सोमशर्मन याने अत्यंत शांत, हसऱ्या चेहऱ्याने, रत्नांच्या माळांनी सुशोभित, तेजस्वी हृषीकेश याचा ध्यान केला. तो कृष्णच त्याचा एकमेव आश्रय होता—शरण आलेल्यांचा रक्षक. “हे देवाधिदेव कृष्णा, तुला नमस्कार; तुझ्या आश्रयाने मला कशाचीच भीती नाही,” असे त्याने भावपूर्णतेने सांगितले. ज्याच्या उदरात तीन लोक आणि सात अन्य लोकांचा समावेश आहे, असा महान आत्मा—त्याच्या आश्रयात गेल्यावर मला भीती कशी असू शकते? ज्याच्या भीतीने शक्तिशाली कृत्या सारख्या प्राणी उत्पन्न होतात, अशा भीतीचे निवारण करणाऱ्याच्या शरण मी आलो आहे. पापी आणि राक्षसांसाठी तो मोठा भय आहे, पण विष्णूच्या भक्तांसाठी तो रक्षक आहे—त्याच्याकडे मी शरण आलो आहे. देव आणि महात्मा राक्षसांसाठी, तसेच कृष्ण भक्तांसाठी, तो अंतिम ध्येय आहे—त्याच्या आश्रयात मी आलो आहे. तो निर्भय, भीतीचा नाश करणारा, पापाचा नाश करणारा, ज्ञानाने युक्त, इंद्राच्या स्वरूपात प्रकट होणारा—त्याच्या शरण मी आलो आहे. रोगांचा नाश करणारा, औषधाचा स्वरूप असणारा, दुःख आणि रोगमुक्त—त्याच्याकडे मी शरण आलो आहे. स्थिर असूनही जगाला हलवणारा, पापरहित, ज्ञानस्वरूप—त्याच्या आश्रयाने मला भीती नाही. सर्व सत्पुरुषांचा रक्षक, क्लेशमुक्त, विश्वाचा पालनकर्ता, सर्वांचा आत्मा—त्याच्या शरण मी आलो आहे. माझ्यासमोर सिंहाच्या रूपात प्रकट होणारा, भय दाखवणारा नरसिंह—त्याच्या शरण मी आलो, त्याला नमस्कार. मद्यपी, विशाल शरीराचा, वनातील हत्ती, हत्तीच्या चाळ्याने चालणारा, शरण आलेल्यांना जपणारा प्रभू—त्याच्याकडे मी शरण आलो आहे. हत्तीच्या मुखाने, ज्ञानयुक्त, पाश आणि अंकुश घेणारा, काळाचा चेहरा आणि हत्तीचा सोंड असणारा—त्याच्या शरण मी आलो आहे. हिरण्याक्षाचा वध करणारा वराह, शरण आलेल्यांना जपणारा वामन—त्यांच्याकडे मी शरण आलो आहे. ठेंगणे, कुबडे, भूत, प्रेत, मृत्यूचे रूप धारण करणारे—हे सर्व मला भय दाखवतात. मी अमरत्वाचा आश्रय घेतला आहे—मला भीती कशी असू शकते? हरि ब्रह्मणिष्ठ, ब्रह्मदाता, ब्रह्मा, ब्रह्मज्ञानाचा सार—त्याच्या शरण मी आलो आहे. त्याच्या शरण मी आलो; भीती मला काय करणार? तो जगाला अभय देणारा, भीतीचा नाश करणारा, भीती देणारा आहे. मी त्याच्या शरण आलो, जो स्वतः भयाचा स्वरूप आहे; तो सर्व लोकांचा रक्षक, सर्व पापांचा नाश करणारा आहे. जनार्दन, धर्माचा मूर्तिमंत स्वरूप, देवांचा रक्षक, युद्धात अद्भुत रूप धारण करणारा—त्याच्या शरण मी आलो आहे. मी नेहमी त्याच्याकडे शरण जाईन; तोच माझा शाश्वत ध्येय आहे. प्रचंड वादळाने माझ्या शरीराला त्रास होतो. त्याच्याकडे मी शरण आलो आहे; तोच माझा शाश्वत ध्येय आहे. अत्याधिक थंडी, जोरदार पाऊस, तिव्र ऊन—हे सर्व त्रास देतात. या रूपात मी त्या देवाकडे शरण आलो आहे; काळाच्या विविध रूपांनी मला भय आणि अडथळे आणले आहेत. मी नेहमी हरिच्या सत्य स्वरूपांचा आश्रय घेतला आहे. त्या नारायणाचा मी आश्रय घेतला, ज्याला सर्व देवांचा सर्वोच्च प्रभू, आदिसिद्ध, सिद्धांचा स्वामी, शुद्ध ज्ञानाचा दीप, द्वैतशून्य मानले जाते. अशाप्रकारे, सोमशर्मन ने केशवाचा ध्यान आणि स्तुती केली, संकटाचा नाश करणाऱ्या हरिला सदैव भक्तीने हृदयात आणले. सोमशर्मनच्या प्रयत्न आणि पराक्रम पाहून हृषीकेश आनंदाने प्रकट झाला आणि त्याच्याशी बोलला. “हे सोमशर्मन, महान बुद्धिमान, तुझ्या पत्नीसमवेत ऐक; मी वासुदेव आहे, ब्राह्मणश्रेष्ठा, वर माग, हे पुण्यात्मा,” असे त्याने सांगितले. असे ऐकून, ब्राह्मणश्रेष्ठाने दोन्ही डोळे उघडले आणि विश्वाचा प्रभू, मेघाच्या रंगाचा, अत्यंत उंच, सर्व अलंकारांनी सुशोभित, सर्व शस्त्रांनी सुसज्ज, दिव्य चिन्हांनी युक्त, कमळासारख्या डोळ्यांचा, पिवळ्या वस्त्रात, देवांचा स्वामी, गरुडावर आरूढ, शंख, चक्र, गदा घेणारा, ब्रह्मा आणि इतरांना अमृत देणारा, जगात प्रसिद्ध, सदैव विश्वापलीकडे, निराकार, जगाचा शिक्षक—असा भगवान त्याला दिसला. आनंदाने भरून, त्याने त्याला नमस्कार केला; तो भाग्याने उजळला, दहा लाख सूर्यांसारखा चमकला. हात जोडून, सुमनासमवेत, “जय, जय!” म्हणत, माधवाला, सन्मानदात्याला विजय दिला. योग्यांचा स्वामी, योग्यांचा प्रमुख, शेषावर विश्रांती घेणारा, यज्ञाचा मूर्तिमंत स्वरूप, यज्ञाचा स्वामी, शाश्वत, सर्वव्यापी—त्याला विजय दिला. अनंत, सर्वांचा प्रभू, यज्ञाचा मूर्तिमंत स्वरूप, त्याला नमस्कार; ज्ञानींमध्ये श्रेष्ठ, ज्ञानाचा नेता—त्याला विजय दिला. सर्व जाणणारा, सर्व देणारा, सर्व अस्तित्वाचा स्रोत—त्याला विजय दिला. प्राणाचा स्वामी, महान आत्मा—त्याला नमस्कार, विजय दिला. ज्ञान आणि अज्ञान त्याच्या अंगात, प्राणदाता, पापाचा नाश करणारा, धर्माचा स्वामी, पुण्याचा स्वामी, हरि—त्याला विजय दिला. ज्ञानस्वरूप, ज्ञानाने प्राप्त होणारा, त्याला नमस्कार, विजय दिला. कमळपर्ण डोळ्याचा, कमळनाभी—त्याला नमस्कार, विजय दिला. गोविंदा, गायींचा रक्षक, शुद्ध शंखधारी—त्याला विजय दिला. चक्रधारी, प्रकट आणि अप्रकट रूपात—त्याला नमस्कार. शौर्याने उजळलेले अंग, शौर्याचा नेता—त्याला विजय दिला. लक्ष्मीला आनंद देणारा, वेदांचा मूर्तिमंत स्वरूप—त्याला नमस्कार, विजय दिला. अशा प्रकारे सोमशर्मन आणि त्याची पत्नी सुमना यांनी भक्तिपूर्वक भगवान विष्णूची स्तुती केली आणि त्याच्या चरणी शरण गेले.