रामा दक्षिण समुद्र किनाऱ्यावरून वेगाने निघून गेला. त्याच वेळी आकाशातून वादळासारखा गंभीर आवाज उमटला. त्या आवाजात रुद्र म्हणाले, "हे राम, तुझ्यावर सदैव कल्याण होवो! मी येथे उपस्थित आहे. या पृथ्वीवर, या जगात जोपर्यंत अस्तित्व टिकते, तोपर्यंत तुझा हा पूल आणि हे पवित्र स्थान कायम राहील, हे राघव." देवांच्या देवाचे हे अमृतासारखे शब्द ऐकून रामाने अत्यंत श्रद्धेने रुद्राला नमस्कार केला. राम म्हणाला, "देवांचा अधिपती, भक्तांना निर्भयता देणारा, गौरीचा प्रिय, दक्षाच्या यज्ञाचा संहार करणारा, तुला नमस्कार! भव, शर्व, रुद्र, वरदान देणारा, पशुपती, उग्र, जटाधारी, महादेव, भयानक, त्र्यंबक, दिशांचा स्वामी, ईशान, भगाचा नाश करणारा, अंधकाचा संहार करणारा, नीलकंठ, प्रचंड, सृष्टीचा स्तुती करणारा, कुमाराच्या शत्रूंचा संहार करणारा, कुमाराचा उत्पत्ती करणारा, रक्तवर्णी, धूरवर्णी, शिव, संहारक, नीलचूडा, त्रिशूळधारी, असुरांचा संहारक, उग्र, त्रिनेत्री, सुवर्णबीजधारी, निष्कलंक, अंबिकेचा पती, सर्व देवांनी स्तुती केलेला, सहज मिळणारा, सर्वांना प्रिय, सद्योजात, वृषध्वज, कपालधारी, जटाधारी, ब्रह्मचारी, ज्वलंत, तपस्वी, ब्राह्मणांचा आधार, विजयी, विश्वाचा आत्मा, सृष्टीकर्ता, सर्वत्र व्यापलेला, शरणागतांचा दुःखहर्ता, भक्तांवर दयाळू, तेजस्वी, मनाने जाणता, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार!" पुलस्त्य ऋषी सांगतात, "राजा, अशा प्रकारे रामाने देवांच्या देव हराचा स्तुती केली. तेव्हा रुद्राने रामाशी बोलले, जो भक्तीने समोर झुकून उभा होता." रुद्र म्हणाले, "राघव, तुझ्यावर सदैव शुभ घडो! मनात जे आहे ते बोल. तूच नारायण आहेस, मानव रूपात लपलेला. देवांच्या कल्याणासाठी तू पृथ्वीवर अवतरला आहेस आणि तुझे कार्य पूर्ण झाले आहे. आता, शत्रूंचा संहार करणारा, तुझे ध्येय पूर्ण झाले आहे, आपल्या निवासस्थानी परत जा." "रघुवंशाचा आनंद, तुझ्या हातून सेतू नावाच्या परम तीर्थाचे स्थापना झाले आहे. राजा, मनुष्य समुद्रावर येऊन त्याचे दर्शन घेऊ शकतात. मोठ्या पापांनी ग्रस्त असलेल्यांचे पाप येथे नष्ट होते, अगदी ब्रह्महत्येसारख्या गंभीर पापही. केवळ दर्शनानेच पाप नष्ट होते, अधिक विचाराची गरज नाही. रघुकुलातील श्रेष्ठ, आता गंगेच्या तीरावर वामनाची स्थापना कर." "हे शत्रूंचा संहार करणारा, पृथ्वीवर आठ भागांची स्थापना करून, आता तू आपल्या श्वेतद्वीपावर जा. हे देव, तुला नमस्कार!" रामाने नमस्कार करून, पवित्र पुष्कर तीर्थ गाठले. पण त्याचा दिव्य विमान आकाशात वर न गेल्याचे त्याला जाणवले, कारण ते काहीतरी वेढले गेले होते. रामाने वानरराजाला विचारले, "हे वाहन आकाशात उभे असूनही वेढले गेले आहे, याचे कारण काय आहे? पाहा." रामाच्या आज्ञेवर सुग्रीव पृथ्वीवर उतरला आणि त्याने ब्रह्मा, देव आणि सिद्धांसह पाहिले. त्याने सर्व जगाचा पितामह, ब्रह्मर्षींनी आणि चार वेदांनी वेढलेला ब्रह्मा पाहिला. त्याच्याकडे गेल्यावर ब्रह्मा रामाशी बोलला. विश्वाचे रक्षक, वसु, आदित्य, मरुतगण यांच्या सह ब्रह्मा, ज्याला दिव्य विमानही पार करू शकत नाही, उपस्थित होते. मग राम सुवर्णाने शोभित पुष्पकातून उतरला, नमस्कार करून विरिंचीला, गायत्रीसह उभ्या असलेल्या ब्रह्माला भेटला. रामाने आठ अंगांनी पृथ्वीला स्पर्श करून, पाच अंगांनी नमस्कार केला आणि नम्रतेने देवांच्या देव विरिंचीची स्तुती केली. राम म्हणाला, "जगाचा सृष्टीकर्ता, प्रजापती आणि देवांनी पूजिलेला, देवांचा स्वामी, लोकांचा स्वामी, प्राण्यांचा स्वामी, विश्वाचा स्वामी, तुला नमस्कार! देवांचा अधिपती, देव आणि दानवांनी पूजिलेला, भूत, भविष्य, वर्तमानाचा स्वामी, सिंहासारखी पिंगट डोळे असलेला, तुला नमस्कार!" "तू बालरूप, वृद्धरूप, कस्तुरीच्या वस्त्रात, कस्तुरीच्या आसनावर बसलेला, उद्धारकर्ता, देव, त्रिलोकांचा स्वामी, सार्वभौम. सुवर्णबीज, कमळातून उत्पन्न, वेदांचा स्रोत, स्मृतीचा दाता, महान सिद्ध, महाकमळधारी, महादंडधारी, पवित्र मेखल्याने बांधलेला." "तो काळ, काळाचा स्वरूप, नीलकंठ, श्रेष्ठ ज्ञानी, वेदांचा सृष्टीकर्ता, शाश्वत बालरूप, अविनाशी प्राण्यांचा स्वामी. त्याच्या हातात कुश आहे, हंसध्वज, सृष्टीकर्ता, संहारक, हर, हरि, जटाधारी, मुंडित, चूडाधारी, दंडधारी, गदाधारी, महान कीर्ती." "तो प्राणींचा स्वामी, देवांचा निरीक्षक, सर्वांचा आत्मा, सर्वांचा आधार, सर्वत्र व्यापलेला, सर्वांचा ग्राही, सृष्टीकर्ता, अविनाशी गुरु. जलपात्रधारी, समिध आणि यज्ञोपकरणे धारण करणारा, यज्ञात आह्वान केला जाणारा, पूजिला जाणारा, ॐकार, ज्येष्ठ सामाचा श्रेष्ठ गायक." "तो मृत्यू आणि अमरत्व, परियात्र पर्वताचा, श्रेष्ठ व्रतधारी, ब्रह्मचारी, व्रतधारी, गुहावासी, सुंदर कमळासारखे डोळे असलेला. अमर, मनोहारी, उगवत्या सूर्यासारखा, उजव्या आणि डाव्या बाजूला पत्नींसह असलेला." "तो भिक्षुक, भिक्षारूप धारण करणारा, त्रिजटाधारी, दृढ, मनाच्या गतीचा नियंत्रक, इच्छा, मधुर, मधमाशीप्रमाणे. तो अरण्यवासी, वनात गेलेला, तपस्वी, पूज्य, जगाचा आधार आणि सृष्टीकर्ता, शाश्वत, अविचल व्यक्ती." "तो धर्माचा निरीक्षक, विषम नेत्रधारी, त्रिविध धर्माचा आधार, प्राणींचा पोषक, त्रिवेदांचा ज्ञाता, अनेक रूपांचा, दहा हजार सूर्यांसारखा तेजस्वी. तो मोहक आणि बांधणारा, विशेषतः असुरांचा, देवांचा देव, कमळचिन्हित, त्रिनेत्री, कमळासारखे केस असलेला." अशा प्रकारे रामाने ब्रह्माची स्तुती केली आणि त्या दिव्य उपस्थितीत सर्व देवांनी रामाचा सन्मान केला.