നശ്യംതി തൂരഗൈര്ദഷ്ടാ മനുഷ്യാഃ പശവസ്തഥാ। യസ്മാന്മത്പ്രഭവാന്നിത്യം ക്ഷയം നയഥ മാനുഷാന്
"നിങ്ങൾ കടിച്ചാൽ മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും ഉടൻ മരിക്കുന്നു; എന്റെ ശക്തിയാൽ, നിങ്ങൾ മനുഷ്യരെ എപ്പോഴും നശിപ്പിക്കുന്നു."
അതോന്യസ്മിന്ഭവേ ഭൂയാന്മമകോപാത്സുദാരുണാത്। ഭവതാം ഹി ക്ഷയോ ഘോരോ ഭാവി വൈവസ്വതേംതരേ
"അതിനാൽ, ഈ കാലത്തുതന്നെ, എന്റെ ഭയങ്കരമായ കോപം മൂലം, വൈവസ്വത കാലത്തിൽ നിങ്ങളുടെ വംശത്തിന് ഭയാനകമായ നാശം സംഭവിക്കും."
തഥാന്യഃ സോമവംശീയോ രാജാ വൈ ജനമേജയഃ। ധക്ഷ്യതേ സര്പസത്രേണ പ്രദീപ്തേ ഹവ്യവാഹനേ
"അത് പോലെ, ചന്ദ്രവംശത്തിൽ ജനിച്ച മറ്റൊരു രാജാവായ ജനമേജയൻ, പാമ്പ് യാഗത്തിൽ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ നിങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കും."
മാതൃഷ്വസുശ്ച തനയാംസ്താര്ക്ഷ്യോ വോ ഭക്ഷയിഷ്യതി। ഏവം വോ ഭവിതാ നാശഃ സര്വേഷാം ദുഷ്ടചേതസാമ്
"ഗരുഡൻ നിങ്ങളുടെ മക്കളെയും അമ്മയുടെ സഹോദരന്മാരെയും തിന്നും; അങ്ങനെ, ദുഷ്ടചിത്തമുള്ള നിങ്ങൾക്ക് മുഴുവൻ നാശം സംഭവിക്കും."
ശപ്ത്വാ കുലസഹസ്രം തു യാവദേകം കുലം സ്ഥിതമ്। ഏവമുക്തേ തു വേപംതോ ബ്രഹ്മണാ ഭുജഗോത്തമാഃ
ആയിരം പാമ്പ് വംശങ്ങളെ ശപിച്ച് ഒറ്റ വംശം മാത്രം ശേഷിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, പ്രധാനപ്പെട്ട പാമ്പുകൾ ഭയത്തോടെ വിറെച്ചു.
നിപത്യ പാദയോസ്തസ്യ ഇദമൂചുര്വചസ്തദാ। ഭഗവന്കുടിലാ ജാതിരസ്മാകം ഭൂതഭാവന
അവൻ്റെ കാലിൽ വീണു, അവർ പറഞ്ഞു: "ഭഗവൻ, ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങളുടെ സ്വഭാവം വളഞ്ഞതാണ്."
വിഷോല്ബണത്വം ക്രൂരത്വം ദംദശൂകത്വമേവ ച। സംപാദിതം ത്വയാ ദേവ ഇദാനീം ശപസേ കഥം
"ദൈവമേ, നീയാണു ഞങ്ങളെ വിഷം നിറഞ്ഞതും, ക്രൂരതയും, കടിയുള്ളവരും ആക്കിയത്; ഇപ്പോൾ നീ ഞങ്ങളെ എന്തുകൊണ്ട് ശപിക്കുന്നു?"
ബ്രഹ്മോവാച। യദി നാമ മയാ സൃഷ്ടാ ഭവംതഃ കുടിലാശയാഃ। തതഃ കിം ബഹുനാ നിത്യം ഭക്ഷയധ്വം ഗതവ്യഥാഃ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിങ്ങളെ വളഞ്ഞ മനസ്സോടെ സൃഷ്ടിച്ചാലും, അതിൽ എന്താണ്? ഭയമില്ലാതെ, നിങ്ങൾ ഇനിയും തിന്നുക."
നാഗാ ഊചുഃ। മര്യാദാം കുരു ദേവേശ സ്ഥാനം ചൈവ പൃഥക്പൃഥക്। മനുഷ്യാണാം തഥാസ്മാകം സമയം ദേവ കാരയ
പാമ്പുകൾ പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാരുടെ അധിപനേ, മനുഷ്യർക്കും ഞങ്ങൾക്കും വേറേ വേറേ സ്ഥലം, അതുപോലെ അതിരുകൾ നിശ്ചയിക്കണം; ദൈവമേ, ഒരു ഉടമ്പടി ഉണ്ടാക്കണം."
ശാപോ യോ ഭവതാ ദത്തോ മനുഷ്യോ ജനമേജയഃ। നാശം നഃ സര്പസത്രേണ ഉല്ബണം ച കരിഷ്യതി
"നീ നൽകിയ ശാപം, മനുഷ്യൻ ജനമേജയൻ പാമ്പ് യാഗത്തിൽ ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കും; അതു ഞങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമായ നാശം വരുത്തും."
ബ്രഹ്മോവാച। ജരത്കാരുരിതി ഖ്യാതോ ഭവിതാ ബ്രഹ്മവിത്തമഃ। ജരത്കന്യാ തസ്യ ദേയാ തസ്യാമുത്പത്സ്യതേ സുതഃ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ജരത്കാരു എന്ന പേരിൽ, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രഗത്ഭനായ ഒരാൾ ജനിക്കും. ജരത്കന്യയെ അവനു വിവാഹം കഴിക്കാൻ നൽകണം; അവരിൽ നിന്ന് ഒരു മകൻ ജനിക്കും.
രക്ഷാം കര്താ സ വോ വിപ്രോ ഭവതാം കുലപാവനഃ। തഥാ കരോമി നാഗാനാം സമയം മനുജൈഃ സഹ
അവൻ, നിങ്ങളുടെ വംശത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കും. ഇങ്ങനെ ഞാൻ നാഗന്മാരുടെയും മനുഷ്യരുടെയും ഇടയിൽ ഒരു ഉടമ്പടി സ്ഥാപിക്കുന്നു.
തദേകമനസഃ സര്വേ ശൃണുധ്വം മമ ശാസനമ്। സുതലം വിതലം ചൈവ തൃതീയം ച തലാതലമ്
അതിനാൽ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരുമനസ്സോടെ എന്റെ കല്പന ശ്രദ്ധിക്കൂ: സുതല, വിതല, മൂന്നാമത്തേതായി തലാതല—
ദത്തം ച ത്രിപ്രകാരം വോ ഗൃഹം തത്ര ഗമിഷ്യഥ। തത്ര ഭോഗാന്ബഹുവിധാന്ഭുംജാനാ മമ ശാസനാത്
ഈ മൂന്ന് വിധത്തിലുള്ള വാസസ്ഥലങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു; അവിടേക്ക് നിങ്ങൾ പോകണം. അവിടെ, എന്റെ കല്പനപ്രകാരം, നിങ്ങൾ പലവിധ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
തിഷ്ഠധ്വം സപ്തമം യാവത്കാലം തം തു പുനഃപുനഃ। തതോ വൈവസ്വതസ്യാദൌ കാശ്യപേയോ ഭവിഷ്യതി
ഏഴാമത്തെ കാലഘട്ടം വരെയും അവിടെ തന്നെ താമസിക്കൂ; അതിനുശേഷം, വൈവസ്വതന്റെ കാലത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, കശ്യപന്റെ സന്തതിയിൽ ഒരാൾ ജനിക്കും.
ദായാദഃ സര്വദേവാനാം സുപര്ണസ്സര്പഭക്ഷകഃ। തദാ പ്രസൂതിഃ സര്പാണാം ദഗ്ധാ വൈ ചിത്രഭാനുനാ
അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും അവകാശിയായ സുപർണ്ണൻ, പാമ്പുകളെ തിന്നുന്നവൻ, ആകും. അപ്പോൾ, പാമ്പുകളുടെ സന്താനങ്ങൾ പ്രകാശവാനായവനാൽ ദഹിക്കപ്പെടും.
ഭവതാം ചൈവ സര്വേഷാം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ। യേ യേ ക്രൂരാ ഭോഗിനോ ദുര്വിനീതാസ്തേഷാമംതോ ഭാവിതാ നാന്യഥൈതത്
ഇത് നിങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും നിർബന്ധമായും സംഭവിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ക്രൂരരും അശാന്തരുമായ എല്ലാ പാമ്പുകൾക്കും അപ്പോൾ അവസാനം വരും; ഇതിൽ മാറ്റമില്ല.
കാലവ്യാപ്തം ഭക്ഷയധ്വം ച സത്വം തഥാപകാരേ ചകൃതേ മനുഷ്യമ്। മംത്രൌഷധൈര്ഗാരുഡൈശ്ചൈവ തംത്രൈര്ബംധൈര്ജുഷ്ടാ മാനവാ യേ ഭവംതി
കാലത്തിന്റെ വിധിപ്രകാരം ജീവികളെ നിങ്ങൾ തിന്നാം; അതുപോലെ, മനുഷ്യർ നിങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്താൽ അവരെയും. മന്ത്രങ്ങൾ, ഔഷധങ്ങൾ, ഗരുഡമുദ്രകൾ, ബന്ധങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് സംരക്ഷിതരായ മനുഷ്യരെ—
തേഭ്യോ ഭീതൈര്വര്തിതവ്യം ന ചാന്യച്ചിത്തേ കാര്യം ചാന്യഥാ വോ വിനാശഃ। ഇതീരിതേ ബ്രഹ്മണാ വൈ ഭുജംഗാ ജഗ്മുഃ സ്ഥാനം സുതലാഖ്യം ഹി സര്വേ
അവരിൽ നിന്നു ഭയത്തോടെ ജീവിക്കണം; മനസ്സു മറ്റൊന്നിലേക്കു തിരിക്കരുത്. ഇല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് നാശം സംഭവിക്കും. ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവ് ഉപദേശിച്ചതിനുശേഷം, എല്ലാ പാമ്പുകളും സുതല എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
തസ്ഥുര്ഭോഗാന്ഭുംജമാനാശ്ച സര്വേ രസാതലേ ലീലയാ സംസ്ഥിതാസ്തേ। ഏവം ശാപം തുതേ ലബ്ധ്വാപ്രസാദം ച ചതുര്മുഖാത്
അവിടെ എല്ലാവരും പലവിധ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, രസാതലത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു. ഇങ്ങനെ അവർ ശാപവും ചതുര്മുഖനിൽനിന്ന് അനുഗ്രഹവും നേടി.
തസ്ഥുഃ പാതാലനിലയേ മുദിതേനാംതരാത്മനാ। തതഃ കാലാംത രേഭൂതേ പുനരേവം വ്യചിംതയന്
അവർ പാതാളത്തിലെ വാസസ്ഥലത്തിൽ ആന്തരിക സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു. പിന്നീട് കാലം കടന്നപ്പോൾ, അവർ വീണ്ടും ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചു:
ഭവിതാ ഭരതോ രാജാ പാംഡവേയോ മഹായശാഃ। അസ്മാകം തു ക്ഷയകരോ ദൈവയോഗേന കേനചിത്
പാണ്ഡവവംശത്തിൽ മഹത്വം നേടിയ ഭാരതൻ എന്ന രാജാവ് ജനിക്കും; ദൈവികമായ ഒരു വിധിയാൽ അവൻ ഞങ്ങളുടെ നാശം വരുത്തും.
കഥം ത്രിഭുവനേ നാഥഃ സര്വേഷാം ച പിതാമഹഃ। സൃഷ്ടികര്താ ജഗദ്വംദ്യഃ ശാപമസ്മാസു ദത്തവാന്
മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും നാഥനും, എല്ലാവർക്കും പിതാമഹനും, സൃഷ്ടികർത്താവും, ലോകം വന്ദിക്കുന്നവനും, ഞങ്ങളോട് ശാപം നൽകിയതെങ്ങനെ?
ദേവം വിരംചിനം ത്യക്ത്വാ ഗതിരന്യാ ന വിദ്യതേ। വൈരാജേ ഭവനശ്രേഷ്ഠേ തത്ര ദേവഃ സ തിഷ്ഠതി
വിശ്വചിനനെ ഒഴികെ മറ്റൊരു ആശ്രയം ഇല്ല. വൈരാജ എന്ന മനോഹരമായ ഭവനത്തിൽ ആ ദേവൻ താമസിക്കുന്നു.
സ ദേവഃ പുഷ്കരസ്ഥോ വൈ യജ്ഞം യജതി സാംപ്രതമ്। ഗത്വാ പ്രസാദയാമസ്തം വരം തുഷ്ടഃ പ്രദാസ്യതി1.31.
ആ ദേവൻ ഇപ്പോൾ പുഷ്കരത്തിൽ യജ്ഞം നടത്തുകയാണ്. നമുക്ക് പോയി അവനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാം; സന്തോഷപ്പെട്ടാൽ അവൻ നമുക്ക് ഒരു വരം നൽകും.
ഏവം വിചിംത്യ തേ സര്വേ നാഗാ ഗത്വാ ച പുഷ്കരമ്। യജ്ഞപര്വതമാസാദ്യ ശൈലഭിത്തിമുപാശ്രിതാഃ
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, എല്ലാ നാഗന്മാരും പുഷ്കരത്തിലേക്ക് പോയി. യജ്ഞപർവതത്തിലെ പാറക്കരയിൽ അഭയം തേടി അവർ നിന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ നാഗാംസ്തഥാ ശ്രാന്താന്വാരിധാരാശ്ച ശീതലാഃ। ഉദങ്മുഖാ വൈ നിഷ്ക്രാംതാസ്സര്വേഷാം തു സുഖപ്രദാഃ
അങ്ങനെ ക്ഷീണിച്ച നാഗന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, തണുത്ത വെള്ളധാരകൾ വടക്കോട്ട് ഒഴുകി, എല്ലാവർക്കും ആശ്വാസം നൽകി.
നാഗതീര്ഥം തതോ ജാതം പൃഥിവ്യാം ഭരതര്ഷഭ। നാഗകുംഡം ച വൈ കേചിത്സരിതം ചാപരേഽബ്രുവന്
അത് കൊണ്ടാണ്, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, ഭൂമിയിൽ നാഗതീർഥം ഉണ്ടായി. ചിലർ അതിനെ നാഗകുണ്ടം എന്നും, മറ്റുള്ളവർ അതിനെ ഒരു നദി എന്നും വിളിച്ചു.
പുണ്യം തത്സര്വതീര്ഥാനാം സര്പാണാം വിഷനാശനമ്। മജ്ജന്തി തത്ര യേ മര്ത്യാ അധിശ്രാവണ പംചമി
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലെയും പുണ്യമായ ആ സ്ഥലം പാമ്പുകളുടെ വിഷം നീക്കുന്നു. ഉജ്ജ്വല പക്ഷത്തിലെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിൽ അവിടെ കുളിക്കുന്ന മനുഷ്യർ,
ന തേഷാം തു കുലേ സര്പാഃ പീഡാം കുര്വന്തി കര്ഹിചിത്। ശ്രാദ്ധം പിതൄണാം യേ തത്ര കരിഷ്യംതി നരാ ഭുവി
അവരുടെ വംശത്തിൽ പാമ്പുകൾ ഒരിക്കലും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല. ഭൂമിയിൽ അവിടെ പിതൃകർമ്മം ചെയ്യുന്നവർക്ക്,