मेघनादाने इंद्राचा पराभव केला होता, तेव्हा वामन, कमलासारख्या डोळ्यांचा, आणला गेला होता—हे लक्ष्मणाने रामाला सांगितले आणि म्हणाला, “हे राघवा, हे वामन देवता, देवांचा देव, घ्या आणि त्याची स्थापना करा.” रामाने त्याचा स्वीकार केला, पुष्पक विमानावर चढला, आणि अनंत संपत्ती, रत्न, तसेच उत्तम वामन मूर्ती घेतली. रामाने वामनाला स्थापित केल्यानंतर सुग्रीव आणि भरताला विमानात घेतले. आकाशातून प्रवास करत असताना रामाने विभीषणाला सांगितले, “तू येथे राहा.” राघवाच्या या आज्ञेवर विभीषण म्हणाला, “हे प्रभो, तुमच्या आज्ञेनुसार मी सर्व काही करीन. हे सेतू, राजन, पृथ्वीवरील सर्व लोकांना पार करता येईल; तुमची आज्ञा मोडली जाऊ नये.” विभीषण विचारू लागला, “माझे कर्तव्य काय आहे, हे प्रभो? मी काय करावे?” रामाने धनुष्य हातात घेतले, सेतू दोन भागात फाडला, आणि त्यात वेगाने तीन भाग करून दहा योजनांचा अंतर तयार केला. एक योजन फाडून तीन विभाग केले. समुद्राच्या किनाऱ्यावरील पवित्र वनात पोहोचून, रामाने लक्ष्मीच्या स्वामीची पूजा केली. त्याने ‘रामेश्वर’ नावाचा देव, देवांचा देव, जनार्दन, याची स्थापना केली, त्याला अभिषेक आणि पूजा केली, आणि जलपात्र उचलले. त्यानंतर राम दक्षिण समुद्रातून वेगाने निघाला. आकाशातून मेघगर्जनेसारखा आवाज उमटला. रुद्र म्हणाले, “हे राम, तुझे कल्याण होवो! मी येथे उपस्थित आहे. या जगाचा अस्तित्व असेपर्यंत, पृथ्वी टिकतेपर्यंत—तुझा सेतू आणि पवित्र स्थान कायम राहील.” देवांचा देव रुद्राचे हे अमृतासारखे शब्द ऐकून, राम म्हणाला, “देवांचा स्वामी, भक्तांना अभय देणारा, गौरीचा प्रिय, दक्षाच्या यज्ञाचा संहारक, तुला नमस्कार!” रामाने भावपूर्ण नमस्कार केले: “भाव, शर्व, रुद्र, वरदान देणारा, गोस्वामी, उग्र, जटा-धारी, महादेव, त्रासदायक, त्र्यंबक, दिशांचा स्वामी, ईशान, भगाचा संहारक, अंधकाचा संहारक, निळ्या गळ्याचा, प्रचंड, सृष्टीचा स्तुतीकर्ता, कुमाराच्या शत्रूंचा संहारक, कुमाराचा जनक, लालवर्णी, धुराळा, शिव, संहारक, निळ्या मुकुटधारी, त्रिशूळधारी, राक्षसांचा संहारक, उग्र, त्रिनेत्री, सुवर्णबीजधारी, निष्कलंक, अंबिकाचा पती, सर्व देवांचा स्तुत्य, सुलभ, इच्छित, सद्योजात, वृषध्वज, कपालधारी, जटाधारी, ब्रह्मचारी, ज्वलंत, तपस्वी, ब्राह्मणांचा आधार, विजयी, विश्वाचा आत्मा, विश्वाचा सर्जक, सर्वव्यापी.” “दिव्य, शरणागतांचे दुःख दूर करणारा, भक्तांवर दयाळू, ज्याची तेज सर्वत्र व्यापते आणि मनाने जाणता येते—तुला नमस्कार!” पुलस्त्य म्हणतो: अशा प्रकारे देवांचा देव हराची स्तुती होत असताना, रुद्राने भक्तिपूर्वक झुकलेल्या रामाला संबोधले. रुद्र म्हणाले, “हे राघवा, तुझे कल्याण होवो! मनातील इच्छा सांग. तू स्वतः नारायण आहेस, मानव रूपात लपलेला. देवांच्या हितासाठी तू अवतार घेतलास, आणि तुझे कार्य पूर्ण झाले आहे. आता, शत्रूंचा संहारक, तुझा हेतू साध्य झाल्याने, तुझ्या स्वतःच्या स्थानावर परत जा.” “रघुकुलाचा आनंद, तुझ्यामुळे ‘सेतू’ नावाचा सर्वोच्च तीर्थ स्थापन झाला आहे. येथे येऊन, मनुष्य समुद्राजवळ त्याचे दर्शन घेऊ शकतात. ज्या लोकांवर मोठ्या पापांचा भार आहे, त्यांचे पाप येथे नष्ट होते—even ब्रह्महत्येसारखे महापाप. केवळ दर्शनाने पाप नष्ट होते—यात अजून विचार करण्याची गरज नाही. आता, रघुकुलश्रेष्ठ, गंगेच्या किनारी वामनाची स्थापना कर.” “पृथ्वीवर आठ भागांची स्थापना करून, शत्रूंना जिंकणारा, तू तुझ्या स्वेतद्वीपस्थानी जा. हे देव, तुला नमस्कार!” रामाने नमस्कार करून पुष्कर पवित्र स्थळी पोहोचला. पण दिव्य पुष्पक विमान आकाशात वर गेलं नाही; ते आकाशात स्थिर, घेरलेलं होतं. रामाने सुग्रीवाला विचारले, “हे वाहन का घेरले गेले आहे, आकाशात आधाराशिवाय उभं आहे? नक्की काही कारण आहे—पहा.” रामाच्या आज्ञेवर सुग्रीव पृथ्वीवर उतरला आणि ब्रह्मा, देव, सिद्धांसह उपस्थित आहेत हे पाहिले. त्याने सर्व जगाचा पितामह, ब्रह्मर्षींनी आणि चार वेदांनी घेरलेला ब्रह्मा पाहिला. त्याच्या दर्शनानंतर सुग्रीव पुढे गेला, आणि ब्रह्मा, जगाचा पितामह, रामाला संबोधला. जगाच्या रक्षकांसह, वसु, आदित्य, मरुतांच्या समूहासह, ब्रह्मा—त्याच्या उपस्थितीमुळे दिव्य विमान पुढे जाऊ शकत नव्हते. त्यानंतर राम सुवर्णाने सजलेले पुष्पक विमानातून उतरला, नमस्कार करून गायत्रीसह उभ्या असलेल्या विरिंची (ब्रह्मा) जवळ गेला. आठ अंगांनी पृथ्वीला आलिंगन देत, पाच अंगांनी नमस्कार करून, विनयाने देवांचा देव विरिंचीची स्तुती केली. राम म्हणाला, “सर्व जगाचा सर्जक, प्रजापती आणि देवांनी पूज्य, देवांचा स्वामी, जगाचा स्वामी, प्राण्यांचा स्वामी, विश्वाचा स्वामी—तुला नमस्कार. देवांचा स्वामी, देव-दानवांनी पूज्य, भूत, वर्तमान, भविष्याचा स्वामी, सिंहासारखे तांबड्या डोळ्यांचा—तुला नमस्कार. तू बालरूपात आहेस, वृद्धरूप घेतोस, मृगचर्म परिधान करतोस, मृगचर्मावर बसतोस; तू उद्धारकर्ता, देव, त्रिलोकांचा स्वामी, सार्वभौम आहेस. तू सुवर्णबीजधारी, कमलजन्म, वेदांचा स्रोत, स्मृतीचा दाता, महान सिद्ध, महासंपन्न, महान कमलधारी, महान दंडधारी, पवित्र कंबरधारी आहेस.” अशा प्रकारे रामाने ब्रह्माची स्तुती केली आणि त्याची नम्रता प्रकट केली.