्थळे आहेत. कुब्जाम्रक येथे त्रिसंध्या, गंगाद्वारावर हरिप्रिय तीर्थ, विंध्यप्रदेशात शैल, बदरी येथे सारस्वत स्मरणात आहे. कालिद्या येथे कालरूप, सह्याद्रीवर सायक, चंद्रप्रदेशात रमण—या तीर्थांचा गौरव सांगितला आहे. यमुनावर मृगाख्य, करवीर येथे कुरुकुलोत्पन्न तीर्थ, विनायक पर्वती उमा नावाचे पवित्र स्थान आहे. भास्करभूमीत आरोग्य, महाकाळावर महेश्वर, विंध्याच्या उतारावर अमृत नावाचे अभयद तीर्थ आहे. मंडपावर विश्वरूप, ईश्वरनगरीत स्वाहाख्य, प्रचंडावर वैगलेय, मरकंटकावर चंडिका अशी तीर्थस्थाने आहेत. सोमेश्वर, प्रभास येथे पुष्कर, सरस्वतीच्या पारावततीरी देवमात्र, महापद्मावर महालय, पयोष्णीवर पिंगलेश्वर, सिम्हिकेवर सौरवेर असे पवित्र स्थानांची यादी आहे. कृतिका क्षेत्री कार्तिक, शंकर पर्वती शंकर, दिव्य उत्पलाख्य, सिंधू संगमावर सुभद्रा या विविध तीर्थांची महती सांगितली आहे. यानंतर गणपत्य, विष्णुनामक पर्वत, जालंधरवर विष्णुमुख, तारावर तारक, विष्णुपर्वतावर, देवदारूवनात पौंड्र व पौष्क, कश्मीर प्रदेशात अशी तीर्थे आहेत. हिमालयावर पृथ्वीचे हिम, तुष्टिक व पौष्टिक, मायापुरीत कपालमोचन तीर्थ निर्माण झाले. त्यानंतर शंकोद्धार व शंखधारक देव, पिंडात पिंड, सिद्धात वैखानस अशी तीर्थस्थाने आहेत. अच्छोदात धर्म, अर्थ, काम, मोक्ष देणारे विष्णुकाम तीर्थ, उत्तरेकाठी औषधी जल, कुशद्वीपात कुशोदक, हेमकुटावर मनमथ, सत्यवादासहित कुमुद, अवश्वक तीर्थ, विंध्यात मातृका स्मरणात आहे. चित्तात ब्रह्ममय तीर्थ, जे सर्व तीर्थांचे शुद्धीकरण करते—हे सुंदर देवी, या सर्व तीर्थांमध्ये श्रेष्ठ तीर्थ ऐक. विष्णुनामाने युक्त असलेले तीर्थ कधीही झालेले नाही, ना होईल; ब्रह्महत्यारा, सुवर्णचोर, बालहत्यारा, गोहत्यारा—यांना केवळ नामस्मरणाने, केशवाच्या कृपेने मुक्ती मिळते. कलियुगात द्वारवती अत्यंत प्रिय आहे, आणि पूज्य जनार्दन. जे पुरुष त्या देवाचे दर्शन घेतात, त्यांना अचल मुक्ती लाभते; असा हा परम पुण्यशाली, सर्वांचा अधिपती, विष्णु. हे महादेव, मी जनार्दनाचे ध्यान करतो, जो ज्ञानीजनांमध्ये प्रतिष्ठित आहे; ही एकशेआठ पवित्र तीर्थांची गणना झाली. जे कोणी याचे पठण किंवा श्रवण करतात, ते सर्व पापांपासून मुक्त होतात; या तीर्थांवर स्नान करून नारायण, हरिचे दर्शन घेतल्यास, सर्व पापांचा नाश होतो आणि विष्णूच्या शाश्वत धामात पोहोचतात. जगन्नाथ हे महान तीर्थ, सर्व लोकांचे शुद्धीकरण करणारे मानले जाते. जे श्रेष्ठ पुरुष तिथे जातात, तेही परमपद प्राप्त करतात; ही एकशेआठ पुण्य तीर्थे, पितृकार्यांसाठी सांगितली आहेत. या जगात सुख भोगून, नंतर विष्णूच्या शाश्वत धामात पोहोचतात; गोधन, श्राद्धकर्म किंवा रोजच्या पूजेत, जो ज्ञानी या देवपूजेच्या पद्धतीने आचरण करतो, तो परमब्रह्म प्राप्त करतो. अशा प्रकारे, महापवित्र पद्मपुराणाच्या उत्तरखंडातील पन्नास हजार श्लोकांमध्ये, जंबुद्वीपातील तीर्थांचे वर्णन करणारे एकशेतीसाव्या अध्यायाचे सांगोपांग वर्णन झाले आहे. यानंतर महादेव म्हणाले—हे सुंदर देवी, मी वेत्रवती नदीचे माहात्म्य सांगतो; जिथे स्नान केल्याने सर्व पापांचा नाश होतो. वृताने एक खोल विहीर खोदली, त्यातून देवी प्रकट झाली, जी महापापांचा नाश करणारी आहे. जशी गंगा, तशीच हीही सर्वश्रेष्ठ नदी आहे; केवळ तिचे दर्शन घेतल्याने पापांचे समूह शांत होतात. हे देवी, आता मी तुला एक प्राचीन कथा सांगतो—ती ऐकून पापीही पापमुक्त होतात, कर्मबंधनातून सुटतात. चंपक नगरीत एक राजा राज्य करीत होता; तो नेहमीच दुष्ट, वाईट स्वभावाचा आणि प्रजेला त्रास देणारा होता. तो अधर्मी असूनही धर्मात्म्यासारखा वागे, विष्णुची निंदा करण्यात दंग, देव आणि ब्राह्मणांचा संहारक व आश्रमांचा अपवित्र करणारा होता. तो वेदांची निंदा करणारा, श्रीमंत, मूर्ख, क्रूर, कपटी, खोटी शास्त्रं मांडणारा आणि परस्त्रीगामी होता. त्याचे नाव विदारुण होते, तो खरोखर मूर्खच होता. एकदा, विधिलिखित फळाने तो त्या वेत्रवती नदीवर पोहोचला. शिकारीच्या नादात, तो स्वतः कुष्ठरोगी झाला होता—हे देवतांनोच्या अधिष्ठात्री, ब्राह्मणांची निंदा केल्यानेच त्याचा हा जन्म झाला होता. तो वायफळ बोलणारा, दुष्टमनस्क, कपटी, निर्दय, पशूसारखा होता; नेहमी वेदांची निंदा करणारा आणि गोधनाच्या शास्त्रांचे भ्रष्ट करणारा होता. असा हा राजा, एकदा मित्रांसह जंगलात फिरत असताना, तहानलेला झाला. घोड्यावरून उतरून, त्याने त्या वेत्रवतीचे पाणी प्याले आणि पुन्हा घरी परतला.