അന്നം ബ്രഹ്മ യതഃ പ്രോക്തമന്നം പ്രാണാഃ പ്രകീര്തിതാഃ।। അന്നാദ്ഭവംതി ഭൂതാനി ജഗദന്നേന വര്ധതേ
അന്നമാണ് ബ്രഹ്മം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്; അന്നം തന്നെയാണ് ജീവൻ എന്നും പറയുന്നു. അന്നത്തിൽ നിന്നാണ് എല്ലാ ജീവികളും ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; ലോകം അന്നം കൊണ്ടാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.
അന്നമേവ യതോ ലക്ഷ്മീരന്നമേവ ജനാര്ദനഃ।। ധാന്യപര്വതരൂപേണ പാഹി തസ്മാന്നഗോത്തമ
അന്നത്തിൽ തന്നെയാണ് ഐശ്വര്യം, അന്നം തന്നെയാണ് ജനാർദ്ദനൻ; അതുകൊണ്ട് ധാന്യപർവ്വതരൂപത്തിൽ രക്ഷിക്കണം, മഹാപർവ്വതമേ.
അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാദ്ധാന്യമയം ഗിരിമ്।। മന്വംതരശതം സാഗ്രം ദേവലോകേ മഹീയതേ
ഈ വിധം അനുസരിച്ച് ആരെങ്കിലും ധാന്യപർവ്വതം സമർപ്പിച്ചാൽ, അവൻ ഒരു നൂറു മന്വന്തരകാലം ദേവലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
അപ്സരോഗണഗംധര്വൈരാകീര്ണേന വിരാജിതഃ।। വിമാനേന ദിവഃ പൃഷ്ഠമായാതി നൃപസത്തമ
അപ്സരസുകളും ഗന്ധർവരും ചുറ്റുമുള്ളവരായി അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ട്, ആ മഹാത്മാവ് ദിവ്യവിമാനത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഉയരങ്ങളിൽ എത്തുന്നു, മഹാരാജാവേ.
കര്മക്ഷയേ രാജരാജ്യമാപ്നോതീഹ ന സംശയഃ।। അഥാതഃ സംപ്രവക്ഷ്യാമി ലവണാചലമുത്തമമ്
കർമഫലം തീർന്നപ്പോൾ, അവൻ ഭൂമിയിൽ രാജസിംഹാസനം നേടുന്നു — ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ ഉപ്പുപർവ്വതത്തെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പറയുന്നു.
യത്പ്രദാനാന്നരോ ലോകമാപ്നോതി ശിവസംയുതമ്।। ഉത്തമഃ ഷോഡശദ്രോണൈഃ കര്തവ്യോ ലവണാചലഃ
യാതൊരു ദാനത്താൽ മനുഷ്യൻ ശിവസമേതമായ ലോകം നേടുന്നു, അതാണ് ഉത്തമമായ ഉപ്പുപർവ്വതം. പതിനാറ് ദ്രോണം ഉപയോഗിച്ച് അതിനെ നിർമ്മിക്കണം.
മധ്യമശ്ച തദര്ധേന ചതുര്ഭിരധമസ്സ്മൃതഃ।। വിത്തഹീനോ യഥാശക്തി ദ്രോണാദൂര്ദ്ധ്വം ച കാരയേത്
അതിന്റെയർദ്ധം ഉപയോഗിച്ചാൽ മദ്ധ്യമായത്; നാലു ദ്രോണം ഉപയോഗിച്ചാൽ അതിനെ താഴ്ന്നതെന്ന് പറയുന്നു. ധനം ഇല്ലാത്തവർക്ക് കഴിയുന്നത്ര ദ്രോണം അതിൽ കൂടുതൽ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിക്കാം.
ചതുര്ഥാംശേന വിഷ്കംഭപര്വതാന്കാരയേത്പൃഥക്।। വിധാനം പൂര്വവത്കുര്യാദ്ബ്രഹ്മാദീനാം ച സര്വദാ
നാലിലൊന്ന് അളവിൽ വിശ്കംഭപർവ്വതങ്ങൾ വേറിട്ടു നിർമ്മിക്കണം. മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ബ്രഹ്മാദികൾക്കായി എല്ലായ്പ്പോഴും ഈ വിധി പാലിക്കണം.
തദ്വദ്ധേമമയം സര്വലോകപാലനിവേശനമ്।। സരാംസി വനവൃക്ഷാദി തദ്വച്ചാന്യാന്നിനിവേശയേത്
അതുപോലെ, ലോകങ്ങളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവർക്കായി സ്വർണ്ണത്തിൽ ഒരു ഭവനം ഒരുക്കണം. തടാകങ്ങളും കാട്ടിലെ വൃക്ഷങ്ങളും മറ്റു ഇത്തരത്തിലുള്ളവയും അതുപോലെ ഒരുക്കണം.
കുര്യാജ്ജാഗരമത്രാപി ദാനമംത്രാന്നിബോധത।। സൌഭാഗ്യരസസംയുക്തോ യതോയം ലവണേ രസഃ
ഇവിടെയും ജാഗരണം നടത്തണം. ഇപ്പോൾ ഈ ദാനമന്ത്രം ശ്രദ്ധിക്കൂ: ജലം ഉപ്പും ചേർന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ,
തദാത്മകത്വേന ച മാം പാഹ്യാപന്നം നഗോത്തമ।। യസ്മാദന്യേ രസാഃ സര്വേ നോത്കടാ ലവണം വിനാ
അങ്ങനെ തന്നെ, മഹാശൈലമേ, ഞാൻ ദുരിതത്തിൽ ആകുമ്പോൾ നീ എന്നെ സംരക്ഷിക്കണം. കാരണം, ഉപ്പില്ലാതെ മറ്റെല്ലാ രുചികളും ഉത്തമമല്ല.
പ്രിയശ്ച ശിവയോര്നിത്യം തസ്മാച്ഛാംതിപ്രദോ ഭവ।। വിഷ്ണുദേഹസമുദ്ഭൂതോ യസ്മാദാരോഗ്യവര്ധനഃ
നീ ശിവനും പാർവതിയും എപ്പോഴും പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്, അതിനാൽ ശാന്തി നൽകുന്നവനാകണം. വിഷ്ണുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് നീ ഉദിച്ചത്, അതിനാൽ ആരോഗ്യവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
തസ്മാത്പര്വതരൂപേണ പാഹി സംസാരസാഗരാത്।। അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാല്ലവണപര്വതമ്
അതിനാൽ, പർവതരൂപത്തിൽ നിന്നു, ഈ ജനനമരണസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണം. ഈ വിധത്തിൽ ഉപ്പുപർവതം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ,
ഉമാലോകേ വസേത്കല്പം തതോ യാതി പരാം ഗതിമ്।। അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി ഗുഡപര്വതമുത്തമമ്
പാർവതിയുടെ ലോകത്തിൽ ഒരു കാല്പര്യന്തം വസിക്കും, പിന്നെ പരമഗതിയിലേക്കു എത്തും. ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ ശർക്കരാപർവതത്തെക്കുറിച്ച് പറയും.
യത്പ്രദാനാന്നരഃ സ്വര്ഗം പ്രാപ്നോതി സുരപൂജിതഃ।। ഉത്തമോ ദശഭിര്ഭാരൈര്മധ്യമഃ പംചഭിര്മതഃ
ആ ദാനത്തിലൂടെ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി ദേവന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. പത്ത് ഭാരമാണ് ഉത്തമം, അഞ്ച് ഭാരമാണ് മധ്യസ്ഥം എന്ന് പറയുന്നു.
ത്രിഭിര്ഭാരൈഃ കനിഷ്ഠഃ സ്യാത്തദര്ധേനാല്പവിത്തവാന്।। തദ്വദാമംത്രണം പൂജാം ഹൈമവൃക്ഷാന്സുരാര്ചനം
മൂന്ന് ഭാരമെങ്കിൽ അതിൽ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞതായിരിക്കും; അതിന്റെ പകുതിയാണെങ്കിൽ കുറഞ്ഞ സമ്പത്തുള്ളവനാണ്. അതുപോലെ, ആമന്ത്രണം, പൂജ, സ്വർണ്ണവൃക്ഷങ്ങൾ, ദേവതാപൂജ എന്നിവയും ചെയ്യണം.
വിഷ്കംഭപര്വതാംസ്തദ്വത്സരാംസി വനദേവതാഃ।। ഹോമം ജാഗരണം തദ്വല്ലോകപാലാധിവാസനമ്
അതുപോലെ തന്നെ, താങ്ങായി നിൽക്കുന്ന പർവതങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ, കാട്ടുദേവതകൾ, ഹോമം, ജാഗരണം, ലോകപാലന്മാരുടെ സ്ഥാപനം എന്നിവയും നടത്തണം.
ധാന്യപര്വതവത്കുര്യാദിമം മംത്രമുദീരയേത്।। യഥാ ദേവേഷു വിശ്വാത്മാ പ്രവരോയം ജനാര്ദനഃ
ധാന്യപർവതം പോലെ എല്ലാം നിർവ്വഹിക്കണം, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം: ദേവന്മാരിൽ ജനാർദ്ദനൻ ഏറ്റവും ഉത്തമനായ ആത്മാവാണ്.
സാമവേദസ്തു വേദാനാം മഹാദേവസ്തു യോഗിനാം।। പ്രണവഃ സര്വമംത്രാണാം നാരീണാം പാര്വതീ യഥാ
വേദങ്ങളിൽ സാമവേദം പ്രധാനമാണ്, യോഗികളിൽ മഹാദേവൻ, എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളിലും പ്രണവം, സ്ത്രീകളിൽ പാർവതി എന്നപോലെ,
തഥാ രസാനാം പ്രവരഃ സദൈവേക്ഷുരസോ മതഃ।। മമ തസ്മാത്പരാം ലക്ഷ്മീം ദദാതു ഗുഡപര്വതഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, രുചികളിൽ ഇക്കശ്ശരസം എപ്പോഴും ഏറ്റവും ഉത്തമമായതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ശർക്കരാപർവതം എന്നെ പരമമായ ഐശ്വര്യം നൽകട്ടെ.
യസ്മാത്സൌഭാഗ്യദായിന്യാ ധാമ ത്വം ഗുഡപര്വത।। നിര്മിതശ്ചാസി പാര്വത്യാ തസ്മാന്മാം പാഹി സര്വദാ
നീ സൗഭാഗ്യദായിനിയുടെ വാസസ്ഥലമാണ്, ശർക്കരാപർവതമേ, പാർവതി നിന്നെ സൃഷ്ടിച്ചതിനാൽ എന്നെ എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കണം.
അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാദ്ഗുഡമയം ഗിരിമ്।। സംപൂജ്യമാനോ ഗംധര്വൈര്ഗൌരീലോകേ മഹീയതേ
ഈ വിധത്തിൽ ശർക്കരയിൽനിന്ന് പർവതം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഗാന്ധർവന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുകയും ഗൗരിയുടെ ലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടുകയും ചെയ്യും.
പുനഃ കല്പശതാംതേ ച സപ്തദ്വീപാധിപോ ഭവേത്।। ആയുരാരോഗ്യസംപന്നഃ ശത്രുഭിശ്ചാപരാജിതഃ
വെറും ഒരു കാല്പര്യന്തം കഴിഞ്ഞാൽ, അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ അധിപനാകും, ദീർഘായുസും ആരോഗ്യവും ലഭിക്കും, ശത്രുക്കൾക്ക് കീഴടങ്ങാത്തവനാകും.
അഥ പാപഹരം വക്ഷ്യേ സുവര്ണാചലമുത്തമമ്।। യസ്യ പ്രദാനാദ്ഭവനം വൈരിംചം യാംതി മാനവാഃ
ഇനി ഞാൻ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഉത്തമമായ സ്വർണ്ണപർവതത്തെക്കുറിച്ച് പറയും. അതു ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തും.
ഉത്തമഃ പലസാഹസ്രോ മധ്യമഃ പംചഭിഃ ശതൈഃ।। തദര്ധേനാധമസ്തദ്വദല്പവിത്തോപി മാനവഃ
ആയിരം പളയാണ് ഉത്തമം, അഞ്ചുനൂറ് പള മധ്യസ്ഥം, അതിന്റെ പകുതി ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത്. അതുപോലെ തന്നെ, കുറഞ്ഞ സമ്പത്തുള്ളവനും തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, അസൂയ ഇല്ലാതെ ദാനം ചെയ്യണം.
ദദ്യാദേകപലാദൂര്ദ്ധ്വം യഥാശക്തി വിമത്സരഃ।। ധാന്യപര്വതവത്സര്വം വിദധ്യാദ്രാജസത്തമ
ഒരുപളയെങ്കിലും അതിലധികം കഴിയുന്നവനായി, അസൂയ ഇല്ലാതെ ദാനം ചെയ്യണം. രാജാവേ, ധാന്യപർവതം പോലെ എല്ലാം നിർവ്വഹിക്കണം.
വിഷ്കംഭശൈലാംസ്തദ്വച്ച ഋത്വിഗ്ഭ്യഃ പ്രതിപാദയേത്।। നമസ്തേ സര്വബീജായ ബ്രഹ്മഗര്ഭായ വൈ നമഃ
അദേഹം അതുപോലെ തന്നെ വിഷ്കംഭപർവതങ്ങളും യജ്ഞികന്മാർക്ക് നൽകണം. സർവ്വബീജമായവനേ, ബ്രഹ്മയുടെ ഗർഭം വഹിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
യസ്മാദനംതഫലദസ്തസ്മാത്പാഹി ശിലോച്ചയ।। യസ്മാദഗ്നേരപത്യം ത്വം യസ്മാത്പുത്രോ ജഗത്പതേഃ
അനന്തമായ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവനായി നീ ഈ പർവതശിഖരത്തെ രക്ഷിക്കണം. അഗ്നിയുടെ പുത്രനായി, ലോകനാഥന്റെ മകനായി നീ അറിയപ്പെടുന്നു.
ഹേമപര്വതരൂപേണ തസ്മാത്പാഹി നഗോത്തമ।। അനേന വിധിനാ യസ്തു ദദ്യാത്കനകപര്വതമ്
സ്വർണ്ണപർവതത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ നീയുള്ളവനേ, അതുകൊണ്ട്, പർവതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഈ പർവതത്തെ രക്ഷിക്കണം. ഈ വിധത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്വർണ്ണപർവതം സമർപ്പിച്ചാൽ—
സ യാതി പരമം ബ്രഹ്മ ലോകമാനംദകാരകമ്।। തത്ര കല്പശതം തിഷ്ഠേത്തതോ യാതി പരാം ഗതിമ്൧൫൦ 1.21.
അവൻ പരമമായ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും; അതു സന്തോഷം നൽകുന്നതും, അവിടെ നൂറുകാൽപ്പം കഴിയുകയും, പിന്നെ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും.