ചിരായുര്ബ്രഹ്മണാ ബാലഃ പ്രോക്തഃ സ ഋഷിസന്നിധൌ। തതസ്തേ മുനയഃ പ്രീതാഃ ശ്രുത്വാ വാക്യം പിതാമഹാത്
മഹർഷിമാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് ആ ബാലന് ദീർഘായുസ്സ് ഉണ്ടാകുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു; പിതാമഹന്റെ വാക്ക് കേട്ട് മഹർഷിമാർ സന്തോഷിച്ചു.
പിതാമഹ ഋഷീന്ദൃഷ്ട്വാ പ്രോവാച വിസ്മയാന്വിതഃ। കാര്യേണ യേന ചായാതഃ കോയം ബാലോ നിവേദ്യതാമ്
മഹർഷിമാരെ കണ്ട ബ്രഹ്മാവ് അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾക്ക് എന്തിനാണ് ഇവിടെ വരേണ്ടി വന്നത്? ഈ ബാലൻ ആരാണ്? ദയവായി വിശദീകരിക്കൂ.'
തതസ്ത ഋഷയോ രാജന്സര്വം തസ്മൈ ന്യവേദയന്। പുത്രോ മൃകംഡോഃ ക്ഷീണായുഃ സായുഷം കുരു ബാലകമ്
അപ്പോൾ മഹർഷിമാർ രാജാവേ, എല്ലാം ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ മൃകണ്ടുവിന്റെ മകനാണ്, കുറച്ചായുസ്സുള്ളവൻ; ഈ ബാലന് ദീർഘായുസ്സ് നൽകണമേ.'
അല്പായുഷസ്ത്വസ്യ മുനിര്ബധ്വേമാം ചാപി മേഖലാമ്। യജ്ഞോപവീതം ദംഡം ച ദത്വാ ചൈനമബോധയത്
കുറച്ചായുസ്സുള്ളവനാണെങ്കിലും, മഹർഷി അവനു ഉപനയനം നടത്തി, യജ്ഞോപവീതവും ദണ്ഡവും നൽകി, അവനെ ഉപദേശിച്ചു.
യം കംചിത്പശ്യസേ ബാല ഭ്രമംതം ഭൂതലേ ജനമ്। തസ്യാഭിവാദഃ കര്തവ്യ ഏവമാഹ പിതാ വചഃ
'നീ ഭൂമിയിൽ ആരെയെങ്കിലും കാണുമ്പോൾ അവരെ ആദരപൂർവ്വം വന്ദനം ചെയ്യണം,' എന്നായിരുന്നു അച്ഛന്റെ ഉപദേശം.
അഭിവാദനശീലോയം ക്ഷിതൌ ദൃഷ്ടഃ പരിഭ്രമന്। തീര്ഥയാത്രാപ്രസംഗേന ദൈവയോഗാത്പിതാമഹ
ഈ ബാലൻ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ മുതിർന്നവരെ വന്ദനം ചെയ്യുന്നതിൽ പതിവ് പിടിച്ചു, തീർത്ഥയാത്രയുടെയും ദൈവാനുഗ്രഹത്തിന്റെയും ഫലമായാണ് അങ്ങനെ.
ചിരായുര്ഭവ പുത്രേതി പ്രോക്തോസൌ തത്ര ബാലകഃ। കഥം വചോ ഭവേത്സത്യമസ്മാകം ഭവതാ സഹ
അവിടെ, 'ദീർഘായുസ്സ് ഉണ്ടാകട്ടെ, മകനേ' എന്ന് ബാലനോട് പറഞ്ഞു. ഞങ്ങളുടെ വാക്കും നിങ്ങളുടെ വാക്കും ഒരുപോലെ സത്യമായിരിക്കാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കും?
ഏവമുക്തസ്തദാ തൈസ്തു ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ। ഋതവാക്യാദിയം ഭൂമിഃ സംസ്ഥിതാ സര്വതോഭയാ
അങ്ങനെ അവർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'ഈ ഭൂമി എല്ലായിടത്തും സത്യവാക്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.'
ബ്രഹ്മോവാച। മത്സമശ്ചായുഷാ ബാലോ മാര്കംഡേയോ ഭവിഷ്യതി। കല്പസ്യാദൌ തഥാചാംതേ മതോ മേ മുനിസത്തമഃ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'മാർകണ്ടേയൻ എന്ന ബാലന് എനിക്ക് സമമായ ദീർഘായുസ്സ് ഉണ്ടാകും; കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും അവൻ ഉണ്ടാകും, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.'
ഏവം തേ മുനയോ ബാലം ബ്രഹ്മലോകേ പിതാമഹാത്। സംസാധ്യ പ്രേഷയാമാസുര്ഭൂയോപ്യേനം ധരാതലമ്
അങ്ങനെ, മഹർഷിമാർ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, ബാലനെ വീണ്ടും ഭൂമിയിലേക്കു അയച്ചു.
തീര്ഥയാത്രാം ഗതാ വിപ്രാ മാര്കംഡേയോ നിജം ഗൃഹമ്। ജഗാമ തേഷു യാതേഷു പിതരം സ്വമഥാബ്രവീത്
ബ്രാഹ്മണന്മാർ തീർത്ഥയാത്രയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ, മാർകണ്ടേയൻ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി; അവർ പോയശേഷം, അവൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മലോകമഹം നീതോ മുനിഭിര്ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ। ദീര്ഘായുശ്ച കൃതശ്ചാസ്മി വരാന്ദത്വാ വിസര്ജിതഃ
'ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ ആയ മഹർഷിമാർ എന്നെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ ദീർഘായുസ്സ് നൽകി, വരങ്ങൾ നൽകി, പിന്നീട് വിട്ടയച്ചു.'
ഏതദന്യച്ച മേ ദത്തം ഗതം ചിംതാകരം തവ। കല്പസ്യാദൌ തഥാ ചാംതേ ഭവിഷ്യേ സമനംതരേ
'ഇതും മറ്റു അനുഗ്രഹങ്ങളും എനിക്ക് ലഭിച്ചു, അച്ഛൻ്റെ മനസ്സിലെ ആശങ്ക നീങ്ങി; കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും ഞാൻ തുടർച്ചയായി ഉണ്ടാകും.'
ലോകകര്തുര്ബ്രഹ്മണോഹം പ്രസാദാത്തസ്യ വൈ പിതഃ। പുഷ്കരം വൈ ഗമിഷ്യാമി തപസ്തപ്തും സമുദ്യതഃ
'ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, അച്ഛനേ, ഞാൻ പുഷ്കരത്തിലേക്ക് പോയി തപസ്സു ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.'
തത്രാഹം ദേവദേവേശമുപാസിഷ്യേ പിതാമഹമ്। സര്വകാമാവാപ്തികരം സര്വാരാതിനിബര്ഹണമ്
'അവിടെ ഞാൻ ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ബ്രഹ്മാവിനെ ആരാധിക്കും; എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവനും എല്ലാ കഷ്ടതകളും അകറ്റുന്നവനുമാണ് അവൻ.'
സര്വസൌഖ്യപ്രദം ദേവമിന്ദ്രാദീനാം പരായണമ്। ബ്രഹ്മാണം തോഷയിഷ്യാമി സര്വലോകപിതാമഹമ്
'എല്ലാ സുഖങ്ങളും നൽകുന്ന ദേവൻ, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവർക്കും ആശ്രയമായ ബ്രഹ്മാവിനെ, ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനെ, ഞാൻ സന്തോഷിപ്പിക്കും.'
മാര്കംഡേയവചഃ ശ്രുത്വാ മൃകംഡുര്മുനിസത്തമഃ। ജഗാമ പരമം ഹര്ഷം ക്ഷണമേകം സമുച്ഛ്വസന്
മാർകണ്ടേയന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മഹർഷിയായ മൃകണ്ടു അതിയായ സന്തോഷത്തിൽ മുങ്ങി, ഒരു നിമിഷം ആഴമായി ശ്വാസം എടുത്തു.
ധൈര്യം സുമനസാ സ്ഥായ ഇദം വചനമബ്രവീത്। അദ്യ മേ സഫലം ജന്മ ജീവിതം ച സുജീവിതമ്
ധൈര്യത്തോടെയും സന്തോഷപൂർവ്വമായ മനസ്സോടെയും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് എന്റെ ജന്മം ഫലപ്രദമായി, ജീവിതവും സഫലമായി.'
സര്വസ്യ ജഗതാം സ്രഷ്ടാ യേന ദൃഷ്ടഃ പിതാമഹഃ। ത്വയാ ദായാദവാനസ്മി പുത്രേണ വംശധാരിണാ
സകല ലോകങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവായ പിതാമഹൻ ആരാൽ കണ്ടുവോ, ആ മഹത്വം നീയിലൂടെ, എന്റെ മകനായ വംശാവലോകനായി ഞാൻ പ്രാപിച്ചു.
ത്വം ഗച്ഛ പശ്യ ദേവേശം പുഷ്കരസ്ഥം പിതാമഹമ്। ദൃഷ്ടേ തസ്മിന്ജഗന്നാഥേ ന ജരാമൃത്യുരേവ ച
നീ ഇപ്പോൾ പോയി, പുഷ്കരത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ബ്രഹ്മാവിനെ ദർശിക്കൂ. അവിടെയുള്ള ലോകനാഥനെ കണ്ടാൽ വൃദ്ധിയോ മരണവും ഇല്ല.
നൃണാം ഭവതി സൌഖ്യാനി തഥൈശ്വര്യം തപോഽക്ഷയമ്। ത്രീണി ശൃങ്ഗാണി ശുഭ്രാണി ത്രീണി പ്രസ്രവണാനി ച
അവിടെ മനുഷ്യർക്കു സന്തോഷവും ഐശ്വര്യവും അക്ഷയമായ തപസ്സും ലഭിക്കും. മൂന്നു പ്രകാശമുള്ള മലശിഖരങ്ങളും മൂന്നു ശുദ്ധജലസ്രോതസ്സുകളും അവിടെ ഉണ്ട്.
പുഷ്കരാണി തഥാ ത്രീണി നവിദ്മസ്തത്ര കാരണമ്। കനീയാംസം മധ്യമം ച തൃതീയം ജ്യേഷ്ഠപുഷ്കരമ്
അങ്ങനെ തന്നെ അവിടെ മൂന്നു പുഷ്കരങ്ങളും ഉണ്ട്; അതിന് കാരണം ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല. ഒന്നാണ് ചെറുത്, മറ്റൊന്ന് നടുവിലത്തേത്, മൂന്നാമത്തേത് വലിയ പുഷ്കരം.
ശൃംഗശബ്ദാഭിധാനാനി ശുഭപ്രസ്രവണാനി ച। ബ്രഹ്മാവിഷ്ണുസ്തഥാ രുദ്രോ നിത്യം സന്നിഹിതാസ്ത്രയഃ
മലകളുടെയും ശുദ്ധജലസ്രോതസ്സുകളുടെയും പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ സ്ഥലത്ത് ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ — ഈ മൂവരും എല്ലായ്പ്പോഴും സന്നിഹിതരാണ്.
പുഷ്കരേഷു മഹാരാജാ നാതഃ പുണ്യതമം ഭുവി। വിരജം വിമലം തോയം ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതമ്
പൃഥ്വിയിൽ പുഷ്കരത്തേക്കാൾ പുണ്യമായിടം മറ്റൊന്നുമില്ല, മഹാരാജാവേ. അവിടെയുള്ള വെള്ളം പാവനവും നിർമലവും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമാണ്.
ബ്രഹ്മലോകസ്യ പന്ഥാനം ധന്യാഃ പശ്യംതി പുഷ്കരം। യസ്തു വര്ഷശതം സാഗ്രമഗ്നിഹോത്രമുപാസതേ
പുഷ്കരം ദർശിക്കുന്ന ഭാഗ്യശാലികൾക്ക് ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കുള്ള വഴി കാണാം. അവിടെ നൂറുവർഷം അഗ്നിഹോത്രം ആചരിക്കുന്നവൻ—
കാര്തികീം വാ വസേദേകാം പുഷ്കരേ സമമേവ ച। കര്തുമ്മയാ ന ശകിതം കര്മണാ നൈവ സാധിതമ്
അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കാർത്തികമാസം പുഷ്കരത്തിൽ വസിച്ചാലും അതുപോലെ. അത്തരം പ്രവർത്തികൾ ഞാൻ ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, പ്രവർത്തിയാൽ നേടാനും കഴിഞ്ഞില്ല.
തദയത്നാത്ത്വയാ താത മൃത്യുസ്സര്വഹരോ ജിതഃ। തത്ര ദൃഷ്ടസ്സ ദേവേശോ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ
അതിനാൽ, മകനേ, നീ യാതൊരു ശ്രമവും കൂടാതെ മരണത്തെ — എല്ലാം അപഹരിക്കുന്നതിനെ — ജയിച്ചു. അവിടെ ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ബ്രഹ്മാവിനെ, ലോകപിതാമഹനെ, നീ കണ്ടു.
നാന്യോ മര്ത്യസ്ത്വയാ തുല്യോ ഭവിതാ ജഗതീതലേ। അഹം വൈ തോഷിതോ യേന പഞ്ചവാര്ഷികജന്മനാ
ഭൂമിയിൽ നിന്നോടു തുല്യനായ മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടാകില്ല. അഞ്ചുവയസ്സുള്ള ജനനത്തിലൂടെ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചവൻ നീയാണല്ലോ.
വരേണ ത്വം മദീയേന ഉപമാം ചിരജീവിനാമ്। ഗമിഷ്യസി ന സന്ദേഹസ്തഥാശീര്വചനമ്മമ
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ നീ ദീർഘായുസ്സുള്ളവരുടെ സമാനത്വം നേടും — ഇതിൽ സംശയമില്ല; ഇതാണ് എന്റെ ആശീർവാദം.
ഏവം വദന്തി തേ സര്വേ വ്രജ ലോകാന്യഥേപ്സിതാന്। ഏവം ലബ്ധപ്രസാദേന മൃകണ്ഡുതനയേന ച
ഇങ്ങനെ എല്ലാവരും പറയുന്നു: 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ലോകങ്ങളിൽ പോകൂ.' ഇങ്ങനെ, മൃകണ്ടുവിന്റെ മകന്റെ കൃപയാൽ—