കന്യാ സൈന്യേന മഹതാ ബഹുരൂപേണ ഭാസ്വതാ। ദേവൈസ്തുവിസ്മിതൈര്ദൃഷ്ടാ ചര്മമുംഡധരാ രുരോഃ
കന്യക, വലിയതും പ്രകാശമുള്ളതുമായ, അനേകം രൂപങ്ങളുള്ള സൈന്യവുമായി, ദേവന്മാർ അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ടു; അവൾ രുരുവിന്റെ ചർമ്മവും തലയും കൈവശം വഹിച്ചിരുന്നു.
സ്വകീയേ തപസഃ സ്ഥാനേ നിവിഷ്ടാ പരമേശ്വരീ। തതോ ദേവ്യോ മഹാഭാഗാഃ പരിവാര്യ വ്യവസ്ഥിതാഃ
പരമേശ്വരി, സ്വന്തം തപസ്സിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഇരുന്നു; അതിനുശേഷം, മഹാഭാഗ്യവതികളായ ദേവികൾ അവളെ ചുറ്റി നിലകൊണ്ടു.
യാചയാമാസുരവ്യഗ്രാസ്താം തു ദേവീം ബുഭുക്ഷിതാഃ। ബുഭുക്ഷിതാ വയം ദേവി ദേഹി നോ ഭോജനം വരമ്
ഭക്ഷണത്തിനായി ആകാംക്ഷയോടെ, ദേവികൾ ദേവിയെ അപേക്ഷിച്ചു: "ദേവി, ഞങ്ങൾ വിശക്കുന്നു, ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകൂ."
ഏവമുക്ത്വാ തതോ ദേവീ ദധ്യൌ താസാം തു ഭോജനമ്। നാധ്യഗച്ഛത്തദാ താസാം ഭോജനം ചിന്തിതമ്മഹത്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദേവി അവർക്കായി ഭക്ഷണം ധ്യാനിച്ചു; എങ്കിലും, ദേവി വലിയ ചിന്തയോടെ, അവർക്കു അനുയോജ്യമായ ഭക്ഷണം കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
തദാ ദധ്യൌ മഹാദേവം രുദ്രം പശുപതിം വിഭുമ്। സോപി ധ്യാനാത്സമുത്തസ്ഥൌ പരമാത്മാ ത്രിലോചനഃ1.31.
അപ്പോൾ, ദേവി മഹാദേവനെയും, രുദ്രനെയും, പശുപതിയെയും, മഹാശക്തനെയും ധ്യാനിച്ചു; ധ്യാനത്തിൽ നിന്ന്, ത്രിമൂർത്തിയുള്ള പരമാത്മാവ് ഉയർന്നു.
ഉവാച രുദ്രസ്താം ദേവീം കിം തേ കാര്യം വിവക്ഷിതമ്। ബ്രൂഹി ദേവി മഹാമായേ യത്തേ മനസി വര്തതേ
രുദ്രൻ ആ ദേവിയോട് പറഞ്ഞു: "നിനക്ക് ചെയ്യാനാഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യമെന്താണ്? ദേവി, മഹാമായേ, മനസ്സിൽ എന്ത് ഉണ്ട് എന്നത് പറയൂ."
ശിവദൂത്യുവാച। ഛാഗമധ്യേ തു വൈ ദേവ ഛാഗരൂപേണ വര്തസേ। ഏതാസ്ത്വാം ഭക്ഷയിഷ്യന്തി ഭക്ഷ്യമീപ്സിതമാദരാത്
ശിവദൂതി പറഞ്ഞു: "ദേവാ, നീ ആടുകളുടെ ഇടയിൽ, ആടിന്റെ രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ഈ ദേവികൾ ഭക്തിയോടെ, ആകാംക്ഷയോടെ, നിന്നെ ഭക്ഷണമായി കഴിക്കും."
ഭക്ഷാര്ഥമാസാം ദേവേശ കിംചിദ്ദാതുമിഹാര്ഹസി। ശൂലീകുര്വംതി മാമേതാ ഭക്ഷാര്ഥിന്യോ മഹാബലാഃ
"ദേവാധിപാ, ഇവർക്ക് ഭക്ഷണത്തിനായി നീ എന്തെങ്കിലും നൽകണം; ഈ ശക്തിയുള്ളവരായ ദേവികൾ, ഭക്ഷണത്തിനായി, ത്രിശൂലങ്ങൾ കൊണ്ട് എന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നു."
അന്യഥാ മാമപി ബലാദ്ഭക്ഷയേയുര്ബുഭുക്ഷിതാഃ। ഏവം മാം തു സമാലക്ഷ്യ ഭക്ഷ്യം കല്പയ സത്വരമ്
"അല്ലെങ്കിൽ, ഈ വിശക്കുന്നവർ എന്നെയും ബലമായി ഭക്ഷിക്കുമെന്നു ഭയമാണ്; അതിനാൽ, എന്നെ കാണുമ്പോൾ, ഉടൻ അനുയോജ്യമായ ഭക്ഷണം ഒരുക്കണം."
രുദ്ര ഉവാച। ശിവദൂതി ബ്രവീമ്യേകം പ്രവൃത്തം യദ്യുഗാംതരേ। ഗംഗാദ്വാരേ ദക്ഷയജ്ഞോ ഗണൈര്വിധ്വംസിതോ മമ
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: "ശിവദൂതി, ഞാൻ ഒരു പഴയ കാലത്തെ സംഭവമൊന്ന് പറയുന്നു; ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ, എന്റെ ഗണങ്ങൾ ദക്ഷന്റെ യാഗം നശിപ്പിച്ചു."
തത്ര യജ്ഞോ മൃഗോ ഭൂത്വാ പ്രദുദ്രാവ സുവേഗവാന്। മയാ ബാണേന നിര്വിദ്ധോ രുധിരേണ പ്രസേചിതഃ
"അവിടെ, യാഗത്തിലെ മൃഗം, കുരങ്ങായി മാറി വേഗത്തിൽ ഓടി; ഞാൻ അതിനെ അമ്പുകൊണ്ട് വെട്ടി, രക്തം ചിതറിച്ചു."
അജഗംധസ്തദാ ഭൂതോ നാമ ദേവൈസ്തു മേ കൃതമ്। അജഗംധസ്ത്വമേവേതി ദാസ്യേ ചാന്യത്തു ഭോജനമ്
"അപ്പോൾ, ആടിന്റെ ഗന്ധം വന്നതോടെ, ദേവന്മാർ എന്നെ 'അജഗന്ധ' എന്ന് വിളിച്ചു; നീ അജഗന്ധയാകും, ഞാൻ മറ്റൊരു ഭക്ഷണവും നൽകും."
ഏതാസാം ശൃണു മേ ദേവി ഭക്ഷ്യമേകം മയോചിതമ്। കഥ്യമാനം വരാരോഹേ കാലരാത്രി മഹാപ്രഭേ
ദേവി, നീ എന്റെ വാക്ക് ശ്രദ്ധിക്കണം. ഞാൻ അവർക്കായി അനുയോജ്യമായ ഒരു വിഭവം പറയാം, കാലരാത്രി, മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ളവളേ, സ്ത്രീകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയേ.
യാ സ്ത്രീ സഗര്ഭാ ദേവേശി അന്യസ്ത്രീപരിധാനകമ്। പരിധത്തേ സ്പൃശേദ്വാപി പുരുഷസ്യ വിശേഷതഃ
ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയേ, ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീയോ, മറ്റൊരു സ്ത്രീയുടെ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവളോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ, പ്രത്യേകിച്ച് പുരുഷനെ, സ്പർശിക്കുന്നവളോ—
സഭാഗോസ്തു വരാരോഹേ കാസാംചിത്പൃഥിവീതലേ। അപ്യേകവര്ഷം ബാലം തു ഗൃഹീത്വാ തത്ര വൈ ബലാത്
സുന്ദരിയേ, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഒരു വയസ്സുള്ള ബാലനെ പോലും ആരെങ്കിലും ബലാൽ കൊണ്ടുപോകുന്നുവെങ്കിൽ—
ഭുക്ത്വാ തിഷ്ഠംതു സുപ്രീതാ അപി വര്ഷശതാന്ബഹൂന്। അന്യാഃ സൂതിഗൃഹേ ച്ഛിദ്രം ഗൃഹ്ണീയുസ്തു ഹ്യപൂജിതാഃ
അവൾകൾ ആഹാരം കഴിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ അനേകം നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങൾ കഴിയട്ടെ; മറ്റു ചിലർ, ആദരിക്കപ്പെടാതെ, പ്രസവമുറിയിൽ ഒരു ദുർബലത കണ്ടെത്തും.
നിവസിഷ്യംതി ദേവേശി തഥാ വൈ ജാതഹാരികാഃ। ഗൃഹേ ക്ഷേത്രേ തടാകേ ച വാപ്യുദ്യാനേഷു ചൈവ ഹി
ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയേ, പുതുവൈശാലികളെ മോഷ്ടിക്കുന്നവർ വീടുകളിൽ, വയലുകളിൽ, കുളങ്ങളിൽ, തടാകങ്ങളിൽ, തോട്ടങ്ങളിലും താമസിക്കും.
അത്യേഷു ച രുദംത്യോ യാ സ്ത്രിയസ്തിഷ്ഠംതി നിത്യശഃ। താസാം ശരീരഗാശ്ചാന്യാഃ കാശ്ചിത്തൃപ്തിമവാപ്നുയുഃ
അവരിൽ, എപ്പോഴും കരയുന്ന സ്ത്രീകളുടെ ശരീരം മറ്റുള്ളവർ കഴിക്കും; ചിലർക്ക് തൃപ്തി ലഭിക്കും.
ശിവദൂത്യ ഉവാച। കുത്സിതം ഭവതാ ദത്തം പ്രജാനാം പരിപീഡനമ്। ന ച ത്വം ബുധ്യസേ ദാതും ശംകരരസ്യ വിശേഷതഃ
ശിവദൂതി പറഞ്ഞു: നീ നൽകിയതു നിന്ദ്യവും ജനങ്ങളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്; ശംകരന്റെ സാരമായത് എങ്ങനെ നൽകണമെന്ന് നീ അറിയുന്നില്ല.
ത്രപാകരം യദ്ഭവതി പ്രജാനാം പരിപീഡകമ്। ന തു തദ്യുജ്യതേ ദാതും താസാം ഭക്ഷ്യം തു ശംകര
ലജ്ജയും ദുരിതവും ജനങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാക്കുന്നതു അവരുടെ ആഹാരമായി നൽകുന്നത് ശരിയല്ല, ശംകരനേ.
രുദ്ര ഉവാച। അവംത്യാം തു യദാ സ്കംദോ മയാ പൂര്വം തു ഭദ്രിതഃ। ചൂഡാകര്മണി വൃത്തേ തു കുമാരസ്യ തദാ ശുഭേ
രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: അവന്തിയിൽ ഞാൻ മുമ്പ് സ്കന്ദനെ അഭിഷേകം ചെയ്തപ്പോൾ, ആ ബാലന്റെ ചൂടാകർമ്മം പൂർത്തിയായപ്പോൾ—
ആഗത്യ മാതരോ ഭക്ഷ്യമപൂര്വം തു പ്രചക്രിരേ। ദേവലോകാദ്ദേവഗണാ മാതൄണാം ഭോക്തുമാഗതാഃ
അപ്പോൾ മാതാക്കൾ വന്ന് മുമ്പ് കാണാത്ത ഒരു വിഭവം ഒരുക്കി; ദേവതകളുടെ കൂട്ടം സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വന്ന് മാതാക്കളുടെ ഭോജനം അനുഭവിച്ചു.
താസാം ഗൃഹേ യദാ പൂര്വം ബ്രഹ്മാദ്യാസ്സുരസത്തമാഃ। ഗംധര്വാപ്സരസശ്ചൈവ യക്ഷാസ്സര്വേ ച ഗുഹ്യകാഃ
അവരുടെ വീട്ടിൽ ബ്രഹ്മാദികൾ, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസുകൾ, യക്ഷന്മാർ, ഗുഹ്യകന്മാർ—
മേര്വാദയഃ ശിഖരിണോ ഗംഗാദ്യാഃ സരിതസ്തഥാ। സര്വേ നാഗാ ഗജാസ്സിദ്ധാഃ പക്ഷിണോഽസുരസൂദനാഃ
മേരു മുതലായ പർവതങ്ങൾ, ഗംഗാദി നദികൾ, എല്ലാ നാഗങ്ങൾ, ആനകൾ, സിദ്ധന്മാർ, പക്ഷികൾ, അസുരനാശകർ—
ഡാകിന്യഃ സഹ വേതാലൈര്വൃതാഃ സര്വൈര്ഗ്രഹൈസ്തദാ। കിമുക്തേനാമുനാ ദേവി യത്സൃഷ്ടം ബ്രഹ്മണാ ത്വിഹ
ഡാകിനികൾ, വേതാലന്മാർ, എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും അപ്പോൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; ദേവി, ബ്രഹ്മാവു ഇവിടെ സൃഷ്ടിച്ചത് പറയേണ്ടതുണ്ടോ?
തത്സര്വം ഭോജനം ദത്തം സ്വേച്ഛാന്നം ച നഭോഗതം। ശിവദൂത്യുവാച। ആസാം കൃതം ദേഹി ഭോജ്യം ദുര്ലഭം യത്ത്രിവിഷ്ടപേ
അവിടെ ആഹാരം സ്വേച്ഛയോടെ നൽകിയതും ദിവ്യവുമായതുമാണ്; ശിവദൂതി പറഞ്ഞു: സ്വർഗ്ഗത്തിലും അപൂർവമായ അവർക്കായി ഒരുക്കിയ ആഹാരം നൽകണം.
സ്നേഹാക്തം സഗുഡം ഹൃദ്യം സുപക്വം പരികല്പിതമ്। ക്വചിന്നാന്യേന യദ്ഭുക്തമപൂര്വം പരമേശ്വര
സ്നേഹത്തോടെ, ശർക്കര ചേർത്ത്, രുചികരമായി, നന്നായി പാകം ചെയ്ത്, ശ്രദ്ധയോടെ തയ്യാറാക്കിയ ആഹാരമാണ് അത്; ചിലപ്പോൾ മറ്റാരും കഴിക്കാത്തത്, പരമേശ്വരനേ.
ഏവമുക്തസ്തദാ സോപി ദേവദേവോ മഹേശ്വരഃ। ഭക്ഷ്യാര്ഥം താസ്തദാ പ്രാഹ പാര്വത്യാശ്ചൈവ സന്നിധൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാദേവൻ പാർവതിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവർക്കായി ആഹാരത്തെക്കുറിച്ച് പ്രസ്താവിച്ചു.
മയാ വൈ സാധിതം ചാന്നം പ്രകാരൈര്ബഹുഭിഃ കൃതം। തത്സര്വം ച വ്യയം യാതം ന ചാന്യദിഹ ദൃശ്യതേ
നാനാ വിധത്തിൽ ഞാൻ വിഭവങ്ങൾ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്; എല്ലാം ഉപയോഗിച്ചുപോയി, ഇനി മറ്റൊന്നും ഇവിടെ കാണുന്നില്ല.
ഭവതീഷ്വാഗതാസ്വദ്യ കിം മയാ ദേയമുച്യതാമ്। അപൂര്വം ഭവതീനാം യന്മയാ ദേയം വിശേഷതഃ
നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ എത്തിയപ്പോൾ, ഞാൻ എന്ത് നൽകണം എന്ന് പറയൂ; പ്രത്യേകിച്ച് നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ നൽകേണ്ട അപൂർവമായത് എന്താണ്?