അതഃ കാരണതോ രാമ കര്തവ്യൈഷാ ഭവാദൃശൈഃ । പാതകാനാം ക്ഷയകരീ മഹാദുഃഖവിനാശിനീ
ഇതിനാലാണ് രാമാ, നിനക്കുപോലുള്ളവർ ഈ വ്രതം നിർബന്ധമായും ആചരിക്കേണ്ടത്. ഇത് പാപങ്ങൾ നീക്കി മഹാദു:ഖങ്ങൾ അകറ്റുന്നു.
ശൃണുഷ്വൈകമനാ രാമ കഥാം പാപഹരാം പരാമ് । യസ്യാഃ ശ്രവണമാത്രേണ മഹാപാപം പ്രണശ്യതി
രാമാ, നീ ഒരാഗ്രഹത്തോടെ ഈ മഹാപാപങ്ങൾ അകറ്റുന്ന കഥ കേൾക്കു. അതു കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു പോലും വലിയ പാപങ്ങൾ നശിക്കും.
സരസ്വത്യാസ്തടേ രമ്യേ പുരീ ഭദ്രാവതീ ശുഭാ । ദ്യുതിമാന്നാമ നൃപതിസ്തത്ര രാജ്യം കരോതി വൈ
സരസ്വതീ നദിയുടെ മനോഹരമായ തീരത്ത് ഭദ്രാവതീ എന്ന ശുഭപ്രദമായ നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ ഒരു പ്രകാശമുള്ള രാജാവ് ഭരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ചംദ്രവംശോദ്ഭവോ നാമ ധൃതിമാന്സത്യസംഗരഃ । തത്ര വൈശ്യോ നിവസതി ധനധാന്യസമൃദ്ധിമാന്
ചന്ദ്രവംശത്തിൽ ജനിച്ച, ദൃഢനിശ്ചയവും സത്യവ്രതവും പുലർത്തുന്ന ഒരു വൈശ്യൻ അവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നു. ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധിയായി അവനുണ്ടായിരുന്നു.
ധനപാല ഇതി ഖ്യാതഃ പുണ്യകര്മപ്രവര്ത്തകഃ । പ്രപാ കൂപ മഠാരാമ തഡാഗ ഗൃഹകാരകഃ
അവനെ ധനപാലൻ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ട്, പാനീയശാല, കിണർ, മഠം, തോട്ടം, കുളം, വീടുകൾ എന്നിവ നിർമ്മിച്ചവൻ.
വിഷ്ണുഭക്തിരതഃ ശാംതസ്തസ്യാസന്പംചപുത്രകാഃ । സുമനാ ദ്യുതിമാംശ്ചൈവ മേധാവീ സുകൃതസ്തഥാ
വിഷ്ണുഭക്തിയും ശാന്തതയും ഉള്ളവൻ ആയിരുന്നു അവൻ. അവനു അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: സുമനസ്, ദ്യുതിമാൻ, മേധാവി, സുകൃതൻ എന്നിങ്ങനെ.
പംചമോ ധൃഷ്ടബുദ്ധിശ്ച മഹാപാപരതഃ സദാ । പരസ്ത്രീസംഗനിരതോ വിടഗോഷ്ഠീ വിശാരദഃ
അഞ്ചാമൻ ധൃഷ്ടബുദ്ധി എന്നായിരുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും വലിയ പാപങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട്, പരസ്ത്രീകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആസ്വാദനം തേടി, ചതുരശാലകളിലും കളിസ്ഥലങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യം നേടിയവൻ.
ദ്യൂതാദി വ്യസനാസക്തഃ പരസ്ത്രീ രതിലാലസഃ । ന ച ദേവാര്ചനേ ബുദ്ധിര്നപിതൄന്ന ദ്വിജാന്പ്രതി
ജൂതം പോലുള്ള ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തി, അന്യസ്ത്രീകളിൽ ലാലസയോടെ, ദേവാരാധനയിലും പിതൃകർമ്മങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും അവനു മനസ്സില്ലായിരുന്നു.
അന്യായവര്തീ ദുഷ്ടാത്മാ പിതുര്ദ്രവ്യക്ഷയംകരഃ । അഭക്ഷ്യഭക്ഷകഃ പാപീ സുരാപാനേ രതഃ സദാ
അന്യായമായ വഴികളിൽ നടന്ന, ദുഷ്ടഹൃദയനായ അവൻ പിതാവിന്റെ സമ്പത്ത് നശിപ്പിച്ചു, നിരോധിച്ച ഭക്ഷ്യങ്ങൾ കഴിച്ചു, എപ്പോഴും മദ്യം കുടിക്കുന്നവനായിരുന്നു.
വേശ്യാകംഠേ ക്ഷിപ്തബാഹുര്ഭ്രമന്ദുഷ്ടശ്ചതുഷ്പഥേ । പിത്രാ നിഷ്കാസിതോ ഗേഹാത്പരിത്യക്തശ്ച ബാംധവൈഃ
വേശ്യകളുടെ കഴുത്തിൽ കൈയിടുകയും, ചതുരശാലകളിൽ ദുഷ്ടമായി അലയുകയും ചെയ്ത അവനെ പിതാവ് വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി, ബന്ധുക്കളും ഉപേക്ഷിച്ചു.
സ്വദേഹഭൂഷണാന്യേവ ക്ഷയം നീതാനി തേന വൈ । ഗണികാഭിഃ പരിത്യക്തോ നിംദിതശ്ച ധനക്ഷയാത്
അവൻ തന്റെ ശരീരാഭരണങ്ങൾ പോലും വിറ്റ് ചെലവഴിച്ചു. ധനം നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് വേശ്യകളും അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു, എല്ലാവരും അവനെ നിന്ദിച്ചു.
തതശ്ചിംതാപരോ ജാതോ വസ്ത്രഹീനഃ ക്ഷുധാര്ദിതഃ । കിം കരോമി ക്വഗച്ഛാമി കേനോപായേന ജീവ്യതേ
അതിനുശേഷം, വലിയ ചിന്തയിൽ ആകൃശനായി, വസ്ത്രം ഇല്ലാതെ വിശപ്പിൽ കഷ്ടപ്പെട്ട്, 'എന്ത് ചെയ്യണം? എവിടെ പോകണം? എങ്ങനെ ജീവിക്കാം?' എന്നിങ്ങനെ അവൻ ആലോചിച്ചു.
തസ്കരത്വം സമാരബ്ധം തത്രൈവ നഗരേ പിതുഃ । ഗൃഹീതോ രാജപുരുഷൈര്മുക്തശ്ച പിതൃഗൌരവാത്
അവൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ നഗരത്തിൽ തന്നെ കള്ളത്തൊഴിൽ ആരംഭിച്ചു. രാജാവിന്റെ ആളുകൾ പിടികൂടി, പിതാവിനോടുള്ള ആദരവിനാൽ അവനെ വിട്ടയച്ചു.
പുനര്ബദ്ധഃ പുനസ്ത്യക്തഃ പുനര്ബദ്ധഃ സസംഭ്രമൈഃ । ധൃഷ്ടബുദ്ധിര്ദുരാചാരോ നിബധ്യ നിഗഡൈ ര്ദൃഢൈഃ
വീണ്ടും പിടിക്കപ്പെട്ടു, വീണ്ടും വിട്ടയച്ചു, പിന്നെയും ഭയത്തോടെ പിടിക്കപ്പെട്ടു. ധൈര്യവും ദുഷ്പ്രവൃത്തിയും ഉള്ള അവൻ ഒടുവിൽ കഠിനമായ കയറ്റികളിൽ കെട്ടി ബന്ധിച്ചു.
കശാഘാതൈസ്താഡിതശ്ച പീഡിതശ്ച പുനഃ പുനഃ । ന സ്ഥാതവ്യം ഹി മംദാത്മംസ്ത്വയാ മദ്ദേശഗോചരേ
ചവിട്ടുകൊണ്ടും അടിച്ചും വീണ്ടും വീണ്ടും പീഡിപ്പിച്ചു. 'നിന്റെ പോലുള്ള ഭ്രാന്തനായവൻ എന്റെ ദേശത്ത് ഇനി താമസിക്കരുത്' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഏവമുക്ത്വാ തതോ രാജ്ഞാ മോചിതോ ദൃഢബംധനാത് । നിര്ജഗാമ ഭയാത്തസ്യ ഗതോഽസൌ ഗഹനം വനമ്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ രാജാവ് അവനെ കഠിനമായ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു. ഭയത്താൽ അവൻ അവിടെ നിന്ന് പുറത്ത് കടന്ന് കാടിന്റെ ആഴത്തിലേക്ക് പോയി.
ക്ഷുത്തൃഷാപീഡിതശ്ചായമിതശ്ചേതശ്ച ധാവതി । സിംഹവന്നിജഘാനാസൌ മൃഗ ശൂകര ചിത്രലാന്
വിഷമവും ദാഹവും കൊണ്ട് പീഡിതനായ അവൻ മനസ്സിൽ അശാന്തനായി ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സിംഹത്തെപ്പോലെ, അവൻ മാൻ, പന്നി, മറ്റു പല ജീവികളും കൊന്നു.
ആമിഷാഹാര നിരതോ വനേ തിഷ്ഠതി സര്വദാ । കരേ ശരാസനം കൃത്വാ നിഷംഗം പൃഷ്ഠ സംഗതമ്
മാംസം കഴിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും കാട്ടിൽ താമസിച്ചു. കൈയിൽ വില്ലും, പിന്നിൽ അമ്പൊടയും കരുതിയിരുന്നു.
അരണ്യചാരിണോ ഹംതി പക്ഷിണശ്ച പദാചരന് । ചകോരാംശ്ച മയൂരാംശ്ച കംക തിത്തിര മൂഷികാന്
കാട്ടിൽ ചുറ്റി നടക്കുമ്പോൾ, അവൻ പക്ഷികളെ വേട്ടയാടി കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. ചകോര, മയിൽ, കങ്ക, തിത്തിരി, എലി എന്നിവയെല്ലാം അവൻ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
ഏതാനന്യാന്ഹിനസ്ത്യംധോ ധൃഷ്ടബുദ്ധിസ്തു നിര്ഘൃണഃ । പൂര്വജന്മകൃതൈഃ പാപൈര്നിമഗ്നഃ പാപകര്ദമേ
പാപത്തിൽ ആന്ധനായ, കരുണയില്ലാത്ത ധൈര്യശാലിയായ ഈ മനുഷ്യൻ ഇവയും മറ്റു ജീവികളും കൊല്ലുകയായിരുന്നു. മുമ്പത്തെ ജന്മത്തിലെ പാപഫലത്തിൽ അവൻ പാപത്തിന്റെ ചളിയിൽ മുങ്ങി.
ദുഃഖശോകസമാവിഷ്ടഃ പീഡ്യമാനോ ദിവാനിശമ് । കൌംഡിന്യസ്യാശ്രമപദം പ്രാപ്തഃ പുണ്യാഗമാത്ക്വചിത്
ദുഃഖവും ശോഭയും കൊണ്ട് ആകുലനായി, പകലും രാത്രിയും പീഡിതനായി, ഒരിക്കൽ പുണ്യഫലത്തിൽ അവൻ കൗണ്ടിന്യന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് എത്തി.
മാധവേ മാസി ജാഹ്നവ്യാഃ കൃതസ്നാനം തപോധനമ് । ആസസാദ ധൃഷ്ടബുദ്ധിഃ ശോകഭാരേണ പീഡിതഃ
മാധവ മാസത്തിൽ, ഗംഗയിൽ കുളിച്ച് തീർത്ഥം എടുത്തിരുന്ന തപസ്സുകാരനായ കൗണ്ടിന്യനെ, ദുഃഖഭാരത്തിൽ കുഴഞ്ഞ്, അവൻ സമീപിച്ചു.
തദ്വസ്ത്രബിംദുസ്പര്ശേന ഗതപാപോ ഹതാശുഭഃ । കൌംഡിന്യസ്യാഗ്രതഃ സ്ഥിത്വാ പ്രത്യുവാച കൃതാംജലി
മുനിയുടെ വസ്ത്രത്തിലെ ഒരു തുള്ളി തൊട്ടതോടെ അവന്റെ പാപങ്ങളും ദുർഭാഗ്യങ്ങളും നശിച്ചു. കൗണ്ടിന്യന്റെ മുമ്പിൽ കയ്യുകൂപ്പി നിൽക്കുമ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു.
ധൃഷ്ടബുദ്ധിരുവാച- ഭോ ഭോ ബ്രഹ്മന്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ദയാം കൃത്വാ മമോപരി । യേന പുണ്യപ്രഭാവേന മുക്തിര്ഭവതി തദ്വദ
ധൃഷ്ടബുദ്ധി പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, എന്നോടു ദയ കാണിക്കണം. എങ്ങനെ പുണ്യശക്തിയാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും എന്ന് ദയവായി പറയൂ.'
കൌംഡിന്യ ഉവാച- ശൃണുഷ്വൈകമനാഭൂത്വാ യേന പാപക്ഷയസ്തവ । വൈശാഖസ്യ സിതേ പക്ഷേ മോഹിനീ നാമ വിശ്രുതാ
കൗണ്ടിന്യൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ പാപങ്ങൾ എങ്ങനെ നശിക്കും എന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു: വൈശാഖ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ മോഹിനി എന്ന പ്രശസ്തമായ ഏകാദശി ഉണ്ട്.'
ഏകാദശീവ്രതം തസ്യാഃ കുരു മദ്വാക്യനോദിതഃ । മേരുതുല്യാനി പാപാനി ക്ഷയം ഗച്ഛംതി ദേഹിനാമ്
'ഞാൻ പറയുന്ന വിധത്തിൽ ആ ഏകാദശി വ്രതം ആചരിച്ചാൽ, മെരു പർവതത്തോളം വലിയ പാപങ്ങൾ പോലും മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് അകറ്റപ്പെടും.'
ബഹുജന്മാര്ജിതാന്യേഷാ മോഹിനീ സമുപോഷിതാ । ഇതി വാക്യം മുനേഃ ശ്രുത്വാ ധൃഷ്ടബുദ്ധിഃ പ്രസന്നധീഃ
'മോഹിനി ഏകാദശി ശരിയായി പാലിച്ചാൽ അനവധി ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ പോലും നശിക്കും.' മുനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധൃഷ്ടബുദ്ധിയുടെ മനസ്സ് ശാന്തമായി.
വ്രതം ചകാര വിധിവത്കൌംഡിന്യസ്യോപദേശതഃ । കൃതേ വ്രതേ നൃപശ്രേഷ്ഠ ഗതപാപോ ബഭൂവ സഃ
കൗണ്ടിന്യന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം അവൻ വ്രതം ശരിയായി ആചരിച്ചു. വ്രതം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, രാജശ്രേഷ്ഠാ, അവൻ പാപരഹിതനായി.
ദിവ്യദേഹസ്തതോ ഭൂത്വാ ഗരുഡോപരിസംസ്ഥിതഃ । ജഗാമ വൈഷ്ണവം ലോകം സര്വോപദ്രവ വര്ജിതമ്
അവൻ ദിവ്യശരീരം പ്രാപിച്ച്, ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറി, എല്ലാ കഷ്ടതകളും വിട്ട് വിഷ്ണുലോകത്തേക്ക് പോയി.
ഇതീദൃശം രാമചംദ്ര ഉത്തമം മോഹിനീ വ്രതമ് । നാതഃ പരതരം കിംചിത്ത്രൈലോക്യേ സചരാചരേ
ഇങ്ങനെ, രാമാ, ഈ മോഹിനി വ്രതം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ചലനശീലമുള്ളവരിലും അചലന്മാരിലും ഇതിലും വലിയതൊന്നുമില്ല.