ത്വയാ പ്രസാദിതാ സാദ്ധ്വീ തുഷ്ടാ സാ ത്വേഷ്യതി ധ്രുവമ്। വിലംബോ ന ത്വയാ കാര്യോ വ്രജ മാധവ മാചിരമ്
നീ അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചാൽ, ആ സതീകയായ സ്ത്രീ തീർച്ചയായും തൃപ്തരാകും. നീ വൈകിക്കരുത്, മാധവാ, ഉടൻ പോകുക.
ലക്ഷ്മീസ്തേ പുരതോ യാതു സാവിത്ര്യാഃ സദനം ശുഭാ। തസ്യാസ്ത്വം പദവീം ഗച്ഛ സാംത്വയസ്വ പ്രിയാം മമ
നിന്റെ ലക്ഷ്മി സാവിത്രിയുടെ പുണ്യസദനത്തിലേക്ക് മുമ്പായി പോകട്ടെ. നീ അവളുടെ പാത പിന്തുടർന്ന് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം.
ന ച തേ വിപ്രിയം ദേവി വിവിക്തം കര്തുമീഹതേ। മുഖം പ്രേക്ഷ്യ സദാ കാലം വര്തതേ തവ സുംദരി
ദേവി, അവൾ ഒരിക്കലും നിനക്കു ഇഷ്ടമല്ലാത്തതൊന്നും ഒറ്റയ്ക്കായി ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. സുന്ദരിയേ, അവൾ എപ്പോഴും നിന്റെ മുഖം നോക്കി തന്നെ പെരുമാറുന്നു.
ഏവംവിധാനി വാക്യാനി മധുരാണി ബഹൂനി ച। ദേവീ ശ്രാവയിതവ്യാ സാ യഥാതുഷ്ടാഽചിരാദ്ഭവേത്
ഇങ്ങനെ മധുരവും മനോഹരവുമായ വാക്കുകൾ ദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ പറയണം, അവൾ ഉടൻ സന്തോഷം പ്രാപിക്കുമെന്നതിനു വേണ്ടി.
ഏവമുക്തസ്തദാ വിഷ്ണുര്ബ്രഹ്മണാ ലോകകാരിണാ। ജഗാമ ത്വരിതോ ഭൂത്വാ സാവിത്രീ യത്ര തിഷ്ഠതി
ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, വിഷ്ണു ഉടൻ സാവിത്രി താമസിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോയി.
ദൂരാദേവാഗച്ഛമാനം പത്ന്യാ സഹ ച കേശവമ്। ഉത്തസ്ഥൌ സത്വരാ ഭൂത്വാ വിഷ്ണുനാ ചാഭിവംദിതാ
കേശവനും ഭാര്യയും ദൂരത്ത് നിന്ന് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവൾ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു, വിഷ്ണു അവളെ ആദരപൂർവ്വം വണങ്ങി.
നമസ്തേ ദേവദേവേശി ബ്രഹ്മപത്നി നമോസ്തു തേ। ത്വാം നമസ്കൃത്യ സര്വോ ഹി ജനഃ പാപാത്പ്രമുച്യതേ
ദേവദേവിയായ ദേവിയേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭാര്യേ, നിനക്കു വന്ദനം. നിനക്കു വണങ്ങുന്നവരെല്ലാവരും പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാവുന്നു.
പതിവ്രതാ മഹാഭാഗാ ബ്രഹ്മണസ്ത്വം ഹൃദി സ്ഥിതാ। അഹര്നിശം ചിംതയംസ്ത്വാം പ്രസാദം തേഭികാംക്ഷതി
നീ ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ളവളും മഹാഭാഗ്യശാലിയുമാണ്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവളാണ്. എല്ലാവരും രാവും പകലും നിന്നെ ചിന്തിച്ച് നിന്റെ അനുഗ്രഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സഖീം ചൈനാം പ്രിയാം പൃച്ഛ ലക്ഷ്മീം ഭൃഗുസുതാം സതീമ്। യദി ച ശ്രദ്ദധാ നാസി വാക്യാദസ്മാത്സുലോചനേ
നിന്റെ പ്രിയസഖിയായ ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രിയായ സതിയായ ലക്ഷ്മിയെ ചോദിച്ചറിയുക, സുന്ദരനയനേ, എന്റെ വാക്കുകൾ വിശ്വസിക്കാത്തപക്ഷം.
ഏവമുക്ത്വാ തതഃ ശൌരിഃ സാവിത്ര്യാശ്ചരണദ്വയമ്। ഉഭാഭ്യാം ചൈവ ഹസ്താഭ്യാം ക്ഷമ ദേവി നമോസ്തു തേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശൗരി സാവിത്രിയുടെ ഇരുകാലിലും വണങ്ങി, ഇരുകൈകളും ചേർത്ത്, 'ദേവിയേ, ക്ഷമിക്കണം, നിനക്കു വന്ദനം,' എന്നു പറഞ്ഞു.
ജഗദ്വംദ്യേ ജഗന്മാതരിതി സ്പൃഷ്ട്വാഽഭ്യവന്ദത। സംകോച്യ പാദൌ സാ ദേവീ സ്വകരേണ കരൌ ഹരേഃ
ലോകം വണങ്ങുന്നവളേ, ലോകമാതാവേ എന്നു പറഞ്ഞ് അവളുടെ കാലുകൾ സ്പർശിച്ച് ആദരവോടെ വണങ്ങി. ദേവി തന്റെ കാലുകൾ പിൻവലിച്ച് ഹരിയുടെ കൈകളെ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് സ്പർശിച്ചു.
ഗൃഹീത്വോവാച തം വിഷ്ണും സര്വം ക്ഷാന്തം മയാച്യുത। ഇയം ലക്ഷ്മീഃ സദാ വത്സ ഹൃദയേ തേ നിവത്സ്യതി
കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു: 'എല്ലാം ഞാൻ ക്ഷമിച്ചു, അച്യുതാ. ഈ ലക്ഷ്മി എന്നും നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കും, പ്രിയനേ.'
വിനാ ത്വയാ ന ചാന്യത്ര രതിം യാസ്യതി കര്ഹിചിത്। ഭൃഗോഃ പത്ന്യാം സമുത്പന്നാ പത്ന്യേഷാ തവ സുവ്രതാ
നിനക്ക് കൂടാതെ അവൾക്ക് മറ്റൊരിടത്തും സന്തോഷം ഉണ്ടാകില്ല. ഭൃഗുവിന്റെ ഭാര്യയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഈ സതീകയായ ഭാര്യ നിന്റെതായാണ്.
ദേവദാനവയത്നേന സംഭൂതാ ചോദധൌ പുനഃ। ഭഗവാന്യത്ര തത്രൈഷാ അവതാരം ച കുര്വതീ
ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ശ്രമത്തിൽ നിന്ന് അവൾ വീണ്ടും സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചുവന്നു. ഭഗവാനേ, ഇവിടെയാണവൾ അവതാരം സ്വീകരിക്കുന്നത്.
ദേവത്വേ ദേവദേഹാ വൈ മാനുഷത്വേ ച മാനുഷീ। ത്വത്സഹായാ ന സംദേഹോ ദാംപത്യവ്രതിനീ ചിരമ്
ദേവതകളുടെ ഇടയിൽ ദൈവീകശരീരത്തിൽ ആയാലും, മനുഷ്യരിൽ മനുഷ്യശരീരത്തിൽ ആയാലും, അവൾ സംശയമില്ലാതെ നിന്റെ കൂടെ ദീർഘകാലം ദാമ്പത്യവ്രതത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ നിന്നു കൊണ്ടിരിക്കും.
യന്മയാ ചാത്ര കര്ത്തവ്യം പ്രഭോതന്മാം വദസ്വ വൈ। വിഷ്ണുരുവാച॥ യജ്ഞാവസാനം സംജാതം പ്രേഷിതോഹം തവാംതികം
ഇവിടെ ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന് ദയവായി എന്നോട് പറയൂ, പ്രഭോ. വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: യജ്ഞം കഴിഞ്ഞു, ഞാൻ നിന്നിടത്തേക്ക് അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സാവിത്രീമാനയ ക്ഷിപ്രം മയാ സ്നാനം സമാചരേത്। ആഗച്ഛ ത്വരിതാ ദേവി യാഹി തത്ര മുദാന്വിതാ
സാവിത്രിയെ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവാ, അവൾ എന്നോടൊപ്പം കുളിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ദേവി, നീ വേഗത്തിൽ വരിക, സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ പോകുക.
പശ്യസ്വ സ്വപതിം ഗത്വാ ദേവൈഃ സര്വൈസ്സമന്വിതമ്। ലക്ഷ്മീരുവാച॥ ആര്യേ ഉത്തിഷ്ഠ ശീഘ്രം ത്വം യാഹി യത്ര പിതാമഹഃ
നിന്റെ ഭർത്താവിനെ ദേവതകളോടൊപ്പം കാണാൻ നീ പോയ് നോക്കൂ. ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: ആര്യേ, നീ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ് പിതാമഹൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് പോകൂ.
വിനാ ത്വയാ ന യാസ്യാമി സ്പൃഷ്ടൌ പാദൌ മയാ തവ। ഉത്ഥാപ്യ സാഗ്രഹീദ്ധസ്തം ദക്ഷിണാ ദക്ഷിണേ കരേ
നീ കൂടെ ഇല്ലാതെ ഞാൻ പോകില്ല; ഞാൻ നിന്റെ കാലുകൾ സ്പർശിച്ചു. അവളെ എഴുന്നേല്പിച്ച് അവളുടെ വലതുകൈയിൽ തന്റെ വലതുകൈ പിടിച്ചു.
ചിരായമാണാം സാവിത്രീം ജ്ഞാത്വാ ദേവഃ പിതാമഹഃ। സമീപസ്ഥം മഹാദേവമിദമാഹ തദാ വചഃ1.34.
സാവിത്രി വൈകുന്നുവെന്ന് അറിഞ്ഞ പിതാമഹനായ ദേവൻ അടുത്തിരുന്ന മഹാദേവിയോട് അപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛ ത്വമനയാ സാര്ദ്ധം പാര്വത്യാഽസുരദൂഷണ। ഗൌരീ ത്വദഗ്രതോ യാതു പശ്ചാത്ത്വം ഗച്ഛ ശംകര
പാർവതിയോടൊപ്പം നീ പോകൂ, അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവളേ. ഗൗരി നിന്റെ മുന്നിൽ പോകട്ടെ, പിന്നെ ശങ്കരാ, നീ പോവുക.
പ്രതിബോധ്യാനയ യഥാ ശീഘ്രമായാതി തത്കുരു। ഏവമുക്തൌ തദാ തൌ തു പാര്വതീപരമേശ്വരൌ
അവളെ ഉണർത്തി വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക; അവൾ ഉടൻ വരേണ്ടതായുള്ളത് ചെയ്യൂ. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ പാർവതിയും പരമേശ്വരനും—
ഗത്വാദിഷ്ടൌ ദംപതീ താം പ്രോചതുര്ബ്രഹ്മണഃ പ്രിയാമ്। ബൃഹത്കൃത്യം ത്വയാ തത്ര കരണീയം പതിവ്രതേ
ആ ദമ്പതികൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടു പോയി പറഞ്ഞത്: 'പതിവ്രതയായ നീ ഇവിടെ വലിയൊരു കാര്യം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.'
പൃച്ഛസ്വേമാം വരാരോഹാം ഗൌരീം പര്വതനംദിനീമ്। ലക്ഷ്മീം ചൈതാം വിശാലാക്ഷീമിംദ്രാണീം വാ ശുഭാനനേ
ഈ മനോഹരിയായ ഗൗരിയെ, പർവതപുത്രിയെ, അല്ലെങ്കിൽ വിശാലനേത്രിയായ ലക്ഷ്മിയെ, അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ദ്രാണിയെ നീ ചോദിക്കൂ, ശുഭമുഖിയായവളേ.
യാസാം വാ ശ്രദ്ധധാസി ത്വം പൃച്ഛ ദേവി നമോസ്തു തേ। ആശീര്വാദസ്തയാ ദത്തോ ദേവദേവസ്യ ശൂലിനഃ
നിനക്ക് വിശ്വാസമുള്ളവളാരാണോ, അവളോട് ചോദിക്കൂ, ദേവി, നമസ്കാരം. അവൾ ദേവദേവനായ ശൂലധാരിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകി.
ശരീരാര്ധേ ച തേ ഗൌരീ സദാ സ്ഥാസ്യതി ശംകര। അനയാ ശോഭസേ ദേവ ത്വയാ ത്രൈലോക്യസുംദര
ഗൗരി എപ്പോഴും നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പാതിയിൽ നിലകൊള്ളും, ശങ്കരാ. അവളോടൊപ്പം നീ ത്രിലോക്യത്തിൽ മനോഹരനായി തിളങ്ങുന്നു, ദേവാ.
സുഖഭാഗി ജഗത്സര്വം ത്വയാ നാഥേന ശത്രുഹന്। ഏവം ബ്രുവംതീ സാവിത്രീ ഗൃഹീതാ ബ്രഹ്മണഃ പ്രിയാ
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന നാഥാ, നിനക്കു കാരണം ലോകം മുഴുവൻ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സാവിത്രിയെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ എടുത്തു.
ഗൌര്യ്യാ ച വാമഹസ്തേ തു ലക്ഷ്മ്യാ വൈ ദക്ഷിണേ കരേ। അഭിവംദ്യ തു താം ദേവീം ശംകരോ വാക്യമബ്രവീത്
ഗൗരി അവളെ ഇടതുകൈയിൽ പിടിച്ചു, ലക്ഷ്മി വലതുകൈയിൽ പിടിച്ചു. അവളെ വണങ്ങി ശങ്കരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഏഹ്യാഗച്ഛ മഹാഭാഗേ യത്ര തിഷ്ഠതി തേ പതിഃ। തത്ര ഗച്ഛ വരാരോഹേ സ്ത്രീണാം ഭര്താ പരാഗതിഃ
മഹാഭാഗ്യശാലിനിയായവളേ, നിന്റെ ഭർത്താവ് നില്ക്കുന്നിടത്തേക്ക് വാ. മനോഹരിയായവളേ, അവിടെ പോകൂ; സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവാണ് പരമഗതി.
ബൃഹദാഗ്രഹണേ ദേവി പ്രണയാദ്ഗംതുമര്ഹസി। ലക്ഷ്മീശ്ചൈഷാ പാര്വതീ ച സ്ഥിതാ ദേവി തവാഗ്രതഃ
ഈ വലിയ ക്ഷണത്തിൽ, ദേവി, സ്നേഹത്തോടെ നീ പോകേണ്ടതാണ്. ലക്ഷ്മിയും പാർവതിയും നിന്നുമുമ്പിൽ നില്ക്കുന്നു, ദേവി.