പ്രേതാ ഊചുഃ। ശൃണുഷ്വാഹാരമസ്മാകം സര്വസത്വവിഗര്ഹിതമ്। യച്ഛ്രുത്വാ നിംദസേ വിപ്ര ഭൂയോഭൂയശ്ച നിത്യശഃ
പ്രേതങ്ങള് പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണം കേള്ക്കൂ, എല്ലാജീവികളും നിന്ദിക്കുന്നതാണത്. അതു കേട്ടാല് ബ്രാഹ്മണാ, നീ വീണ്ടും വീണ്ടും ഞങ്ങളെ നിന്ദിക്കും.
ശ്ലേഷ്മമൂത്രപുരീഷേണ യോഷിദങ്ഗമലേന ച। ഗൃഹാണി ത്യക്തശൌചാനി പ്രേതാ ഭുംജംതി തത്ര വൈ
ശുദ്ധിയില്ലാതെ ഉപേക്ഷിച്ച വീടുകളില്, കഫം, മൂത്രം, മലവും സ്ത്രീശരീരത്തിലെ അശുദ്ധിയും നിറഞ്ഞതിലാണ് പ്രേതങ്ങള് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്.
സ്ത്രീഭിര്ദഗ്ധാനി കീര്ണാനി പ്രകീര്ണോച്ഛിഷ്ടകാനി ച। മലേനാപി ജുഗുപ്സ്യാനി പ്രേതാ ഭുംജംതി തത്ര വൈ
സ്ത്രികള് കത്തിച്ചും ചിതറിച്ചും ശേഷിച്ച ഭക്ഷ്യാവശിഷ്ടങ്ങളും മലത്തോടൊപ്പം കലർന്ന അശുദ്ധിയുള്ളതും പ്രേതങ്ങള് അവിടെ കഴിക്കുന്നു.
ചിത്തലജ്ജാവിഹീനാനി ഹോമഹീനാനി യാനി ച। വ്രതൈശ്ചൈവ വിഹീനാനി പ്രേതാ ഭുംജംതി തത്ര വൈ
മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധിയും ലജ്ജയും ഇല്ലാത്തതും ഹോമം ചെയ്യാത്തതും വ്രതങ്ങളില്ലാത്തതുമായ ഭക്ഷണമാണ് പ്രേതങ്ങള് അവിടെ കഴിക്കുന്നത്.
ഗുരവോ നൈവ പൂജ്യംതേ സ്ത്രീജിതാനി ഗൃഹാണി ച। ക്രോധലോഭഗൃഹീതാനി പ്രേതാ ഭുംജംതി തത്ര വൈ
വയസ്സുകാര്ക്ക് ആദരം ഇല്ലാത്തതും സ്ത്രീകള് മേലിടുന്ന വീടുകളും കോപവും ലോഭവും നിറഞ്ഞ വീടുകളിലുമാണ് പ്രേതങ്ങള് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്.
ത്രപാ മേ ജായതേ താത കഥ്യമാനേ സ്വഭോജനേ। അസ്മാത്പരതരം ചാന്യന്ന വക്തുമപി ശക്യതേ
സ്വന്തം ഭക്ഷണം പറയുമ്പോള് എനിക്ക് ലജ്ജ തോന്നുന്നു, പ്രിയനേ. ഇതിനേക്കാള് മോശം ഒന്നും പറയാന് കഴിയില്ല.
നിവൃത്തിം പ്രേതഭാവസ്യ പൃച്ഛാമസ്ത്വാം ദൃഢവ്രത। യഥാ ന ഭവതി പ്രേതസ്തന്മേ വദ തപോധന
ദൃഢവ്രതനേ, പ്രേതാവസ്ഥ അവസാനിപ്പിക്കാന് എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് ഞങ്ങള് നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു. പ്രേതനാകാതിരിക്കാന് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നു ഞങ്ങള്ക്ക് പറയൂ, തപസ്സുകാരാ.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച। ഏകരാത്ര ദ്വിരാത്രാദി കൃച്ഛ്രചാംദ്രായണദിഭിഃ। വ്രതൈരന്യൈഃ കൃതൈര്നിത്യം ന പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
ബ്രാഹ്മണന് പറഞ്ഞു: ഏകരാത്രം, ദ്വിരാത്രം, കൃച്ച്രം, ചാന്ദ്രായണം തുടങ്ങിയ വ്രതങ്ങള് സ്ഥിരമായി ആചരിക്കുന്നവന് പ്രേതനാകുന്നില്ല.
ത്രീനഗ്നീന്പഞ്ച ചൈകം വാ യോഽഹന്യഹനി സേവതേ। സ വൈ ഭൂതദയാപന്നോ ന പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
മൂന്ന് അഗ്നികള്, അഞ്ച് അഗ്നികള്, അല്ലെങ്കില് ഒറ്റ അഗ്നി പോലും ദിവസേന സേവിക്കുന്നവനും എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണയുള്ളവനും പ്രേതനാകുന്നില്ല.
തുല്യോ മാനേഽപമാനേ ച തുല്യഃ കാംചനലോഷ്ടയോഃ। തുല്യഃ ശത്രൌ ച മിത്രേ ച ന പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
മാനവും അപമാനവും ഒരുപോലെ കാണുന്നവനും പൊന്നിനെയും മണ്ണിനെയും തുല്യമായി കാണുന്നവനും ശത്രുവിനെയും സുഹൃത്തിനെയും ഒരുപോലെ കാണുന്നവനും പ്രേതനാകുന്നില്ല.
ദേവതാഽതിഥിപൂജാസു ഗുരുപൂജാസു നിത്യശഃ। രതോ വൈ പിതൃപൂജാസു ന പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
ദേവതാപൂജയിലും അതിഥിപൂജയിലും ഗുരുപൂജയിലും എല്ലായ്പ്പോഴും താല്പര്യമുള്ളവനും പിതൃപൂജയില് ആനന്ദിക്കുന്നവനും പ്രേതനാകുന്നില്ല.
ശുക്ലാംഗാരകസംയുക്താ ചതുര്ഥീ ജായതേ യദാ। ശ്രദ്ധയാ ശ്രാദ്ധകൃത്തസ്യാം ന പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
ശുക്ലപക്ഷവും കൃഷ്ണപക്ഷവും ചേര്ന്ന നാലാം തീയതി വരുമ്പോള് വിശ്വാസത്തോടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവന് പ്രേതനാകുന്നില്ല.
ജിതക്രോധവിമര്ശോയസ്തൃഷ്ണാസംഗവിവര്ജിതഃ। ക്ഷമാവാന്ദാനശീലശ്ച ന പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
ക്രോധത്തെ ജയിച്ചവനും, എല്ലാം ആലോചിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും, തൃശ്യയും ആശക്തിയും വിട്ടവനും, ക്ഷമയും ദാനശീലവും ഉള്ളവനും, മനുഷ്യൻ പ്രേതനാവുന്നില്ല.
ഗോബ്രാഹ്മണാംശ്ച തീര്ഥാനി പര്വതാംശ്ച നദീസ്തഥാ। ദേവാംശ്ചൈവ തു യോ വന്ദ്യാന്ന പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
പശുക്കളെയും ബ്രാഹ്മണരെയും തീർത്ഥങ്ങളെയും പർവതങ്ങളെയും നദികളെയും, വന്ദനാർഹമായ ദേവന്മാരെയും ആദരിക്കുന്നവൻ പ്രേതനാവുന്നില്ല.
പ്രേതാ ഊചുഃ। ശ്രുതാശ്ച വിവിധാ ധര്മാഃ പൃച്ഛാമോ ദുഃഖിതാ മുനേ। യേന വൈ ജായതേ പ്രേതസ്തന്നോ വദ മഹാമതേ
പ്രേതന്മാർ പറഞ്ഞു: ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് പലവിധം ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. മഹർഷേ, ഞങ്ങൾ ദുഃഖിതരായി ചോദിക്കുന്നു, മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ പ്രേതനാകുന്നു എന്ന് ദയവായി പറയൂ.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച। ശൂദ്രാന്നേന തു ഭുക്തേന ബ്രാഹ്മണേന വിശേഷതഃ। മ്രിയതേ ഹ്യുദരസ്ഥേന സ വൈ പ്രേതോ ഭവേന്നരഃ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണൻ, ശൂദ്രന്മാർ നൽകിയ അന്നം കഴിച്ച്, അതു വയറ്റിൽ ഉള്ളപോലെയാണ് മരിച്ചാൽ, അവൻ പ്രേതനാകും.
മാതരം പിതരം ഭ്രാതൄന്ഭഗിനീം സുതമേവ ച। അദൃഷ്ടദോഷാംസ്ത്യജതി സ പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
മാതാവിനെയും പിതാവിനെയും സഹോദരന്മാരെയും സഹോദരിയെയും പുത്രനെയും, അവരിൽ ഒരു ദോഷവും കാണാതെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ പ്രേതനാകും.
അയാജ്യയാജനാച്ചൈവ യാജ്യസ്യ ച വിവര്ജനാത്। രതോ വൈ ശൂദ്രസേവാസു സ പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
നിഷിദ്ധമായ യാഗങ്ങൾ നടത്തുന്നതും, നിർബന്ധമായ യാഗങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതും, ശൂദ്രസേവനത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നതും, മനുഷ്യനെ പ്രേതനാക്കും.
ന്യാസാപഹര്താ മിത്രധ്രുക്ശൂദ്രപാകരതഃ സദാ। വിസ്രംഭഘാതീ കൂടസ്ഥഃ സ പ്രേതോ ജായതേ നരഃ1.32.
അന്യരുടെ സമ്പത്ത് മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, സുഹൃത്തിനെ വഞ്ചിക്കുന്നവൻ, ശൂദ്രഭക്ഷണത്തിൽ എപ്പോഴും ആസ്വദിക്കുന്നവൻ, വിശ്വാസം തകർക്കുന്നവൻ, കപടൻ—ഇവരിൽ ആരും പ്രേതനാകും.
ബ്രഹ്മഹാ ഗോഘ്നകഃ സ്തേനഃ സുരാപോ ഗുരുതല്പഗഃ। ഭൂമികന്യാപഹര്ത്താ ച സ പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
ബ്രാഹ്മണഹത്യ, പശുഹത്യ, കള്ളൻ, മദ്യം കുടിക്കുന്നവൻ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കുന്നവൻ, ഭൂമിയെയും കന്യയെയും അപഹരിക്കുന്നവൻ—ഇവരിൽ ആരും പ്രേതനാകും.
സാമാന്യാം ദക്ഷിണാം ലബ്ധ്വാ ഏക ഏവ നിഗൂഹതി। നാസ്തികീഭാവനിരതഃ സ വൈ പ്രേതോഭിജായതേ
സാമാന്യമായ ദാനം ലഭിച്ചിട്ടും ഒളിച്ച് വെച്ചുവെക്കുന്നവൻ, ദൈവം ഇല്ലെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവൻ, അവൻ നിർബന്ധമായും പ്രേതനാകും.
ഏവം ബ്രുവാണേ വിപ്രേന്ദ്ര ആകാശേ ദുംദുഭിസ്വനഃ। പുഷ്പവൃഷ്ടിഃ പപാതോര്വ്യാം ദേവൈര്മുക്താ സഹസ്രശഃ
ഇങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണപ്രഭു സംസാരിച്ചപ്പോൾ ആകാശത്ത് മൃദംഗധ്വനി മുഴങ്ങി, ദേവന്മാർ ആയിരക്കണക്കിന് പുഷ്പങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ വിതറി.
പ്രേതാനാം തു വിമാനാനി ആഗതാനി സമംതതഃ। അസ്യ വിപ്രസ്യ സംഭാഷാത്പുണ്യസംകീര്തനേന ച
ഈ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഉപദേശത്താൽ, പുണ്യകീർത്തനത്താൽ, പ്രേതന്മാരുടെ വിമാനങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും എത്തി.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സതാം സംഭാഷണം കുരു। യദി തേ ശ്രേയസാ കാര്യം ഗംഗാസുത അതംദ്രിതഃ
അതിനാൽ, ഗംഗാപുത്രാ, നീ ഉത്തമഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, എല്ലാ ശ്രമവും ചെയ്ത് സന്മാർഗ്ഗികളുമായി സംസാരിക്കണം.
തിലകം സര്വധര്മസ്യ പഞ്ചപ്രേതകഥാമിമാമ്। പഠേല്ലക്ഷം യോഽസ്യ കുലേ ന പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
എല്ലാ ധർമ്മത്തിൻറെയും സാരം ആയ ഈ അഞ്ചു പ്രേതകഥയെ, ആരെങ്കിലും ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം കുടുംബത്തിൽ വായിച്ചാൽ, അവൻ പ്രേതനാവില്ല.
ശൃണോതി വാപ്യഭീക്ഷ്ണം വാ ശ്രദ്ധയാ പരയാന്വിതഃ। ഭക്ത്യാ സമന്വിതോ വാപി ന പ്രേതോ ജായതേ നരഃ
അല്ലെങ്കിൽ, ആരെങ്കിലും അതിനെ ആവർത്തിച്ച് ശ്രദ്ധയോടെയും ഭക്തിയോടെയും കേട്ടാൽ, അവനും പ്രേതനാവില്ല.
ഭീഷ്മ ഉവാച। അംതരിക്ഷേ കിമര്ഥം തു പുഷ്കരം പരികീര്ത്യതേ। മുനിഭിര്ധര്മശീലൈശ്ച ലഭ്യതേ തത്കഥം ത്വിഹ
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു: ആകാശത്തിൽ പുഷ്കരം എങ്ങനെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു? ധർമ്മനിഷ്ഠരായ മുനികൾക്ക് അത് ഇവിടെ എങ്ങനെ ലഭിക്കും?
യേന തല്ലഭ്യതേ ലബ്ധം ലബ്ധം ചൈവ ഫലപ്രദമ്। തന്മേ സര്വം സമാചക്ഷ്വ കൌതുകാദേവ പൃച്ഛതഃ
അത് എങ്ങനെ ലഭിക്കും? ലഭിച്ചാൽ അതിൽനിന്ന് എങ്ങനെ ഫലം ലഭിക്കും? ഞാൻ കൗതുകത്താൽ ചോദിക്കുന്നു, ദയവായി എല്ലാം പറയൂ.
പുലസ്ത്യ ഉവാച। ഋഷികോടിസ്സമായാതാ ദക്ഷിണാപഥവാസിനീ। സ്നാനാര്ഥം പുഷ്കരേ രാജന്പുഷ്കരം ച വിയദ്ഗതമ്
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ദക്ഷിണാപഥത്തിൽ നിന്നുള്ള അനേകം മുനികൾ, സ്നാനത്തിനായി രാജാവേ, പുഷ്കരത്തിൽ എത്തി. പുഷ്കരം ആകാശത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
മത്വാതേ മുനയഃ സര്വേ പ്രാണായാമപരായണാഃ। ധ്യായമാനാഃ പരം ബ്രഹ്മ സ്ഥിതാ ദ്വാദശവത്സരാന്
അങ്ങനെ കരുതി, എല്ലാ മുനികളും പ്രാണായാമത്തിൽ ലയിച്ചുകൊണ്ട്, പരബ്രഹ്മത്തെ ധ്യാനിച്ച് പന്ത്രണ്ട് വർഷം അവിടെ തുടരുകയായിരുന്നു.