मुक या व्यक्तीने आपल्या आई-वडिलांसाठी रोज तेलाचा अभ्यंग, पान, मऊ कापड, गोड पदार्थ, दूध आणि साखर यांची व्यवस्था केली. वसंत ऋतूत त्याने त्यांना सुगंधी हार आणि विविध उपयुक्त व आनंददायक वस्तू दिल्या. उन्हाळ्यात त्याने त्यांना पंखा दिला, आणि नेहमीच आपल्या माता-पित्यांची सेवा केली; त्यांची काळजी घेतल्यानंतरच तो स्वतः भोजन करत असे. त्यांच्या थकव्याचा आणि दुःखाचा निवारण करत असे; या पुण्यामुळे विष्णू दीर्घकाळ त्याच्या घरात वास करत होता. आकाशात, आधारस्तंभ नसलेल्या जागेत, आणि मुकच्या घरातही, त्रिलोकांचा स्वामी नेहमी वसत होता. तो ब्राह्मणाचा रूप धारण करून, मोहक, इतरांना न दिसणारा, खरा सर्वोच्च, तेजस्वी, महान शक्तिशाली आणि मंदिर उजळवणारा होता. हे पाहून त्या ब्राह्मणाला आश्चर्य वाटले आणि त्याने मुकला संबोधले: "माझ्या जवळ ये, कारण मी तुझ्याकडून शाश्वत गोष्टीची इच्छा करतो." "तू मला, सर्व लोकांच्या हितासाठी, सत्य सांग," असे ब्राह्मण म्हणाला. मुक म्हणाला, "आज मी माझ्या आई-वडिलांची पूजा करत आहे; मी कसा येऊ शकतो?" "आई-वडिलांची पूजा झाल्यावर, मी नक्कीच तुझे आवश्यक कार्य करीन; तू दारात थांब, मी तुझ्या स्वागताची व्यवस्था करीन." चांडालाने हे सांगितल्यावर, ब्राह्मण रागावला: "ब्राह्मणाला सोडून, तुला कोणती मोठी कर्तव्ये आहेत?" मुक म्हणाला, "ब्राह्मण, तू व्यर्थ रागावू नकोस; मी आता तुझा क्रेन नाही. तुझा राग दुसऱ्या क्रेनसारखा निष्फळ ठरेल." "आकाशातील तुझे स्नानाचे वस्त्र न सुकते, न टिकते; हे ऐकून तू माझ्या घरात आला आहेस." "थांब, थांब, मी बोलतो; अन्यथा, त्या पतिव्रता स्त्रीकडे जा. तिला पाहिल्यावर, श्रेष्ठ ब्राह्मण, तुझे इच्छित पूर्ण होईल." त्यानंतर मुकच्या घरातून विष्णू, ब्राह्मणाचा रूप घेऊन, प्रकट झाला आणि ब्राह्मणाला म्हणाला, "मी तिच्या घराकडे जात आहे." हे विचार करून, श्रेष्ठ ब्राह्मण विष्णूबरोबर गेला; जात असताना, तो हरिला आश्चर्याने विचारतो: "ब्राह्मण, तू नेहमीच चांडालाच्या घरात, स्त्रियांमध्ये आनंदाने का राहतोस?" हरि म्हणाला, "आता तुझे मन नक्कीच शुद्ध नाही; त्या पतिव्रता स्त्रीला आणि इतरांना पाहिल्यावर, तू मला ओळखशील." ब्राह्मण म्हणाला, "ही पतिव्रता स्त्री कोण आहे, पिता? तिच्याबद्दल मी कोणती मोठी गोष्ट ऐकली नाही. मी तिथे का जात आहे? सांग, ब्राह्मण." हरि म्हणाला, "नद्या मध्ये गंगा श्रेष्ठ आहे; स्त्रियांमध्ये पतिव्रता; पुरुषांमध्ये प्रजापक; देवांमध्ये जनार्दन श्रेष्ठ आहे." "पतीच्या कल्याणासाठी नेहमी समर्पित असणारी स्त्री पतिव्रता आहे; ती दोन्ही कुटुंबातील शेकडो पुरुषांना उध्दार करते." "ती स्वर्गात जगते, जोपर्यंत सृष्टीचा अंत होत नाही; तिचा पती, जगाचा सम्राट, स्वर्गातून पडला तरी तो पुन्हा तिचा पती होतो." "त्याची राणी बनून, ती पुढे आनंद अनुभवते; पुन्हा-पुन्हा स्वर्ग मिळवते—यात शंका नाही." "शंभर जन्मानंतर, शेवटी, मोक्ष निश्चित मिळतो." ब्राह्मण म्हणाला, "पतिव्रता स्त्री कोण आहे, आणि तिच्या गुणधर्म काय आहेत?" "मला खरे ज्ञान सांग, श्रेष्ठ ब्राह्मण." हरि म्हणाला, "ती आपल्या पुत्रावर शंभरपट अधिक प्रेम करते, राजाला भीतीने पाहते." "पतीला प्रभू मानून त्याची पूजा करणारी, त्याला प्रभू म्हणून पाहणारी, ती पतिव्रता आहे. कामात सेविका, आनंदात वेश्या, भोजनात आईसारखी." "अडचणीत पतीला सल्ला देणारी; अशी पत्नी पतिव्रता आहे. ती विचार, वाणी, कृतीने पतीच्या आज्ञेचे उल्लंघन करत नाही." "पतीने भोजन केल्यावरच ती खाते; अशी पत्नी पतिव्रता आहे. पती ज्या पलंगावर झोपतो, तिथे ती काळजीपूर्वक त्याची सेवा करते." "ज्या ठिकाणी असेल, तिथे ती नेहमी पतीसोबत पूजा करते. ती मत्सर, कंजुषी, गर्व करत नाही." "सन्मान आणि अपमान समान मानणारी, ती पतिव्रता आहे. सज्ज वस्त्रधारी पुरुष—भाऊ, वडील, पुत्र—पाहून," "ती त्यांना अन्य पुरुष म्हणून पाहते, हे पुण्यशील; अशी पत्नी पतिव्रता आहे. तू तिच्याकडे जा, श्रेष्ठ ब्राह्मण, आणि जे हवे ते विचार." "त्याला आठ पत्नी आहेत; त्यात एक सुंदर रंगाची, सौंदर्यवान, तरुण, दयाळू आणि प्रसिद्ध आहे." "तिचे नाव शुभा आहे; तिच्याकडे जा आणि तुझ्या हिताचे विचार." असे सांगून, भगवंत तिथेच अदृश्य झाला. भगवंत अदृश्य झाल्याचे पाहून, ऋषीला आश्चर्य वाटले. तो त्या पुण्यशील स्त्रीच्या घरात गेला आणि पतिव्रता पत्नीला विचारले. पाहुण्याचे शब्द ऐकून, ती गोंधळ न करता पटकन घराबाहेर आली. ऋषीला पाहून, ती दारात उभी राहिली. तिला पाहून, श्रेष्ठ ऋषी आनंदाने म्हणाला: "तुझे प्रिय आणि हिताचे काय आहे, ते सांग, जे तू स्वतः पाहिले आहेस." पतिव्रता पत्नी म्हणाली, "सध्या मी पतीच्या पूजेत व्यस्त आहे; आम्हाला स्वतंत्रता नाही. नंतर मी आवश्यक ते करेन; आज कृपया स्वागत स्वीकार." ऋषी म्हणाला, "माझ्या शरीरात आज भूख नाही, तहान नाही, थकवा नाही. जे हवे आहे ते बोल, शुभे, अन्यथा मी तुला शाप देईन." ती म्हणाली, "मी क्रेन नाही, श्रेष्ठ ऋषी. तू धर्मतुला, धर्माचे पालन करणारा, त्याच्याकडे जा आणि तुझ्या हिताचे विचार, ऋषी." असे सांगून, ती सती घराच्या आतील भागात गेली. तिथे ऋषीने चांडालाच्या घरात एक ब्राह्मण पाहिला. विचार करता करता, ऋषीला आश्चर्य वाटले आणि तो त्याच्यासोबत गेला. त्याने त्या ब्राह्मणाला निर्भय मनाने उभा पाहिले.