या प्रसंगात, भक्त आपल्या अंतःकरणातून परमेश्वराचे गुणगान करतो. तो म्हणतो, “प्रभु, तुम्ही मुक्त असलात किंवा या जगात वावरत असलात, इंद्र, चंद्र, अग्नी, सूर्य, वायू आणि पृथ्वी यांच्या स्वरूपात तुम्ही त्यांच्या स्वभावानुसार रूप धारण करता, तरीही तुमचे खरे स्वरूप सर्वत्र व्यापलेले आणि अचल आहे.” तो भक्त पुढे म्हणतो, “अनंत प्रभु, माझ्या या स्तुतीला स्वीकारा. माझे मन ध्यानात एकरूप झाले आहे, हृदय शुद्ध आहे आणि माझे विचार नेहमी तुमच्यावरच केंद्रित आहेत.” तो परमात्म्याला वंदन करून म्हणतो, “हे हृदयात वास करणाऱ्या प्रभु, मी तुम्हाला नमस्कार करतो. मी नेहमीच तुम्हाला वंदन करतो, हे प्राचीन प्रभु. तुमची महिमा मला प्रकट झाली आहे, कारण तुम्हीच मला सर्व मार्गांमध्ये जागृत केले आहे.” तो विनंती करतो, “आम्ही या संसाराच्या फेर्यात अडकलेलो आहोत, कृपा करून आमच्यात पुन्हा भीती उत्पन्न होऊ देऊ नका.” यानंतर ब्रह्मा म्हणतात, “हे केशव, यात शंका नाही की तुम्ही सर्वज्ञ आहात, ज्ञानाचा खजिना आहात. देवांमध्ये नेहमीच प्रथम पूजनीय तुम्हीच असाल.” त्यानंतर, नारायणानंतर रुद्र अत्यंत भक्तीभावाने ब्रह्मा, कमळातून उत्पन्न झालेल्या, यांना वंदन करतात आणि स्तुती करतात. रुद्र म्हणतात, “कमळ नेत्र असणाऱ्या प्रभु, तुम्हाला नमस्कार. कमळातून जन्मलेल्या तुम्हाला वंदन. देव आणि असुरांचे गुरु, कर्ता, आणि परमात्मा तुम्हाला नमस्कार.” “सर्व देवांचे अधिपती, मोहाचा नाश करणारे, विष्णूच्या नाभीवर वास करणारे, कमळासनावर जन्म घेणारे – तुम्हाला वंदन.” “माणिकासारख्या लाल रंगाचे शरीर असणारे, कोमल हात चमकणारे, मी तुमच्याकडे शरण आलो आहे; या संसारसागरातून मला तारावे.” “पूर्वी, हे पितामह, मी तुमचे मेघासारखे निळे कळीप्रमाणे रूप पाहिले आणि पुन्हा तुमचे पाकळ्या व केसरांनी सुशोभित लाल मुख पाहिले.” “त्या अगणित पाकळ्यांच्या, निर्मळ व निष्कलंक कमळावर तुम्ही वास केला आणि तिथूनच या सृष्टीची निर्मिती केली.” “हे जगपूजित प्रभु, तुमच्याशिवाय दुसरा कोणताही आश्रय नाही; तुम्हाला नमस्कार. सावित्रीच्या पतीच्या शापामुळे माझे लिंग पृथ्वीवर पडले आहे.” “आता मला शांती द्या; मला आणि माझ्या पत्नीचे रक्षण करा. ब्रह्मा माझ्या पायांचे, कमळासन माझ्या मांडीचे रक्षण करो.” “विरिंची माझ्या कंबरेचे, स्रष्टा माझ्या गुप्तांगाचे; कमळासारखा माझ्या नाभीचे, चतुर्मुख माझ्या पोटाचे रक्षण करो.” “विश्वाचा स्रष्टा माझ्या छातीचे, कमळातून जन्मलेला माझ्या हृदयाचे; सावित्रीपती माझ्या कंठाचे, हृषिकेश माझ्या मुखाचे रक्षण करो.” “कमळवर्णी माझ्या डोळ्यांचे, परमात्मा माझ्या डोक्याचे रक्षण करो. अशा प्रकारे गुरुंची नावे देऊन शंकर शुभता देणारे ठरले.” रुद्र म्हणतात, “हे धन्य ब्रह्मन्, तुम्हाला नमस्कार,” आणि मग ते शांत राहतात. तेव्हा प्रसन्न होऊन ब्रह्मा हराला म्हणतात, “आज मी तुला कोणते वर देऊ? जे काही तुला हवे आहे ते माग.” रुद्र म्हणतात, “हे प्रभो, जर तुम्ही माझ्यावर प्रसन्न असाल आणि मला वर द्यायचे ठरवले असेल, तर सांगा, तुम्ही कुठे वास करता आणि द्विज नेहमी कुठे तुम्हाला पाहतात?” “तुमचे निवासस्थान पृथ्वीवर कोणत्या नावाने प्रसिद्ध आहे? हे देखील सांगा, आणि तिथे तुमच्यावरील भक्ती कशी असते, तेही सांगावे.” ब्रह्मा सांगतात, “पुष्करमध्ये मी देवांचा प्रमुख आहे; गया येथे मी चतुर्मुख आहे; कण्यकुब्जमध्ये देवगर्भ आहे; भृगुकक्षामध्ये पितामह आहे.” “कावेरीवर मी स्रष्टा आहे; नंदीपुरात बृहस्पती; प्रभासात कमळज; आणि वानर्यामध्ये देवांना प्रिय आहे.” “द्वारावतीमध्ये मी ऋग्वेदासोबत आहे; वैदिशामध्ये लोकनाथ; पौंड्रकमध्ये कमळनेत्र; हस्तिनापुरात पिंगाक्ष आहे.” “जयंतीमध्ये मी विजय; जयंतामध्ये पुष्करावत; उग्रांमध्ये पद्महस्त; तमोनदीमध्ये अंधकाराचा नाश करणारा आहे.” “कांचीपुरात अहिच्छन्न विजयी आहे; नंदी लोकांना प्रिय; पाटलीपुत्रात ब्रह्मा; ऋषिकुंडात ऋषी आहे.” “महितार येथे मुकुंद; श्रीनिवासामध्ये श्रीकंठ; कामरूपात शुभरूप; वाराणसीमध्ये शिवप्रिय आहे.” “मल्लिकाक्ष येथे विष्णू; महेंद्रावर भार्गव; गोणार्दात वयोवृद्धाचा रूप; उज्जयिनीमध्ये पितामह आहे.” “कौशांबीमध्ये महाबोधी; अयोध्येत राघव; चित्रकूटात ऋषिपती; विंध्य पर्वतात वराह आहे.” “गंगाद्वारात परमेश्वर; हिमवंतावर शंकर; देविकेत करंडल घेतलेला; चतुर्वटात स्रुकधारी आहे.” “वृंदावनात कमळहस्त; नैमिषात कुशधारी; गोपलक्षात गोपती; यमुनेच्या तीरावर चंद्रासोबत आहे.” “भागीरथीवर कमळदेही; जलंधरात जलानंद; कौंकणात मद्राक्ष; कांपिल्यात सुवर्णप्रिय आहे.” “वेंकटावर अन्नदाता; क्रतुथलात शंभु; लंकेत पुलस्त्य; काश्मीरमध्ये हंसारूढ आहे.” “अर्बुदात वसिष्ठ; उत्पलावतात नारद; मेलकात वेददाता; प्रपातात जलचरांचा स्वामी आहे.” “यज्ञात सामवेद; मधुरात माधुर्यप्रिय; अंकोटात यज्ञभोक्ता; ब्रह्मवादात देवप्रिय आहे.” “गोमंतात नारायण; मायापुरात द्विजप्रिय; ऋषिवेदात अभेद्य; देवायात देवसंहारक आहे.” “विजयात महारूप; स्वरूपात क्षेत्रवर्धक; मालवात उदरविशाल; शाकंभरीत रसप्रिय आहे.” “पिंडारकात गोपाळ; शंखोद्धारात अंगवर्धक; कदंबकात प्रजापालक; समस्थलात देवपालक आहे.” “भद्रपीठात गंगाधर; अर्बुदात जलशायी; त्र्यंबकात त्रिपुरेश; श्रीपर्वतात त्रिनेत्र आहे.” “पद्मपुरात महादेव; कापालीमध्ये तपस्वी; श्रृंगिबेरात शौरी; नैमिषात चक्रधारी आहे.” “दंडपुरात विकृताक्ष; धुतपापकात गौतम; माल्यवतीत हंसनाथ; वलिकात द्विजनाथ आहे.” अशा प्रकारे, ब्रह्मदेव विविध क्षेत्रांमध्ये विविध रूपांनी वास करतात, आणि भक्तांना त्यांच्या भक्तीचे स्थान व स्वरूप सांगतात.