एकदा, शिबीच्या घरात एक सिद्ध आला. त्याला पाहून, शिबीने अत्यंत आदराने आणि मनापासून पाहुण्याचा सत्कार केला. शिबीने त्याची कुशलता विचारली आणि प्रदेशांची माहिती विचारू लागला. त्यावेळी, त्या सिद्ध gleaner ने विचारले, “कुठले देश, कुठली लोकसंख्या, कुठले पर्वत आणि कुठली आश्रम, हे द्विजश्रेष्ठ, पवित्र मानले जातात? कृपया, आपुलकीने मला ते दर्शवा.” सिद्ध म्हणाला, “ज्या प्रदेशात, ज्या लोकांमध्ये, ज्या पर्वतांमध्ये आणि ज्या आश्रमांमध्ये त्रिस्रोत, उत्तम नदी, म्हणजेच गंगा सदैव वसते, ते सर्व पवित्र आहेत. तप, ब्रह्मचर्य, यज्ञ किंवा दानाने जी अवस्था मिळत नाही, ती गंगेची सेवा करून सहज मिळते. गंगेच्या पाण्यात स्नान केलेल्या संयमी पुरुषांना जी संतुष्टी मिळते, ती शंभर यज्ञांनीही मिळत नाही. जसा सूर्य उगवल्यावर गडद अंधार नाहीसा होतो, तसाच गंगेच्या पाण्यात स्नान केल्यावर पाप नष्ट होते. कपाशीचा ढीग जसा अग्नीने जळून जातो, तसा गंगेच्या पाण्यात बुडल्यावर सर्व पाप नष्ट होतात. सूर्यकिरणांनी उष्ण झालेले गंगेचे पाणी पिल्याने गोहत्या पापातून मुक्ती मिळते आणि अग्निपेक्षा अधिक शुद्धता प्राप्त होते. एक पाय गंगेच्या पाण्यात ठेवून स्नान केल्याने हजार चंद्रायण व्रताचे पुण्य मिळते. जर कोणी हजारो वर्षे उलट्या अवस्थेत लटकून तप करतो, किंवा श्रेष्ठ पुरुष फक्त एक महिना गंगेची सेवा करतो, तरी ब्रह्महत्येचे पाप नाहीसे होते आणि विष्णूच्या निष्पाप अवस्थेत पोहोचतो. ही वेणी पवित्र, शुद्ध आणि पाप नष्ट करणारी आहे. फक्त गंगेचे स्मरण केल्यानेही, अगदी बालहत्यारे, त्वरित मुक्त होतात; आणि ती पवित्र स्थळांचा राजा, प्रयाग, वैष्णवांमध्ये अत्यंत दुर्लभ आहे. तिथे स्नान केल्यावर, श्रेष्ठ पुरुष, वैकुंठात त्वरेने पोहोचतो; त्याला मित्र-शत्रू, धर्म-अधर्म यांची जाणीव राहत नाही. गंगेच्या स्नानाने मोठ्या पापांपासून मुक्ती मिळते. ‘गंगा, गंगा’ असे शेकडो योजनांवरून उच्चारल्यानेही सर्व पाप नष्ट होतात आणि विष्णूच्या लोकात पोहोचतात. ब्रह्महत्यारे, गोहत्यारे, मद्यपान करणारे किंवा बालहत्यारे, सर्व पापांतून मुक्त होतात आणि स्वर्गात पोहोचतात. माधवाचे दर्शन, भगवंताचे दर्शन, आणि वेणीत स्नान केल्याने वैकुंठात जायला मार्ग मिळतो. जसा सूर्य उगवल्यावर अंधार नाहीसा होतो, तसाच तिथे स्नान केल्याने पाप नाहीसे होते. गंगाद्वार, कुशावर्त, गल्लिका (किंवा बिल्वका), नीलपर्वत आणि कनाखळा या पवित्र स्थळांमध्ये स्नान केल्याने पुन्हा जन्म मिळत नाही. हे जाणून, श्रेष्ठ पुरुष गंगेच्या स्नानाने वारंवार पापमुक्त होतो. देवांमध्ये विष्णू श्रेष्ठ; यज्ञांमध्ये अश्वमेध; झाडांमध्ये अश्वत्थ; आणि नद्या मध्ये भगीरथी सदैव श्रेष्ठ आहे. इतका हा गंगेच्या महिमाचा अध्याय, ‘गंगा महिमा’, उमापती आणि नारद यांचा संवाद, पद्म महापुराणाच्या उत्तरखंडात संपतो. पुढे, महादेव म्हणतात, “याच चैत्र महिन्यात, दमणकाचा उत्सव साजरा केला पाहिजे; विशेषतः, शुद्ध द्वादशीच्या दिवशी योग्य विधीने तो उत्सव करावा. वैष्णवांनी श्रद्धेने या पवित्र उत्सवाचे आयोजन करावे; यामुळे लोकांचा आनंद वाढतो. दमणकाचा दिव्य पुष्प देवांच्या आनंदातून उत्पन्न झाले आहे. सर्व पूजेचा फल मिळवू इच्छिणारे भक्त वैष्णवांनी, चैत्र शुद्ध द्वादशीला, हे नागानंदिनी, दमणक पुष्प अर्पण करावे. अत्यंत भक्तीने, मन एकाग्र करून, मोठा उत्सव आयोजित करावा; आणि प्रथम, पवित्र मनाने, स्वतः बागेत जावे. गुरूच्या आज्ञेने, रतीसह पूजा करावी: ‘हे कामा, विश्वाचा मोह करणारा, तुला नमस्कार.’ विष्णूसाठी मी शोध घेईन; कृपा कर. गाण्याच्या आणि वाद्यांच्या ध्वनीत, दमणक घरात आणावा. एकादशीला, श्रेष्ठ देव, प्रारंभिक विधी करून, वैष्णवांनी रात्री भक्तीने पूजा करावी. प्रथम, त्याच्या समोर सर्वतोभद्र मंडळ तयार करावे; आणि देवाधिदेवास रतीसह तेथे स्थापित करावे. शुद्ध पांढऱ्या वस्त्राने दमणक झाड झाकावे; आणि द्विजश्रेष्ठ वैष्णवांनी तिथे पूजा करावी. ‘क्लीं, कामदेवाला नमस्कार; ह्रीं, रतीला नमस्कार’ असे म्हणावे. कंदरपाला पूर्व दिशेसह सर्व दिशांना स्थापित करून, ज्ञानी व्यक्तीने पूजा करावी. सुवास, पुष्प, धूप, दीप आणि आरती रात्री भक्तीने, नियमाने करावी, हे देवांच्या अधिष्ठात्री. पूर्वेस ‘मदनाला नमस्कार’; आग्नेयेस ‘मन्मथाला नमस्कार’; दक्षिणेस ‘कंदरपाला नमस्कार’; नैऋत्येस ‘अनंगाला नमस्कार’; पश्चिमेस ‘भस्मशरीराला नमस्कार’; वायव्येस ‘स्मराला नमस्कार’; उत्तर दिशेस ‘ईश्वराला नमस्कार’; आणि ईशान्येस ‘पुष्पबाणाला नमस्कार’. चारही दिशांना पूजा करावी. येथे केशवाची पूजा केली की सर्व देवांची योग्य पूजा होते. दमणक झाडाची पूजा अखंड तांदूळ, सुवास, धूप, दीप, नैवेद्य आणि पानाने करावी; आणि म्हणावे: ‘आम्ही त्या परम पुरुष कामदेवाचा ध्यान करतो; अनंग आम्हाला प्रेरणा देवो.’ अशा काम-गायत्रीने, दमणकावर एकशे आठ वेळा जप करावा आणि नमस्कार करावा: ‘पुष्पबाणाला, जगाचा आनंद वाढवणारा; मन्मथाला, जगाचा डोळा; आणि रतीला आनंद देणारा, यांना नमस्कार.’ ‘देवाधिदेवांना नमस्कार; श्री विश्वेशाला नमस्कार; रतीच्या स्वामीला नमस्कार; विश्वाचा अलंकार, तुला नमस्कार.’ ‘विश्वाचा स्वामी, सर्वांचा बीज, तुला नमस्कार; या विविध मंत्रांनी, विशेषतः आगमात सांगितलेल्या मंत्रांनी.’ जनार्दनास, लक्ष्मीसमेत, प्रयत्नपूर्वक पूजा करावी; prescribed कर्मे अर्पण करून, ज्ञानी व्यक्तीने रात्रभर जागरण करावे. ‘हे देवाधिदेव, विश्वाचा स्वामी, इच्छित वस्तू देणारा, माझ्या हृदयात इच्छांची पूर्ती कर, हे विष्णू, कामेश्वरीच्या प्रिय!’ अशा प्रकारे, दमणक उत्सवाचा विधी सांगितला आहे.