पहिल्या दिवशी चौदा योजनांची बांधणी झाली; दुसऱ्या दिवशी छत्तीस योजनांची, आणि तिसऱ्या दिवशी पन्नास योजनांची. समोर सुवर्ण किल्ले आणि द्वारांनी सजलेली लंका दिसत होती; येथेच वानरांच्या उत्तम सैन्याने मोठा वेढा घातला होता. चैत्र महिन्याच्या शुद्ध पक्षातील चौदाव्या दिवशी येथे एक महान युद्ध झाले; त्या युद्धात, चाळीस दिवसांच्या आत रावणाचा वध झाला. याच ठिकाणी राक्षसांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या प्रहस्ताचा वध नीलाने केला, आणि धूम्राक्षाचा वध हनुमानाने केला. महोदर आणि अतिकाय यांचा वध सुग्रीवाने केला, आणि कुम्भकर्ण व इंद्रजित यांचा वध लक्ष्मणाने केला. मी स्वतः याच ठिकाणी दशग्रीव रावणाचा वध केला; ब्रह्मा, जगांचा पितामह, येथे बोलण्यासाठी आला. शूलपाणी देव, म्हणजेच बैलध्वज शिव, पार्वतीसह येथे आले; महेंद्राच्या नेतृत्वाखाली देवगण, गंधर्व, आणि किन्नरही येथे उपस्थित होते. माझे वडील, त्रिविष्टपातील महान राजा, अप्सरांच्या आणि विद्याधरांच्या समूहासह येथे आले. त्यांच्या उपस्थितीत, सीतेने शुद्धतेची इच्छा व्यक्त केली, आणि तिला सांगितले गेले: "सीते, तू अग्नीत प्रवेश करून शुद्धता प्राप्त केली आहेस." देव, लंकेचे अधिपती आणि माझ्या वडिलांच्या आज्ञेने मला भेटले; मग माझ्या वडिलांनी मला सांगितले: "रामा, अयोध्येला जा, माझ्या मुला." त्यांनी पुढे सांगितले: "रामाच्या अनुपस्थितीत मला स्वर्गाची किंमत नाही; तू मला वाचवले आहेस, आणि तुझ्या कृपेने मी इंद्रलोक प्राप्त केला." राजाने लक्ष्मणाला सांगितले: "माझ्या मुला, तू मोठे पुण्य मिळवले आहेस; तुझ्या भावासारखेच तूही सर्वोच्च दिव्य लोकात पोहोचशील." त्याने सीतेला बोलावून सांगितले: "साध्वी, तुझ्या पतीवर राग धरू नकोस." "तुझ्या पतीची कीर्ती नक्कीच सर्वोच्च असेल," असे रामाने सांगितले, आणि तो पुष्पक विमानात बसून राहिला. तेव्हा राक्षसांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या काहींनी जलदपणे विभीषणाकडे जाऊन सांगितले: "राम, सुग्रीवासह येथे आला आहे." हे ऐकून विभीषणाने त्या गुप्तचरांना इच्छित सर्व संपत्ती आणि खजिने दिले. शहर सजवून, तो आपल्या मंत्र्यांसह बाहेर आला; त्याने रामाला पुष्पक विमानात बसलेला पाहिले, जणू काही मेरू पर्वतावर सूर्यच विराजमान आहे. आठ अंगांनी नमस्कार करून, विभीषणाने राघवाला म्हणाले: "आज माझा जन्म सार्थक झाला, माझ्या सर्व इच्छा पूर्ण झाल्या." "मी जगात पूज्य आणि निर्दोष असलेल्या दिव्य पायांचे दर्शन घेतले आहे, त्यामुळे मी इंद्रासह देवांमध्येही स्तुत्य आहे." "मी स्वतःला पुरंदर, देवांचा अधिपती, याहून श्रेष्ठ मानतो, कारण मी रावणाच्या उज्ज्वल, रत्नांनी सजलेल्या घरात राहतो." काकुत्स्थ राम बसलेला असताना, विभीषणाने अर्घ्य अर्पण केले आणि हात जोडून सुग्रीव आणि भरताशी बोलले. "रामासाठी, जो येथे आला आहे, मी काहीही देऊ शकत नाही; रामाने त्रैलोक्याच्या काट्याचा नाश केला आहे." "दुष्टाचा वध करून, ही नगरी पूर्वी मला दिली गेली; ही नगरी, या पत्नी, हे पुत्र, आणि मी स्वतः—" "हे सर्व मी अर्पण केले आहे; हे सर्व तुझ्यासाठी अक्षय असो." मग लंकेत राहणारे सर्व नागरिक आणि लोक, राघवाला पाहण्याची उत्सुकता घेऊन आले; त्यांनी विभीषणाला सांगितले: "हे विभीषण, आम्हाला राम दाखव." विभीषणाने राघवाला त्यांच्या विषयी सांगितले; रामाच्या आज्ञेने भरताने त्यांचे सर्व उपहार स्वीकारले. वानरांचा राजा संपत्ती आणि रत्नांचे ढीग घेऊन गेला; अशा प्रकारे राम राक्षसांच्या निवासस्थानी तीन दिवस राहिला. चौथा दिवस आला आणि राम सभेत बसला असताना, केकसीने आपल्या मुलाला सांगितले: "माझ्या मुला, मला रामाला पाहायचे आहे." "त्याचे दर्शन घेतल्याने, श्रेष्ठ ऋषींना महान पुण्य मिळते; तो विष्णु आहे, अत्यंत भाग्यवान, चार रूपांचा शाश्वत भगवान." "सीता ही लक्ष्मी आहे, हे भाग्यवान; तिला तुझ्या मोठ्या भावाने ओळखले नाही; तुझ्या वडिलांनी पूर्वी देवांच्या सभेत हे घोषित केले होते." "विष्णु रघुकुलात दशरथाचा पुत्र म्हणून जन्म घेईल, आणि दशग्रीव राक्षसाचा नाश करेल." विभीषण म्हणाला: "माते, असे करा, नववा वर स्वीकारा, आणि चंदनाने अभिषिक्त पात्र, दही, मध, आणि तांदळाचे दाणे घेऊन जा." "दुर्वा घालून अर्घ्य अर्पण करा, आणि राजकुमाराला पाहण्यासाठी जा; सरमा आणि इतर दिव्य कन्यांनाही सोबत घ्या." "राघवाकडे जा; मी तुझ्या पुढे जाईन," असे सांगून विभीषण रामाच्या ठिकाणी गेला. त्याने रामाला पाहण्यासाठी जमलेल्या सर्व दानवांना दूर केले, सभा शुद्ध केली, आणि रामाला समोर उभे केले. विभीषण म्हणाला: "हे प्रभु, माझी विनंती ऐका; हे नरराजा, जी दशग्रीव, कुम्भकर्ण, आणि मला जन्माला घालणारी आहे—" "ती आमची दिव्य माता आहे, आणि तिला तुझे पाय पाहायचे आहेत; तिला दया दाखवा आणि दर्शन द्या." राम म्हणाला: "माझ्या आईला पाहण्याची इच्छा आहे, मी तिच्याकडे जाईन; तू राक्षसांचा राजा, माझ्या पुढे जा." हे शब्द देऊन, राम आपल्या उत्कृष्ट आसनावरून उठला, हात जोडून डोक्यावर ठेवले, आणि आदरपूर्वक वंदन केले. "मी येथे तुझ्या पादांना नमस्कार करतो; तू धर्माने माझी माता आहेस, आणि महान तप व विविध पुण्यांनीही.