അര്ഥിത്വേന മദീയേന സ്വകുലേ ബാംധവേപി ച। ഗൃഹായാതേ മയി തഥാ യദ്യോഗ്യം തത്സമാചര
ഞാൻ അപേക്ഷകനായാലും, എന്റെ കുടുംബത്തിനായാലും, ബന്ധുക്കള്ക്കായാലും, അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ വീട്ടിൽ ആരെങ്കിലും വന്നാലും, യോജിച്ചതു ചെയ്യണം.
യദി തേ രുചിതം വീര ദാനവേംദ്ര മഹാദ്യുതേ। തദസ്മൈ ദീയതാം ശീഘ്രം വാമനായ മഹാത്മനേ
ദാനവേന്ദ്രാ, മഹാതേജസ്സുള്ളവനേ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ഈ മഹാത്മാവായ വാമനന് മൂന്നു അടി ഭൂമി ഉടൻ തന്നെ നൽകുക.
ബാഷ്കലിരുവാച। ദേവേംദ്ര സ്വാഗതം തേഽസ്തു സ്വസ്തി പ്രാപ്നുഹി മാ ചിരമ്। ത്വം സമീക്ഷസ്വധാത്മാനം സര്വേഷാം ച പരായണമ്
ബാഷ്കലി പറഞ്ഞു: ദേവേന്ദ്രാ, നിനക്ക് സ്വാഗതം! നീ ഉടൻ സുഖം നേടട്ടെ. നീ സ്വയം ആലോചിക്കണം, എല്ലാരുടെയും അവസാന ആശ്രയമായ ആത്മാവിനെ.
ത്വയി ഭാരം സമാവേശ്യ സുഖമാസ്തേ പിതാമഹഃ। ധ്യാനധാരണയായുക്തശ്ചിംതയാനഃ പരം പദമ്
നിന്റെ മേൽ ഭാരമിട്ടു, പിതാമഹൻ മനസ്സിൽ പരമാവസ്ഥയെ ധ്യാനിച്ച്, സമാധാനത്തോടെ വിശ്രമിക്കുന്നു.
സംഗ്രാമൈര്ബഹുഭിഃ ഖിന്നോ ജഗച്ചിംതാമപാസ്യ തു। ക്ഷീരാബ്ധിദ്വീപമാശ്രിത്യ സുഖം സ്വപിതി കേശവഃ
അനവധി യുദ്ധങ്ങളിൽ ക്ഷീണിച്ച കേശവൻ ലോകചിന്തകൾ വിട്ട് ക്ഷീരസമുദ്രത്തിലെ ദ്വീപിൽ സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നു.
അന്യേ ച ദാനവാഃ സര്വേ ബലിനഃ സായുധാസ്ത്വയാ। അസഹായേനൈവ ശക്ര സര്വേപി വിനിപാതിതാഃ
മറ്റു ശക്തരായ എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും ആയുധധാരികളായിട്ടും, നീയൊറ്റയ്ക്ക് സഹായം കൂടാതെ തോൽപ്പിച്ചു, ശക്രാ.
ആദിത്യാ ദ്വാദശൈവേഹ രുദ്രാസ്ത്വേകാദശാപി വാ। അശ്വിനൌ വസവശ്ചൈവ ധര്മശ്ചൈവ സനാതനഃ
ഇവിടെ പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാർ, പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാർ, രണ്ട് അശ്വിനികൾ, വസുക്കൾ, സനാതനനായ ധർമ്മൻ ഇവരും ഉണ്ട്.
ത്വദ്ബാഹുബലമാശ്രിത്യ ത്രിദിവേ മഖഭാഗിനഃ। ത്വയാ ക്രതുശതൈരിഷ്ടം സമാപ്തവരദക്ഷിണൈഃ
നിന്റെ ഭുജബലത്തിൽ ആശ്രയിച്ച്, അവർ സ്വർഗത്തിൽ യാഗഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു; നീ അനേകം യാഗങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, വരങ്ങളും ദാനങ്ങളും നൽകി.
ത്വയാ ച ഘാതിതോ വൃത്രോ നമുചിഃ പാകശാസന। ത്വദാജ്ഞാകാരിണാ പൂര്വം വിഷ്ണുനാ പ്രഭവിഷ്ണുനാ
നിന്റെ കൈകൊണ്ടു വൃത്രനും നമുചിയും കൊല്ലപ്പെട്ടു, പൂർവ്വം മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവർ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
ഹിരണ്യകശിപോര്ഭ്രാതാ ഹിരണ്യാക്ഷോപി ഘാതിതഃ। ഹിരണ്യകശിപുര്യോത്ര ജങ്ഘേ ചാരോപ്യ ഘാതിതഃ
ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ സഹോദരനായ ഹിരണ്യാക്ഷനും കൊല്ലപ്പെട്ടു; ഇവിടെ, ഹിരണ്യകശിപുവിനെ കാലിൽ കയറ്റി കൊല്ലപ്പെട്ടു.
വജ്രപാണിനമായാംതമൈരാവണശിരോഗതമ്। സംഗ്രാമഭൂമൌ ദൃഷ്ട്വാ ത്വാം സര്വേ നശ്യംതി ദാനവാഃ
വജ്രം കൈവശം വച്ചും ഐരാവതത്തിന്റെ തലയിൽ ഇരുന്നും യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്നെ കണ്ടാൽ എല്ലാ ദാനവന്മാരും നശിക്കുന്നു.
യേ ത്വയാ വിജിതാഃ പൂര്വം ദാനവാ ബലവത്തരാഃ। സഹസ്രാംശേന തത്തുല്യോ ന ഭവാമി കഥംചന
നീ മുമ്പ് ജയിച്ച ശക്തരായ ദാനവന്മാരെപ്പോലും, നിന്റെ ശക്തിയുടെ ആയിരത്തിൽ ഒന്ന് പോലും എനിക്ക് സമം ആകാൻ കഴിയില്ല.
ഏവംവിധോഽസി ദേവേംദ്ര മമ കാ ഗണനാ ഭവേത്। മാം സമുദ്ധര്തുകാമേന ത്വയൈവാഗമനം കൃതമ്
ഇങ്ങനെ മഹത്തായവനായി നീ ഇരിക്കുമ്പോൾ, എനിക്ക് എന്ത് വിലയുണ്ട്? എന്നെ രക്ഷിക്കാനാണ് നീ ഇവിടെ വന്നതെന്നു ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
കരിഷ്യാമി ന സംദേഹോ ദാസ്യേ പ്രാണാനപി ധ്രുവമ്। കിമര്ഥം ദേവരാജോക്താ ഭൂമിരേഷാ ത്വയാ ഹി മേ
ഞാൻ ചെയ്യുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല; ജീവൻ പോലും ഞാൻ നൽകും. ദേവരാജാ, ഈ ഭൂമി സംബന്ധിച്ച് നീ എന്നോട് പറഞ്ഞത് എന്തിനാണ്?
ഇമേ ദാരാഃ സുതാ ഗാവോ യച്ചാന്യദ്വിദ്യതേ വസു। ത്രൈലോക്യരാജ്യമഖിലം വിപ്രസ്യാസ്യ പ്രദീയതാമ്
ഈ ഭാര്യമാർ, മക്കൾ, പശുക്കൾ, മറ്റെല്ലാ സമ്പത്തും, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെ രാജ്യം മുഴുവൻ ഈ ബ്രാഹ്മണനു നൽകട്ടെ.
അപകീര്തിര്ഭവേന്മഹ്യം പൂര്വേഷാം ച ന സംശയഃ। ഗൃഹായാതസ്യ ശക്രസ്യ ദത്തം ബാഷ്കലിനാ ന തു
ശക്രൻ എന്റെ വീട്ടിൽ വന്ന്, ബാഷ്കലി നൽകിയതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും സ്വീകരിച്ചാൽ, എനിക്കും പൂർവ്വികർക്കും അപകീർത്തി വരും, സംശയമില്ല.
അന്യോപി യോര്ഥീ മേ പ്രാപ്തഃ സമേ പ്രിയതരഃ സദാ। ഭവാനത്ര വിശേഷേണ വിചാരം മാ കൃഥാഃ ക്വചിത്
മറ്റു യാചകനും വന്നാൽ എനിക്ക് എപ്പോഴും പ്രിയനാണ്; എന്നാൽ പ്രത്യേകിച്ച് നീ, ഇവിടെ ഒരിക്കലും സംശയിക്കേണ്ട.
ബൃഹത്ത്രപാ മേ ദേവേംദ്ര യദ്ഭൂമേസ്തു പദത്രയമ്। ബ്രാഹ്മണസ്യ വിശേഷേണ പ്രാര്ഥിതം തു ത്വയാ വിഭോ
ദേവേന്ദ്രാ, ഈ മൂന്ന് അടി ഭൂമിക്ക് ഞാൻ വലിയ ലജ്ജ അനുഭവിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണനു വേണ്ടി നീ പ്രത്യേകമായി അതു ചോദിച്ചു.
ദാസ്യേ ഗ്രാമവരാനസ്യ ഭവതസ്തു ത്രിവിഷ്ടപമ്। അശ്വാന്ഗജാന്ഭൂമിധനം സ്ത്രിയശ്ചോദ്ഭിന്നചൂചുകാഃ
നല്ല ഗ്രാമങ്ങൾ ഞാൻ നൽകും; നിനക്കു സ്വർഗലോകവും, കുതിരകളും ആനകളും ഭൂമിയും ധനവും, ഉന്നതസ്തനങ്ങളുള്ള സ്ത്രീകളും നൽകാം.
യാസാം ദര്ശനമാത്രേണ വൃദ്ധോപി തരുണായതേ। താഃ സ്ത്രിയോ വസുധാം ചൈതാം വാമനസ്യ പ്രതിഗ്രഹമ്
അവരെ കണ്ടു മാത്രം മുതിർന്നവരും യുവാക്കളാകുന്നു; ഈ സ്ത്രീകളും ഈ ഭൂമിയും വാമനനു സമർപ്പിക്കേണ്ടതാണു.
പ്രതിദാസ്യാമി ദേവേന്ദ്ര പ്രസാദഃ ക്രിയതാം ഹി മേ। ഏതാവദുക്തേ വചനേ തദാ ബാഷ്കലിനാ നൃപ
ദേവേന്ദ്രാ, ഞാൻ അത് തിരികെ നൽകും. ദയവായി എനിക്ക് അനുഗ്രഹം കാണിക്കണം. ഇങ്ങനെ ബാഷ്കലി പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവേ,
പുരോധാസ്തൂശനാ പ്രാഹ ദാനവേംദ്രം തദാ വചഃ। ഭവാന്രാജാ ദാനവേംദ്ര ഐശ്വര്യേഷ്ടവിധേ സ്ഥിതഃ
അപ്പോൾ പുരോഹിതനായ ഉശനാസ് ദാനവരുടെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: ദാനവേന്ദ്രാ, നീ രാജാവാണ്, ഐശ്വര്യത്തിനുള്ള യാഗത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നവനാണ്.
യുക്തായുക്തം ന ജാനാസി ദേയം കസ്യ മയാ ക്വചിത്। മംത്രിഭിഃ സുസമാലോച്യ യുക്തായുക്തം പരീക്ഷ്യ ച 1.30.
ഏത് ശരിയാണോ തെറ്റാണോ, എനിക്ക് ആര്ക്ക് എന്ത് നൽകണമെന്ന് നീ അറിയുന്നില്ല. മന്ത്രിമാരുമായി ആലോചിച്ചും, ശരിയും തെറ്റും പരിശോധിച്ചും മാത്രമേ തീരുമാനിക്കാവൂ.
പ്രാപ്തം ത്രൈലോക്യരാജ്യത്വം ജിത്വാ ദേവാന്സവാസവാന്। വാക്യസ്യാസ്യാവസാനേവ ഭവാന്പ്രാപ്സ്യതി ബംധനം
നീ ഇന്ദ്രനെയും ദേവന്മാരെയും ജയിച്ച് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ രാജത്വം നേടിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, ഈ വാക്കുകളുടെ അവസാനം നീ ബന്ധനത്തിൽ ആകും.
യ ഏഷ വാമനോ രാജന്വിഷ്ണുരേവ സനാതനഃ। നാസ്യ വൈ ഭവതാ ദേയം പിതാ തേ ഘാതിതഃ സ്വയം
രാജാവേ, ഈ വാമനൻ സത്യം പറഞ്ഞാൽ വിഷ്ണുവാണ്, ശാശ്വതനാണ്. നീ അവനോട് ഒന്നും നൽകരുത്; അവൻ നേരിട്ട് നിന്റെ അച്ഛനെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
അയം തേ പിതൃഹാ പ്രാപ്തോ മാതൃഹാ ബംധുഘാതകഃ। വംശോച്ഛേദകരസ്തുഭ്യം ഭൂതശ്ചൈവ ഭവിഷ്യതി
ഇവൻ നിന്റെ അച്ഛനെ കൊല്ലുകയും അമ്മയെ കൊല്ലുകയും ബന്ധുക്കളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തവനാണ്. നിന്റെ വംശം നശിപ്പിക്കാൻ വന്നവനാണ്, ഇനിയും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യും.
ന ചൈഷ ധര്മം ജാനാതി ശക്രാദീനാം ഹിതേ രതഃ। മായാവിനാ ദാനവാ യേ മായയാ യേന നിര്ജിതാഃ
ഇവൻ ധർമ്മം അറിയുന്നില്ല, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവർക്കും ഉപകാരമാകുന്നതിൽ മാത്രം മനസ്സ്. അവൻ മായാവിയാണ്; മായയാൽ ദാനവന്മാരെ ജയിച്ചവൻ.
മായയാ ബ്രാഹ്മണം രൂപം വാമനം ച പ്രദര്ശിതമ്। അത്ര കിം ബഹുനോക്തേന നാസ്യ ദേയം തു കിംചന
മയയാൽ ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപവും വാമനന്റെ രൂപവും എടുത്തവനാണ്. ഇതിൽ കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല; അവനോട് ഒന്നും നൽകരുത്.
മക്ഷികാപാദമാത്രം തു ഭൂമിരസ്യ പ്രതിഗ്രഹഃ। വിനാശമേഷ്യസി ക്ഷിപ്രം സത്യംസത്യം മയാ ശ്രുതമ്
മീൻപുഴുവിന്റെ കാൽപാടിനോളം ഭൂമി പോലും അവന് കൊടുത്താൽ നീ ഉടൻ നശിക്കും—ഇത് സത്യമാണെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഗുരുണാപ്യേവമുക്തസ്തു ഭൂയോ വാക്യമഥാബ്രവീത്। ധര്മാര്ഥിനാ മയാ സര്വം പ്രതിജ്ഞാതം ഗുരോ ത്വിദമ്
ഗുരു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ഗുരുവേ, ധർമ്മത്തിനായി ഞാൻ ഇതെല്ലാം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.