വിഷ്ണോഃ പദാനാമേഷാ തേ ഉത്പത്തിഃ കഥിതാ നൃപ। യാം ശ്രുത്വാ തു നരോ ലോകേ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
രാജാവേ, വിഷ്ണുവിന്റെ മൂന്നു കാൽവയ്പ്പുകളുടെ ഉദ്ഭവം ഇങ്ങനെ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇതു കേൾക്കുന്നവൻ ലോകത്തിൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നു.
ദുഃസ്വപ്നം ദുര്വിചിംത്യം ച ദുഃഷ്കരം ദുഃഷ്കൃതാനി ച। ക്ഷിപ്രം ഹി നാശമായാംതി ദൃഷ്ടേ വിഷ്ണുപദത്രയേ
ദുഷ്ടസ്വപ്നങ്ങൾ, ഭയങ്കരമായ ചിന്തകൾ, ചെയ്യാൻ പ്രയാസമുള്ള കാര്യങ്ങൾ, പാപങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം വിഷ്ണുവിന്റെ മൂന്നു കാൽവയ്പ്പുകൾ കണ്ട് ഉടൻ നശിക്കുന്നു.
യുഗാനുക്രമശോ ദൃഷ്ട്വാ പാപിനോ ജംതവസ്തഥാ। സൂക്ഷ്മതാ ദര്ശിതാ ഭീഷ്മ വിഷ്ണുനാ പദദര്ശനേ1.30.
ഭീഷ്മാ, പാപികളായ ജീവികൾ യുഗങ്ങളുടെ ക്രമം കണ്ടപ്പോൾ, വിഷ്ണു തന്റെ കാൽവയ്പ്പ് കാണിച്ചുകൊണ്ട് സൂക്ഷ്മത അവർക്കു പ്രകടമാക്കി.
യസ്ത്വാരോഹതി തസ്മിംസ്തു മൌനവാന്മാനവോ ഭുവി। കൃത്വാ ത്രിപുഷ്കരീ യാത്രാമശ്വമേധഫലം വ്രജേത്
ഭൂമിയിൽ മൗനമായി അവിടെ കയറി, ത്രിപുഷ്കരയാത്ര നടത്തി, ആൾക്കാർക്ക് അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.
മുച്യതേ സര്വപാപൈശ്ച മൃതോ വിഷ്ണുപുരം വ്രജേത്
സകല പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായവൻ മരിച്ചാൽ വിഷ്ണുവിന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഭീഷ്മ ഉവാച। ഭഗവന്മഹദാശ്ചര്യം ബാഷ്കലേര്ബംധനം ഹി യത്। കൃതം ത്രിവിക്രമം രൂപം യദാ സംയമിതോ ബലി
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവൻ, ബാഷ്കലനെ ബന്ധിച്ച അത്ഭുതം, ബലി സംയമിതനായപ്പോൾ ത്രിവിക്രമൻ രൂപം എടുത്തത്—all അത്ഭുതമാണ്.
ഏതന്മയാ ശ്രുതം പൂര്വം കഥ്യമാനം ദ്വിജോത്തമൈഃ। പാതാലേ വസതേദ്യാപി വൈരോചനസുതോ ബലി
ഇത് ഞാൻ മുമ്പ് ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്; വൈരോചനന്റെ മകൻ ബലി ഇപ്പോഴും പാതാളത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
നാഗതീര്ഥം യഥാഭൂതം പിശാചാനാം തു സംഭവമ്। ശിവദൂതീ കഥം ചാത്ര കേനേയം മംഗലീകൃതാ
നാഗതീർഥം എങ്ങനെ ഉണ്ടായത്, പിശാചുകളുടെ ഉത്ഭവം എന്താണ്, ശിവദൂതി ഇവിടെ എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവെന്നും, ആരാണ് അവളെ മംഗളമാക്കിയതെന്നും അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അംതരിക്ഷേ പുഷ്കരം തു കേന നീതം മഹാമുനേ। ഏതദാചക്ഷ്വ മേ സര്വം യഥാ ബാഷ്കലിബംധനമ്
പുഷ്കരം ആകാശത്തിലേക്ക് ആരാണ് കൊണ്ടുപോയത്, മഹാമുനി? ബാഷ്കലന്റെ ബന്ധനം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവെന്നും, ഇതെല്ലാം ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.
ഭൂമിപ്രക്രമണം പൂര്വം കൃതം ദേവേന വിഷ്ണുനാ। ദ്വിതീയേ കാരണം കിം ച യേന ദേവശ്ചകാര ഹ
പൂർവത്തിൽ ദേവൻ വിഷ്ണു ഭൂമിയിൽ നടന്നു; രണ്ടാം തവണ ദേവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തതിന്റെ കാരണമെന്താണ്?
തത്ത്വതസ്ത്വം ഹി തത്സര്വം യഥാഭൂതം തഥാ വദ। പാപക്ഷയകരം ഹ്യേതച്ഛ്രോതവ്യം ഭൂതിമിച്ഛതാ
നീ ഈ കാര്യങ്ങൾ സത്യം പോലെ അറിയുന്നു; അതു യഥാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞുതരൂ. ഭാവി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു കേൾക്കേണ്ടത്, ഇത് പാപം നശിപ്പിക്കുന്നു.
പുലസ്ത്യ ഉവാച। പ്രശ്നഭാരസ്ത്വയാ രാജന്കൌതുകാദേവ കീര്തിതഃ। കഥയാമി ഹി തത്സര്വം യഥാഭൂതം നൃപോത്തമ
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീ കൗതുകം കൊണ്ടാണ് ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്; ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചതെല്ലാം നിന്നോട് പറയാം, മഹാരാജാവേ.
വിഷ്ണോഃ പദാനുഷംഗേണ ബംധനം ബാഷ്കലേരിഹ। ശ്രുതം തദ്ഭവതാ സര്വം മയാ തേ പരികീര്തിതം
ഇവിടെ ബാഷ്കലന്റെ ബന്ധനം വിഷ്ണുവിന്റെ പാദം കൊണ്ടാണ് സംഭവിച്ചത്; നീ ഇതെല്ലാം കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ഞാൻ അതു നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഭൂയോപി വിഷ്ണുനാ ഭീഷ്മ പ്രാപ്തേ വൈവസ്വതേംതരേ। ത്രൈലോക്യം ബലിനാക്രാംതം വിഷ്ണുനാ പ്രഭവിഷ്ണുനാ
ഭീഷ്മാ, വൈവസ്വതയുഗം വന്നപ്പോൾ, ബലി മൂന്നു ലോകങ്ങളും കീഴടക്കി; അതിനുശേഷം ശക്തനായ വിഷ്ണു അവനെ കീഴടക്കി.
ഗത്വാ ത്വേകാകിനാ യജ്ഞേ തഥാ സംയമിതോ ബലി। ഭൂയോപി ദേവദേവേന ഭൂമേഃ പ്രക്രമണം കൃതമ്
വഴിപിരിഞ്ഞ് യജ്ഞത്തിൽ പോയ ബലി അങ്ങനെ സംയമിതനായി; വീണ്ടും ദേവദേവൻ ഭൂമിയിൽ നടന്നു.
പ്രാദുര്ഭാവോ വാമനസ്യ തഥാഭൂതോ നരാധിപ। പുനസ്ത്രിവിക്രമോ ഭൂത്വാ വാമനോ ഭൂദവാമനഃ
വാമനന്റെ അവതാരം അങ്ങനെ ആയിരുന്നു, രാജാവേ; വീണ്ടും ത്രിവിക്രമൻ ആയി, വാമനൻ കുരുവാമനനായി.
ഉത്പത്തിരേഷാ തേ സര്വാ കഥിതാ കുരുനംദന। നാഗാനാം തു യഥാ തീര്ഥം തച്ഛൃണുഷ്വ മഹാവ്രത
ഈ ഉത്ഭവം മുഴുവൻ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു, കുരുനന്ദന; ഇനി നാഗങ്ങളുടെ തീർഥത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ, മഹാവ്രതധാരി.
അനംതോ വാസുകിശ്ചൈവ തക്ഷകശ്ച മഹാബലഃ। കര്കോടകശ്ച നാഗേംദ്രഃ പദ്മശ്ചാന്യഃ സരീസൃപഃ
അനന്തൻ, വാസുകി, ശക്തനായ തക്ഷകൻ, നാഗരാജാവ് കർകോട്ടകൻ, മറ്റൊരു പാമ്പ് പദ്മൻ,
മഹാപദ്മസ്തഥാ ശംഖഃ കുലികശ്ചാപരാജിതഃ। ഏതേ കശ്യപദായാദാ ഏതൈരാപൂരിതം ജഗത്
മഹാപദ്മൻ, ശംഖൻ, കുലികൻ, അപരാജിതൻ—ഇവരൊക്കെ കശ്യപന്റെ സന്തതികൾ; ഇവരാൽ ലോകം നിറഞ്ഞു.
ഏതേഷാം തു പ്രസൂത്യാ തു ഇദമാപൂരിതം ജഗത്। കുടിലാഭീമകര്മാണസ്തീക്ഷ്ണാസ്യാശ്ച വിഷോല്ബണാഃ
ഇവരുടെ സന്തതിയാൽ ലോകം നിറഞ്ഞു; ഇവർ വളഞ്ഞ, ഭയാനകമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്ന, മൂർച്ചയുള്ള വായും വിഷം നിറഞ്ഞവരും ആണ്.
ദഷ്ട്വാ മംദാംശ്ചമനുജാന്കുര്യുര്ഭസ്മക്ഷണാത്തു തേ। തദ്ദര്ശനാദ്ഭവേന്നാശോ മനുഷ്യാണാം നരാധിപ
ഇവർ ദുർബലമായ മനുഷ്യരെ കടിച്ചാൽ, ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അവരെ ചിതലാക്കും; ഇവരെ കാണുമ്പോൾ പോലും മനുഷ്യർ നശിക്കും, രാജാവേ.
അഹന്യഹനി ജായേത ക്ഷയഃ പരമദാരുണഃ। ആത്മനസ്തു ക്ഷയം ദൃഷ്ട്വാ പ്രജാസ്സര്വാസ്സമംതതഃ
ദിവസം ദിവസവും അത്യന്തം ഭയാനകമായ നാശം ഉണ്ടാകുന്നു; സ്വന്തം നാശം കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലായിടത്തും ജനങ്ങൾ നശിച്ചു.
ജഗ്മുഃ ശരണ്യം ശരണം ബ്രഹ്മാണം പരമേശ്വരം। ഇമമേവാര്ഥമുദ്ദിശ്യ പ്രജാഃ സര്വാ മഹീപതേ
രാജാവേ, എല്ലാ ജീവികളും അഭയം തേടിയ്ക്കൊണ്ട് പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിനെ ഈ same കാരണത്താൽ സമീപിച്ചു.
ഊചുഃ കമലജം ദൃഷ്ട്വാ പുരാണം ബ്രഹ്മസംജ്ഞകമ്। പ്രജാ ഊചുഃ। ദേവദേവേശ ലോകാനാം പ്രസൂതേ പരമേശ്വര
പഴയകാലത്ത് പുഷ്പത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിനെ കണ്ടു ജീവികൾ പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ പരമേശ്വരാ, നീയാണു ഈ ലോകത്തെ ജനിപ്പിച്ചവൻ."
ത്രാഹി നസ്തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രാണാം ഭുജഗാനാം മഹാത്മനാമ്। ദിനേദിനേ ഭയം ദേവ പശ്യാമഃ കൃപണാ ഭൃശമ്
"ദൈവമേ, കഠിന ദന്തമുള്ള വലിയ പാമ്പുകളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ; ദൈവമേ, ഞങ്ങൾ ദാരുണമായ ഭയം അനുഭവിക്കുന്നു, ഓരോ ദിവസവും, ഞങ്ങൾ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിയുന്നു."
മനുഷ്യപശുപക്ഷ്യാദി തത്സര്വം ഭസ്മസാദ്ഭവേത്। ത്വയാ സൃഷ്ടിഃ കൃതാ ദേവ ക്ഷീയതേ തു ഭുജംഗമൈഃ
"മനുഷ്യരും, മൃഗങ്ങളും, പക്ഷികളും, മറ്റു എല്ലാ ജീവികളും പാമ്പുകളുടെ കൈയിൽ അഗ്നിയിൽ ചിതയാകുന്നു; ദൈവമേ, നിന്റെ സൃഷ്ടി പാമ്പുകൾ നശിപ്പിക്കുന്നു."
ഏതജ്ജ്ഞാത്വാ യദുചിതം തത്കുരുഷ്വ പിതാമഹ। ബ്രഹ്മോവാച। അഹം രക്ഷാം വിധാസ്യാമി ഭവതീനാം ന സംശയഃ
"ഇതറിഞ്ഞ്, യോജിച്ചതെന്തോ അതു ചെയ്യണം, പിതാമഹാ." ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കും, അതിൽ സംശയമില്ല."
വ്രജധ്വം സ്വനികേതാനി നീരുജോ ഗതസാധ്വസാഃ। ഏവമുക്തേ പ്രജാഃ സര്വാ ബ്രഹ്മണാഽവ്യക്തമൂര്തിനാ
"നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് തിരിച്ചു പോവൂ, രോഗവും ഭയവും ഇല്ലാതെ." അപ്രത്യക്ഷമായ രൂപമുള്ള ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് എല്ലാ ജീവികളും—
ആജഗ്മുഃ പരമപ്രീതാഃ സ്തുത്വാ ചൈവ സ്വയംഭുവമ്। പ്രയാതാസു പ്രജാസ്വേവം താനാഹൂയ ഭുജംഗമാന്
—അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ തിരിച്ചു വന്നു, സ്വയംഭുവിനെ സ്തുതിച്ച്. ജീവികൾ പോയതിനു ശേഷം, ബ്രഹ്മാവ് പാമ്പുകളെ വിളിച്ചു.
ശശാപ പരമക്രുദ്ധോ വാസുകിപ്രമുഖാംസ്തദാ। ബ്രഹ്മോവാച। അഹന്യഹനി ഭൂതാനി ഭക്ഷ്യംതേ വൈ ദുരാത്മഭിഃ
വാസുകി മുതലായ പാമ്പുകളെ ബ്രഹ്മാവ് അത്യന്തം കോപത്തോടെ ശപിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "ദുഷ്ടന്മാർ ദിവസേന ജീവികളെ തിന്നുന്നു."